👤Als je jezelf verdiept, in de QM (quantum mechanica) en je hebt eens de oude vooral oosterse filosofie bestudeerd, kom je opvallend vanuit deze filosofie terug bij hedendaagse en zelfs fundamentele inzichten omtrent zowel de natuur als de werkelijkheid..
De QM heeft boven alles bewezen, hoe óngelijk Isaak Newton het had: Men zag realiteit als de totaalsom van eindeloos miljarden onderdeeltjes en samenhangende deeltjes. (Een ahw. 'biljardbal heelal'.)
- (Opvallend) Verband neurologie -
Het lichaam, zowel als de geest werken als een met elkaar communicerend samenhangend geheel. Je kunt de onderdeeltjes bestuderen van lichaam of geest, maar een fysiek onderdeel van je lichaam kun je niet losstaande bestuderen zonder de kennis van hun samenhang met andere deeltjes en teneinde het fysiek lichaam als geheel. De geest kun je evenmin fragmenteren, opdelen in deeltjes, je kunt wel hersendelen benoemen en specifieke functies. Maar elke herinnering, en elke emotie, staat ónmogelijk los van het geheel aan herinneringen en emotie.
Ik vernam dat ze een soort 'poortjes' ontdekte in het menselijk brein, deze ontdekking was er al langer: Deze poortjes (en hun poortwachter) verzachten de mentale ruis: zodat bijvoorbeeld 'belangrijke gedachten' voorrang krijgen op minder belangrijke gedachten. Men tracht de poortjes in de neurologie 'op een kier' te zetten, zodat bijvoorbeeld de ruis van angst (of een angststoornis) minder hard doordringt naar het bewustzijn.
Door deze poortjes als het ware af te sluiten, zou men de stroom aan informatie kunnen verzachten, zoals bijvoorbeeld bij de ervaring van angst, dat zou de psychologische klachten zoals angst sterk minderen. Men sluit het brein simpelweg af van iet als angst. (Niet in volledigheid, want de mens bestaat niet 'op één punt'.) Men werkt nu met directere methodes, in wezen zijn er al talrijke angstremmers, maar die hebben veel neven effecten.
Dit idee kan wat irriteren, omdat men domweg de algehele samenhang in dat brein, en dat zijn al je connecties met herinneringen oorzakelijkheden en psychologische oorzaken/gevolgen, hier niet direct meeneemt.
De huidige farmaceuten komen niet verder in dit onderzoek, medicatie of zogenaamde angst-remmers 'dempen' hoofdzakelijk de angst - mogelijk kun je zo wel de gehele famaceutische industrie samenvoegen, als het om psychologie gaat (of neurologisch onderzoek.) Ze kunnen iets als angst niet 'wegnemen' of andere psychologische ongemakken, zoals dwangmatigheden, depressies enz.
Eigenlijk eenvoudigweg omdat een ervaring/een psychische klacht, of zelfs een gedachte nóóit 'los' kan bestaan in zichzelf, maar alleen in samenhang met het totaal geheugen.
Zou je dus het éne kunnen wegnemen, neem je alle herinneringen aan dat éne weg. De mens zou zichzelf niet langer begrijpen. Wat men natuurlijk meeneemt in hedendaags onderzoek - In ouder tijden hakte men gewoonweg stukjes weg uit het brein, of men zette een brein onder zoveel voltage. Al met al is men niet bijster ver in het begrijpen van de mens en zijn brein, want van 'wegnemen' is natuurlijk geen sprake. Een aard operatief wegnemen van angst neemt de Oerinstincten van angst weg. Want angst is geen stupide mechanisme, maar een overlevings-instickt vanaf oertijden..
Dus terugkomende, neurologen óntkennen min of meer alle samenhangen in een menselijke ervaring, en zoeken naar 'afsluit-poortjes' - een iets in het brein. Zoals men zou zoeken naar één gedachte om een complete samenhang van gedachtes los te koppelen. (Iets als een snipper uit een boek scheuren om een boek te begrijpen.)
Je kunt nóóit de mens 'degraderen' tot een of ander 'onderdeel'. Zo kun je dus ook de 'geest niet óntleden' - of onderzoeken in 'deeltjes'..
In de natuur, en dan kom je helemaal terug bij QM, lijkt op macroschaal, en dat is van belang - alles en iedereen te werken als individuele dingen, of bij mensen als volstrekte entiteiten, een aard persoonlijke bots. Daarin heeft alle 'ego-werking' zich gehuisvest, je (unieke) persoon. In deze wereld van 'personen' zitten we allemaal te vechten en te concurreren, of we werken samen aan een project, maar het samen lost het ego niet op.
Dan komt de QM en bewijst het vólledige tegendeel, op microschaal. Alles en iedereen, elk ding elk iets en elk mens, is direct met elkaar verbonden en verweven. Er is in QM zelfs geen 'deling' mogelijk: Als er twee deeltjes zijn, het ene deeltje bevindt zich ergens op de wereld, en het andere deeltje in een ander zonnestelsel, reageren ze direct (ongeacht afstand en ruimte) op elkaars meting. De kwantumverstrengeling.
De spookachtige afstand zou Einstein zeggen. Dat leidt tot vragen, zoals dat afstand en ruimte mogelijk helemaal niet bestaat. Als alles direct (en dus niet vanuit enige afstandmeting) als onafgescheiden van elkaar reageert, (er is geen 'stiekem afkijken') lijkt het alsof de afstand en ruimte niet bestaat.
De vreemste natuurkunde beschrijft dus een directe verbondenheid en verwevenheid van alle dingen, die in deze samenhang geen 'dingen' meer zijn, maar als vergelijk één grote oceaan. De oceaan golft gaandeweg, overal springen golfjes op. Tot een meting volgt waarbij een specifiek golfje wordt aangetoond. (instorting van de golffunctie).
Metingen zijn eigenlijk enkel specifieke locaties van opspringende golfjes uit de oceaan. Deze golfjes zou je de entiteiten kunnen noemen, de enkelvoudige deeltjes. Maar de opspringende golfjes blijven veréént met de oceaan, zoals in de letterlijke zin golven één blijven met de oceaan (het totaal).
Het 'antieke wereldbeeld' valt helemaal weg, bij de voorstelling van een allesomvattend geheel, (die je de potentie van alles kunt noemen. Het ongeschapene welhaast, dat wacht om geschapen te worden).
- - - -
Ik vroeg me af wat dit in de filosofe voor gevolgen heeft?
Als we, als menszijnde één zijn, waarom gedragen we ons dan als irritante hoogmoedige, verwaande zelfzuchtige entiteiten? Onze gehele wereld en 'werkelijkheid' is ingericht op de werking van entiteiten, elk mens leeft in zijn eigen 'overleven'. Dat is zelfs een biologische onontkoombaarheid. (Stel je zou een ander mens voeden en jezelf niet, dan zou je onvermijdelijk sterven.)
Daarom zou je ertoe neigen, QM te beschouwen als eerder een mooi idee of zelfs een sprookje: Maar de natuurkunde heeft het per definitie bewezen. (Dingen als transistors, je telefoon en Quantum-AI werken erop.)
De realiteit bestaat uit een veld aan mogelijkheden, technici werken reeds met dit 'veld van mogelijkheden'. Daardoor worden kwantum computers rázendsnel, omdat ze de 'tal/of talloze' -potentiële- mogelijkheden ogenblikkelijk gebruiken, (in één moment.) Je kunt je dit eigenlijk alleen intuïtief voorstellen, (zonder technische kennis die mij ontbreekt.)
💢 /David Bohm vergelijk\Ten tijde van David Bohm nam Bohm het vergelijk van een vis in een kom met water. Door de vis vanuit een verschillend camera perspectief op te nemen, zou het lijken alsof je twee verschillende vissen zag. Maar het is feitelijk één vis. Er lijkt alleen een scheiding in 'twee vissen'. Bohm nam dit als vergelijk mer de universele waarheid. De eenheid van alles, die zich in dagelijks bestaan voordoet als afzonderlijke delen. (Ik en Jij.)
- - - -
Kom je dan niet terug bij wat lang geleden oosterse denkbeelden of filosofen al beweerde? De moderne natuurkunde bevestigt intuïties van lang geleden. Alles is een deken, desondanks ervaren we ons als vaak behoorlijk eigenzinnige ego's. Hierin staat de boom los van zijn wortels, de lucht staat los van zijn wolken, de tafel is iets anders dan de stoel..
/ Bewustzijn als Fundamenteel \
Bewustzijn als fundamentele eigenschap, is een eigentijdse visie van allerlei stromingen, (Solipsisme) maar wordt door hedendaagse wetenschappers steeds meer bevestigt. / Ik wil dan even afbuigen naar de betekenis hiervan maar ook wat het betekent in bv. Dromen.
Hameroff of Donald Hoffman:
Het klinkt logisch en aannemelijk, dat zowel de evolutie als de natuur ons en alle leven met ons, niet opzadelde, met alle fundamentele kennis, we hadden en hebben genoeg aan een 'bedieningspaneel'. Zoals we ook het bedieningspaneel van een pc. gebruiken zonder ook maar iets te begrijpen van wat er achter dit bedieningspaneel gebeurt.
Waardoor we op een makkelijke manier kunnen overleven en leven. Maar het bedieningspaneel is niet 'het éigenlijke'. Met die vraag worstelt Hoffman: Anders gezegd, wat 'is' dan het 'eigenlijke'?
/ Is het Eigenlijke Bewustzijn \
Is het eigenlijke het in deze betekenis Fundamentele bewustzijn? Kwam bewustzijn dus niet voort uit complexiteit (emergentie) en hersenen, in een lange geschiedenis van Heelal, maar 'begint en eindigt alles met bewustzijn'?
/ Bewustzijn in Dromen \
Stel je voor, dat bewustzijn feitelijk de creator en schepper is van alles wat het maakt, bewustzijn schept alle dingen, het schept de wereld, het alles is het totaal gevolg van bewustzijn als zodanig.
Alles wordt mogelijk omdat bewustzijn het mogelijk -acht en creëert. Dit is ook een vreemdheid in de kennisvergaring van alle menselijke concepten en bedenksels, de mens creëerde natuur en wiskunde en paste dat toe op het ganse (het heelal). Dáárdoor wordt het 'veronderstelde realiteit'.
Dit past trouwens heel goed in ons 'dromenrijk'.
In je dromen doemt alles op, wat je via zintuigelijke wege in het lichaam ervaart, hoe kan men in dromen zien/horen en landschappen/gebouwen en mensen zien? Die met je samen iets doen of tegen je praten? Er is geen fysiek orgaan.
De bewustzijnservaring in dromen is echter exact hetzelfde, hooguit zijn je dromen vervelender ofwel zoveel mooier dan je dagelijkse schemer-realiteit, en overstijgen je dagelijkse grenzen.
Wie zijn de personen in je dromen? Wat maakt de gehele omgeving? Waarom doen dromen niets af van een werkelijkheidsgevoel? Feitelijk heeft immers je gehele fysiek waargenomen realiteit zich ontkoppeld, naar een 'droom-realiteit'. (Je bent nu uitsluitend je droom).
Hoffman zou wellicht stellen, dat je tijdens dromen een andere 'interface' gebruikt. Een makkelijke vertaling daarvan zou zijn je draagt een andere bril*
Wat is de koppeling, of dagelijkse realiteit/versus dromen? Je dromen zo kun je stellen, droom je 'zelf'. Anders gezegd, je bewustzijn is ontkoppeld van één systeem waarop je realiteit ervaart, waardoor je alle dingen ervaart als losgekoppeld van de waarnemer. Daardoor ervaar je een ander systeem / een andere mogelijkheid.
Maar zelfs in het dromenrijk ervaar je alle dingen als losgekoppeld van 'de dromer' / je hebt immers geen vergelijk. In je droom staat 'de ander' los van jezelf als louter bewustzijn, je ervaart alle dingen (evengoed) als lós van je droombewustzijn.
Dromen zijn de meest directe manier kun je zeggen, waarop je ziet hoe bewustzijn een/of elke mogelijke 'realiteit' schept. Gedachte schept realiteit.
Het is het bijbelse "IK BEN".
Deze slotsom gaat wellicht met je op de loop:
Hoffman is echter wel degelijk bezig met dit soort argumenten wetenschappelijk aan te tonen. En hij is bijzonder rationeel daarin, hij gebruikt pure wetenschapskennis in zijn zoeken naar bewijs.
Als bewustzijn fundamenteel is, dan is alles direct daarmee samenhangende en verbonden, en dus in en uit dat bewustzijn, wat de enige schepper is van Alles / In de visie van Hoffman, neemt bewustzijn echter uitsluitend een 'vervormde' werkelijkheid waar, die wordt bepaald door 'de bril die je draagt'.
Het eindt daarom telkens bij dezelfde vraag: Wat herbergt of verbergt zich 'daarachter'. Een andere 'Interface'? Samengevat:
De zoektocht naar de fundamentele werkelijkheid, achter de 'Interface(s)' Die stelt, dat alles wat we ervaren een beperkt zicht is eigenlijk, om te begrijpen, te bevatten, om niet te 'verdwalen in eindeloze mogelijkheden of in complexiteit'. Of misschien in de wáre geheimen van het heelal.
Een gedachte van Einstein:
"Het meest onbegrijpelijke van het Heelal is dat het begrijpelijk is" / Maar één slag verder: Het is begrijpelijk omdat zijn bouwstenen/zijn universaliteit ontspringt aan Bewustzijn............
