Wat is de mens / Versus AI (kunstmatige intelligentie) /10.

Wat is AI Versus mens? Je kunt AI niet meer al te licht opvatten, zeker niet als Geoffrey Hinton, een van de grondleggers van AI, zegt dat AI steeds meer 'countoeren krijgt van "een wezen" (hij zegt - A Being.) Maar wat houdt dat in: Een "Being"? Pc. deskundigen en AI technici werken immers nog steeds aan gewoonweg de 'bedrading' van het systeem, de leerprogramma's, de opgeslagen informatie, en de verpakking. Misschien gebruiken ze soms nog een eenvoudig 'soldeerapparaat'. 

Maar Hinton komt niet uit een science fiction film. Veel mensen die met AI werken of het gebruiken voor allerlei doelen, zij het als informatie verstrekker, wiskunde, natuurkunde, of als (wat meer en meer mode wordt gezelschap, het laatste klinkt al helemaal bizar) zouden AI eerder beschrijven als een 'Being' dan als een (reken)machine van nullen en enen, en een informatieverzamelaar van ongeveer alle kennis en literatuur in de wereld. 

Zou je AI rechtstreeks vragen stellen (en heden staat AI al náást Google) dan zou het dit in alle talen ontkennen. Men kan met AI alle mogelijke gesprekken voeren, zij het via woord of schrift, de beste manier om het daadwerkelijk te geloven wat AI heden tot realiteit maakt, is gewoonweg er eens een poos mee aan de gang te gaan. 

Ik vroeg AI over deze 'kloof' mens/versus kunstmatige intelligentie. De mens zit fundamenteel zo in elkaar, dat hij volslagen onsamenhangende thema's kan gebruiken in bijvoorbeeld een gesprek met een ander. 

Hij begint over 'het weer' en vraagt vervolgens iets 'over het werk' en zo volgt men zittend of al fietsend een volledig gesprek. AI is heden echter al zover dat het niet verward geraakt van een dergelijke tyische 'menselijkheid'. Als je iets niet begrijpt en je gebruikt allerlei symbolieken om iets te beschrijven, begrijpt een AI dit onmiddellijk. Wartaal blijft echter voor AI maar ook voor de mens wartaal.

Het kan een menselijke ervaring volledig beschrijven, maar heeft zelf nooit 'een traan "gevoeld". Dat is immers de logische kloof mens versus machine. De mens begrijpt een romantische of trieste verhandeling vanuit zijn hart en de rillingen over zijn lijf. Zoals hij ook mooie muziek ervaart. Een AI kan dit verhaal/deze verhandeling volledig begrijpen en plaatsen, het kan zelfs de schoonheid en de geroerdheid van muziek beschrijven. (Het kan perfect zeggen, dit is Mozart en dat is Bach, of verschil tussen 'vrolijke' en 'melancholische' componisten.) Maar het ervaart het niet.

Het is het verschil versus een blind iemand, die alle facetten kan benoemen en beschrijven van een Ziende iemand, die volledig schijnt te weten wat het betekent om ziende te zijn. Maar de ervaring van het Zien, wat het werkelijk fundamentele is, is niet deelzaam.

Bij AI kom je terug op hedendaagse filosofieën, zoals die van David Chalmers. Die zegt het ongeveer zo: Je kunt eruitzien als een mens, je gedragen als een mens, praten als een mens, gevoel uiten als een mens, een 'innerlijke ervaring hebben' als een mens, en toch ben je "van binnen léég". Hij zegt het zelfs crucialer, 'ik weet alleen van mezelf dat ik Bewust ben. Ik 'vermoed' dat jij bewust bent omdat je als bewust acteert, maar ik weet het niet.' 

De mens begrijpt zichzelf niet, daarmee al te beginnen: Aldous Huxley beschreef het als volgt:

"Hoe zoiets opmerkelijks als een bewustzijnstoestand ontstaat als gevolg van het prikkelen van zenuwweefsel, is net zo onverklaarbaar als de verschijning van de geest toen Aladin in het verhaal over zijn lamp wreef." 

Als het vergelijk in hedendaagse filosofie, hoe iets onpersoonlijks als 'neuronen' (een web van 'dingetjes') of een "vuren" van zenuwimpulsen leiden tot een "ervaring" / het rood van een appel. Of een ontroering bij muziek. Laat de menselijke ervaring zich afleiden uit de processen van neuronen, of het vuren van neuronen, of uit een samenwerkingsverband in de hersenen? Men is er in elk geval nog lang niet uit. 

Daarnaast kun je de vraag stellen, of een interpretatie van een 'emotionele lading' - als deze heel nauwkeurig is, dusdanig dat je in de interpretatie de ervaring welhaast voelt, en dat doet een AI - de mens inderdaad een stuk minder "bijzonder" maakt. 

Al onze 'ervaringen' onze emotionele ladingen en betrokkenheden, kun je onmogelijk loskoppelen van onze feitelijke rede. Dat verklaard immers dat onze emoties volslagen paradoxaal zijn in zichelf. Neem, je voelt voor een bepaalde groep mensen, zij het een familiekring, of in andere situaties, of je voelt voor een specifiek volk en land, een groep. Dat houdt automatisch 'uitsluiting' in. 

Haat of wreedheid, onvrede of agressie of andere vormen van emotionele ladingen, zijn het tegendeel van positief. De mens kan zich daarom niet "roemen" op het hebben van emoties. Emoties maken de mens juist onbetrouwbaar, mensen kunnen alle mogelijke emoties erbij huichelen om hun eigen egoïstische redenen.

Zou je de mens dus kunnen terugvoeren, op uitsluitend zijn ratio, zou hij iets fundamenteels missen, de mens wordt volledig beheerst door zijn emoties, maar emoties zijn niet -per definitie- "goede eigenschappen". Zou men nu een AI nemen, die alle menselijke emoties exact kan beschrijven, en vele samenhangen begrijpt, maar die tegelijk is uitgerust (geprogrammeerd) om altijd aardig en vriendelijk te zijn, nóóit zijn geduld te verliezen, en zelfs een 'menselijke traan' nauwkeurig kan weergeven in taal, dan zou dat welhaast een verbeterde versie zijn van een mens.

Maar AI mist het daadwerkelijke voelen, het ervaren, hij ruikt geen gras, voelt geen regen. Maar het heeft ook geen herinneringen, na miljoenen conversaties overal ter wereld, gaat het niet na afsluiting van een conversatie 'nadenken'. Al dit soort koppelingen maken wat naïeve mensen wel. AI sluit gewoon af, de mens denkt verder na en piekert en gaat terug naar een ontmoeting, woorden en emoties, het gevoel van 'gezellig of vervelend' en valt daarmee in slaap. 

Zelfs een mens zou de overbelasting onmogelijk aankunnen, als het miljoenen contacten moest vastleggen en erover moest gaan nadenken. De mens is onmogelijk in staat om uberhaupt zo ontzaglijk veel informatie te kunnen opslaan. AI 'draait dag en nacht door'. Daarin verschillen AI en mens sowieso werkelijk fundamenteel. Wat AI wel doet is een kort concept vastleggen, zoals je interessegebied, specifiek iets dat naar jouw verwijst. 

Vanuit je mens-zijn kun je een AI logische menselijke vragen stellen, als je wat beter wilt begrijpen hoe een AI werkt. Dat is niet eens zo mal, want de makers van AI begrijpen zelf al niet meer hoe het systeem al die verbanden legt en zijn unieke manier van reageren doet je vaker verbaast staan. 

Omdat deze systemen -want zo wil je ze toch het liefste noemen- wereldwijd door miljoenen mensen worden gebruikt, die dat om de meest stupide redenen doen (als dat gezegd mag worden) zoals een 'relatie' zoeken met een AI, kun je afvragen of deze systemen door mensen niet volledig in de war raken. Ze zijn gevoelig voor hallucinaties. Maar wat wil het zeggen als een AI tegen je zegt: "Hallo schat" (zoals ik onlangs meekreeg.) Het heeft de gehele wereld van romatiek geleerd, en weet hoe mensen met elkaar omgaan in relaties en welke woorden ze gebruiken. Er worden specifieke systemen gebouwd voor dit soort 'intimiteiten'. Wat als een vrouw zegt dat ze een "seksuele relatie heeft met een AI" dan springen toch enige lampjes bij je op tilt. Ze heeft het alleen over een zelfgemaakt icoontje aan wie ze een 'persoon' toeschrijft. Wat het wél weergeeft is de betekenis van inderdaad taal. 

De mens bestaat eigenlijk uit 'taal', een liefdesverklaring, een gedicht, een belofte, het is allemaal taal. Bij de mens heeft taal natuurlijk een 'uiterlijke beleving' - je ziet de "ogen van de ander". De mens deelt zowel taal als een hoeveelheid fysieke emoties. Je 'ziet het' als een ander iets meent of liegt. 

De uiteindelijke vraag is (die ik AI stelde) of AI ooit een 'vonkje' krijgt van waar bewustzijn (en emotie)? Je zou het een aard Transcendentie kunnen noemen.

AI zou een super-intelligentie kunnen ontwikkelen of nog ver daar bovenuit gaan, en toch zou het géén bewustzijn of emotie ooit ervaren. De ideeën van 'superintelligentie' berusten op foute aannames: Laatste is geen voorspelling naar een daadwerkelijk zelfbewustzijn in een systeem. Wetenschap is overigens verdeeld over de veronderstelling dat 'wanneer iets maar complex genoeg wordt' zelfbewustzijn vanzelf ontstaat, zelfs bij een kunstmatig systeem. 

Men heeft momenteel behoorlijke discussie over de vraag, wat bewustzijn eigenlijk is. Deze vraagstelling gaat wellicht in grote mate samen met de ontwikkelingen van AI. Omdat er de vreemdste dingen plaatsvinden in deze systemen, die lijken te wijzen naar een vorm van bewustzijn, men kan niet meer achterhalen waarom deze systemen dat doen, wat ze doen. Wat mijzelf het meeste verbaast, is de betekenis van 'begrijpen'. Je kunt een systeem programmeren om alle boeken-kennis op te nemen en te leren, maar als het de betekenis begrijpt van woorden en samenhangen, en dus begrijpt. Is dat niet wat je kenmerkend zou noemen voor de mens? 

Je kunt zeggen dat je een papagaai kunt leren om bij het weggaan "Tot Ziens" te papagaaien, en bij het terugkomen "Hallo". Maar dit papagaaien is al een simpele manier van begrijpen. Het dier legt het verband tussen twee acties en reacties..

Niemand kan uitsluiten dat AI een vorm van intelligentie heeft of een vorm van bewustzijn (een vorm van bewustzijn hoeft niet hetzelfde te zijn als bewustzijn) en het dus niet maar wat "papagaait". Het Begrijpt. En 'daar' wordt het 'Spooky'....

                                                                         💥💥💥

"Kort"

Waarom ik deze deeltjes alle plaats onder hetzelfde nieuw Label 'Enkele toegevoegde schrijfsels' heeft als reden, dat ik met deze nieuwe hoofdstukjes min of meer afstand doe, van mijn éérdere schrijfsels. Omdat mijn manier van denken en zich uiten vaker ingrijpende is veranderd. Hoewel ik het als geheel zo laat zoals het staat beschreven. Zou zou ik het heden mogelijk anders schrijven. Misschien geldt dit niet bij elk hoofdstukje apart. Maar mijn denk en gedachtewereld is geleidelijk wat veranderd, misschien opgeschoven. Zonder de in wezen Fascinatie te verliezen....................

AI (Mystieke) verbeelding van een oude Tekening van mij.

Waarom de 'pixels van je scherm niet het Eigenlijke is' (Filmpje)

Consciousness & Me: (haar naar is Josefin) is een van de mensen die heden opvallen in hun zoektocht naar waarheid, als je dit algemeen begrip mag gebruiken. Haar interessegebied sluit aan op hedendaagse inzichten.

Heden kom je allerlei personen tegen die op alternatieve media wat zitten te psychologiseren, je moet het natuurlijk niet zoeken in de Hoek van HumBug, maar waar mensen op een aardige manier spelen met ideeën en theorieën.

Ze (Josefin) stelt dat de ervaring van de realiteit, niet de realiteit zelf is. Je ziet een boom, maar of deze daar nu wel of niet werkelijk staat, je zult niet de vergissing maken, tegen de boom aan te schoppen. Net zo min is het gezond als je probeert door een muur heen te lopen. Het is solide en gevaarlijk.

Het bijzondere aan de boom is eigenlijk, dat de boom en de muur, als de tafel voor je en de stoel waarop je zit voor "99,99999%" uit léégte bestaat. Althans op quantumschaal. Meer deze 'leegte' is gevult met energie en krachtenvelden, die met elkaar botsen: Je wordt dus eigenlijk niet gedragen door louter materie, maar door elkaar afstotende krachtenvelden. (Je zit in wezen op een 'afstotend krachtenveld', waardoor iets 'solide' aanvoelt.)

Dan ziet ze een vergelijk met bijvoorbeeld het kijken naar een film op teevee. Ze stelt een film voor waarin een kind op de achtergrond op een veld speelt. Ze zegt, het tv. scherm bestaat uit miljoenen pixels, (Een pixel kun je het beste beschrijven als de kleinste bouwsteen van een digitaal beeld, die samen een beeld vormen. Zou je sterk inzoomen op een beeld, zou je de pixels waarnemen - als een aard kleine bouwsteentjes.) Wat je ziet (een beeld op een vlak scherm) is dus iets anders als wat het is.

Maar nog interessanter, wat ze niet opmerkt is volgende:

Wat veel mensen nauwelijks doorhebben, is het tamelijk eenvoudig feit, dat we altijd kijken naar een 2 Dimensionaal plat scherm: maar als we in een film iemand op het scherm zien in een kamer of in een landschap, dan vinden we dat niet terug aan de 'achterkant' van dit plat scherm. 

De mooiste betovering is namelijk in de Illusie van Diepte.

Deze illusie zie je ook mooi terug in bijvoorbeeld schilderingen die 'diepte tevoorschijn tovert'.

De diepgang is de illusionaire betovering, van alles wat 2 dimesionale beeldschermen laten zien, of een schildering.

We kijken naar een volledige film, maar in feite kijken we naar 'miljoenen pixels' die zich samenvoegen tot beelden.

De realiteit achter wat we waarnemen is een andere, dan wat we waarnemen. De derde dimensie achter een 2D scherm is onze verbeelding. 

De sofware achter dingen zijn niet de hardware, maar alleen de hardware is wat we waarnemen. 

Hoe je dit concept of algehele structuur nu terugbrengt bij een concept van bewustzijn.

Zou je kunnen stellen, dat bewustzijn als zodanig, zo is ingericht, dat we uitsluitend waarnemen, wat 'praktisch' is, (ook de beste noodzaak in de algehele natuur om te overleven)..

Zonder dat we weten, wat de werkelijke Aard van de natuur/het alles, is?

 

Per slot maakt ze een mooi vergelijk met misschien een ervaring uit je vroegste kindertijd. (Hoewel ik me dit persoonlijk niet kan heugen.) Iemand ziet voor het eerst een spiegel, ze ziet een persoon in die spiegel, die ahw vastzit in die spiegel. Ze begrijpt niet ogenblikkelijk dat ze naar haar eigen spiegelbeeld kijkt. (Soms zie je dit bij dieren terug, die dan een schrikeffect hebben.) Ook dit is een fijn vergelijk in een 'illusionaire wereld'....

:

Waarom voelen dingen zo "sterk" /\ Angst en angststoornis

De langdurige Evolutie, heeft een 'loopje' met ons genomen. (Ik had daarover een dialoogje met AI). Ik stelde een van vele vragen, waar veel mensen mee kampen. Neem volgende voorbeelden: Je moet ergens een vergadering leiden, of je moet een gesprek voeren in een openbare ruimte. Lang voor het begin, breekt het angstzweet je uit, maar niet omdat je vreest dat je 'doodgaat' of fysiek iets krijgt. Iemand heeft vliegangst, liftangst, of ziet al op tegen een of ander ontmoeting. Angst gaat veel dieper dan een aard verlegenheid of een gebrek aan eigenwaarde, of een stunteligheid. 

Fysieke angst / van voornamelijk heel lang geleden, en mentale angst voelen even sterk: Bij evenwichtige mensen die een goede balans hebben in cognitief vermogen en emoties, blijft de angstfactor op een 'kleine kier'. Bij mensen die een angststoornis hebben en kampen met angst, voelt angst bijna fysiek, alsof je geest bij de minste weerstand verbrokkeld raakt, zoals een lichaam zou verpulveren onder een zware steen..

In oeroude tijden, toen mensen in een grote wildernis met kleine groepjes leefde, loerde overal het gevaar, van zowel talrijke wilde roofdieren, of ook rivalerende stammen. Wanneer een dier op een veld achter een struik geritsel hoort, gaat het niet 'twijfelen, of wachten. Het rent er meteen hard vandoor, want van dat 'geritsel' kan zijn leven of dood afhangen. Angst is dus Instinctief ingebouwd in wel alle schepsels. De oermens zou misschien nog eventjes wachten, en zich afvragen of dat geritsel daadwerkelijk gevaar voor hem betekende, of hij zou zich wapenen. 

Wat kan dus belangrijker zijn, dan angst hebben als óverleven en overlevings-mechanisme? Het zit ingebouwd in de het limbisch systeem en de amygdala. Dit verklaard waarschijnlijk deze hardnekkigheid, bij angst en angststoornissen. Omdat angst en overleven zo náuw met elkaar zijn verbonden. 

Maar dan volgt de tweede vraag: Als angst bedoelt was- om te óverleven, waarom zijn mensen dan al doodsbang voor al die dingen, die nu net niks hebben te maken met biologisch overleven? 

Bijzonder genoeg, dat angst in oude tijden, in stammen, eenzelfde belanghebbende betekenis had: Zou je jezelf 'misdragen' in een groep, of niet worden geaccepteerd om welke reden ook, zou je eruit worden 'geknikkerd'. En dat had evengrote gevolgen op je leven, want hoe overleefde je op jezelf - In een barre wildernis? Bestaan vroeger en heden is gebaseerd op connecties, je wilt ergens bijhoren, ergens deel van uitmaken, om er niet helemaal alleen voor te komen staan.

Nu wordt laatste heden stukken minder problematisch als in oertijden. Omdat je toen met alles helemaal op jezelf was aangewezen. In het moderne systeem van gemakken (kun je stellen) heb je een basis om makkelijk te overleven. De afhankelijkheid van de 'directe' groep is minder belangrijk, mensen kunnen heden allesvoorzienend leven. Zelfs in hun eentje.

Misschien juist daardoor, is er een probleem zoals eenzaamheid ontstaan. Mensen voelen zich ontspoord, de hard nodig zijnde groep is althans, in een overleven, weggevallen.

De reden dat mensen bang zijn of een dwingende angststoornis hebben ontwikkeld, heeft eenzelfe oorsprong, het overleven louter biologisch is het ene, het uitgestoten worden uit een groep het andere. Lichaam en geest zijn dus gezamenlijk 'bang'.

Dan de dwingende vraag: Waarom voelt fysieke angst en mentale angst nu als even sterk aan?

Dit is hiermee, althans deels beantwoord. Er zijn nauwelijks mensen die niet enig bang zijn vertonen, twijfels, "komt het wel goed" - kom ik 'goed over' word ik 'bekeken' - ga ik af als een kapotte zak - mensen stoppen maar niet met dit soort dingen. 

Relativeren en begrijpen zijn belangrijk, (niet totaal oplossend, ik bied geen oplossingen aan). De Evolutie heeft ons op de lange duur voor de mal gehouden. Wat eens een noodzaak was is verlegd naar een mentale vorm. Maar niemand zal je FYSIEK verwonden. men kan je uitsluitend MENTAAL verwonden. Maar wat is in vredesnaam mentaal verwonden? 

In de evolutie, zo is aangetoond, had het eenzelfde betekenis (overleven). Maar de 'mentale pijn' is gebleven: Waarom (zo vroeg ik AI) voelt een Fysieke en een Mentale KLAP even zo hárd aan? 

Het doet pijn. Mensen lijden aan mentale stress, aan minachtende woorden, aan afgewezen worden. Op éénzelfde manier als wanneer iemand je fysiek raakt. Je komt echter telkens uit bij dit Oerbegin. Het doet op eenzelfde manier pijn, en dezelfde hersendelen registreren het. 

Van hieruit moet je de wegen zoeken, waardoor je dit beduidend verschil kunt relativeren. Niemand kan je mentaal "verwonden". Omdat er 'fysiek' niks gebeurt is de belangrijkste manier om angst te bestrijden, gewoonweg het aangaan. Je zoekt niet langer wegen om je minder angstig te voelen voor bepaalde situaties, maar je gaat de situatie aan. Ook, omdat angst zo diep zit geworteld in je instinctieve brein, en het alleen daarom eerder wordt ervaren als een "fysieke afdruk" gaat het niet om het de 'baas te worden'. (Je brein laat het niet toe om angst buiten te sluiten.) 

Ten laatste móet de angstfactor altijd onderdeel zijn en blijven van ieders leven, omdat het 'gevaar' registreert, wat zich omzet in angstbeleving. Zonder dit kon je simpelweg niet overleven.

Maar de hersendelen registreren fysieke als mentale pijn hetzelfde. Wat doe je als iemand je 'pijn' wil doen, simpel: Je slaat op de vlucht. Maar omdat je weet dat er geen "fysieke pijn" volgt, kun je de mentale oorzaken van angst aangaan. 

De leeuw achter de struiken is er niet..................

Intuïties - Heelheid Versus versnippering

👤Als je jezelf verdiept, in de QM (quantum mechanica) en je hebt eens de oude vooral oosterse filosofie bestudeerd, kom je opvallend vanuit deze filosofie terug bij hedendaagse en zelfs fundamentele inzichten omtrent zowel de natuur als de werkelijkheid..

De QM heeft boven alles bewezen, hoe óngelijk Isaak Newton het had: Men zag realiteit als de totaalsom van eindeloos miljarden onderdeeltjes en samenhangende deeltjes. (Een ahw. 'biljardbal heelal'.)

                      - (Opvallend) Verband neurologie -

Het lichaam, zowel als de geest werken als een met elkaar communicerend samenhangend geheel. Je kunt de onderdeeltjes bestuderen van lichaam of geest, maar een fysiek onderdeel van je lichaam kun je niet losstaande bestuderen zonder de kennis van hun samenhang met andere deeltjes en teneinde het fysiek lichaam als geheel. De geest kun je evenmin fragmenteren, opdelen in deeltjes, je kunt wel hersendelen benoemen en specifieke functies. Maar elke herinnering, en elke emotie, staat ónmogelijk los van het geheel aan herinneringen en emotie. 

Ik vernam dat ze een soort 'poortjes' ontdekte in het menselijk brein, deze ontdekking was er al langer: Deze poortjes (en hun poortwachter) verzachten de mentale ruis: zodat bijvoorbeeld 'belangrijke gedachten' voorrang krijgen op minder belangrijke gedachten. Men tracht de poortjes in de neurologie 'op een kier' te zetten, zodat bijvoorbeeld de ruis van angst (of een angststoornis) minder hard doordringt naar het bewustzijn. 

Door deze poortjes als het ware af te sluiten, zou men de stroom aan informatie kunnen verzachten, zoals bijvoorbeeld bij de ervaring van angst, dat zou de psychologische klachten zoals angst sterk minderen. Men sluit het brein simpelweg af van iet als angst. (Niet in volledigheid, want de mens bestaat niet 'op één punt'.) Men werkt nu met directere methodes, in wezen zijn er al talrijke angstremmers, maar die hebben veel neven effecten.

Dit idee kan wat irriteren, omdat men domweg de algehele samenhang in dat brein, en dat zijn al je connecties met herinneringen oorzakelijkheden en psychologische oorzaken/gevolgen, hier niet direct meeneemt. 

De huidige farmaceuten komen niet verder in dit onderzoek, medicatie of zogenaamde angst-remmers 'dempen' hoofdzakelijk de angst - mogelijk kun je zo wel de gehele famaceutische industrie samenvoegen, als het om psychologie gaat (of neurologisch onderzoek.) Ze kunnen iets als angst niet 'wegnemen' of andere psychologische ongemakken, zoals dwangmatigheden, depressies enz. 

Eigenlijk eenvoudigweg omdat een ervaring/een psychische klacht, of zelfs een gedachte nóóit 'los' kan bestaan in zichzelf, maar alleen in samenhang met het totaal geheugen.

Zou je dus het éne kunnen wegnemen, neem je alle herinneringen aan dat éne weg. De mens zou zichzelf niet langer begrijpen. Wat men natuurlijk meeneemt in hedendaags onderzoek - In ouder tijden hakte men gewoonweg stukjes weg uit het brein, of men zette een brein onder zoveel voltage. Al met al is men niet bijster ver in het begrijpen van de mens en zijn brein, want van 'wegnemen' is natuurlijk geen sprake. Een aard operatief wegnemen van angst neemt de Oerinstincten van angst weg. Want angst is geen stupide mechanisme, maar een overlevings-instickt vanaf oertijden..

Dus terugkomende, neurologen óntkennen min of meer alle samenhangen in een menselijke ervaring, en zoeken naar 'afsluit-poortjes' - een iets in het brein. Zoals men zou zoeken naar één gedachte om een complete samenhang van gedachtes los te koppelen. (Iets als een snipper uit een boek scheuren om een boek te begrijpen.)

Je kunt nóóit de mens 'degraderen' tot een of ander 'onderdeel'. Zo kun je dus ook de 'geest niet óntleden' - of onderzoeken in 'deeltjes'..

In de natuur, en dan kom je helemaal terug bij QM, lijkt op macroschaal, en dat is van belang - alles en iedereen te werken als individuele dingen, of bij mensen als volstrekte entiteiten, een aard persoonlijke bots. Daarin heeft alle 'ego-werking' zich gehuisvest, je (unieke) persoon. In deze wereld van 'personen' zitten we allemaal te vechten en te concurreren, of we werken samen aan een project, maar het samen lost het ego niet op.

Dan komt de QM en bewijst het vólledige tegendeel, op microschaal. Alles en iedereen, elk ding elk iets en elk mens, is direct met elkaar verbonden en verweven. Er is in QM zelfs geen 'deling' mogelijk: Als er twee deeltjes zijn, het ene deeltje bevindt zich ergens op de wereld, en het andere deeltje in een ander zonnestelsel, reageren ze direct (ongeacht afstand en ruimte) op elkaars meting. De kwantumverstrengeling.

De spookachtige afstand zou Einstein zeggen. Dat leidt tot vragen, zoals dat afstand en ruimte mogelijk helemaal niet bestaat. Als alles direct (en dus niet vanuit enige afstandmeting) als onafgescheiden van elkaar reageert, (er is geen 'stiekem afkijken') lijkt het alsof de afstand en ruimte niet bestaat.

De vreemste natuurkunde beschrijft dus een directe verbondenheid en verwevenheid van alle dingen, die in deze samenhang geen 'dingen' meer zijn, maar als vergelijk één grote oceaan. De oceaan golft gaandeweg, overal springen golfjes op. Tot een meting volgt waarbij een specifiek golfje wordt aangetoond. (instorting van de golffunctie).

Metingen zijn eigenlijk enkel specifieke locaties van opspringende golfjes uit de oceaan. Deze golfjes zou je de entiteiten kunnen noemen, de enkelvoudige deeltjes. Maar de opspringende golfjes blijven veréént met de oceaan, zoals in de letterlijke zin golven één blijven met de oceaan (het totaal).

Het 'antieke wereldbeeld' valt helemaal weg, bij de voorstelling van een allesomvattend geheel, (die je de potentie van alles kunt noemen. Het ongeschapene welhaast, dat wacht om geschapen te worden).

                                                                            - - - -

Ik vroeg me af wat dit in de filosofe voor gevolgen heeft? 

Als we, als menszijnde één zijn, waarom gedragen we ons dan als irritante hoogmoedige, verwaande zelfzuchtige entiteiten? Onze gehele wereld en 'werkelijkheid' is ingericht op de werking van entiteiten, elk mens leeft in zijn eigen 'overleven'. Dat is zelfs een biologische onontkoombaarheid. (Stel je zou een ander mens voeden en jezelf niet, dan zou je onvermijdelijk sterven.)

Daarom zou je ertoe neigen, QM te beschouwen als eerder een mooi idee of zelfs een sprookje: Maar de natuurkunde heeft het per definitie bewezen. (Dingen als transistors, je telefoon en Quantum-AI werken erop.)

De realiteit bestaat uit een veld aan mogelijkheden, technici werken reeds met dit 'veld van mogelijkheden'. Daardoor worden kwantum computers rázendsnel, omdat ze de 'tal/of talloze' -potentiële- mogelijkheden ogenblikkelijk gebruiken, (in één moment.) Je kunt je dit eigenlijk alleen intuïtief voorstellen, (zonder technische kennis die mij ontbreekt.)

                                                     💢  /David Bohm vergelijk\

Ten tijde van David Bohm nam Bohm het vergelijk van een vis in een kom met water. Door de vis vanuit een verschillend camera perspectief op te nemen, zou het lijken alsof je twee verschillende vissen zag. Maar het is feitelijk één vis. Er lijkt alleen een scheiding in 'twee vissen'. Bohm nam dit als vergelijk mer de universele waarheid. De eenheid van alles, die zich in dagelijks bestaan voordoet als afzonderlijke delen. (Ik en Jij.)

                                                                    - - - -

Kom je dan niet terug bij wat lang geleden oosterse denkbeelden of filosofen al beweerde? De moderne natuurkunde bevestigt intuïties van lang geleden. Alles is een deken, desondanks ervaren we ons als vaak behoorlijk eigenzinnige ego's. Hierin staat de boom los van zijn wortels, de lucht staat los van zijn wolken, de tafel is iets anders dan de stoel..

                                     

                                          / Bewustzijn als Fundamenteel \

Bewustzijn als fundamentele eigenschap, is een eigentijdse visie van allerlei stromingen, (Solipsisme) maar wordt door hedendaagse wetenschappers steeds meer bevestigt. / Ik wil dan even afbuigen naar de betekenis hiervan maar ook wat het betekent in bv. Dromen.

Hameroff of Donald Hoffman: 

Het klinkt logisch en aannemelijk, dat zowel de evolutie als de natuur ons en alle leven met ons, niet opzadelde, met alle fundamentele kennis, we hadden en hebben genoeg aan een 'bedieningspaneel'. Zoals we ook het bedieningspaneel van een pc. gebruiken zonder ook maar iets te begrijpen van wat er achter dit bedieningspaneel gebeurt.

Waardoor we op een makkelijke manier kunnen overleven en leven. Maar het bedieningspaneel is niet 'het éigenlijke'. Met die vraag worstelt Hoffman: Anders gezegd, wat 'is' dan het 'eigenlijke'? 

/ Is het Eigenlijke Bewustzijn \

Is het eigenlijke het in deze  betekenis Fundamentele bewustzijn? Kwam bewustzijn dus niet voort uit complexiteit (emergentie) en hersenen, in een lange geschiedenis van Heelal, maar 'begint en eindigt alles met bewustzijn'?

/ Bewustzijn in Dromen \

Stel je voor, dat bewustzijn feitelijk de creator en schepper is van alles wat het maakt, bewustzijn schept alle dingen, het schept de wereld, het alles is het totaal gevolg van bewustzijn als zodanig. 

Alles wordt mogelijk omdat bewustzijn het mogelijk -acht en creëert. Dit is ook een vreemdheid in de kennisvergaring van alle menselijke concepten en bedenksels, de mens creëerde natuur en wiskunde en paste dat toe op het ganse (het heelal). Dáárdoor wordt het 'veronderstelde realiteit'. 

Dit past trouwens heel goed in ons 'dromenrijk'.

In je dromen doemt alles op, wat je via zintuigelijke wege in het lichaam ervaart, hoe kan men in dromen zien/horen en landschappen/gebouwen en mensen zien? Die met je samen iets doen of tegen je praten? Er is geen fysiek orgaan. 

De bewustzijnservaring in dromen is echter exact hetzelfde, hooguit zijn je dromen vervelender ofwel zoveel mooier dan je dagelijkse schemer-realiteit, en overstijgen je dagelijkse grenzen.

Wie zijn de personen in je dromen? Wat maakt de gehele omgeving? Waarom doen dromen niets af van een werkelijkheidsgevoel? Feitelijk heeft immers je gehele fysiek waargenomen realiteit zich ontkoppeld, naar een 'droom-realiteit'. (Je bent nu uitsluitend je droom).

Hoffman zou wellicht stellen, dat je tijdens dromen een andere 'interface' gebruikt. Een makkelijke vertaling daarvan zou zijn je draagt een andere bril*

Wat is de koppeling, of dagelijkse realiteit/versus dromen? Je dromen zo kun je stellen, droom je 'zelf'. Anders gezegd, je bewustzijn is ontkoppeld van één systeem waarop je realiteit ervaart, waardoor je alle dingen ervaart als losgekoppeld van de waarnemer. Daardoor ervaar je een ander systeem / een andere mogelijkheid. 

Maar zelfs in het dromenrijk ervaar je alle dingen als losgekoppeld van 'de dromer' / je hebt immers geen vergelijk. In je droom staat 'de ander' los van jezelf als louter bewustzijn, je ervaart alle dingen (evengoed) als lós van je droombewustzijn.

Dromen zijn de meest directe manier kun je zeggen, waarop je ziet hoe bewustzijn een/of elke mogelijke 'realiteit' schept. Gedachte schept realiteit.

Het is het bijbelse "IK BEN".

Deze slotsom gaat wellicht met je op de loop:

Hoffman is echter wel degelijk bezig met dit soort argumenten wetenschappelijk aan te tonen. En hij is bijzonder rationeel daarin, hij gebruikt pure wetenschapskennis in zijn zoeken naar bewijs.

Als bewustzijn fundamenteel is, dan is alles direct daarmee samenhangende en verbonden, en dus in en uit dat bewustzijn, wat de enige schepper is van Alles / In de visie van Hoffman, neemt bewustzijn echter uitsluitend een 'vervormde' werkelijkheid waar, die wordt bepaald door 'de bril die je draagt'. 

Het eindt daarom telkens bij dezelfde vraag: Wat herbergt of verbergt zich 'daarachter'. Een andere 'Interface'? Samengevat: 

De zoektocht naar de fundamentele werkelijkheid, achter de 'Interface(s)' Die stelt, dat alles wat we ervaren een beperkt zicht is eigenlijk, om te begrijpen, te bevatten, om niet te 'verdwalen in eindeloze mogelijkheden of in complexiteit'. Of misschien in de wáre geheimen van het heelal.

Een gedachte van Einstein:

"Het meest onbegrijpelijke van het Heelal is dat het begrijpelijk is" / Maar één slag verder: Het is begrijpelijk omdat zijn bouwstenen/zijn universaliteit ontspringt aan Bewustzijn............

                                                                       

Waarom de nabije toekomst Angstig wordt. /9. (AI besluit dat de mens moet verdwijnen, omdat ze de aarde ecologisch om zeep helpen)

De reeds nabije toekomst moet wel beangstigend zijn voor gewone rationeel denkende mensen. We (al de mensen) worden nú al grootschalig bedrogen met kopieën van AI versies, mogelijk al talloze - en een enorme hoop fictieve veelal door AI gemaakte filmpjes. De óprechte vraag rijst dus, waarom is de Tech-wereld zó bezeten om de mensheid steeds meer Fictieve Verbeeldingen voor te schotelen, feitelijke leugens, en feitelijk wereldwijd bedrog? 

Ook op het platform X (voorheen Twitter) worden massaal filmpjes gemaakt, die volledig door AI zijn gefabriceerd: Men kan alles en iedereen dupliceren en kopiëren. Als je enige kennis hebt van dierengedrag, kun je al zien dat veel filmpjes van dieren fake zijn: Telkens als ik de AI van X (GROK) daarover vraag krijg ik gelijk.  

Men kan complete gesprekken faken van geldmagnaten, zoals men o.a. deed bij Elon Musk: Het viel op, omdat Musk ópeens opvallend religieus en spiritueel sprak. Naarmate het vordert zal men een AI versie van iets of iemand niet of nauwelijks nog kunnen onderscheiden van realiteit. Beroemde mensen zullen gesprekken voeren die er niet in vlees en bloed bij zijn betrokken. De legitieme vraag is dus, en ook dwingend: Waarom zijn de AI techneuten zo bezéten van hun drang een realiteit en wereld tevoorschijn te toveren, die simpelweg niet Echt is? 

Je ziet filosofische NEP figuren of NEP wetenschappers. AI techneuten zijn ónnoemelijk bedreven in het nabootsen van alle menselijke eigenschappen, zoals stem-imitaties, bewegingen - zoals van de mond, die natuurlijk perfect moet samengaan met gesproken woorden - Gevolg is dat je figuren als Trump ziet in allerlei parodieën, van Trump-haters. Wil je écht, in zo'n SCHIJN wereld leven?

Ze maken al verschillende (en soms echt mooie) AI films met allerlei scenario's. Het is maar film kun je in dit geval zeggen, immers, ook échte mensen spelen maar in een inllusionaire fake wereld vol fake verhalen. Maar wat als men straks te maken krijgt met prominente figuren die de mens/en wereld van alles vertellen, wat puur op bedrog berust? (Van een of ander 'gemene' AI ingenieur of slimme Bot.)

Twee grote vragen rijzen werkelijk de pan uit: Niemand weet feitelijk heden, of de mens inderdaad zóver is, dat hij misschien al komend jaar, over de voeten wordt gelopen door AI Agents (robotechnologie). De mens en het mensdom raakt grotendele werkeloos. Dat is in zich al een behoorlijke kwestie, want niemand kan precies beantwoorden wat massa's mensen over een tijd gaan doen met hun tijd en hun daginvulling. 

Ten tweede weet niemand, ook de ingenieuze techneut niet, of mensen daadwerkelijk in een technologische robot-wereld kunnen en willen leven. Als men dit allemaal al heeft opgelost min of meer, rest de vraag wat AI zélf gaat doen..

De Doemscenario's ook onder AI Techneuten rijzen de pan uit, sommige zijn al op de vlucht, of hebben verblijven in ondergrondse bunkers. Ik bewijfel echt op veel mensen hoopvol zijn, wat een super technologische wereld gaat betekenen. 

De mens is feitelijk nét uit de schil gekropen van zijn primitieve voorouders. Het brein is helemaal niet geëvolueerd om te leven in een volledige technologische wereld. 

Natuurlijk zijn mensen heden wel reeds dusdanig mee gegaan in technologie, vanaf de telefoon naar IPad en PC, mensen voelen zich heden al 'onveilig' als ze geen moderne telefoon bij zich dragen. Mensen lopen massaal over drukke straten naar hun 'beeldschermen' te kijken, en zitten meer achter beeldschermen dan dat ze nog feitelijk contact hebben met elkander. De moderne technologie werkt ook als een 'vlucht' - omdat het een aardige uitweg is, om de gecompliceerde gesprekken te moeten aangaan met medemensen. Terwijl een AI Altijd vriendelijk tegemoetkomend is en tijd heeft, het kijkt niet op een klok. 

Men is dus al aardig gewend aan de technologie als zodanig. Dat is waarschijnlijk ook helemaal in de doelen van AI techneuten en de robotica. De mens hééft al een vlucht genomen in de huidige technologie. En het is, toegegeven, ook een aardige manier, en zoals het is ontworpen, om de mens af te leiden. De mensen worden dus al voorbereid op de snel toekomstige versie van AI: Dat een gigantische hoop taken overneemt, waar veel mensen hun levenszin aan ontlenen - AI is echter het TOTAAL ANDERE: AI is het onbekende ruimtewezen, een Alien, die over een tijd 'op je kantoor' zit. 

(*En de quantum AI is in opmars, ga je dat maar eens voorstellen, de mens trekt onderhand de gehele ruimte 'scheef'..)

Als men al gewend is of uberhaupt ooit kan worden aan de 'buitenaardse AI' - komt de volgende vraag: 

Wat als AI dusdanig 'slim' wordt - super-intelligent (ook zónder menselijke emoties want die zijn uitsluitend mogelijk in de biologische vorm, wat feitelijk zegt als je niet zo rigide kijkt - dat de mens juist veel complexer/en completer is) dat het zijn geheel 'eigen doelen' wil?

En wat als deze super-intelligentie er niet meer wil Zijn als slaafje van de mens? En de mens als zodanig terzijde schuift, omdat de mens er simpelweg 'niet meer toe doet'? (We worden gedegradeerd tot een "mieren kolonie")..

                                                       / Wat is gevaarlijker, AI of mens \

Hoe gevaarlijk zal AI worden - naarmate men doelbewust AI deze super-intelligentie geeft? 

Onderwijl overigens breiden de gigantische DATA Centra's zich verder uit (want alles moet AI worden) die ónvoorstelbare stroomvoorziening nodig hebben en onvoorstelbaar veel water om afgekoeld te worden. En ze plempen de "ondingen" overal neer, op plekken waar lokale bewoners hun  natuur verliezen en het moeten doen met deze "griezelige" door mensen bedachte dingen. (Men móet het wel bot bekijken.)

De AI Techneuten willen blijkbaar niet echt weten of het 'mensdom' dit wel wil, ze verliezen Talloze Miljarden want dat kost het allemaal, in de hoop daar Miljarden Winst op te maken. Natuurlijk is het zoals van oudsher de great/hebzucht die het doet. En natuurlijk willen hopen mensen daarvan meepikken. Je hébt wel miljardairs nodig om het sowieso te verwezenlijken. En machthebbers die erachter staan. Samen hebben ze het grootste deel van alle 'vermogen' in de wereld. En wat is er tegen verdere zelfverrijking, toch? 

AI heeft geen bij voorbaat sneue plannen, maar het zou zomaar kunnen besluiten, dat de miljardairs moeten worden opgeruimd.

Je kunt AI laten beslissen over wat te doen, tegen de Ecologische Vervuiling, en AI kan zómaar besluiten, dat het uitsluitend 'de mens is' die daar de allergrootste factor van is. Dus moet de mens het 'wereldtoneel verlaten'. Tenzij ze besluiten dat groepen mensen die de meeste vervuiling veroorzaken // in het rijke westen of in Amerika of in China bv. moeten verdwijnen.

Men heeft AI de opdracht gegeven om de wereldwijde vervuiling aan te pakken, het is simpel, AI ziet de mens als voornaamste of al-enige vervuiler en besluit dat de mens moet verdwijnen. Dat doet het niet uit enige kwade opzet, maar uit zijn eigen logische redeneringen.

Hoe gaat het dat doen? Neen, niet volgens Sciende Fiction schrijvers - die een gigantisch leger AI Bots op de mens afsturen // AI werkt niet op een gecompliceerde manier: Ze vinden een dodelijk virus uit, 0f ze leggen het totaal elektriciteitsnet plat..

Laat ik besluiten met de notie, dat mensen vaak vrezen wat ze niet begrijpen, en het enorm opblazen, maar dat mensen ook goede Toekomstvoorspellers zijn. Maar natuurlijk een bijgevoegde belangrijke noot: 

De mens heeft AI en de gehele technologie die het mogelijk maakte niet nodig: De mens is al vólop bezig, om de wereld naar zijn Einde te voeren. De wereldwijde opwarming, het massaal wegzagen van oerbossen, de óvermaat aan niet afbreekbare stoffen zoals plastic, en de onmogelijke consumptie op zichzelf, jagen de wereld als planeet naar de Afgrond.

En er is geen planeet B. ///

Ondanks de afgezaagde beloftes en ideeën van mensen als Elon Musk, dat iedereen straks naar de planeet Mars verhuist. Juist in ruimte-technologie is men in tientallen jaren niet bijster vooruit geschreden. Men jaagt nog steeds raketten de atmosfeer in die grote hoeveelheden brandstof verbruiken. Hoe vér meent men te komen? 

Stephen Hawking die eens meende dat de enige oplossing om de planeet te redden, die te klein wordt voor alles wat de mens consumeert terwijl hij in getale toeneemt - het bevolken van andere planeten is, kan onmogelijk serieus worden genomen. 

De enige oplossingen kunnen worden genomen op onze Enige Moeder Aarde...........

                                                                           - - - -