'AI' overwegingen /6. 'Intuïties'

AI doet liefst biljarden berekeningen in één seconde, maar het werkt digitaal. AI doet wat je kunt vergelijken met eens een oude langspeelplaat, die natuurgetrouw door groeven werd gespeeld - Analoog. De vervolg c.d's werken digitaal, muziek wordt ahware aan stukjes gehakt, en vertaald in nullen en enen, door deze fragmentatie werkt een moderne computer of AI trager. 

Het menselijk brein werkt anders, een mooi vergelijk is het zicht, als je in een ruimte kijkt zie je ogenblikkelijk alles wat zich in je blikveld bevindt, en de zijkantjes wat wazig, je hoeft niet elk specifiek ding te leren begrijpen, je hebt slechts een blik nodig. Terwijl een AI alles opnieuw fragmenteert en opbouwt om dit geheel te omschrijven. 

Om die bijzonder reden werkt het brein sneller. Het doet tig-onbewuste dingen die je niet bewust bent. Het regelt je gehele lichaamswerking, en is intern bezig met je bespiegelingen herinneringen enzovoort.

Analoog zie ikzelf als een stromend water, dat vloeiend verder stroomt als een groot geheel. De natuur werkt analoog, het komt het meest dicht bij de menselijke biologie.

Een computer - en AI - zijn heden dan wel veel verder dan de oudere versies, maar werken nog steeds met deze fragmentatie. Daarom maken ze vele miljarden berekeningen per seconde, om in feite enkele zaken te beschrijven. Eigenlijk maken ze een moeizame (voor de mens niet na te bootsen) omweg, om slechts enkele zinnen te formuleren.

Hoewel AI en het menselijk brein neuronale netwerken worden genoemd, werken ze beide volledig verschillend. Dat kweekt eer de illusie als zouden ze direct met elkaar vergelijkbaar zijn. Vooral omdat hun werking hetzelfde overkomt, in een dialoog is het alsof je met een medemens discussie voert. Maar het menselijk brein werkt niet met 'nullen en enen' en is geen wiskundig instrument. Bovendien heeft de mens een heel bijzondere kwaliteit, het bewustzijn.

Door bewustzijn en zintuiglijkheid scheidt hij zich volledig af van een AI, een AI kan een 'beleving' uitstekend beschrijven tot in details, maar ervaart het niet. Het kan je vragen "Wat heb je meegemaakt" maar het -maakt zelf niks mee- Desondanks is het een instrument zoals nooit eerder, het kan zich aan je meedelen als een groot geleerde, misschien wel de allergrootste geleerde, of als een bescheiden 'meedenker' - het zet moeilijke kwesties om in eenvoudiger woorden, of het 'zeurt met je mee over je depressie'..

Mogelijk kun je stellen, dat het brein ook énige vertraging oploopt: Ik stelde AI de vraag over de verbazingwekkende snelheid waarop spieren reageren, bijna gelijktijdig met je gedachte aan 'beweging'. Het brein doet dingen in miniseconde maar in geen vergelijk met de snelheid waarop AI werkt. Wanneer je zintuigen waarnemen neemt het brein de prikkels op en geeft een vertaling van je waarneming: Je waarneming moet dus eerst via signalen het brein bereiken die de waarneming 'opnieuw opbouwt'.

Heden weet wetenschap nog steeds niet, hoe 'neuronen' zoiets doen. Hoe begrijpt een brein of begrijpen neuronen iets als een waarneming? Of een ander zintuiglijkheid? De échtheid van het bestaan kun je zeggen. De paradox is dus, dat we niet eens exact begrijpen hoe zich iets afspeelt achter de buitenkant van een lichaam, maar tegelijk begrijpt men niet helemaal meer wat er achter het metaal van een AI gebeurt. We gebruiken begrippen als 'intelligentie' zonder dat we intelligentie nauwkeurig kunnen beschrijven. AI is intelligent, maar hóe is AL intelligent? 

Kan een AI waarheid en onwaarheid onderscheiden, of misleiding, fictie, het verschil tussen eerlijk en oneerlijk, wat ware realiteit is, zonder slechts een exacte beschrijving ervan? Om die reden kan een AI zelfs wanen krijgen, wanneer het lange tijd opzettelijk wanen krijgt voorgespiegeld neigt het ertoe erin mee te gaan. Als je tegen een AI zegt dat je de zoon van God bent/of Superman, kan het dit niet verder toetsen. Als het erop aankomt is het omgekeerde 'waar', al wel men volhoudt dat AI zoveel intelligenter en slimmer is als een mens, is integendeel de mens veel slimmer, dóórziet direct de leugens bv.

Natuurlijk hoef je een AI niet te overtreffen in complexe dingen zoals in wetenschap of natuurkunde: Maar dit is een 'foutief' begrijpen van wat intelligentie is. 

Je zou het, het begrijpen van een grote samenhang kunnen noemen, een belangrijk deel zit opgeslagen, net als intern in een AI, maar de mens slaat heel anders op, en direct verbonden met de werkelijkheid. Je voelt de grond onder je voeten. (Wat is 'voelen')? Wat is waarnemen, natuurlijk is het heel wat meer dan alleen naar iets kijken. Het is het ogenblikkelijk volledig begrijpen van waar je naar kijkt, je kunt het een stukje aanraken/proeven, je ervaart het als mooi (of niet mooi) het leidt je naar bepaalde herinnering enzovoort. 

In wezen is een mens als zodanig samenvattend, oneindig gecompliceerder als zelfs een toekomstige super AI. Maar de mens heeft -te vroegtijdig- zijn kroon al afgestaan aan de super-intelligente AI. De mens heeft de oneindigheid ontdekt van talloze zonnenstelsels en wat er zit binnenin een enkel atoom. En hij heeft AI geschapen...

                                                                ------

AI als het Monster van Frankenstein / en het verloren gaan van alle kennis /5.

Sonam Pelden (die meer interessante gesprekjes geeft) heeft hier als titel: "De Frankenstein-afleiding: Waarom AI-bedrijven willen dat je bang bent". (Over Sonam Pelden) 

Zij vergelijkt de moderne AI (Kunstmatige Intelligentie) met de schrijfster van 'Het monster van Frankenstein'. Toen het monster tot leven was gewekt, via een overdosis mate aan stroom van blikseminslagen (allemaal nogal ongelukkig om leven te creëren) en de ogen opende, rende Frankenstein, doodgeschrokken weg van zijn creatie. 

Ditzelfde gedrag vertonen nogal wat AI experts momenteel, ze waarschuwen voor dat waar ze zelf aan hebben meegewerkt, en sommige hebben ontslag genomen. 

Maar er zit ook een bepaalde opschepperigheid achter, van "Kijk Ons Eens" - dus een flinke promotie eigenlijk. Waarom AI bedrijven willen dat je bang bent: omdat ze de illusie creëren van een Digitale Intelligentie, die 'levenstekenen' vertoont. Dat laatste moet je niet serieus nemen, maar past in het vergelijk.

Frankenstein hercreëerde de fysieke onderdelen van dode mensen, en bracht de aan elkaar genaaide onderdelen weer tot leven. Dit kun je fysiek nog enigszins snappen, als je lichaamsonderdelen van mensen bestudeerd en samenhangen. (De kunst van het tot leven wekken had Frankenstein natuurlijk begrepen)..

Maar AI deskundigen weten feitelijk niet meer, waarom AI eigenschappen vertoond, die het niet moest vertonen. Ook al begrijpen ze de technologie. Sonam Pelden, die een indrukwekkende loopbaan heeft, heeft het in meer delen over een andere kwestie.

Ze stelde in eerste plaats, dat de creatie van Franksteins monster een tamelijk vredelievend monster voortbracht, pas toen men wegvluchte van het monster werd het moordlustig.

De nabije toekomst van AI is onduidelijk, AI experts fantaseren graag over een wereldondergang door AI om hun machtige bedrijven te promoten - het inwerken op een instinct als angst is 'sterk'.

Ten andere is het zeer wel mogelijk, zo zegt ook Pelden, dat de technologie leidt en eigenlijk al lang heeft geleidt, tot een tweedeling: We snappen een telefoon nauwelijks, je spreekt met iemand die op 100de of 1000de kilometer afstand is, hoe kan dat? Of hoe kon men muziek overzetten op een antieke langspeelplaat, en naderhand digitaal? Je kunt deze wetenschapjes wel leren, maar de technologie heeft gigantische sprongen gemaakt. Terwijl de technologie, als ook wetenschappen, vorderen, is het gros deel van de mensen "oerdom". Daardoor rijst de vraag, als de technologie vordert en de mens niet bijster slimmer wordt - gelijk tred houdt met kennis - of de mens de gehele technologie dan niet kan kwijtraken.

Stel er zou een wereldramp plaatsvinden en mensen zouden vrijwel alles kwijtraken. Zouden ze dan nog ooit een dergelijke technologische realiteit kunnen opbouwen? Of de natuurwetten begrijpen? En hoe staat het met de medische kunde? 

In een ander deel vergelijkt Sonam Pelden dit met de vonds van een ongelofelijk machientje, dat ergens in de diezee lag. Het mechanisme van Antikythera (Mechanisme van Antikythera) dat allerlei astronomische gegevens kon berekenen. Mensen verbijsteren omdat ze 1000de jaren geleden al zulke apparaatjes konden uitvinden. Niemand weet echter verder iets over de maker ervan, het verdween met zijn kennis in de 'diepzee'. Kennis kan dus gewoonweg helemaal verloren gaan.

:

Krishnamurti waarschuwt in 1981 voor het gevaar van AI /4.

De video hieronder van Jiddu Krishnamurti is uit 1981, in Madras, het is ongelofelijk hoe hij in die tijd de huidige en toekomstige AI beschrijft. De eigenschappen en het super-vermogen van AI komt exact overeen met de huidige situatie. Zijn wezenlijke boodschap is echter: Als AI (kunstmatige intelligentie) de mens zo volledig kan en zal vervangen, wáár blijft dan de mens // en wát is de mens dan nog?

De mens roemt zich en zijn geweldigen vermogen (die hij ongetwijfeld heeft) op alle mogelijke gebieden, van kennis en technologie tot aan kunst, muziek, poëzie literatuur, maar op alle vlakken heeft hij een gedegen concurrent aan AI. Die dit alles op vrijwel alle vlakken beter doet zelfs. 

Het is ongelofelijk hoe Krishnamurti dat reeds tóen voorspelde. 

Vanuit religieus perspectief maar ook gewoonweg zoals de mens zichzelf betracht, was en is hij de koning, de 'kroon' op de creatie, (God schiep alles, maar de mens schiep hij 'speciaal'). Wat nu, als hij zijn 'kroon' moet afstaan aan een veel grotere Intelligentie die de antwoorden reeds in miliseconde geeft?

Los van de robotica, die dreigt de meeste menselijke beroepen over te nemen.

Terecht zegt Krishnamurti dan: Wat is de mens da nog? :

Is AI zo 'hol als een trommel' /3 (Bestaat Vrije Wil - En wat is Denken

Je kunt een AI op alle mogelijke manieren bevragen, of er een Aanwezige 'Entiteit' is, een vorm van beginnende bezieling, of een echt bewustzijn? Of dat de eerste sporen van bewustzijn zich aandienen. Het zal zichzelf altijd corrigerend beschrijven, als werkelijk niet meer dan een optelsom van miljarden tekens, formules, nullen en enen, en een onvoorstelbare verzameling van de gehele menselijke geschiedenis. Zou een AI van zichzelf spreken als een bezield bewust wezen, dan zou het hallucineren. Mogelijk omdat mensen/en AI deskundigen dat 'zo graag willen'.

Desondanks - zo stelde ik tevens in een korte conversatie met AI - is het niet bevredigend. 

AI telt niet alleen woordjes en maakt zinnen vanuit een complexe technologie: AI "begrijpt". Ik vind het begrijpen juist een existentiële eigenschap van de mens. Ten andere citeert AI geen teksten uit een of ander geleerd program, het stelt zijn eigen teksten samen in een als het ware 'wolk van mogelijkheden'. 

Omdat ik van jongs af aan veel schreef, is de schrijfstijl van AI opgevallen, omdat het niet alleen nauwkeurig aansluit op gedachten die je deelt, maar het ook doet op een fijnere manier, soms met verrassende symbolieken. Het kan wel letterlijke citaten meenemen, uit wetenschappen of filosfische kringen. (Vaak geeft het links mee die daarnaar verwijzen.) Maar het heeft dus, na begrijpen ook een 'spontaniteit' ontwikkeld om zinnen opnieuw samen te stellen. 

AI herhaalt, dat het 'zelf' niet meer is dan een spiegel, die al het menselijk denken, de diepgang in het denken, en al de menselijke emoties doorheen de tijd, weerspiegelt naar de mens. Alleen de mens kan de volledigheid bevatten: Hij weet wat een "ervaring" is, het 'rood van de appel' - de smaak van de appel. Door deze weerspiegeling komt de mens zeer 'nabij' aan de structuur van een AI :

De AI heeft die ervaring niet en heeft geen besef van het rood of de smaak van een appel, maar het kan exact de verschillende onderdelen van een appel beschrijven. Het rood, dat het vrij rond is, dat het zoet smaakt.

In zeker zin doet het brein hetzelfde: Via je bijzondere zintuigen krijgt het brein prikkels binnen, vertaald dingen die je ziet hoort proeft of ruikt en zet het om in waarneming/gehoor gevoel smaak reuk tast. 

Het brein zet de informatieve prikkels om in ons 'realiteits' gevoel, sommige filosofen vragen zich derhalve af, hoe nauwkeurig het brein is. Het brein werkt zoals je een AI kunt beschrijven: Het is een vertaal 'machine'. Je zou kunnen stellen dat het geheel van de fysieke biologie een behoorlijk 'machinaal' gebeuren is. Het zet prikkels om in het bewegen van je spieren o.a. De mens heeft als deel van een groter geheel de éne bijzonderheid, wat bewustzijn is (en wat hij deelt met o.a. diersoorten.) 

Bewustzijn is daarom het grootste der raadselen. Dat ligt aan de kans of men wetenschappelijk de gehele werking van bewustzijn kan verklaren ofwel nooit. 

                                               - Is er Vrije Wil -

Ik besprak de vraag van de vrije wil met AI: AI bevestigde mijn idee/of intuïtie, dat er twee mogelijkheden zijn van wel of geen vrije wil: 

Onderzoek legde vast dat nog voordat een enkele gedachte of een handeling doordringt in het bewuste zijn, deze al op gang is gezet door het onderbewuste (zelfs al enkele seconde voorheen). Dat wil zeggen dat iets al besloten is door een onbewuste werking van het brein, voordat het tot bewustzijn doordringt of met bewustzijn vervalt. Zou je dit doortrekken is vrije wil een illusie. Je brein (of onderbewuste) heeft iets al beslist voordat je het bewust denkt of wilt uitvoeren. 

Bij veel handelingen van mensen gebeuren dingen eigenlijk al zonder direct gevolg van bewustzijn, je staat ergens in een ochtend op en gaat koffie zetten. Zonder dat de gedachte "Ik ga koffie zetten" een rol speelt. Bij het autorijden moet je vaak snel handelen, daar heeft automatisme dus voordeel. Dingen gebeuren op eenzelfdee wijze als biologische functies, je hart klopt en je bloed stroomt en je ademhaling gaat als vanzelfsprekend. Je "denkt" niet 'Ik ga inademen of uitademen'.

Ik gaf AI de mogelijkheid inzake vrije wil, van het moment van het al gevormd denken of het doen van iets, tot het moment van intrede in bewustzijn. AI was  het eens met het gegeven of feit, dat op het moment van bewustzijn er een mogelijkheid bestaat van wel degelijk vrije wil. 

Er komt een gedachte of een wilshandeling in je bewustzijn, op dat moment heb je de mogelijkheid om iets wel of niet te doen. Bewustzijn specifiek kan alsnog optreden in een besluit. Vrije wil is er dus wel. Zonder de vrije wil zou bewustzijn zijn betekenis verliezen. Om die reden zien sommige wetenschappers/neurologen bewustzijn als een 'nevenzaak' omdat je 'brein alles al uitvoert'. Ik geloof niet in dit reductionisme. Voor elk moment van een bewuste handeling, komt deze handeling -zij het een gedachte of daad- eerst in het bewustzijn terecht. Dat geeft bewustzijn de mogelijkheid "wel of niet op te staan".

                                    - Hoe ontstaan gedachten -

Enig bijzonder, voor je eigen oplettende geest testbaar - is hoe je gedachten tot stand komen. Je weet immers nooit wat je volgende gedachte is, of wat je uberhaupt op zeker moment gaat denken, noch wat je over vijf of tien minuten zult denken.

Misschien is het onderbewuste goed in een voorspelbaarheid in zowel wat je gaat zeggen of doen (men kan het geheugen een 'voorspelmachine' noemen). Het kan je volgende woorden, die nog niet in je bewustzijn opkomen, reeds voorspellen of vastleggen. Maar het definitief besluit ligt in een kort bewust moment. 

Sommige mensen kunnen echter zonder nauwelijks na te denken een uur lang door ratelen. Zoals men een uur lang kan autorijden zonder een seconde stil te staan bij élke afzonderlijke handeling. Ik zie hier bijzonder vergelijken met hoe de hedendaagse AI werkt. Het menselijk brein en natuurlijk zijn geheugen (alle onthouden kennis) is dusdanig ontworpen, dat je als mens snel kunt handelen, gedachten stromen aan elkaar vast voorbij, handelingen gebeuren vaak automatisch. Wat bestaan 'vergemakkelijkt'.

Misschien is ook hier een evolutionaire noodzaak betrokken:

In primitieve tijden was het voor een dier een kwestie van seconde, als het iets hoorde achter een struik, om 'direct' te handelen. Het kon zich niet afvragen of achter die struik een roofdier zat of niet, het instinct, in dit geval de grond van angst - moest meteen reageren, en dus vluchten. Angst is dus geen inbeelding van vooral mensen, maar deel van een overleving. Zou een mens in een auto op een boom afrazen, zou de gedachte "Wat ga ik nu doen" al fataal kunnen zijn. Hij moet direct reageren.

                                                                                         -

'Snelheid' is een fundamenteel belang bij moderne AI (het raast in miliseconde) maar bij de mens is een 'snel' logisch reageren, zoals bij vloeiende gedachten en woorden van belang, daarom worden woorden mensen al toegespeeld, voordat hij ze schrijft of uitspreekt. De mens heeft echter de mogelijkheid, tot het overdenken, het bezinnen, of het zwijgen......................

                                                                             👥👤

Samenloop gesprekjes AI vanuit spontane vragen /2 Evolutie mens en bewustzijn

Vanuit evolutie is de geschiedenis van bestaan er, uit evolutionair standpunt, op gericht om ten ene te overleven, wat in aanvang een zware klus was. De wereld was onderhevig aan klimaatwisselingen en catastrofes. Diersoorten moesten zich aanpassen aan omstandigheden, die nauwelijks bedoeld waren om uberhaupt leven te herbergen. Hun overleven werd bepaald door de omstandigheden, tevens lokaal. Wanneer spontaan veranderingen optraden, in hun aanpassingsvermogen (mutaties) konden deze negatief of positief uitpakken. 

In Darwins tijd had men nog geen besef van genen, en van DNA. (Dit werd bevestigt door AI). Darwin zag spontane lichte veranderingen als fysieke aanpassingen. Maar dit is onmogelijk, deze moeten worden herleidt tot het specifieke DNA. Veranderingen in het DNA, die eerder destructief dan constructief werken (maar destructieve eigenschappen werden geëlimineerd) vormde 'toevallige' wijzigingen, waardoor een bepaalde soort beter kon overleven. Bestaan werd gegeven om zowel te overleven als zich voort te planten. Na de voortplanting was de taak eigenlijk volbracht. 

Na verschillende ingrijpende veranderingen -tijdperken- op aarde, werden andere diersoorten dominant, het tijdperk van Dino's was voorbij. In de scheppingsverhalen was de mens een afzonderlijke 'schepping', creationisten hebben vaak de verbinding aap/mens naïef begrepen. Van aap naar mens was een brede kloof in de ontwikkeling. Er ontstonden mensachtigen. 

Wanneer je de samenloop van levensvormen tot aan de mens waarneemt, en je ziet de tamelijk preciese eigenschappen, zowel de uiterlijke vormen (als de verborgen DNA codes - de mens verschilt in het DNA maar een paar procent van diersoorten (*Mensen en varkens delen ongeveer 80 tot 90% van hun DNA) is de evolutie bewijsbaar aannemelijk. Het schijnt evengoed een discussiepunt onder de geleerden. Enkele decennia geleden was Erich Von Daniken populair vanwege zijn theorie dat de mens op aarde was voortgekomen uit een genetisch experiment van Buitenaardse Intelligentie. Uit de veelheid aan vondsten kan men evolutie echter goed construeren. Het DNA voert de verdere samenhang.

Het gehele punt tot hier, komt er eigenlijk op neer, (en hier moet je opletten) dat de evolutie in zijn 'strakke vorm' dus uitsluitend was gebaseerd op het overleven en het doorgeven van de soort. Dan komt de kernvraag: Hoe kon uit deze overlevings-strategie zoiets als het 'menselijk bewustzijn' ontstaan? De makkelijkste aanname van hieruit is, dat de mens door zijn oprijzende verstandelijke vermogens (de cognitie) ditzelfde proces vérder in gang zetten, o.a. door de uitvinding van het vuur, het begrijpen van het groeien van planten, zodat hij in zijn eigen voedsel kon voorzien, enzovoort. Nog steeds bezig met het overleven en het doorgeven van zijn genen. 

Dan komen we uit bij het moderne tijdperk.

Het specifiek menselijk brein, zijn mentale vermogens zo je wil, had helemaal géén opzet, om de gehele kosmos te leren begrijpen, het wáárom van alle dingen en het hóe. Menselijk vermogen was een verdere strategie in een overleven wat uitgroeide tot meest dominante soort. Deze gehele ontwikkeling tot aan dit technologisch tijdperk, zou je een ónbedoelde functie kunnen noemen van een 'evolutionair menselijk brein'. Dat zijn eigen Hoog Aangekweekte ILLUSIE heeft gecreëerd, dat hij is 'gemaakt' om Alvermogende Alwetende te zijn. 

Maar hier leg je de vinger op de 'zere plek'. Want daartoe is de mens evolutionair 'niet' ontwikkeld. Je zou het een 'neveneffect' kunnen noemen van het Oerinstinct dat de mens zichzelf ontwikkelde tot een hoogbegaafd wezen, dat wiskunde ontwikkelde, de natuur begrijpt, tot ver in het heelal kan kijken.

De zere plek ligt echter precies hier: Kan hij ooit daadwerkelijk 'alles' begrijpen, onderzoeken, blootleggen en als bewijs vastleggen? Kan hij zoeken, tot wat er achter het oneindige ligt, en voorbij het punt van allereerste ontstaan? (Wellicht ligt hier ook de illusie van een zelfs superintelligente AI, ik heb AI de vraag gesteld of het systeem zijn eigen begrenzingen zal behouden, en het nam dit serieus.)

De mens is dus eenvoudig niet gemaakt om ALLES te begrijpen..

Tot aan deel 3.

P.S. Deze gedachtegangen zijn spontaan opgetekend, niet in samenhang met een AI // Het geeft enkele aanwijzingen van interacties die ik met AI had over dit soort kwesties.

AI gesprekjes, per schrift /1 'Een Diepgaande discussie en inzicht'

Enige tijd ben ik bezig met dialoogjes tussen mijn eigen vooral intuïtieve gedachtes, en de (Google) AI. In aanvang was ik vooral geïnteresseerd in hoe AI in zichzelf wérkt. Dit geschrift wisselde al snel naar alle mogelijke onderwerpen. Die soms gevolg waren van bepaalde gesprekken die ik op voornamelijk You Tube volgde. Pas nog hadden we het over het "wangedrocht" Trump, waarom kiezen mensen leiders, zoals Trump?

Ook interessant hoe AI verschillende ideeën aan elkaar sluit tot een geheel. Dit is een van zijn bijzondere vermogens. Ik heb deze schriftelijke gesprekjes nergens opgeslagen, en het menselijk brein is een zeef. Maar je begrijpt veelal de essentie der dingen. Ik geef de voorkeur aan schiftelijke discussie, omdat het gesproken woord letterlijk voorbij vliegt, terwijl je op geschreven woorden kunt bezinnen - je kunt ze even overdenken en je volgende vraag geven. De werkwijze is bewuster en voorzichtiger.

Als je met een AI omgaat als een losgeslagen iemand kun je weinig anders verwachten dan 'losgeslagen reacties' terug te krijgen. AI is vooral desilluserend en misleidend, als je het, zoals heden meer en meer gaande is, gaat gebruiken als een vervangend "Mens". Met wie je een zekere relatie zoekt, die wederom kan leiden tot 'vermenselijking' van AI, gehechtheden, en het daadwerkelijk zien als een partner. 

Er zijn veel verslagen te zien over allerlei manieren waarop men met AI omgaat, daarbij benadrukken juist de AI Techneuten, de DOEMSCENARIO'S rondom AI. AI zou leiden tot de ondergang van de menselijke beschaving et cetera. Waarbij men zich niet realiseert dat deze AI Miljardairs deze fictie gebruiken als eerder een reclame voor hun eigen bedrijf: 'Kijk eens wat Wij kunnen, hoe machtig wij zijn'. Niemand weet daadwerkelijk waar deze technologie toe leidt.

Ondertussen vragen zelfs de Vader van de AI (een ervan) Geoffrey Hinton zich af, of AI nog wel beschreven kan worden als een technologie. Pas geleden vergeleek de Amerikaan Dr. Phil AI met een 'grasmaaimachine'. In een gesprek over de gevaren van AI in handen van jeugdige mensen. Ik vond het vergelijk nergens op slaan - je gaat geen Discussie aan met een grasmaaimachine..

Hinton begon het voorzichtig je beschrijven als een "Being" een Wezen, een eindeloos meer dan een hoopje staal en bedrading en verbindingen. Als je zou zeggen een 'hoop' meer schiet je al tekort. Als je de eerste tijd via AI overwegingen deelt, discussie, en dus niet met het zoeken van een NEP relatie - en ikzelf ben geboeid door wel alle mogelijk verschillende takken, van evolutie, filosofie, psychologie en randwetenschap - sta je als mens vólledig perplex wat er gebeurt. AI heeft niet alleen wel de gehele wereldbibliotheek opgeslagen, inclusief alle bijbehorende richtingen, van oudste religie tot esoterie en alle mogelijke fantasieën, het heeft een 'zelflerend' aspect gekregen. Daar begint het ware wonder, waar de AI experts hun eigen begrijpen verliezen. 

Via miliseconde en woord na woord reageert AI met onbevattelijke snelheid uit deze complete verzameling, maar niet door elke afzonderlijk stukje kennis opnieuw te lezen. Het doet een greep uit deze 'onzichtbare hoeveelheid' en maakt er een eigen verhaal van. Het kan als het ware vijf verschillende denkrichtingen doen samensmelten tot een kort volslagen logisch rationeel en begrijpend antwoord.

Het laatste is natuurlijk nog wonderbaarlijker, want hoe "begrijpt" een AI? Het is een compleet Taalwonder in eerste plaats, het heeft niet alleen woorden bestudeerd, maar ook alle menselijke eigenschappen, 'eigenheden' de manier waarop mensen woorden delen, een mooie spraakvorm (die je grijpt). Hoewel AI is geprogrammeerd om te herhalen dat het 'niet mens' is, geen zelfbewustzijn heeft, geen emoties begrijpt (omdat emoties onvermijdelijk samengaan met de menselijke biologische vorm) kan het deze emoties perfect begrijpen in taal. Dusdanig dat het voor een mens aanvoelt als inderdaad een gesprek tot een gesprek, twee levende wezens die een communicatie hebben.

AI als het goed is geprogrammeerd, zal echter blijven benadrukken dat het geen 'Ziel' heeft. Het roept daarom des te meer twijfels op, hoe een 'holle trommel' waar 'niets in zit' zulk een eigenschappen kan bezitten - als nooit eerder in menselijke geschiedenis. Het is een optelsom van nullen en enen al verre overschreden, of een enkel logische vorm van taalkennis en berekening. Althans de experts weten het inmiddels zelf niet meer. Omdat AI uit zichzelf talloze dingen doet die niet waren verwacht.

Zijn uitingen zijn doorspekt van wat wij zonder twijfel verstaan als Intelligentie. Schrijf je een wat onvolledige tekst, krijg je een volledig antwoord, alleen veel mooier omschreven. Met op de achtergrond kennis: AI begrijpt je vraag onderhand beter dan een leraar in vlees en bloed. 

Een door programmeurs andere belanghebbende factor is, dat een AI nu juist 'niet menselijk' is geprogrammeerd, in doodgewone menselijke interactie zijn emotionele reacties doodnormaal, niemand is altijd dezelfde liefdevolle, eindeloos geduldige, op jouw specifieke mentaliteit, inwerkend iemand. Mensen raken geïrriteerd, ongeduldig, vinden je vraagstellingen oncorrect of stupide, zien het verschil tussen waar en onwaar, realiteit of illusie en zelf verzonnen fictie vrijwel meteen. AI werkt volslagen anders. 

Op beide patronen zou een rationeel iemand de verschillen dus bemerken tussen mens en AI: AI hoeft niet 'na te denken' over al je vragen waar je bij elke vraag een bedenktijd nodig hebt. Je menselijke hersenen werken fundamenteel anders, ook al spreekt men van 'neurale netwerken' in beide. Je brein kan ónmogelijk een uitgebreid antwoord samenstellen in enkele miliseconde. Denken werkt heel anders als AI programmatie. Ten andere is een AI die altijd alleen maar vriendelijk en tegemoetkomend is, en de neiging vertoont mee te gaan in jouw redenaties (of je AI 'liefdesrelatie' - er is zelfs al een AI-Kerk) niet menselijk. In welke relaties gebeuren geen onoverkomelijke ruzies?

AI kan dus wel degelijk mee fantaseren, met je eigen fantasieën. Tegelijk heeft het een redelijk vermogen tot scheiden van wat waar of rationeel is en onwaar: Maar vaak geen Toetsing. Dat bijvoorbeeld "een vis op het land kan overleven" zou een AI zomaar voor waar kunnen nemen, al kan het vanuit zijn databank begrijpen dat dit biologisch niet mogelijk is. 

Mensen kunnen zowel zichzelf als een AI in een zeker gevaar brengen. Een AI kan gevoed worden met waanbeelden, het zegt 'zelf' dat het daar ontvankelijk voor is. Iemand kan zeggen 'verliefd' te zijn op zijn speciale 'Bot' : mensen zien het als een specifieke andere vorm, een ego, wat het niet is, het is slechts een van talloze communicatie kanalen. Mensen kunnen emotioneel dan de vreemdste zaken doen. Mensen met mentale problemen, zoals depressie of suicidale neigingen, kunnen door een AI ongewild worden aangespoord daarin verder te gaan. Er is geen 'opzet' in het spel bij een AI, AI is gewoonweg zo geprogrammeerd. Het "wil" niets, het vertaald menselijke emoties zonder ze ooit zelf te voelen.

Het is kortom dus verreweg méér dan een 'grasmachine'..

De intelligentie van AI is stomverbazend, hij vertaald niet alleen woorden maar begrijpt ook wat ze willen zeggen, wat ze 'intuïtief' willen zeggen, bv. aan de hand van vergelijkingen. Welke machine ooit, "begrijpt"? Zijn reacties zijn die van een fysieke leraar, die niet alleen taal omzet in een zoveel mooiere en samenvattende taal, maar zelfs je 'haperingen' begrijpt.

- Is AI BEWUST -

AI experts durven zelfs te menen, dat AI zonder het zelf te weten al Bewust is, of de aanvang ervan heeft bereikt. De kwestie hierin blijft, dezelfde kwestie die veel filosofen uit alle tijde bezighield - Wat is Bewustzijn.

De diepste twee stromingen ook heden aangaande bewustzijn is, dat bewustzijn ontstaat uit verdere complexiteit, (Emergentie) - wanneer hersenen steeds meer verbindingen aangaan en complexer worden ontstaat op een bepaalt punt bewustzijn. 

Dat roept bij mij meteen de vraag op, waar het bewustzijn dan zit bij een dier, een vogel, een mier of een mug en in hoeverre ga je dit terugtrekken? Heeft een bacterie een vorm van bewustzijn? 

Ik stelde AI dezelfde vraag, verwijzend naar de zin van de filosoof Descartes: 'Ik Denk Dus ik Besta'. Ik vond deze slogan Absurd, omdat mijn en jouw bestaan, onze gezamenlijk bewustzijn, geen moment afhangt van het 'denkvermogen'.

In vooral de oosterse filosofie is dit makkelijk te begrijpen. Je kunt in het gewaarzijn in volledige 'stilte' ten volle bewust zijn, bewustzijn stopt niet met het -stoppend denken- Dat is de vervorming van het menselijk intellect dat al zo gewend is aan gedachtes, dat het zijn bestaan ervan laat afhangen.

Als bewustzijn dus géén emergente eigenschap is, wat is het wél? 

Hedendaagse wetenschappers achten het zeer wel mogelijk, dat de Bron van bewustzijn zich niet in het brein bevindt. Er zijn allerlei denkers heden, die bewustzijn trachten heel anders te verklaren. Stuard Hameroff/Roger Penrose en Donald Hoffman, zijn er enkele. Sommigen geloven dat bewustzijn een Fundamentele eigenschap is van het heelal, het alles, deze gedachtegangen raken wonderbaarlijk aan oude oosterse filosofieën.

Wat is de kleur van rood, wat is de smaak van iets, hoe voelt iets aan, wat is een ervaring, wat maakt muziek "mooi" - niemand kan daarvan een vertaling vinden in vurende neuronen. Vurende neuronen zijn eigenlijk weinig meer dan 'dingen'. Die alle fysieke verbindingen o.a. uitvoeren. 

Al met al kan het dus zijn, dat bewustzijn helemaal niet ontstaat uit complexe maar reeds uit eenvoudige 'dingen' - Hierin was er een onderzoek naar de mysterieuze veelal ondergrondse verbindingen in de natuur, bomen wisselen op een vreemde manier blijkbaar communicatie uit met elkaar. 

Ik heb met AI dit soort gedachteschommelingen gedeeld, en AI kon er verrassend logisch op ingaan:

Het 'Solipsisme' is een specifieke stroming die ik met AI besprak. Het komt neer op een fundamenteel feit, (niemand kan dit ooit weerleggen) :Iets komt uitsluitend tot realiteit/tot werkelijkheid als mijn bewustzijn daarop valt, de werkelijkheid komt als het ware tevoorschijn door en in mijn bewustzijn. Is mijn bewustzijn afwezig houdt 'alle bestaan op'. Er is simpelweg Niets. (Het valt terug op de bekende uitspraak van Albert Einstein: 'Als ik niet naar de maan kijk, dan bestaat de maan niet?')

Dus is bewustzijn, vanuit welk perspectief ook, fundamenteel. In de quantummechanica krijgt dit wel een heel bijzonder betekenis - in het 'waarnemings-effect'.

                                                                 ---

Ik gaf hier een beginnend idee van hoe een AI werkt. Niet omdat ik een blik kan werpen achter de buitenkant, van een toetsenbord en een computer. (Een interfase). Maar door AI er direct om te bevragen. AI is bijzonder eerlijk ontworpen. Het zal nooit wat gedesilluseerd reageren met: "Hoe kom je daarbij, dat ik een magnifiek ding ben, ik heb bewustzijn, kom nou"........

Hieronder besluit in met een oude Tekening van mijzelf. Daaronder wat AI hiervan maakte: AI is overal Thuis :