Posts tonen met het label Levensbeschouwelijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Levensbeschouwelijk. Alle posts tonen

zaterdag 3 mei 2025

'Nobody actually cares'


'Small Talk' is in Nederlands zelfde als praten over 'koetjes en kalfjes'. Het is een extreem oneerlijke leefmanier: 
"This society is designed to just not care about how people really feel. It's designed to be fake" :

Koetjes en kalfjes zijn natuurlijk een geaccepteerde leefmanier, als je iemand tegenkomt en zegt 'Hoe gaat het' kan het je dan werkelijk wat schelen? Of is het slechts een begin van een gesprek over hoofdzakelijk jezelf? En natuurlijk gaat het áltijd 'goed' - met niemand gaat het 'slecht' - Omdat je dat niet zegt, het is 'neerbuigend' of beter het past niet in het maatschappelijk patroon.

De serie is goed te beluisteren. In dit deel gaat het over 'small talks' (Vanuit Twitter) :




dinsdag 11 juli 2023

Eating Our Way to Extinction..


Eating Our Way to Extinction is een filmische speelfilmdocumentaire die het publiek meeneemt op een reis rond de wereld en de olifant in de kamer waar niemand over wil praten.
Deze krachtige documentaire geeft een eenvoudige maar indrukwekkende boodschap door harde waarheden bloot te leggen en op het grote scherm de meest urgente kwestie van onze generatie aan te pakken: ecologische ineenstorting.

1.825.597 weergaven16 jul 2022.

De agrocultuur wereldwijd is de meest ingrijpende oorzaak van het vernietiging van de Aarde zelf, langzaam wordt de aarde ontdaan van haar wouden, elke dag verder, omwille hoofdzakelijke de sojaproductie. De sojaproductie is slechts minimaal voor mensen consument en gaat in hoofdzake naar de voedselvoorziening van 100de miljoenen dieren. Met het verdwijnen van de wouden op de wereld sterven talloze diersoorten uit, die daar immers hun Thuis hebben.
De agrocultuur is een van de grootste miljardenbedrijven op de wereld, in plaats van miljarden dieren te voeden zou men deze gronden ook kunnen gebruiken voor mensen consument.
In allerlei landen worden oeroude stammen verjaagd en verdreven voor de agrocultuur,
het is de meest verwoestende bedrijfstak op aarde.

In een volgend deel gaat het over de totale leegvisserij van oceanen,
het meeste plastic vuil in oceanen blijkt af te komen van visnetten.
De vissen, die ook in grote bakken worden gehouden met duizenden, zijn dood en ziek.
Men laat ook experimenten zien met vleesproducten, die allerlei ziektes bevatten. De mensen eten vlees dat ziek is. (Die kankers bevatten o.a.) Daardoor een gevaar vormen voor hún gezondheid.

Op het slot gaat het over het belang van het stoppen met dieren te eten: Er komen ook allerlei gezondsheidsredenen aan bod voor mensen om dat te doen. 

Wat mij persoonlijk een beetje tegenstond in deze docu. was de reactie van iemand dat het niet alleen gaat om dat "zielige dierenleed" - maar om het milieu, de ontbossingen de vervuiling en de mens - Ikzelf spreek hier alleen voor mezelf, dat ik het wel sadistisch te noemen dierenleed wat mensen 100de miljoenen dieren aandoen (vraag me zelfs af of een deel van die mensen mentaal in orde zijn) de hoofdfactor acht om weinig tot geen vleesproducten meer te eten.

De verdere experimenten zijn dan wel aardig, bijvoorbeeld laat men achteraan ergens in de docu. een test zien waarbij allerlei mensen zowel vlees als vega'vlees' krijgen voorgeschoteld om hun dan te vragen wat wel of niet 'echt vlees' was. De meeste vergiste zich radicaal.
In de hedendaagse tijd zijn er zulke goede alternatieven voor vlees, dat het wat smaak aangaat prima is.
 
Een van de slotcitaten:

"We are running out of time.. The world community must acknowledge that animal agriculture is the most destructive industry on our planet." 

- Over de macht van de agrocultuur - 

zaterdag 23 april 2022

Spiritueel wereldcentrum Ommen | Iedereen Verlicht

Een prachtig document, rondom het kasteel en landgoed te Ommen. Waar in de jaren 20 (wat op zich weer leuk filmmateriaal geeft want het was echt een andere tijd) de mensen van overal ter wereld samenkwamen, in tenten overnachtte en vreugdevuren ontstoken, en dat om maar één iemand te zien, en dat was Jiddu Krishnamurti. 

Als je zoals ikzelf veel hebt gelezen van Krishnamurti, die ook al jaren veelvuldig is te zien in oude opnames van You Tube, is dat mooi. 
Je ziet de zeer jonge Krishnamurti rondlopen.

Maar de diepe tragedie van deze samenkomsten was, dat de mensen alle kwamen om de lang verkondigde nieuwe wereldleider en Messias te zien, wat teruggaat tot de theosofische vereniging van Blavatsky. Krishnamurti werd ten tijde als het ware ontdekt tijdens een wandeling. Zijn tot dan arme leven ging bergopwaarts omdat hij werd uitgeroepen tot de aankomende wereldleider. Krishnamurti echter die in aanvang meeging in deze vereniging ontwikkelde een steeds grotere aversie tegen de ideeën ervan. 

Hij moest er af en toe wat dommig hebben gestaan, terwijl een verblinde meute helemaal niet van plan was om een connectie aan te gaan met het eigen innerlijk, de zelfbewustwording, maar enkel de "circusattractie" die Krishnamurti inmiddels was geworden wilde zien, sprak hij die diepzinnige bewoordingen. Naarmate hij dat zelf zag, kwam het moment dat hij de 'Orde van de ster' ophief.

De beelden blijven desondanks leuk. De tentenkampen en vreugdevuren. De bezitter van Landgoed Ommen die zelf een groot aanhanger was van (de illusie) Krishnamurti, bood het hem gratis aan. (Je zou maar zo een geschenk krijgen.) Maar Op het slot gaf Krishnamurti het allemaal terug.

Hij had het over de (saaie) 'dingen' althans voor de verwachtingen van de toestromende massa, waaronder veel selectief gezelschap ook uit de toneelwereld (die er weinig van zullen hebben begrepen) - zoals de Eigen Waarheid Zoeken. Zij kwamen voor het feest en de attractie van de 'nieuwe wereldleider'.

Naderhand ging hij weliswaar door met zijn talloze leringen wereldwijd, maar op geheel eigen voet :



Bekijk dit aardige filmpje:


Wat het filmpje en de tijd ervan zo wonderbaarlijk laat zien is, dat mensen feitelijk uit alle eeuwen en tijden hebben verlangd naar een nieuw soort wereld, en dan te bedenken dat dit alles in de vooraanvang stond van liefst twee gruwelijke wereldoorlogen.......

vrijdag 22 april 2022

In de ban van de massa! -Marlies in gesprek met Ad Verbrugge-


Het kanaal, 'De Nieuwe Wereld' is lang niet met elk program interessant, zelfs geloofwaardig te noemen (recent een gesprek met een Astro-voorspeller, Astrologie reken ik niet niet tot een serieus te nemen thema). Maar over dit onderwerp wordt door met name Ad Verbrugge bijzonder helder gesproken. Het is ook een belangrijk thema, elk mens wordt ermee direct geconfronteerd.

Zodra je op de wereld komt, sta je bloot aan de wereld zelf. Het 'bloot' op de wereld komen doet zelfs symboliek aan voor de dan volledige onschuld, want iemands geest is nog onbespeeld en volledig onschuldig. 
Je komt dus mentaal volledig léég op de wereld, je hersenen zijn nog niet aangetast, aangeraakt. In tegenstelling tot 'die leegheid' kom je in een volledig, en dan echt volledig 'verkwanselde' wereldgeest terecht. De wereld is letterlijk propvol, niet alleen met "dingen" zij het welf of niet door mensen gemaakte dingen - maar ook met mentaal gemaakte 'dingen'. Onder die dingen kun je de hele programmatie verstaan van mensen 'in wording'. Afhankelijk of je bent geboren in een wel of niet totalitaire staat, krijg je een volledig programma mee als het ware, dat beschrijft aan jouw 'hoe de wereld is, wát de wereld is', wat er gedaan moet worden // hoe er geleefd moet worden, welke politiek of machtspositie van iemand je moet aanhangen. Plus de horde aan georganiseerde religie als ook volksgewoonten. 

Dat alles samen maakt onderdeel uit van je eer collectieve hersenspoeling. De mens wordt niet individueel gebrainwasht - weliswaar is hij door zijn verdere aangeboren kwaliteiten of door zijn hersenstructuur enige vrijheid gegeven. Maar die vrijheid wordt wel in toom gehouden (nietwaar) want mensen moeten voornamelijk in het bestaan in de pas lopen van een meerderheid en hoe die zich gedraagt.
Die spelregels zoals we het even noemen worden in de gebroken wereld bepaalt door allerlei landsgeboden structuren, en laten we zeggen de mate van dictatuur. Al was het de afgelopen twee jaar al een behoorlijke dictatuur in Eigen land.

Ad Verbrugge geeft een mooie verklaring van het 'waarom mensen' blijkbaar graag een massa willen vormen, en noemt dat de superieure geest van een massa. Het eigen individueel, niet bijzonder van invloed op een gebeuren, heeft in een grote massa een bepaalde door de massa gedirigeerde invloed: En voelt zich daar wel fijn. De kleine of middelmatige geest krijgt in de 'massageest' een verhevenheid en superioriteit. 
Elk mens wordt vrijwel altijd meegenomen door een bepaalde massa, al zou dat de massa zijn in een muziekgebeuren of een voetbalgebeuren, het kan elk 'onschuldig' manifest zijn. Je moet je zelfs afvragen of bijvoorbeeld het opgaan in een muziekconcert bepaalt wordt door de muziek zelf of op hoe het publiek daarop reageert. Wanneer iemand daarentegen voor een tv. kijkt naar een voetbalwedstrijd zal hij matig reageren wanneer een goal valt van zijn favorieten club.
Zit men echter midden in een stadium knalt er een oorverdovend gebrul los (wat voor sommige al nauwelijks valt te begrijpen, vermeld dat ik met voetbal niks heb.)

In zeker zin heeft de individuele mensen behoefte aan een loskomen uit het minimale ego, door in een massa op te gaan geraakt men uit dat begrensde 'zelf' : Dat kan leiden -zoals ook Ad Verbrugge zegt- tot Heroïsche daden, (miljoenen mensen offeren hun meest kostbare leven op in slachtvelden) maar ook tot onvoorstelbare gruwelijkheden. Zoals het bijna willoos vermoorden van medemensen. Ikzelf zou er dan graag de dierindustrie aan willen toevoegen, omdat mensen blijkbaar hun volledige gevoel voor ethiek kunnen verwerpen als het om massadierhouding en slacht gaat. *

Het horen bij een massa heeft dus wel degelijk psychologische oorzaken en redenen. Niemand is de vrijheid gegeven op deze wereld. mensen begrijpen dat vaak niet eens, iedereen spreekt immers over vrijheid. Onderwijl worden miljoenen mensen aan de tang gehouden (neem de coronacrisis afgelopen jaren). Regeringen komen vaak overal, je zou menen, al lachende mee weg, bij de belastingfraude hief het kabinet zich zogeheten op, onderwijl regeerde het gewoonweg verder. De reden daarvan is dat vooral de massa der mensen behoorlijk lichtvaardig is met hun geloof, ze worden voor de mal gehouden, en kiezen daarna weer opnieuw voor hetzelfde politiek leiderschap.

Over deze massahouding -van heroes en dwazen-  gaat ondergaande gesprek :






vrijdag 10 december 2021

Jiddu Krishnamurti - Brockwood Park 1978


Krishnamurti sprak me op jonge leeftijd al meteen aan, met sprekende boektitels, doorgaans van opgenomen gesprekken. Wie hem in levende lijve ziet raakt door hem gefascineerd, dit kan momenteel door de veelheid aan opgenomen gesprekken op You Tube. Hij blijft een van de meest originele mensen ter wereld, zijn bewoordingen zijn niet overgenomen, maar ontstaan uit zijn eigen geest. 

In dit filmpje praat een welgeleerde Boeddhistisch man met hem, Krishnamurti raakt echter niet onder de indruk van zijn bewondering door zijn vergelijkingen met Boeddha's leringen. En stapt daar meteen van weg. Zijn originaliteit is dusdanig dat men hem vaak niet kan volgen naar zijn eigenlijk punt. 

Het Boeddhisme is eigenlijk van alle religieuze overtuigingen het minst gekoppeld aan geloof in een god of goden, en komt na aan de realiteit. Vandaar deze Boeddhist de eenheid zag tussen Krishnamurti en Boeddha. Maar hij gaat zoveel verder. 

De wezenlijke vraag die waarschijnlijk veel mensen weleens bezig houdt, heeft er wel een transformatie plaatsgevonden in deze wereld? Krishnamurti maakt geen onderscheid tussen de 'persoon' en de wereld, alle mensen dragen dezelfde kenmerken in zich, conditioneringen en verlangens naar geluk of gevoelens van angst en lijden. Daarom praat hij altijd in termen van het 'geheel'.

Opvallend zijn er al wat filosofen geweest die allerlei vergelijkingen maken, zoals bv. Steven Pinker die in zijn boek, The Better angels of our nature beschrijft dat mensen 'betere mensen' zijn geworden. Heb je daarvoor twee gruwelijke wereldoorlogen nodig gehad, en een lange weg naar afscheid van slavernij (al de mensen zijn toch nog steeds de slaven van hun talloze werkbazen) en middeleeuwse barbaarsheid? Krishnamurti heeft het met name over deze tweedeling, je moet dus eerst een onnoemelijke agressie gebruiken, om 'daarna' te komen tot een minder agressieve mensensoort? En is dat waar? Hij komt dan tot een bepaalde zinsnede in dit anderhalf uur durend gesprek: Je kunt niet een voet links hebben en een ander voet rechts, je moet met beide op één plek staan. Ofwel je kunt niet agressief en gewelddadig zijn en tegelijk non-agressief en gewelddadig.

Een van beide is wat Krishnamurti noemt een 'faxt' - een feit - Hij vraagt telkenmale, en onvermoeibaar naar hetzelfde, kunnen mensen blijven bij het feit, het feit is dat wat feitelijk is. Maar zonder het feit te beoordelen/veroordelen, of meteen actie te ondernemen. Actie ondernemen tegen het feit is wat mensen aldoor doen. Wellicht omdat ze het plaatsen onder afkeurenswaardig gedrag. 

Om dat bij te staan, staan er wel talloze filosofen en therapeuten en goeroes en leraren klaar, je vertoont agressief gedrag of je vertoont jaloers afgunstig gedrag of je bent hebberig, of je voelt angst, het is deel van conditionering om menselijk gedrag te plaatsen in wel of niet goedgekeurd gedrag. Wat is het echter dat mensen niet bij dat kunnen blijven wat 'feit' is?

Die vraag komt telkens terug bij K. Wellicht vinden we bepaalt gedrag fout of verkeerd, en menen meteen dat actie daartegen ondernemen van belang is. Mensen verlangen alle naar geluk en overal staan bewegingen klaar die je daarmee willen opvangen. Je bent het ene maar zoekt naar het andere. Dat wil zeggen dat je continue aan het vluchten bent. De mens is als het ware constant op de vlucht, in zeker zin voor zichzelf.

Daarentegen vraagt Krishnamurti indringend of je bij iets kunt zijn en blijven zonder al dat andere: Er is alleen het feit, de rest bestaat uit veelal illusionaire vluchtwegen, om daarvan wég te geraken. 

Dat noemt hij de tijdlijn van verleden heden en toekomst. De mens is niet alleen evolutionair/biologisch in een voorwaartse spiraal gekomen -van voorouderlijke aapachtige naar mens- naar heeft dat psychologisch overgedragen, als kind leer je al dat alles wat je wilt gaan worden, in een steeds verder proces, en als je bepaalde leringen klaar hebt, ben je de weg gegaan en ben je daar waar je wilt zijn. Dat wat is -zoals Krishnamurti de taal gebruikt- wil men aldoor ombuigen, veranderen, verbeteren. Krishnamurti gaat daar niet in mee, en komt meteen terug bij de essentie: je bent dat wat je bent, kun je dat waarnemen zonder enige vertekening? 

Zoals je bv. ook een boom waarneemt zonder enige vertekening, of naar een landschap kijkt. Blijkbaar is dat de 'hele weg die men dus moet gaan'. (Geen weg(?) :
 



woensdag 1 december 2021

Traumatiseren als wapen tegen de bevolking - (Pieter Stuurman en Robert Bridgeman) // De dood weggekeken.

'Cafe Weltschmerz' is al geruime tijd door censuur alleen te volgen via Internet. Inhoudelijk is Weltschmerz toch interessant. Er is al veel binnen deze maar ook andere bronnen en tevens alternatieve bronnen ter sprake geweest a.g. de coronacrisis en alles daar omheen.

Dat alles daar omheen in eigenlijk wezenlijk veel interessanter, dan alleen het 'koele cijfer' (van de dag) als je al zo mal bent dat aan de lopende band te volgen. Want ikzelf kijk er niet maar, ook niet naar de aan de lopende band persconferenties van Rutte en de Jonge, met hun ANGST zaai uurtje.

In dit gesprek gaat het over trauma, samenhang met de neocortex, waar zoals gezegd de primitievere eigenschappen van de mens huizen. Het woord primitief vind ikzelf echter verre van toepassend, want gevoel angst en liefde en dat alles maken even hard onderdeel uit van bestaan, dan bijvoorbeeld het louter denkvermogen (de ratio) die in het voorhoofdgedeelte ligt verankerd.

Wanneer je, ongeveer elke dag, flink inhamert op de gevoelens van angst bij mensen, en de manier waarop nieuws/media heden werkt heeft daadwerkelijk veel weg van een sekteachtig hersenspoelsysteem - wordt de angst steeds meer panisch en slaat om in een aard van trauma. Een trauma kan door iets ontstaan -een gebeurtenis- maar kan er eigenlijk ook langzaam worden ingehamerd bij mensen, door maar vaak genoeg met dezelfde 'informatie' te komen. Die informatie kun je zelfs samenvatten in de woorden: We Moeten Bang Zijn. Er is een wereldbedreigend virus dat als een onzichtbare vijand (en die onzichtbaarheid komt vaak ook goed van pas) rondwaard, in mensen en in luchten. Het heeft een grote mate van dodelijkheid. Op dat punt breekt het angstzweet a.h.w. uit: Een dodelijk virus Versus de dood zelf.

'Bridgeman legt trauma uit als inderdaad een aard angstzweet, wie door angst constant in de angstmodus verkeert, krijgt een traumatische neiging, trauma blokkeert het logisch verstandelijk vermogen. Wanneer je met een auto op iets af raast heb je ook geen tijd om na te denken, je bent volledig in paniek en je moet direct handelen. In deze betekenis heeft het zelfs een goed nut. Want als je op zulk moment éérst ging nadenken over wat te doen, zou je dodelijk verongelukken.

Stel je voor dat de meeste der mensen in een dergelijke staat heden verkeren. Er is een dodelijk virus, mensen worden in een aard trauma gebracht -wel of niet doelbewust- waardoor het verstandelijk kritisch of louter gezonde denken wordt weggedrukt. Omdat de mensen in paniek zijn ontstaat er tweedeling, omdat niet alle mensen 'even zeer' in paniek zijn. De ene mens die meteen in shock reageert anders dan de andere mens, die niet meteen volledig in shock geraakt bij een gebeurtenis zoals deze.

Ikzelf ben echter al een stuk verder gegaan. En dat heeft te doen met het eigenlijke thema van de dood. Met de stijgende levensverwachting, de gemiddelde mensen heden worden 80/90 jaar, en met de moderne economie, is de dood An sich eigenlijk helemaal weggedrukt of verbannen. Natuurlijk wordt iedereen er wel mee geconfronteerd omdat iedereen de dood van iemand wel meemaakt. Maar in de vroegere tijden, toe er echte ernstige virussen heerste zoals de pest, (Men schat dat door de Zwarte Dood van 1347-1351 een derde deel van alle Europeanen, destijds enkele tientallen miljoenen, het leven liet. Wiki.) en toen er zoveel armoede en slechte leefomstandigheden heerste, nam de dood een direct zichtbare plaats in in samenlevingen.
De dood was dusdanig onderdeel van het algemeen bestaan, het wachtte als het ware op elke hoek, dat het zijn angst-angel minder droeg.
Een tweede oorzaak van die angst-angel, ligt in het moderne wégvallen van religieuze overtuigingen.

De dood werd gedragen door religieuze overtuigingen, er was een God en er wachtte een voortbestaan na dit leven, hoe hard het hedendaags atheïsme ook de eigentrots verkoopt, blijft het feit dat mensen door die troost werden gedragen. De mens is immers niet alleen een stuk lichaam maar zoveel maal meer een emotioneel vat, de mens laat zich eerder alles behalve uitsluitend leiden door ratio en denkgoed, mensen worden vooral emotioneel gedragen door het leven.

Overtuigingen hadden een functioneel doel in het mindere/wegvallen van angst voor de dood. Deze twee oorzaken, het feit dat de dood in de huidige samenleving een volledige ontwenning heeft ondergaan, mensen letterlijk vervreemd zijn van de eigen sterfelijkheid, en het wegvallen van religieuze overtuigingen, hebben van de dood in de samenleving een monster gemaakt.

En een monster dient koste wat kost te worden bestreden. Voor mensen die de dood minder beschouwen als een monster, en als een definitief, is angst dan ook feitelijk zoveel minder voorhanden.

Daardoor zijn mensen dan weer minder bevattelijk voor de Rutte/De Jonge en media ANGST hetze, en laten ze zich leiden door tevens hun kritische nuchtere denken. Al anderhalf jaar weerspreken zich zowel al de rapporten als wetenschappelijke uitspraken. En heeft men ook politici talloze malen kunnen betrappen op hun eigen tegenspraken.

In eigenlijke zin betreft het dus niet zozeer het virus-trauma, maar het dood-trauma, aangezien 'dood' door samenlevingen als een doodgewoon natuurlijk bestaansonderdeel, tot een taboe is gemaakt. De dood mag er niet wezen, de dood moet koste wat kost worden bestreden. Ook al weet ieder mens dat hij eenmaal dood zal gaan. (Aangemerkt dat het doodgaan op oude/re leeftijd ook al niet meer mag worden beschouwd als een normale lichaamsfunctie die het eenmaal begeeft.)

Misschien is dat een medereden dat zoals men vaststelde er juist onder christenen meer 'weerwoord' is tegen de virusmaatregelen, als je mensen niet meer zo kunt bedreigen met het monster van de dood, omdat deze mensen vanuit hun geloof de dood niet zien als definitief - dan krijg je koppige mensen.

Want als jouw angst-manipulatie op mij niet zo een indruk maakt, want dat ik dood kan gaan en eens ook dood zal gaan heb ik geaccepteerd als deel van bestaan. Elke herfst zien we de dood overal in de natuur, in de kleurrijke bladertapijten op de grond. Kiekjes waard.

Maar de moderniteit heeft de dood in de lade verstopt, komt het dan ópeens uit die lade -want er brak een dodelijk virus uit- is iedereen in volle paniek. Dit, per laatste woord, terwijl we potdorie de gewelddadige dood van miljoenen dieren elke dag in de vleesindustrie, totaal onverschillig voorbij gaan. Dáár hebben we de vernietiging en de dood blijkbaar volledig geaccepteerd. Natuurlijk met hard wegkijken............


 
Video 1 dec. 2021, (Verkorte Versie) : 


zondag 11 april 2021

'Rupert Spira: There is no Personal Responsibility'


(Filmpje 9 aug. 2013.)

Rupert Spira, wakkert in elk geval weer mijn gevoel voor filosofie en levensbeschouwing aan. 
Ik heb lange tijd slechts af en toe nog wat opgetekend.
Hij heeft een verrassende loopbaan vooraf, als keramiek en pottenbakkersmaker. (Zie hier).
Wat opvallend aan zijn toespraken, waarin vaak gelijksoortige thema's opkomen, is dat zijn ideeën wel aansluiten bij die van bv. Victor Lamme/c.q. Dick Swaab. Ik weet niet in hoeverre zijn spiritualiteit daar ook bovenuit gaat.

Telkens herrijzen de vragen, wat zijn gedachtes/waar komen gedachten vandaan, wat is de 'bron' van gedachten, wat bepaalt menselijke keuzes? Spira legt de samenhang tussen de misschien ontelbare prikkels of reacties in de chemie van het lichaam, al deze functies hebben geen enkele bewuste menselijke gedachte of handeling nodig: je hart slaat en je bloed stroomt door het lichaam, en je ademhaling heeft geen 'hoger bevel nodig' (van een mind).
Al wel dat allemaal fijne metamorfoses zijn, blijven het moeilijke vraagstukken.

Wanneer je wakker wordt, komt het licht op je toe, de ruimte waarin je verblijft, de dingen die er staan, de wereld zoals die bestaat, dingen komen op je toe zonder dat er een 'jijfactor' is die het bepaalt. Zo komen ook gedachtes op je toe. Gewoonlijk sluiten gedachtes meteen aan op een gevoel in jezelf van een ik-dat wil zeggen de gedachte is in overeenstemming met wat 'jij' zou kunnen denken. Wanneer er "vreemde" gedachtes op je afkomen denk je misschien, 'waarom denk ik opeens hieraan of daaraan?' tegelijk besef je, dat gedachtes zómaar ontspringen ergens vandaan, dat je er geen directe controle over hebt.

Ik vind Spira wat teveel spelend met ideeën: Zo zegt hij in dit gesprek, 'Al wat de mens wil is gelukkig zijn. Stel dat dit zo is, en een huwelijkspartner zou vreemdgaan, dan zou je dat waarschijnlijk verontrusten of woedend maken. Maar je wilt alleen maar gelukkig zijn? Zou je dan niet zeggen, 'fijn zo' (en verder zweven in een toestand van happyness.) 
Waarmee hij wil duiden op het gegeven, dat we geen enkele controle hebben over het denken.

Er is alleen gewaarzijn, bewustzijn, zo lijkt Spira te willen duiden: In het gewaarzijn of bewustzijn vallen continue dingen binnen, of het nu licht is of een gedachte - de kwestie van maar waar komt 'die gedachte dan vandaan' - zou je willen beschouwen als uit een niets: Gedachtes immers komen niet alleen maar gaan ook, en wáár gaan ze dan heen? 
Hoe zouden gedachtes/gevoelens en handelingen zich dan creëren?

Mij lijkt dat je bestaan plaatsvindt in een bepaalde logische samenhang, je lichaam bestaat in zijn eigen samenhang en intelligentie, dat betekent dat je daar verder niks aan hoeft te doen, het lichaam heeft een eigen volledigheid in zijn voortbestaan. (Natuurlijk zijn er methodes een ziek lichaam te helpen genezen et cetera.) Je bestaat met dat lichaam in een 'logische/begrijpelijke bevattelijke' realiteit: Gedachtes komen daarin op en gaan, zonder dat een 'denker ze denkt'.

Zou je laatste daadwerkelijk voorstellen, dus stel er zou een Denker zijn, dan zou de denker éérst opschrijven wat hij bedenkt, zodat dit reeds is geschreven. Vervolgens zou iemand die geschreven gedachtes dan voorlezen. Maar niemand Bedenkt Zijn Denken.
Het razendsnelle proces van denken kun je daarom zien binnen de totaliteit van een in zichzelf reeds logisch bestaan.

Zoals dit: Je lichaam voelt een behoefte aan een wakker-wordende ochtendkoffie, daarop volgt de gedachte 'ik wil koffie'. (Natuurlijk, om even Spira aan te vullen, kan die koffie niet bestaan zonder dat je alreeds kennis hebt van allerlei gegevens omtrent 'koffie' bv. koffie behoort tot de dranken, er bestaat iets als een koffiemachine enz.) Maar misschien ontstaat de vraag of je wél koffie wilt, of dat je daar later mee wacht. Is dat dan een ander proces? 

Ikzelf vind de redenaties van Spira te strak: Er komt een sensatie van honger, vervolgens maakt de gedachte die verschijnt in je bewustzijn een keus of het heeft die keus al bepaalt, je kunt daar niks aan doen zegt Spira, je bent gedwongen de gedachte op te volgen. Maar je besluit tóch iets anders te doen, je gaat wel of niet naar een restaurant of laat wel of niet iets bestellen, of je gaat wel of niet een bepaalt gerecht koken. Zit daar een vrijheid tussen? Volgens Spira niet. 

-

Gelet op het óngeschreven, simpel feit, dat je nóóit twee dingen tegelijk kunt doen. Je kunt namelijk nooit anders dan slechts één gedachte of één handeling opvolgen, je kunt op een kruispunt niet tegelijk linksaf én rechtsaf. Je denken volgt gewoonweg een simpele logica. Misschien wil je wel twee dingen tegelijk doen, maar dat is onmogelijk. Daarom is er ook altijd maar één keus. (*Je zou een maaltijd bestellen en tegelijk kunnen gaan koken natuurlijk, waar geen mens doet absurde handelingen.)

Die keus kun je vervolgens reduceren tot een eng soort reductionisme. Waaraan je gedwongen moet opvolgen. Je kunt dan stellen dat een handeling gedwongen is (geen vrije wil heeft). Uit het gegeven van het feit dat je slechts één handeling kunt doen, kun je zo bezien geen 'reductionisme' afleiden: Om het simpel feit dat het logische bestaan en de logische opbouw van wereld en werkelijkheid je maar één handeling per keer toestaat. 

zaterdag 10 april 2021

'Rupert Spira - Do you choose your thoughts?'



Video 31 dec. 2013.

Rupert Spira die ik de laatste tijd meer beluister en waardeer, is een spiritueel leraar maar bovenal met een goede rationele grond. Deze dialoog met hem is bijzonder interessant. Ook met een fijn slotwoord, over de essentie van onze vrijheid.

De vraagstelster vraagt aan hem hoe het zit met onze gedachten. We verkeren altijd in de veronderstelling, dat 'wij' de gedachten denken. Deze 'wij' is een aard onafhankelijke instantie, die ook in zeker zin je hersenen bestuurt en wat er aan gedachten opborrelen vanuit het onderbewustzijn. (In plaats van de term hersenen is onderbewustzijn misschien een beter geschikte term.)

Wanneer je echter een óplettende waarnemer bent, van wat er plaatsvindt in jezelf, dan bemerk je (luister naar Rupert Spira) dat je gedachten niet zozeer 'zelf denkt', maar dat gedachten élk moment weer ópborrelen, Ze komen vanzelf, en belanden in je bewuste zijn. Gedachtes komen bovendien zo razendsnel dat je niet eens in staat blijkt ze 'allemaal zelf te denken'. (Of op te zoeken).

Niks in jezelf zegt, je gaat 'nu dit denken' en 'daarna dat'....

Spira stelt een keus voor tussen twee dingen, bijvoorbeeld, je besluit om koffie te gaan drinken, of je besluit dat je geen zin hebt in koffie, (dat kun je natuurlijk nog aanvullen, je besluit om water te drinken enzovoort.) Ogenschijnlijk lijk 'jij' dit uit te maken, maar waar was dit 'jij' dan betrokken in het hele gedachtenspel? 

Je zit stil of ligt te bed en uit het niets komen er tal van gedachtes naar je toe, in hoeverre is er een 'jij/instantie' die deze gedachtes heeft veroorzaakt of opgeroepen? Gedachtes komen gewoonweg: Zo stelt Spira later: 'Stel dat je aan een tiende gedachte bent, en die tiende gedachte zegt dat jij het voorgaande hebt gedacht. Is die tiende gedachte dan een ander/verschillend proces?'
Natuurlijk niet, het is slechts wederom 'een gedachte'.

De vraagstelster vindt het wat onaanvaardbaar vanwege het punt van de vrije wil.
Rupert Spira gaat daar liefdevol op in, in essentie ben je vrij, hij geeft daar dan een wat humorvol commentaar op (luister naar de video.)
Natuurlijk ben je in het bestaan wat rebels, als dingen voor jouw worden bepaalt, stel in je huis zijn op allerlei deuren borden geplaatst (Spira) van waar je wél en 'niet' mag komen. 

Het komt erop neer dat alles in een zoveel groter geheel bestaat. Ondanks je gedachten dit kunnen besluiten maar ook dat (er is dus altijd vrijheid) is het feitelijk makkelijker voor je gemaakt, om gewoonweg te leven.

Het punt voor mijzelf is telkens hierbij, dat ik meen dat je onderbewustzijn en de eindeloze gedachten vanuit je onderbewustzijn en je keuzes daarbij, tóch een essentieel deel van van een dieper zelf: Om het grof te zeggen, wanneer je geen moordenaar bent zullen er ook geen dwingende moordgedachtes in je opkomen waaraan je dan toegeeft.
Het is niet zo dat je onderbewustzijn (of zelfs je hersenen) een wereldvreemd aard factor zijn van je eigen wezen, om die reden is het zo makkelijk jezelf in alle situaties te kunnen vinden, of je acceptatie.

Mij lijkt het echter ook van belang te beseffen dat gedachtes en gemoedstoestanden opborrelen uit diepere lagen van bewustzijn, er is geen onderscheid tussen bewustzijn en een losstaande ik/factor of een ego, er is uitsluitend bewustzijn. 
Er is mijns inziens echter ook een waarnemende factor. Datgene wat gedachtes en gevoelsstemmingen waarneemt, ervaart of ondergaat. Het blijft ook onder neurologen een moeilijk punt, want wanneer je constateert dat er enkel een onderbewustzijn is, dan is het onmogelijk dat een 'waarnemer' bestaat.
Er zou dan niemand of beter niets zijn, wat gedachtes emoties of gevoelens 'gewaar' werd en is.

Dat roept toch een idee op van een aard dubbele bodem. Je kunt zeggen dat die dubbele bodem ogenschijnlijk is, maar zou je enkel een onderbewustzijn deelachtig zijn wat neemt dan waar?

En wat leidt uiteindelijk de onderbewuste gedachtes en bepaalt de onderbewuste wilshandelingen?
Is dat een aard complexe machinerie, een soort complexe computer, die alles door zich heen laat gaan en dan gedachtes en wilshandelingen 'stuurt'? Mij lijkt het echter wel vaststaande dat hersenen niet werken als een complexe computer, die ook geen talloze berekeningen maakt.
Blijft dan over een eindeloze reeks van toevalligheden?

Stel per slot, je krijgt twee mogelijkheden in een bepaalde handeling, het is een moeilijke keus, maar teneinde valt één keus (niemand kan twee keuzes tegelijk maken!) en die keus leidt tot iets dat catastrofaal voor je is. In hoeverre is er dan de kwestie van 'eigen schuld'?


P.S. Laat het maar eens allemaal door je heen gaan.......

dinsdag 2 februari 2021

Coronacrisis: in de greep van techniek. Gesprek met Ad Verbrugge


'Marlies Dekkers in gesprek met filosoof Ad Verbrugge over zijn werk en de coronacrisis. "We dreigen voorbij te gaan aan allerlei facetten van het leven."
In dit gesprek bespreekt Verbrugge op filosofische wijze het discours waar we ons momenteel in bevinden, en dan met name in relatie tot de coronacrisis. Hij schetst het moderne mensbegrip dat vanaf de 16e en 17e-eeuw opkomt. “Daar speelt techniek een belangrijke rol in, ook samen met wetenschap.” In de moderniteit heerst een bepaalde mentaliteit en een manier van leven. In navolging van Descartes en anderen beschouwen we de werkelijkheid primair als mechanische uitgebreidheid dat we naar onze hand kunnen zetten. Verbrugge: “Je ziet een homogenisering optreden in de manier waarop wij kijken. Alles wordt eigenlijk berekenbare materie.”
Verbrugge vertelt dat dit volgens Heidegger een voorbode is van wat hij ‘het gestel’ noemt, “een benadering waarin de sturing en beheersing van de werkelijkheid als bestand leidend wordt.” In de geest van Jünger spreekt Verbrugge over een ‘technisch collectief’ “waarin je ziet dat de werkelijkheid in dat collectief proberen te sturen [..] dat wij daarin de neiging hebben daarin te automatiseren.” Ieder tekort moet worden opgelost, een drang naar perfectie. “Ook het lichaam wordt onderdeel van die machinerie.”
De moderniteit heeft ons veel gebracht, maar heeft een keerzijde. Verbrugge: “We worden geconfronteerd met onze eigen eenzijdigheid op het moment dat die perfectie [..] niet goed kan toelaten dat de dingen gaan naar hun eigen aard.” Dat zien we nu bij de coronacrisis: iets breekt in. Dat proberen we met maatregelen en vaccins, het technisch collectief, weer beheersbaar te maken. Refererend aan complotdenkers en ook de rellende jongeren stelt Verbrugge: “Ik denk dat er een groeiend wantrouwen is ten aanzien van dit technisch collectief.” We dienen de eenzijdigheid te erkennen, anders leidt ‘het gestel’ tot destructie. Verbrugge: “Het gaat er niet om dat je techniek vaarwel zegt, maar wel dat je onderkent in welke mate we voorbij dreigen te gaan aan allerlei facetten van het leven”

Tekst onder uitzending.

Een interessant gesprek over hoe het denken met de tijden is veranderd. In de oude tijden stelde men zich hemel en aarde voor als iets van afstand, je kon enkel de schoonheid ervan waarnemen en de betovering van de hemel. De hemel werd meer gezien als een fonkelende deken rondom de aarde (iets van de goden). In het creatieverhaal van de Bijbel kom je dat beeld al tegen van een fonkelende hemel (een firmament of mooier hemelgewelf, een aard koepelvorm). Er was geen besef van een donker oneindig heelal, maar eerder van een sterrendeken, die je al bijna kon aanraken. Het woord kosmos is een 'modern' begrip.

Bij de komst van wetenschap en technologie werd het heelal 'ontmythologiseerd', er was geen geheimnisvolle afstand meer - het terrein van de goden als het ware - maar het heelal, de aarde, alles wat bestond was te onderzoeken, berekenbaar, uit te pluizen. Daarmee ontstond a.h.w. het machinale denken.

Dat idee, het alles kunnen onderzoeken en begrijpen en dus daarmee de controle krijgen over 'alles', leidde toch een gigantische behoefte, om alles ook aan de lopende band onder controle te kunnen hebben en houden. Zodra er dan onregelmatigheden optreden, bijvoorbeeld een nieuwesoort virus dat toeslaat -nog voordat men er de nodige kennis over heeft, een virus wat dus buiten de controleerbaarheid valt- is de drang groot en moet men er wederom de controle, de beheersbaarheid, over winnen. Dit idee van controle is volledig mensen-eigen gemaakt.

Mensen willen teneinde alles beheersen, zelfs het weer, om dat te kunnen moeten er continue drastische maatregelen worden genomen, ook wat het klimaat aangaat, de CO2 besturing, die na corona groot op de agenda staat.

-De 'beheersbare dood'-

Een van de resterende feiten waar niemand een - of slechts een beperkte - controle (beheersing) over heeft, is niet een virus, maar het natuurlijk gegeven van het feit dat mensen een keer sterven. De absurditeit en buitenissigheid van het coronavirus ligt natuurlijk in de extreme maatregelen, niet alleen om het virus te 'beheersen' - maar ook om het gegeven van de dood, tegen te gaan. Je kunt het ook 'uitstellen' noemen.
De dood wordt als het ware gemaximaliseerd op grond van een virus, terwijl het lichaam aan zoveel kan doodgaan. Er zijn immers geen maatregelen "tegen de dood."

Waarschijnlijk leefde oude natuurvolken zoveel meer met het besef van de dood, omdat de dood een grote rol speelde in een tijd van weinig medische kunde. Ze hadden ook meer besef van de natuurlijke cyclussen, ook in de natuurovergangen. (Oude volken wisten veel van natuurlijke cyclussen en planeetstanden, toch al een aanvangend idee van het kunnen begrijpen van de natuur. Het begrijpen wilde zeggen dat ze zich konden voorbereiden.)

Wat is dan de ergste schrik zou je mogen vragen, is het de vrees voor de dood van de moderne mens, of is het de vrees dat in een georganiseerde 'alles controleerbare' samenleving, die we dus volledig willen beheersen, zich feiten afspelen die gewoonweg búiten die beheersbaarheid vallen?

Net als een virus kun je ook geen onverwachte aardbeving beheersen, wellicht in een verdere fantasie over controle in een toekomst - natuurlijk is de beheersing, voorspelbaarheid van weer er ook al een, want daardoor kan men mede stormen en andere natuurrampen zien aankomen. Men kan dan voorzorgsmaatregelen nemen - al zal niemand een regelrechte ramp kunnen tegenhouden.

De cultuurschok lijkt dus nogmaals eerder die van de constatering, we kunnen (opeens) niet "alles" beheersen. Dat veroorzaakt HEFTIG verzet, als de moderniteit je iets heeft geleerd, is het wel dat je op "alles" de vinger kunt leggen. Daarom ga je alles mobiliseren, ónderwerpen aan.. en talloze (schijn)veiligheden instellen, want bij een heftige brand, moet er alles aan worden gedaan, het vuur weer volledig onder controle te krijgen...

donderdag 16 juli 2020

Eindeloze Thema's..

Thema's kunnen schier eindeloos zijn. Op Twitter kom je een stroom aan verschillende informatie tegen elke dag als je de tijdlijn volgt. Wat jaar geleden had ik weinig tot niks met dit medium, maar je kunt het toch gebruiken voor een hoop Relevante informatie. En zo een beetje de gebeurtenissen volgen. Voor mij heeft de afgelopen 2 jaar ongeveer het dieractivisme een grote rol gespeeld. Mij zijn de ogen echt opnieuw opengegaan, pas als je maanden intensief volgt hoe er wereldwijd wordt omgegaan met dieren, besef je de ónvergeeflijke ernst ervan.

Het laatste massa-kwaad na twee wereldoorlogen zou je het kunnen noemen. Je kunt de eindeloze mishandelingen jegens dieren niet meer opsommen. En als je het wel blijft opsommen zul je weinig mensen overhouden die je nog graag volgen. Want zó verschrikkelijk.

Omdat ik voorheen voornamelijk bezig was met filosofische en levensbeschouwelijke onderwerpen, en blogs die ik regelmatig las, was en is het moeilijk om dat allemaal te proberen combineren. Op een blog kun je dat beter. Op Twitter kan dat verwarrend werken. Je probeert de onderwerpen ook beter wat tweezijdig te belichten, de mensen die wél positief bezig zijn met wereld-dieren-natuur-bestaan..

De wreedheden die mensen begaan jegens dieren, en dat zie je voornamelijk via ofwel verborgen opnames in massadierbedrijven, en slachthuizen, maar soms lijken ze het uit louter vermaak op film vast te leggen - kunnen je soms doen doodzwijgen:
ik bedoel ik word er letterlijk stil van. Zo niet mismoedig.
Het is weinig gezond om te bed te gaan met de mismaakte beelden van sadisten en die beelden maar blijven door spoken.
Erger als je het toch je totale mensbeeld aangrijpt, er wat misantropisch van wordt.

Dieractivisten, dierenrechten organisaties worden graag in het meest kwade daglicht gezet door zowel veeboeren, als 'vleest eters' (want wat doe je aan verslaving aan vlees?) de meeste consumenten van vlees kijken het allerliefste weg. Ieder weldenkend mens voelt heus wel aan, dat ernstige dierenmisstanden, en wreedheden, ónontkoombaar zijn, als je nu eenmaal je 'koteletje' wilt.
Iedereen snapt heus wel dat het een zéér bloedig gebeuren is.
Maar mensen verkiezen hun smaakpupillen boven dierenleed, en de wezenlijke notie, dat dieren geen vlees zijn (of producten, al zoals boeren dat graag beschrijven "ons eten") maar wezens met een ziel, ik bedoel daarmee bewuste ademende dieren met zintuigen, een complex zenuwstelsel dat net als mensen pijn en smart ervaart, als ook vreugde, als de normale instinctieve moedergevoelens (als je bedenkt dat kalven na geboorte van hun moederdieren worden weggesleept).

Als je de mens beter de massa maar lang genoeg indoctrineert, zullen ze dieren gaan beschouwen als uitsluitend nog producten, een opvallend feit hierbij is de samenkomsten van de boerenprotesten in Nl. waar geen enkel onderscheid meer wordt gemaakt tussen veeboeren en landbouwers.
De eerste veroorzaken massa's dierenlijden, de tweede veroorzaken helemaal géén lijden.
Maar ze vallen samen onder de hun wel bekende leus: Wij zorgen voor "ons eten".
Het dier als uitsluitend nog 'eten'.

Zo zijn er vele vele onderwerpen geweest afgelopen tijde waar véél over te doen is geweest. Greta Thunberg die de wereld kwam vertellen dat het een seconde voor twaalf is. De compleet doorgeslagen milieumaatregelen als gevolg, toen kwam de corona. Met totaal weerbarstige onderzoeken en discussies over de besmettingsgevaren.
Direct daarop volgde de black/white rellen in Amerika vooral en als overgenomen in dit land en elders.
In die betekenis zou je wederom - als het even kan - wat meer filosofische discussies kunnen voeren over de betekenis van wat racisme eigenlijk is. Als je dat echter niet wilt, dan creëer je een totale schijnwereld. Je wordt dan wellicht al een racist genoemd als je zegt dat racisme wereldwijd is en al duizenden jaren de wereld beheerst.
En dat het onzin is om uitsluitend te doen aan een aard 'white bashing'.

Ook het vernietigen van bijvoorbeeld beelden of desnoods lectuur van lang geleden, wordt volledig buiten proporties beschouwd, en dat kán niet, omdat elke geschiedenis thuishoort in een tijdsperiode.
Heden wordt slavernij bv. beschouwd als absoluut fout (al werken nog steeds miljoenen mensen een slavenarbeid voor een baas die zijn miljoenen telt) maar deze conclusie is ónze tijdsconclusie.
In oude tijden was slavernij zowel gewoon als zelfs respectabel, het aantal slaven die iemand had bepaalde zo mogelijk zelfs zijn positie.
Slavernij kom je echter al tegen in het Bijbels oude testament. Abraham hield er slaven op na. Slaven werden óveral gehouden, ook onder zwarte Afrikanen.

De geschiedenis is mede bepalende voor deze tijdsperiode, je kunt die niet zomaar 'afhakken'.
Als je slavernij algeheel verwerpelijk vindt, wat dan te zeggen van de miljarden als slaven gehouden dieren?

Wordt de wereld qua intelligentie wijzer of maffer?
Neem de anderhalve meter.
Neem de voor de wereld dramatische gevolgen van óntbossingen, om er brandhout van te maken voor biomassacentrales.
Miljoenen dieren en miljarden dieren als je alle insectensoorten en dergelijke erbij neemt - zijn afhankelijk van de wereldwouden om te overleven.
Het groen, zowel in de oceanen als op het land, maakte in eerste instantie LEVEN mogelijk, CO2,
naast water natuurlijk.
Groene Energie klinkt nogal absurd als daarvoor de Groene Aarde zelf wordt opgeofferd.
Maar voor de politiek is het eigenlijk allemaal alleen maar een 'nieuwe industrie' met nieuwe miljardenwinsten.

Mensen luisteren doodgewoon niet naar wél intelligente mensen, zoals Paul Kingsnorth ((Hier)
Kingsnorth geloofde in het geheel niet aan een vernieuwde aarde door mensendoen, de mens was volgens hem geen heer en meester over het universum laat staan over de aarde en het klimaat. De mens creëert enkel zijn eeuwige illusies van "alles in de hand hebben of naar zijn hand kunnen zetten".

Eindeloze Thema's...............

woensdag 24 juni 2020

'Tony Parsons describes in 1 hour his own history'

Ik kwam wat uit bij Toni Parsons, samen met de non-dualiteit en allerlei andere figuren op dat vlak, zoals Eckhart Tolle of -eens- Jiddu Krishnamurti, zou je het welhaast kunnen beschrijven als verschillend geïnterpreteerde zienswijzen die alle op hetzelfde neerkomen.
Interessant is de beschrijving die Parsons geeft van zijn eerder leven, bepaalt een succesvol bouwondernemer die volop in het leven slaagde. Maar blijkbaar niet al tevreden met zijn loopbaan, werd hij een 'Seeker' (een 'zoeker'.) Daar belande hij tevens in de Ashram van Bhagwan Sri Rajneesh, ikzelf vind dat opmerkelijk. Want ondanks je kunt spreken van zijn originele levensbeschouwing wordt eenieder natuurlijk beïnvloedt door allerlei soorten bewegingen.

Net zoals Eckhart Tolle kreeg Parsons een uitzonderlijk moment ergens in een park, waarop hij vertelt dat zijn 'ego' compleet wegviel, en hij versmolt met het totaal. (Bij Tolle krijg je meer het gevoel van een 'denktrucje'.)
Daar ergens begon zijn levensverandering, en ging hij al over de wereld gesprekken houden.

Woorden die hij veel gebruikt is de term 'energie'. Energie is onpersoonlijk, en in zeker zin niets (zo zegt hij) uit dit 'niets' ontstaat alles, uit energie ontstaan alle verschijningsvormen. Daartoe behoort natuurlijk de wereld als zodanig, het volledige waarneembare heelal als één universele verschijningsvorm, (uit energie.)
Ook de mooie bloem is een verschijningsvorm, maar ook de persoon het ego van de mens is een verschijningsvorm.

- Krishnamurti vergeleek dit weleens, als je een boom ziet of een landschap, of je kijkt over een mooie zee of naar een fijne zonsondergang, is er heel weinig intern conflict, dat komt omdat de mens met zijn persoonsstructuur een zeer complex iemand is. Daardoor kun je je makkelijker verenigen met het ene dan met het andere.

Voor wie zich veel heeft verdiept in dit soort filosofieën (en dat heb ikzelf) is het logisch, rationeel behoorlijk bevattelijk en waar. Waar is wat realiteit is, niet een geschreven 'waarheid'.
Als Toni Parsons constant benadrukt dat het 'dit is alles, wat er is' kun je dat vergelijken met het 'Nu' van Eckhart Tolle, het nu verwijst immers naar exact hetzelfde, het 'dit is alles wat er is'. Je hoeft nergens heen te gaan, naartoe te bewegen, iets te manifesteren of te bereiken, al deze verlangens zijn uitdrukkingen van hetzelfde ego.

Krishnamurti verraste zijn publiek weleens met de vraag (welhaast een belediging) wat de mensen nu eigenlijk kwamen doen bij hem? Of ze iets zochten, verlichting, een weg naar verandering, een waarheid, of slechts tijdelijk vermaak. Zo zit de mens immers in elkaar, waarom zou je een Ashram bezoeken, of een goeroe als -eens- Osho (Bhagwan) als je niet iets zoekt, verlangt, wilt. Maar deze 'valstrik' herkende Krishnamurti en ook Parsons. Parsons beklemtoont dat er helemaal niets is, wat er bij hem is te zoeken - waar hij zo in uitblinkt in vooral die totale ontkenning. Hij ontkent bv. ook zichzelf, 'hij' is er niet, er is niets zegt hij, uitsluitend energie. Alles wat er is is 'dit', het moment van ergens zijn, op een bepaalde plek in een bepaalde omgeving.

Natuurlijk klopt dit niet helemaal, want wel beschouwd is dat allemaal 'buitenkantelijk' gericht, de mens zit intern in een strijd en worsteling, conflict met zichzelf, met zijn dromen en wensen, met wat hij wil bereiken, en zijn onbehagen, dat jaagt allemaal door hem heen. Wanneer Parsons of Eckhart Tolle het heeft over het dit is alles wat er is ofwel het hier-en-nu, wil dat zeggen dat dit letterlijk zo is. Het verleden dat tegelijk jouw verschijningsvorm is, is illusionair (maar dat wisten we al) het wordt uitsluitend in stand gehouden door bewustzijn en denken, door opgeslagen herinneringen.

Daarom zegt Parsons, er is alleen jouw 'ademhaling, dit kun je verlengen met je hartslag, het lichaam bestaat altijd in het moment, het is alleen de geest/het ego dat onafgebroken afdwaalt, en in het conflict zit met verleden heden en toekomst. Als je des ochtends ontwaakt (zegt hij) ontwaak je onmiddellijk in het ego, ikzelf heb hier echter een wezenlijk probleem, want mij schijnt het de werking te zijn van de hersenen, die onafgebroken zijn inhoud (heugenis) toespeelt, in een veronderstelde egovorm.

Voor mijn weten is hier geen ontkomen aan.
En dat was ook altijd mijn probleem met het non-dualisme algemeen.

Of het ego nu wel of niet illusionair is, het zit verankerd in je bewustzijnsstructuur.
Natuurlijk stopt de herinnering ook niet, dan had Parsons zijn 'verhaal' niet kunnen vertellen.

Soms begin ik non-dualisten wat gemakzuchtige mensen te vinden. Eckhart Tolle zit er behoorlijk veilig bij, het is fijn toeven in een kring mensen of ergens waar luxe je omringt. Maar andere mensen die hopen minder zijn 'uitverkoren' leven in miserabele omstandigheden, en 'dat is alles wat er is' voor hen.
Ik vind de filosofie van non-dualisten te makkelijk - als je verder geen zorgen hebt, kun je de hele dag non-dualistisch wezen. Bv. luisteren naar de vogels bij een weiland.
Het is een filosofie die eigenlijk het ego als zodanig radicaal afwijst, en uitsluitend negatief afschildert. (Waarom zou het ego uitsluitend negatief zijn?)

In de kern zit non-dualisme na bij hedendaagse neurologische opvattingen o.a. ook dicht bij bv. kwantummechanica (alles is energie uit het 'niets') In de essentie ligt aan alle verschijningsvormen, van het ontluiken van een bloem tot aan het -opbloeiende- ego energie ten grondslag. Energie is echter onpersoonlijk.
Gedachten wil en handeling ontstaan buiten het ego om, het ego is de illusie die veronderstelt zijn gedachten te creëren, te handelen uit vrije wil: Ik vroeg me daarom wat af, of de zienswijze van Parsons niet bijzonder materialistisch is? Het brein doet alles.
Daarentegen ben ik en jij enkel de 'ontvanger', zoals bv. ook je ademhaling bloedsomloop en hartslag niet door een ego hoeven worden gecontroleerd.

Je hebt echter de veronderstelling dat jij de bestuurder bent van je schip, die je door de wateren loost, maar het schip stuurt zichzelf a.h.w.

Het blijft al met al een extreem moeilijk onderwerp al wordt het nog zo luchtig gebracht door Parsons: want wat wil het nu eigenlijk zeggen, dat 'er is alleen dat wat er is', (je kunt niets doen, veranderen, wijzigen, verbeteren, ontkennen of verwerpen of je verlicht noemen). Dit vinden mensen soms moeilijk, zo zegt Parsons, want het ego is een ding dat continue met iets bezig wil zijn, en niet graag verneemt dat elke gedachte wens of handeling tot niets leidt.

In het dagelijks leven kom je natuurlijk geen 'esssentie' tegen, de wezenlijk energie waar Parsons het over heeft, je geraakt verstrikt in ontelbare/schier ontelbare verschijningsvormen, waarbij het
onontkoombaar is dat mensen elkaar daarin irriteren, dwarsliggen of oorlog met elkaar voeren. Miljarden ego's botsen met elkaar. Raakpunten zijn altijd oppervlakkig, je deelt bv. in een bepaalde voetbalclub.
In feite is 'dit ook hetgeen er is'. De ontkenning van verschijningsvormen is niet reëel.

Ikzelf heb me al van jongs af aan door tig filosofieën heen geworsteld.
Ik heb nooit het gevoel/besef gehad, dat behalve een 'intellectueel begrijpen' het ooit iets fundamenteels met of in mij heeft gedaan.
Elk mens heeft van die weleens genoemde aangrijpende momenten, die zich ook niet zomaar herhalen. Dat je je deel voelt van iets aangrijpends.
Dan hervat het dagelijkse weer.

Maar eigenlijk is dit, tja, dé boodschap van Parsons.
Dit is alles wat er is.
Wat is 'dit', de pc waar je achter zit, het toetsenbord voor je, de stoel waar je op zit, de warme kamer waarin je bent.
Ergens blijf je bij Parsons altijd met dat soort van ongenoegen achter.

: 

vrijdag 12 juni 2020

Het Trolley probleem



https://twitter.com/Ingeborgvraagt/status/1271358439172816896



Een mooi vergelijk:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Trolleyprobleem


(Stel je staat aan het apparaat die de wissel kan verplaatsen,
je hebt daarbij de keus tussen ofwel 1 mens doden,
ofwel vijf mensen doden.
En zal áltijd iemand doodgaan: Wat zou je doen?)


zaterdag 24 augustus 2019

A Universe Not Made For Us (Carl Sagan on religion)

Carl Sagan in dit filmpje (onderstaande).
 
De dubbelheid van iemand, die voor honderd procent gelooft in de wetenschap, zoals Carl Sagan, en die meent dat de mens, en zijn hersenen, de complete puzzel van heelal kunnen samenstellen. Maar waarom zou je dát geloven, als je stelt dat de mens een verder 'toevalsproduct' is, in de evolutionaire keten, en dus niet ontworpen om alwetende te zijn?

Sagan somt in het kort een lijst op van alles wat de mens heeft ontdekt, in die mate dat je zou menen, de mens kan het ganse heelal in zijn 'binnenzak steken'.
Want de mens is reeds alwetende, hij kan honderden lichtjaren terugkijken in het heelal, en zelfs ongeveer de plaats aanwijzen waar het heelal zelf is begonnen.

Wanneer je echter concludeert dat de mens alwetende is, dan moet je ook concluderen dat het heelal tóch is ontworpen voor de mens, die het immers volledig kan begrijpen uitleggen en bevatten.
Het heelal is dus gemaakt 'op maat van het menselijk brein' (en bevattingsvermogen.)
 
Daarmee beweert Sagan het omgekeerde van wat hij suggereert, want wanneer je een moment volledig oprecht bent, dan is het raaskal, dat het heelal is ontworpen voor het begrijpen van de mens.
 
Het is al even onlogisch om te constateren, dat het menselijk brein ervoor is ontworpen om daadwerkelijk "alles" te kunnen begrijpen en bevatten middels welke wiskundige formules ook.
 
Het menselijk brein is voortgekomen uit een tussenstadium van apensoorten, het hoofddoel van het brein zou je eerder moeten samenvatten als een verdere mogelijkheid tot overleven: het brein was een verdere mogelijkheid in de natuur om beter te overleven en zich beter aan te passen.
 
Dat is natuurlijk een heel ander doel, dan het doel van kennis opdoen en alles kunnen verklaren van A tot Z.
Daarom weerspreekt Carl Sagan zich op 'unieke wijze' :
 
 
 

vrijdag 23 augustus 2019

Dr. Joe Dispenza: Transform Your Mind with Lewis Howes


Dr. Joe Dispenza, nooit eerder van vernomen maar schijnt in Amerika populair.
Je zou hem kunnen rangschikken onder de zoveelste vorm van goeroe/spiritueel heelmeester,
naast Jiddu Krishnamurti, Eckhart Tolle of Tony Parsons en meer.
 
Voornamelijk vroeger las ik veel van leraren allerlei, waarna je nog wat meer recent Eckhart Tolle tegenkwam of later Tony Parsons. In wezen verkonden ze dezelfde soort boodschap, met uitzondering hier, dat Dispenza blijkbaar "brainscans" gebruikt en het nogal materialistisch benadert.
Zo geloof ik dat men na duizenden breinscans toch nauwelijks iets kan achterhalen, over wat iemand "bezielt", (dit aloude begrip dat alles samenvat wat een mens denkt doet en voelt.)
 
De Amerikaanse Dr. Phill heeft het in zijn talkshows ook talloze malen over breinscans, en doet het voorkomen alsof een scan van je brein zoveel aanwijst, wat het niet doet. De mens is niet alleen een "stofje" en een "wisselwerking".
 
Maar volgens Dispenza gaat het allemaal om de bedrading van je brein. Je kunt die 'bedrading' veranderen, door je constante voorstellingen die vanuit je verleden blijven opborrelen, te wijzigen door een positief 'toekomstbeeld'.
Mijn ratio zegt in dit geval, dat dit volslagen illusionair is, want toekomst bestaat niet: Volgens Dispenza kun je echter al 'in de toekomst' leven, door een zekere verbeelding.
 
Ga je terug naar andere filosofen, ná Krishnamurti, die toch min of meer voort borduren op eenzelfde gedachtegoed, kom je de boodschap tegen van Eckhart Tolle. In aanvang vond ik Tolle nog wel iets van een interessante boodschap meedelen, maar wie deze in zichzelf grinnikende, verhalen vertellende man -te vaak- beluistert, krijgt stellig het gevoel van, wéér een spiritueel leraar die in zijn eigen soort bubbel de gezelligheid zoekt met zijn volgelingen. Het probleem van veel van het soort goeroes/spirituele leraren is, toch een vorm van -alternatieve egogerichtheid-
 
Voor Tolle is het allemaal "The NOW" (het NU.)
Wie zich vervolgens afvraagt, wat nu de diepgaande of verreikende betekenis is van dit -nu- valt in een gat, net als bij mensen als Tony Parsons.
Parsons heeft het continu over de betekenis van het 'er gewoon zijn, hier en nu'.
Dit is alles wat er is, herhaalt Parsons talloze keren.
Dan valt er vaak een stilzwijgen bij deze lieden. Tja, je boodschap is eigenlijk heel kort.
 
Dispenza gaat in dit geval -hier en nu- voorbij en meent dat een positieve toekomstverbeelding het gewoonteproces van mensen doorbreekt.
 
Je hebt de neurologie niet nodig om te realiseren, dat je zodra je in de ochtend wakker wordt, meteen weer zit verankerd in feitelijk je verleden.
Heugenis en gedachten bestaan in het resultaat van een ieders verleden, jouw specifieke herinneringen of mijn specifieke herinneringen.
Herinneringen kunnen werken als een 'val', ze kunnen je bestaan verengen, verkleinen, ze leiden tot dagelijkse rituelen, elke dag is eigenlijk reeds een ritueel van elke voorgaande dag.
Dat legt Dispenza uit.
 
Heugenis heeft je persoon gemaakt, je bepaalde eigenheid, die die je meent te zijn.
 
Een mens verzameld in een beperkt tal jaren alle soorten informatie, van waaruit hij zijn bestaan leidt, zijn overtuigingen en waardes en zingevingen, en zijn angst kommer en kwel.
Daarmee zit een mens eigenlijk verankerd in zichzelf.
Deze verankering kan frustrerend en negatief werken.
 
Je zou eindeloos kunnen blijven malen om dingen uit een verleden.
 
In zoverre kun je ook het brein beschrijven, als een verzamelplaats van heugenis, van bewaardheid,
het brein is een aard gigantische privé bibliotheek.
Het slaat echter niet alleen dode materie op, maar alle levendige ervaring die je ooit had.
Per slot wordt het echter wél een aard dode materie. Die constant in herhaling valt.
 
In zoverre kunnen filosofen of psychologen of nondualisten enzomeer, de realiteit behoorlijk weergeven, van hoe het brein werkt.
Je kunt je vervolgens veel wijsmaken, het idee van een hier en nu kan nooit gevrijwaard zijn van verleden, dan zou er eerder een aard frontale geheugenverlies moeten optreden.
Mensen die daadwerkelijk kampen met geheugenverlies hebben het er feitelijk heel moeilijk mee, want je hebt de velerlei wortels nodig, om jezelf te kunnen oriënteren in bestaan.
Stel je wist op zeker dag niet meer de weg naar je eigen huis.....
 
Punt is echter, en daar gaan deze filosofen over, dat heugenis en dagelijks ritueel en -de druk van- persoon, vrijheidsberovend kunnen werken. Elke dag sta je bv. op met eerst koffie zetten, waarna misschien een uur achter je pc. of social media, of met discussies die al jaren weinig van onderwerp veranderen. Leven wordt een aaneenschakeling van hetzelfde.
 
 
Luister naar Dispenza :
 


donderdag 2 mei 2019

'Gedachtes'

-Stel je voor er waren geen slachters, elk mens op de wereld zou weigeren mee te doen aan dierenleed, dan was vlees eten géén optie meer. Het eigenlijke probleem is dus, de menselijke wreedheid/en/brutaliteit. Zou de wereld op een hoger moreel plan liggen, was vlees géén optie.-
(Linkje naar Twitter)

Het is een opvallende gewaarwording, dat vlees eten enkel en uitsluitend mogelijk is, om reden dat er wereldwijd sadisten zijn, en slachters, die dierenleed onverschillig laat. Mensen die blijkbaar geen al te hoge ethiek hebben, misschien houden ze zielsveel van hun vrouw en kind, en doen ze als dagelijks werk dieren slaan en schoppen en in bebloede slachthuizen ombrengen.

Afgelopen jaar heeft het dieractivisme bij mij zulk een indringend bewustzijn opgeroepen, voornamelijk op Twitter, gevolg is mede dat ik hoofdzakelijk dieractivisten ben gaan volgen, maar natuurlijk ben ik nog altijd gegrepen door de meer filosofische/levensbeschouwelijke onderwerpen. Maar dit staat immers niet haaks op elkaar.

Wie de soms onvoorstelbare wreedheden ziet, die de moderne mens begaat wereldwijd jegens dieren, staat eerder stil bij de meedogenloosheid die de mens bezielt, let wel, de met ETHIEK begiftigde mens. De mens die in tegenstellig tot dieren, een scherp onderscheid heeft meegekregen tussen goed en kwaad, die een geweten heeft. Dit heeft mij nog het méést geraakt /en ook beangstigd. Want bestaat er ook in mij, in mijn - mens - een monster?

Bij mij komt meteen de filosofie erbij kijken, ik vind het onvoldoende dat dieractivisten enkel blijven zeggen dat we veganisten moeten worden. Vergeet niet dat mensen zijn opgegroeid in vlees-eet-culturen, tenzij je bij toeval veganistische ouders had.

Vele jaren at je vlees, je begreep wel -als je al daarover dacht- dat voor dat vlees dieren hun leven moesten laten, maar de verschrikkingen van het onvoorstelbare dierenleed drong volledig tot je door, bij de talloze opnames van wereldwijde dierenbeulerij. En dit ga je dan ook niet anders noemen, er is namelijk geen Excuses. (Slachten is het andere woord voor vermoorden, spreek het eens tegen? Een moord pleeg je met opzet, waar is dus het verschil?)

De verrassende conclusie is echter, dat vlees eten géén keus meer ware, als er geen meedogenloze butchers waren, die niet veel op hebben met ethiek en moraal en geweten.

De eigenlijke kwestie betreft dan ook de wreedheid van de mens.


Veganisten en dieractivisten worden beschouwd als opdringerig, ja, ze halen de boterham weg bij de veeboeren, iemand die met een verborgen camera de dieren ellende opneemt ergens in een bedrijf zou moeten worden opgesloten, hij pleegt inbraak, hij schendt de privacy en het eigendom van de boer. Het dierenleed dat hij filmt, is nauwelijks nog een argument. Dierenleed wordt zeer oplettend verborgen gehouden achter tig-stallen en megabedrijven, je zou niet eens een moment beseffen dat er meer varkens en andere dieren in Nederland zijn - zo niet het honderdvoudige - dan mensen, want je ziet ze allemaal niet.

Punt is, ook de veeboer kon kappen met zijn megastal voor duizenden varkens of koeien of tienduizenden kippen op elkaar gepakt, als niemand, geen mens op de wereld zich schuldig dan wel bedrijvig zou maken aan het doden van dieren.

Want schuldig kan een slachter zich niet voelen, dan kon hij zijn 'bedrijf' niet uitvoeren.
Een gewetensvolle moreel zwaar beladen, een diep ethisch mens, zou geen dier ooit kunnen mishandelen laat staan productief doden als dagelijks werk.
Slotconclusie/ Zou het mensdom op een hoger moreel plan bestaan, dan zou vlees eten géén keus meer zijn.

Dat is het constante weerwoord van mensen die vlees eten niet bezwaarlijk vinden, "het is mijn keus".
Zou er geen mens ter wereld zijn die "jouw keus" tegemoet kwam, door 'voor jouw dieren te doden',
dan was vlees géén keus meer. Dan was het een afgelopen zaak.

De kernvraag blijft daarom, wat heeft mensen zo wreed gemaakt en zo meedogenloos? Misschien is het een grote Taboekwestie. Maar je lost het niet op met de slogan: Go Vegan. Al is de reactie 'Go Vegan' de uiteindelijke handeling die daaruit volgt.

Is het misschien de winst en het profijt, de val waarin de hele wereld gevangen zit, van ECONOMIE?
de geldbelustheid, de materialistische schaamteloosheid, het eigenbelang laten profileren boven het belang van miljarden dieren.

Daarom ziet u nooit dierenleed op teevee journaals en in journalistieke programma's, daarom neemt de politiek het niet serieus, de zoveelste stalbrand waarbij honderden dieren omkomen, is nog geen kiekje waard in het dagelijks journaal. Waarschijnlijk omdat "dierenleed" het grootste TABOE is van déze tijd.

Mensen hebben het overdruk, met eindeloze verklaringen van hun 'humane vooruitgang, bevrijdt uit de oertijd vol van geweld en martelingen.'

Mensen willen deze samenleving niet zien als een waarin op gróte schaal dierenleed bestaat, want dat zou betekenen dat BESCHAVING (sorry) 'geen flikker voorstelt'.

We hadden de concentratiekampen toch afgeschaft?
Miljarden dieren wereldwijd bestaan in eindeloze DUURZAME concentratiekampen, Nederland staat als laaglandje van niets aan de hoogste lijst van meeste dieren - vooral voor transport, want Nederland schijnt dé wereldleverancier van vlees te zijn.
De boeren behoren overigens, zoals ik vernam, tot de dikke middenstand (maar ken jij één boer die niet alles bij mekaar klaagt?)

De uiteindelijke vragen gaan veel verder, dan die van het stoppen met vlees eten of het minderen ervan, wat moet de mens beginnen met zijn 'economisch monster'? De wereld gaat elke dag meer kapot, Greta Thunberg en haar duizenden schoolkinderen waarschuwen, maar de wereldpolitiek heeft eerder behoefte aan een tweede wereld, om nog verder in te kunnen uitbreiden.
UITBREIDEN EN UITBREIDEN.

Beelden uit China waar men reeds aan flatten van zoveel etages begint om duizenden varkens in te stoppen.
Dierenleed verliest het, in de wanen van economische uitbreiding van alles, dus ook van geconcentreerde veestapels.

De wereld kan geen centimeter keren, zolang deze wordt gedreven door uitsluitend economische en winstbelangen. De mens moet 'zichzelf paal en grens' stellen.
Om de dieren ellende uit de wereld te krijgen, en om de wereld nog ruimte te kunnen geven voor ECOLOGIE (in plaats van economie) zal de mens moeten indammen.

Maar dit ligt wederom geworteld in zijn behoeftes naar begeerte, de begeerte naar geld, meer en meer, uitbreiding: de wereld kan uitsluitend veranderen 'in jezelf'...…….

dinsdag 16 april 2019

Over identiteit en de fascinatie voor het ‘foute’......

Identiteit is toch eigenlijk een van de moeilijkste begrippen in bestaan. Esther van Fenema en Theodor Holman hebben het erover in Cafe Weltschmerz (Onderaan)
 
Hoewel het woord aan de lopende band wordt gebruikt, voornamelijk door rechts en extreemrechtse figuren en partijen, maar is het feitelijk wel een politiek issue?
In sociale politieke context heeft identiteit een simpele betekenis, in religieuze context en meer spirituele context krijgt het een meer 'beladen' betekenis. (Heeft identiteit een "ziel"?)

Theodor Holman noemt de betekenis van identiteit binnen een massa, een 'massa-identiteit' heeft betekenis voor het individu, die graag wil opgaan in een groter geheel om zijn eigen isolement te doorbreken. Daartoe behoren natuurlijk alle vormen van nationalisme, de kern van elk nationalisme is een vorm van verzet - het zet zich af tegen andere culturen, die bij 'ander volk' behoren.
Dit alles is misschien interessant voor mensen zoals Geert Wilders en de groeiende fanatieke groep racistisch getinte mensen.

Interessanter is de vraag naar de 'geestelijke waarde' van zogeheten identiteit.
Identiteit is immers een zeer vreemd iets, elk mens bestaat in zichzelf uit talloze brokstukjes, elke ervaring, herinnering, elke gedachte, elke 'toegevoegde waarde' - kunnen nauwelijks een daadwerkelijke eenheid vormen. Een mens kan niet anders dan 'in zichzelf' volledig zijn verbrokkeld en verdeelt. De mens is daarom inherent tegenstrijdig. Ondanks identiteit lijkt te suggereren dat het gaat om een individu die volledig coherent (samenhangend) in elkaar zit.

Jiddu Krishnamurti heeft het over collecties, de mens is continue dingen aan het collecteren, aan het verzamelen, elke dag doet een mens wel talloze indrukken op, die blijven niet alle hangen - bepaalde indrukken vormen herinneringen, of voegen iets toe aan reeds eigen gemaakte waarden. Vanaf de jongste leeftijd zijn mensen aan het verzamelen, ze verzamelen geen fysieke dingen (alleen) maar ook indrukken, culturele overnames en waarden, tradities van lang geleden, al deze brokken verzamelen zich tot herinneringen, tot heugenis. Je móet je wel afvragen, hoe je daar een identiteit aan ontleent?

Het bestaan gaan echter heel vanzelfsprekend, de menselijke hersenen lijken er helemaal in thuis, om indrukken te verzamelen, hoewel er een hoop strijdigheden en tegenstellingen worden opgeslagen, trachten hersenen dat schijnbaar onbewust te ordenen op een manier, die samenhangend lijkt, coherent, en voor je het beseft ben je een "persoon". Als je jezelf echter als persoon ontleedt, als je dit al doet - valt deze complete samenhang weg, je bent het eindresultaat, ja van wát eigenlijk?

Een opvallende vraag is, waarom het eigenlijk zo is, dat bepaalde indrukken en waarden bij een mens er zoveel toe doen, terwijl andere indrukken en waarden er minder toe doen?
Welke factor heeft erover beslist dat bepaalde zaken 'tellen' en andere zaken niet?

Keer je terug naar de jarenlange verzameling aan indrukken, wat je kunt vergelijken met het inrichten van een huis: In aanvang heb je een 'leeg' huis, maar geleidelijk ga je het huis inrichten, naast noodzakelijkheden zoals voorzieningen voor water stroom en verwarming, verzamel je tal van spulletjes, dingetjes, prulletjes (beeldjes kannetjes tafeltjes lampjes et cetera) : daarnaast maken 'levende spullen' deel uit van 'je huis', gezin vrienden, huisdier, en de inrichting van je tuin. Zo verzamelt je geest talloze 'curiositeiten', het wordt een deel van jouw.

Dat warrige en chaotische dat je geest eigenlijk heeft gevormd, is door je brein gerangschikt tot een overzichtelijk iets, wat de illusie geeft van een identiteit: een heelheid.

Wanneer je beseft door hoeveel toevalligheden je leven tevens wordt gevormd, vanaf je geboorte, je hebt bv. je ouders en specifieke land niet bewust gekozen, maar je wordt -onzichtbaar- déél van opvoeding en tradities van dat land. Zonder identificatie met wat dan ook, had zich nooit een ego in jezelf gevormd, een vaste kern.

Slotsom: Identiteit kun je ontrafelen tot een besef, dat er nauwelijks een 'jij' aan te pas is gekomen, dat het bewust heeft doen ontstaan, het is de verzameling van allerlei, opvoeding, cultuur, culturele waardes (en dwaasheden) en de constante vereenzelviging daarmee. Tevens je vereenzelviging met gedachtes en ideeën, die ergens rondwaren.

Wij geloven ons echter in een realiteit, die wij vol bewust zélf hebben gecreëerd en gestuurd, alsof een mens bij wijze van spreken zijn eigen leed heeft verkozen - we praten vaak van schuld en geen schuld. Of je meent achteraf dat je dit of dat niet zus of zo had moeten doen, alsof je zoveel kunt bijsturen/recht buigen of überhaupt sturen. Terwijl je bestaan doorgaans als een schip op het water meezeilt met de toevallige richting van de wind.

Identiteit zegt 'mij' niks. Ik beschouw het eerder als een ernstig ongeluk, want wanneer bestaan verstart in een vaststaande identiteit, kun je nauwelijks of niks meer wezenlijk veranderen. Nietmaals ten goede voor jezelf. (Daarom hebben mensen zulk een uitgebreide spirituele agenda, om de eigenlijke wanhoop tegen te gaan.)
Iedereen zit opgesloten in zijn eigen -kern-
Tegelijk wil men daaruit breken. Men voelt deze kern als een onderdrukking en een benauwenis,
nondualisten doen niets anders:

Boeddha noemde het de "4 edele waarheden"
  • De eerste waarheid: Er is lijden
  • De tweede waarheid: Het lijden heeft een oorzaak
  • De derde waarheid: De oorzaak van het lijden kan opgeheven worden
  • De vierde waarheid: Door het achtvoudige pad te volgen wordt het lijden beëindigd


  • Het uittreden uit het gescheiden zijn - het ego - en het opgaan in het 'universeel',
    een andere vorm daartoe is het opgaan in een groep.
    Een nationalistische beweging, of een favoriete voetbalclub.

    Enerzijds willen mensen verzamelen en verzamelen, hun egogebied uitbreiden, ook naar buiten toe (meer geld meer luxe meer bezit) : anderzijds willen ze hun isolerende ego overstijgen of ontstijgen.

    Hieronder het gesprek (wat losstaat van mijn bewoording) :
     

     

    vrijdag 5 april 2019

    'Mens als centrum'

    Op Internet kom je stukken tegen, van mensen die menen dat ze intellectueel heel wat hebben te melden, maar wat blijft hangen zijn slechts wat 'armzalige zinnen'. Het ene deel zegt: De mens staat in het centrum van alles. Het andere deel 'dieren zijn om op te eten'. Bij de zinsnede 'dieren zijn om op te eten' heb ik al meteen het overweldigend gevoel van, met zulk soort mensen kun je niet eens een aanvang van een redelijk gesprek voeren. Laat staan dat je ergens druk om maakt wat zo iemand allemaal beweert.

    Een kennis van mij (nu ja, veel echte overeenkomsten hebben we niet) meende dat een statement van hem jegens mij veelzeggend was, als een soort excuses of verontschuldiging, eigenlijk weet ik het vaak niet als mensen iets zeggen - ze hoeven van mij namelijk niets te doen of te laten - Maar we hadden het over dieren en vlees eten. Ik stelde hem een directe vraag, 'vind je het goed dat dieren sterven om jouw vleesbehoefte' waarop hij antwoordde 'ja'. Misschien kwam het door zijn eigen afkomst van boeren. Maar ik vond zijn 'ja' snel en betekenisloos. Heb je het dan over iemand die echt bewogen nadenkt over dierenleed, of over een algemeen sociale acceptatie, meer een collectieve overeenkomst dat dieren mogen sterven om mensen te voorzien van vlees?

    Ik hou niet van massamensen. In het non/dualisme streeft men telkens naar het afzien van het zogeheten 'ego', maar de betekenis van ego is juist heel veelzeggend. Ware individualiteit begint bij het jezelf losmaken van "schapengedrag" - het besef dat je geen onderdeel bent van een collectief soort brein, dat per land wordt geprogrammeerd aan de hand van voorouders tradities en gewoontes. Het 'ego' bestaat in eerste plaats al niet, dat wil zeggen als je de term bedoelt voor een vorm van 'unieke eigenheid'. Ik zie geen enkel heil in het non/dualisme, eerder in een wáár dualisme. Voortdurend krijgen we de leuzen te horen over universaliteit en eenheid (en iedereen gelijk, waar het op neerkomt.) Terwijl alle echte grote en mooie en zinvolle mensen, juist zeer egocentrische mensen waren, die daardoor een belangrijke ontdekking of verandering brachten in het geheel.

    Maar nu even terug want ik dwaal helemaal af.
    Dat je jezelf als mens ziet in het centrum van bestaan is alleen voor jezelf van betekenis, dat ten eerste. Je kunt daarmee bedoelen de mens als mensen in zijn geheel, of 'jij' want teneinde zijn alle mensen ego gericht, of je dus de mensensoort bedoelt of specifiek 'jij' daar gelaten. Maar uit niets kun je deze bewering toetsen op enige realiteit laat staan het vage begrip waarheid. Evolutionair bestaat het begrip "waarde" niet eens, evolutie was een proces van aaneenschakelingen van wel en niet geslaagde toevalligheden. Mensen die zich daar ongemakkelijk bij voelen, kunnen dan snel teruggrijpen naar allerlei godsvoorstellingen. Maar wat kan god meer zijn dat tevens een mensen verzinsel? Daarom zijn de goden alle mensengelijkend ofwel antropomorf. In sommige culturen hebben goden nog wel dierlijke gedaantes. Omdat mensen uit alle tijden ook besefte dat dieren door hun gelijkenis in bewustzijn en zintuiglijkheden aan mensen gemeen waren.

    Het is daarom een zinloze zin, dat de mens het centrum is in het bestaan, het bestaan is alles wat bestaat, niet in de zin van een steen. Een steen bestaat maar heeft geen bewijsbaar leven in zich, laat staan een vorm van bewustzijn. Met bestaan bedoelen we daarom wat leeft en bewust is.
    Voor een of ander dier, is zijn eigen bestaan en dat van zijn soort het aller belangrijkste, waaraan ontleen je dan de zin dat de mens het belangrijkste is?

    Neil deGrasse Tyson (en dat is geen pseudowetenschapper want daar speelt men vaak graag mee op Internet) had het over de betekenis van een mogelijke buitenaardse intelligentie. Hij nam het vergelijk van het bijna lachwekkende verschil in genen van mensen en dieren, het verschil tussen hoger ontwikkelde dieren en mensen bestaat uit slechts een paar genen. Die paar genen bepalen heel jouw mens zijn, stelde Tyson.
    Stel je voor dat er een buitenaardse intelligentie bestaat, met een klein groepje genen verschil in mensen, zij zouden daardoor volledig dominant zijn over de mens.

    Ondanks de mens aan die paar genen meer al zijn mogelijkheden heeft gekregen, in bv. kennis en kunst, architectuur, technologie, wat welhaast ongelofelijk lijkt - zou het vanuit een ander standpunt, zo stelde Tyson, misschien slechts zeer minimaal kunnen zijn in betekenis (eigen verwoording.)
    Mens en dier zijn volledig identiek op een paar genen na.

    Waarom is de mens dus het allerbelangrijkste 'product' op aarde?
    Dan de losse zin die me bijna meteen doet afhaken: Dieren zijn om op te eten.
    Moet je daar nog serieus op ingaan?

    Gisteren zag ik een malle zombiefilm. Voor zombies zijn de mensen slechts om op te eten, ze zijn wild op mensenvlees. Behalve zombies, staat er echter niets boven de mens. Geen enkel dier op aarde is bestand tegen menselijk vernuft, scherpe tanden en nagels en hoornen en stekels, een ruwe bouw, fysieke sterkte of snelheid, ze kunnen alle niet opwegen tegen een simpel menselijk vernuft als een 'wapen'.
    De mens valt eigenlijk helemaal buiten de boot, als het gaat om de talrijke evolutionaire aanpassingen aan het levensgevaar op aarde.
    Een beer kan een mens aanvallen en doden, maar niet een 'bewapend' mens.
    Het gevaarlijkste dier op aarde is de mens, dankzij zijn vernuft (die paar genen verschil.)

    Je kunt altijd alleen maar menselijke stellingen opperen, als voor jouw dieren geen enkele intrinsieke, eigen waarde hebben, dan kun je botweg beweren dat dieren dienen als voedsel. Alsof ze zijn gecreëerd om de mens te voeden. Zelfs de kunstmatige inseminaties van de mens zijn nog afhankelijk van de slimheid van de niet door de mens verzonnen natuur. De mens misbruikt de natuur om grootschalig dieren te kweken, alles uit zijn natuurlijk verband te rukken, en de mensenmassa te doen geloven dat 'het zo hoort'.

    Ik had het op Twitter vandaag over de zin dat dieren als bijproducten worden beschouwd. De term "bijproduct" is een verzinsel van boeren, om de mensen wijs te maken dat dieren kunnen worden onderscheiden in producten en bij-producten. In eerste plaats zijn dieren al geen producten, het zijn bewuste levende schepselen met een eigen betekenis. Omdat dieren echter worden beschouwd als wél zinvol voor de economie en het gewin van de boer, en niet zinvol voor bv. de melkveehouder, worden ze als zogeheten bijproducten afschuwelijk mishandelt. Direct na hun geboorte worden ze gescheiden van de moederdieren en vaak apart gezet in geïsoleerde hokjes, waar ze na enkele maanden - dus als kinderen - bruut naar de slacht gaan.

    Het is bekend dat moederdieren flink naloeien als hun kalveren van ze worden afgenomen, recent betrof het, het grote aantal aan kalverensterfte. Wie weet hoeveel van die dieren door loutere stress en ellende.

    De samenleving beschouwd dat allemaal als 'normaal'.
    Want de boer noemt deze dieren 'bijproducten.'
    Zo worden mensen misleidt.

    Niets is normaal in de dierenindustrie. Laat je wat dat aangaat metéén gezegd zijn.
    Alles is omgebouwd en ingericht tot de loutere boerenbelangen.
    Vanaf de kunstmatige bevruchting en de kunstmatige inseminaties waardoor dieren niet bepaalt in de "lente" zwanger worden -wat je de grote massa zo leuk kunt wijsmaken- Boeren bepalen dit. Omdat moederdieren bij zwangerschap melk aanmaken bedoelt voor de geboren kalven, maar de melk uitsluitend voor mensen is bedoelt, worden kalveren na geboorte al gescheiden van de moederdieren.
    Hoeveel gevoel heb je nodig om te beseffen welk een misstand alleen dit is, en misstanden zijn ontelbaar in de dierindustrie.

    Tot slot:
    Vlees eters voelen zich merkwaardig vaak aangevallen, verbijsterend als je leest dat ze bv. veganisten vergelijken met holocaustaanbidders, volgens sommige van hen willen veganisten het mensdom van de wereld hebben, het mensdom is een plaag et cetera. Maar komen dierenrechten niet meteen bij mensenrechten? Ze weerspreken elkaar immers niet.
    Je komt op voor een universele humaniteit.
    Dat houdt al het bewuste bestaan in, mensen en dieren...…..