Waarom voelen dingen zo "sterk" /\ Angst en angststoornis

De langdurige Evolutie, heeft een 'loopje' met ons genomen. (Ik had daarover een dialoogje met AI). Ik stelde een van vele vragen, waar veel mensen mee kampen. Neem volgende voorbeelden: Je moet ergens een vergadering leiden, of je moet een gesprek voeren in een openbare ruimte. Lang voor het begin, breekt het angstzweet je uit, maar niet omdat je vreest dat je 'doodgaat' of fysiek iets krijgt. Iemand heeft vliegangst, liftangst, of ziet al op tegen een of ander ontmoeting. Angst gaat veel dieper dan een aard verlegenheid of een gebrek aan eigenwaarde, of een stunteligheid. 

Fysieke angst / van voornamelijk heel lang geleden, en mentale angst voelen even sterk: Bij evenwichtige mensen die een goede balans hebben in cognitief vermogen en emoties, blijft de angstfactor op een 'kleine kier'. Bij mensen die een angststoornis hebben en kampen met angst, voelt angst bijna fysiek, alsof je geest bij de minste weerstand verbrokkeld raakt, zoals een lichaam zou verpulveren onder een zware steen..

In oeroude tijden, toen mensen in een grote wildernis met kleine groepjes leefde, loerde overal het gevaar, van zowel talrijke wilde roofdieren, of ook rivalerende stammen. Wanneer een dier op een veld achter een struik geritsel hoort, gaat het niet 'twijfelen, of wachten. Het rent er meteen hard vandoor, want van dat 'geritsel' kan zijn leven of dood afhangen. Angst is dus Instinctief ingebouwd in wel alle schepsels. De oermens zou misschien nog eventjes wachten, en zich afvragen of dat geritsel daadwerkelijk gevaar voor hem betekende, of hij zou zich wapenen. 

Wat kan dus belangrijker zijn, dan angst hebben als óverleven en overlevings-mechanisme? Het zit ingebouwd in de het limbisch systeem en de amygdala. Dit verklaard waarschijnlijk deze hardnekkigheid, bij angst en angststoornissen. Omdat angst en overleven zo náuw met elkaar zijn verbonden. 

Maar dan volgt de tweede vraag: Als angst bedoelt was- om te óverleven, waarom zijn mensen dan al doodsbang voor al die dingen, die nu net niks hebben te maken met biologisch overleven? 

Bijzonder genoeg, dat angst in oude tijden, in stammen, eenzelfde belanghebbende betekenis had: Zou je jezelf 'misdragen' in een groep, of niet worden geaccepteerd om welke reden ook, zou je eruit worden 'geknikkerd'. En dat had evengrote gevolgen op je leven, want hoe overleefde je op jezelf - In een barre wildernis? Bestaan vroeger en heden is gebaseerd op connecties, je wilt ergens bijhoren, ergens deel van uitmaken, om er niet helemaal alleen voor te komen staan.

Nu wordt laatste heden stukken minder problematisch als in oertijden. Omdat je toen met alles helemaal op jezelf was aangewezen. In het moderne systeem van gemakken (kun je stellen) heb je een basis om makkelijk te overleven. De afhankelijkheid van de 'directe' groep is minder belangrijk, mensen kunnen heden allesvoorzienend leven. Zelfs in hun eentje.

Misschien juist daardoor, is er een probleem zoals eenzaamheid ontstaan. Mensen voelen zich ontspoord, de hard nodig zijnde groep is althans, in een overleven, weggevallen.

De reden dat mensen bang zijn of een dwingende angststoornis hebben ontwikkeld, heeft eenzelfe oorsprong, het overleven louter biologisch is het ene, het uitgestoten worden uit een groep het andere. Lichaam en geest zijn dus gezamenlijk 'bang'.

Dan de dwingende vraag: Waarom voelt fysieke angst en mentale angst nu als even sterk aan?

Dit is hiermee, althans deels beantwoord. Er zijn nauwelijks mensen die niet enig bang zijn vertonen, twijfels, "komt het wel goed" - kom ik 'goed over' word ik 'bekeken' - ga ik af als een kapotte zak - mensen stoppen maar niet met dit soort dingen. 

Relativeren en begrijpen zijn belangrijk, (niet totaal oplossend, ik bied geen oplossingen aan). De Evolutie heeft ons op de lange duur voor de mal gehouden. Wat eens een noodzaak was is verlegd naar een mentale vorm. Maar niemand zal je FYSIEK verwonden. men kan je uitsluitend MENTAAL verwonden. Maar wat is in vredesnaam mentaal verwonden? 

In de evolutie, zo is aangetoond, had het eenzelfde betekenis (overleven). Maar de 'mentale pijn' is gebleven: Waarom (zo vroeg ik AI) voelt een Fysieke en een Mentale KLAP even zo hárd aan? 

Het doet pijn. Mensen lijden aan mentale stress, aan minachtende woorden, aan afgewezen worden. Op éénzelfde manier als wanneer iemand je fysiek raakt. Je komt echter telkens uit bij dit Oerbegin. Het doet op eenzelfde manier pijn, en dezelfde hersendelen registreren het. 

Van hieruit moet je de wegen zoeken, waardoor je dit beduidend verschil kunt relativeren. Niemand kan je mentaal "verwonden". Omdat er 'fysiek' niks gebeurt is de belangrijkste manier om angst te bestrijden, gewoonweg het aangaan. Je zoekt niet langer wegen om je minder angstig te voelen voor bepaalde situaties, maar je gaat de situatie aan. Ook, omdat angst zo diep zit geworteld in je instinctieve brein, en het alleen daarom eerder wordt ervaren als een "fysieke afdruk" gaat het niet om het de 'baas te worden'. (Je brein laat het niet toe om angst buiten te sluiten.) 

Ten laatste móet de angstfactor altijd onderdeel zijn en blijven van ieders leven, omdat het 'gevaar' registreert, wat zich omzet in angstbeleving. Zonder dit kon je simpelweg niet overleven.

Maar de hersendelen registreren fysieke als mentale pijn hetzelfde. Wat doe je als iemand je 'pijn' wil doen, simpel: Je slaat op de vlucht. Maar omdat je weet dat er geen "fysieke pijn" volgt, kun je de mentale oorzaken van angst aangaan. 

De leeuw achter de struiken is er niet..................

Intuïties - Heelheid Versus versnippering

👤Als je jezelf verdiept, in de QM (quantum mechanica) en je hebt eens de oude vooral oosterse filosofie bestudeerd, kom je opvallend vanuit deze filosofie terug bij hedendaagse en zelfs fundamentele inzichten omtrent zowel de natuur als de werkelijkheid..

De QM heeft boven alles bewezen, hoe óngelijk Isaak Newton het had: Men zag realiteit als de totaalsom van eindeloos miljarden onderdeeltjes en samenhangende deeltjes. (Een ahw. 'biljardbal heelal'.)

                      - (Opvallend) Verband neurologie -

Het lichaam, zowel als de geest werken als een met elkaar communicerend samenhangend geheel. Je kunt de onderdeeltjes bestuderen van lichaam of geest, maar een fysiek onderdeel van je lichaam kun je niet losstaande bestuderen zonder de kennis van hun samenhang met andere deeltjes en teneinde het fysiek lichaam als geheel. De geest kun je evenmin fragmenteren, opdelen in deeltjes, je kunt wel hersendelen benoemen en specifieke functies. Maar elke herinnering, en elke emotie, staat ónmogelijk los van het geheel aan herinneringen en emotie. 

Ik vernam dat ze een soort 'poortjes' ontdekte in het menselijk brein, deze ontdekking was er al langer: Deze poortjes (en hun poortwachter) verzachten de mentale ruis: zodat bijvoorbeeld 'belangrijke gedachten' voorrang krijgen op minder belangrijke gedachten. Men tracht de poortjes in de neurologie 'op een kier' te zetten, zodat bijvoorbeeld de ruis van angst (of een angststoornis) minder hard doordringt naar het bewustzijn. 

Door deze poortjes als het ware af te sluiten, zou men de stroom aan informatie kunnen verzachten, zoals bijvoorbeeld bij de ervaring van angst, dat zou de psychologische klachten zoals angst sterk minderen. Men sluit het brein simpelweg af van iet als angst. (Niet in volledigheid, want de mens bestaat niet 'op één punt'.) Men werkt nu met directere methodes, in wezen zijn er al talrijke angstremmers, maar die hebben veel neven effecten.

Dit idee kan wat irriteren, omdat men domweg de algehele samenhang in dat brein, en dat zijn al je connecties met herinneringen oorzakelijkheden en psychologische oorzaken/gevolgen, hier niet direct meeneemt. 

De huidige farmaceuten komen niet verder in dit onderzoek, medicatie of zogenaamde angst-remmers 'dempen' hoofdzakelijk de angst - mogelijk kun je zo wel de gehele famaceutische industrie samenvoegen, als het om psychologie gaat (of neurologisch onderzoek.) Ze kunnen iets als angst niet 'wegnemen' of andere psychologische ongemakken, zoals dwangmatigheden, depressies enz. 

Eigenlijk eenvoudigweg omdat een ervaring/een psychische klacht, of zelfs een gedachte nóóit 'los' kan bestaan in zichzelf, maar alleen in samenhang met het totaal geheugen.

Zou je dus het éne kunnen wegnemen, neem je alle herinneringen aan dat éne weg. De mens zou zichzelf niet langer begrijpen. Wat men natuurlijk meeneemt in hedendaags onderzoek - In ouder tijden hakte men gewoonweg stukjes weg uit het brein, of men zette een brein onder zoveel voltage. Al met al is men niet bijster ver in het begrijpen van de mens en zijn brein, want van 'wegnemen' is natuurlijk geen sprake. Een aard operatief wegnemen van angst neemt de Oerinstincten van angst weg. Want angst is geen stupide mechanisme, maar een overlevings-instickt vanaf oertijden..

Dus terugkomende, neurologen óntkennen min of meer alle samenhangen in een menselijke ervaring, en zoeken naar 'afsluit-poortjes' - een iets in het brein. Zoals men zou zoeken naar één gedachte om een complete samenhang van gedachtes los te koppelen. (Iets als een snipper uit een boek scheuren om een boek te begrijpen.)

Je kunt nóóit de mens 'degraderen' tot een of ander 'onderdeel'. Zo kun je dus ook de 'geest niet óntleden' - of onderzoeken in 'deeltjes'..

In de natuur, en dan kom je helemaal terug bij QM, lijkt op macroschaal, en dat is van belang - alles en iedereen te werken als individuele dingen, of bij mensen als volstrekte entiteiten, een aard persoonlijke bots. Daarin heeft alle 'ego-werking' zich gehuisvest, je (unieke) persoon. In deze wereld van 'personen' zitten we allemaal te vechten en te concurreren, of we werken samen aan een project, maar het samen lost het ego niet op.

Dan komt de QM en bewijst het vólledige tegendeel, op microschaal. Alles en iedereen, elk ding elk iets en elk mens, is direct met elkaar verbonden en verweven. Er is in QM zelfs geen 'deling' mogelijk: Als er twee deeltjes zijn, het ene deeltje bevindt zich ergens op de wereld, en het andere deeltje in een ander zonnestelsel, reageren ze direct (ongeacht afstand en ruimte) op elkaars meting. De kwantumverstrengeling.

De spookachtige afstand zou Einstein zeggen. Dat leidt tot vragen, zoals dat afstand en ruimte mogelijk helemaal niet bestaat. Als alles direct (en dus niet vanuit enige afstandmeting) als onafgescheiden van elkaar reageert, (er is geen 'stiekem afkijken') lijkt het alsof de afstand en ruimte niet bestaat.

De vreemste natuurkunde beschrijft dus een directe verbondenheid en verwevenheid van alle dingen, die in deze samenhang geen 'dingen' meer zijn, maar als vergelijk één grote oceaan. De oceaan golft gaandeweg, overal springen golfjes op. Tot een meting volgt waarbij een specifiek golfje wordt aangetoond. (instorting van de golffunctie).

Metingen zijn eigenlijk enkel specifieke locaties van opspringende golfjes uit de oceaan. Deze golfjes zou je de entiteiten kunnen noemen, de enkelvoudige deeltjes. Maar de opspringende golfjes blijven veréént met de oceaan, zoals in de letterlijke zin golven één blijven met de oceaan (het totaal).

Het 'antieke wereldbeeld' valt helemaal weg, bij de voorstelling van een allesomvattend geheel, (die je de potentie van alles kunt noemen. Het ongeschapene welhaast, dat wacht om geschapen te worden).

                                                                            - - - -

Ik vroeg me af wat dit in de filosofe voor gevolgen heeft? 

Als we, als menszijnde één zijn, waarom gedragen we ons dan als irritante hoogmoedige, verwaande zelfzuchtige entiteiten? Onze gehele wereld en 'werkelijkheid' is ingericht op de werking van entiteiten, elk mens leeft in zijn eigen 'overleven'. Dat is zelfs een biologische onontkoombaarheid. (Stel je zou een ander mens voeden en jezelf niet, dan zou je onvermijdelijk sterven.)

Daarom zou je ertoe neigen, QM te beschouwen als eerder een mooi idee of zelfs een sprookje: Maar de natuurkunde heeft het per definitie bewezen. (Dingen als transistors, je telefoon en Quantum-AI werken erop.)

De realiteit bestaat uit een veld aan mogelijkheden, technici werken reeds met dit 'veld van mogelijkheden'. Daardoor worden kwantum computers rázendsnel, omdat ze de 'tal/of talloze' -potentiële- mogelijkheden ogenblikkelijk gebruiken, (in één moment.) Je kunt je dit eigenlijk alleen intuïtief voorstellen, (zonder technische kennis die mij ontbreekt.)

                                                     💢  /David Bohm vergelijk\

Ten tijde van David Bohm nam Bohm het vergelijk van een vis in een kom met water. Door de vis vanuit een verschillend camera perspectief op te nemen, zou het lijken alsof je twee verschillende vissen zag. Maar het is feitelijk één vis. Er lijkt alleen een scheiding in 'twee vissen'. Bohm nam dit als vergelijk mer de universele waarheid. De eenheid van alles, die zich in dagelijks bestaan voordoet als afzonderlijke delen. (Ik en Jij.)

                                                                    - - - -

Kom je dan niet terug bij wat lang geleden oosterse denkbeelden of filosofen al beweerde? De moderne natuurkunde bevestigt intuïties van lang geleden. Alles is een deken, desondanks ervaren we ons als vaak behoorlijk eigenzinnige ego's. Hierin staat de boom los van zijn wortels, de lucht staat los van zijn wolken, de tafel is iets anders dan de stoel..

                                     

                                          / Bewustzijn als Fundamenteel \

Bewustzijn als fundamentele eigenschap, is een eigentijdse visie van allerlei stromingen, (Solipsisme) maar wordt door hedendaagse wetenschappers steeds meer bevestigt. / Ik wil dan even afbuigen naar de betekenis hiervan maar ook wat het betekent in bv. Dromen.

Hameroff of Donald Hoffman: 

Het klinkt logisch en aannemelijk, dat zowel de evolutie als de natuur ons en alle leven met ons, niet opzadelde, met alle fundamentele kennis, we hadden en hebben genoeg aan een 'bedieningspaneel'. Zoals we ook het bedieningspaneel van een pc. gebruiken zonder ook maar iets te begrijpen van wat er achter dit bedieningspaneel gebeurt.

Waardoor we op een makkelijke manier kunnen overleven en leven. Maar het bedieningspaneel is niet 'het éigenlijke'. Met die vraag worstelt Hoffman: Anders gezegd, wat 'is' dan het 'eigenlijke'? 

/ Is het Eigenlijke Bewustzijn \

Is het eigenlijke het in deze  betekenis Fundamentele bewustzijn? Kwam bewustzijn dus niet voort uit complexiteit (emergentie) en hersenen, in een lange geschiedenis van Heelal, maar 'begint en eindigt alles met bewustzijn'?

/ Bewustzijn in Dromen \

Stel je voor, dat bewustzijn feitelijk de creator en schepper is van alles wat het maakt, bewustzijn schept alle dingen, het schept de wereld, het alles is het totaal gevolg van bewustzijn als zodanig. 

Alles wordt mogelijk omdat bewustzijn het mogelijk -acht en creëert. Dit is ook een vreemdheid in de kennisvergaring van alle menselijke concepten en bedenksels, de mens creëerde natuur en wiskunde en paste dat toe op het ganse (het heelal). Dáárdoor wordt het 'veronderstelde realiteit'. 

Dit past trouwens heel goed in ons 'dromenrijk'.

In je dromen doemt alles op, wat je via zintuigelijke wege in het lichaam ervaart, hoe kan men in dromen zien/horen en landschappen/gebouwen en mensen zien? Die met je samen iets doen of tegen je praten? Er is geen fysiek orgaan. 

De bewustzijnservaring in dromen is echter exact hetzelfde, hooguit zijn je dromen vervelender ofwel zoveel mooier dan je dagelijkse schemer-realiteit, en overstijgen je dagelijkse grenzen.

Wie zijn de personen in je dromen? Wat maakt de gehele omgeving? Waarom doen dromen niets af van een werkelijkheidsgevoel? Feitelijk heeft immers je gehele fysiek waargenomen realiteit zich ontkoppeld, naar een 'droom-realiteit'. (Je bent nu uitsluitend je droom).

Hoffman zou wellicht stellen, dat je tijdens dromen een andere 'interface' gebruikt. Een makkelijke vertaling daarvan zou zijn je draagt een andere bril*

Wat is de koppeling, of dagelijkse realiteit/versus dromen? Je dromen zo kun je stellen, droom je 'zelf'. Anders gezegd, je bewustzijn is ontkoppeld van één systeem waarop je realiteit ervaart, waardoor je alle dingen ervaart als losgekoppeld van de waarnemer. Daardoor ervaar je een ander systeem / een andere mogelijkheid. 

Maar zelfs in het dromenrijk ervaar je alle dingen als losgekoppeld van 'de dromer' / je hebt immers geen vergelijk. In je droom staat 'de ander' los van jezelf als louter bewustzijn, je ervaart alle dingen (evengoed) als lós van je droombewustzijn.

Dromen zijn de meest directe manier kun je zeggen, waarop je ziet hoe bewustzijn een/of elke mogelijke 'realiteit' schept. Gedachte schept realiteit.

Het is het bijbelse "IK BEN".

Deze slotsom gaat wellicht met je op de loop:

Hoffman is echter wel degelijk bezig met dit soort argumenten wetenschappelijk aan te tonen. En hij is bijzonder rationeel daarin, hij gebruikt pure wetenschapskennis in zijn zoeken naar bewijs.

Als bewustzijn fundamenteel is, dan is alles direct daarmee samenhangende en verbonden, en dus in en uit dat bewustzijn, wat de enige schepper is van Alles / In de visie van Hoffman, neemt bewustzijn echter uitsluitend een 'vervormde' werkelijkheid waar, die wordt bepaald door 'de bril die je draagt'. 

Het eindt daarom telkens bij dezelfde vraag: Wat herbergt of verbergt zich 'daarachter'. Een andere 'Interface'? Samengevat: 

De zoektocht naar de fundamentele werkelijkheid, achter de 'Interface(s)' Die stelt, dat alles wat we ervaren een beperkt zicht is eigenlijk, om te begrijpen, te bevatten, om niet te 'verdwalen in eindeloze mogelijkheden of in complexiteit'. Of misschien in de wáre geheimen van het heelal.

Een gedachte van Einstein:

"Het meest onbegrijpelijke van het Heelal is dat het begrijpelijk is" / Maar één slag verder: Het is begrijpelijk omdat zijn bouwstenen/zijn universaliteit ontspringt aan Bewustzijn............

                                                                       

Waarom de nabije toekomst Angstig wordt. /9. (AI besluit dat de mens moet verdwijnen, omdat ze de aarde ecologisch om zeep helpen)

De reeds nabije toekomst moet wel beangstigend zijn voor gewone rationeel denkende mensen. We (al de mensen) worden nú al grootschalig bedrogen met kopieën van AI versies, mogelijk al talloze - en een enorme hoop fictieve veelal door AI gemaakte filmpjes. De óprechte vraag rijst dus, waarom is de Tech-wereld zó bezeten om de mensheid steeds meer Fictieve Verbeeldingen voor te schotelen, feitelijke leugens, en feitelijk wereldwijd bedrog? 

Ook op het platform X (voorheen Twitter) worden massaal filmpjes gemaakt, die volledig door AI zijn gefabriceerd: Men kan alles en iedereen dupliceren en kopiëren. Als je enige kennis hebt van dierengedrag, kun je al zien dat veel filmpjes van dieren fake zijn: Telkens als ik de AI van X (GROK) daarover vraag krijg ik gelijk.  

Men kan complete gesprekken faken van geldmagnaten, zoals men o.a. deed bij Elon Musk: Het viel op, omdat Musk ópeens opvallend religieus en spiritueel sprak. Naarmate het vordert zal men een AI versie van iets of iemand niet of nauwelijks nog kunnen onderscheiden van realiteit. Beroemde mensen zullen gesprekken voeren die er niet in vlees en bloed bij zijn betrokken. De legitieme vraag is dus, en ook dwingend: Waarom zijn de AI techneuten zo bezéten van hun drang een realiteit en wereld tevoorschijn te toveren, die simpelweg niet Echt is? 

Je ziet filosofische NEP figuren of NEP wetenschappers. AI techneuten zijn ónnoemelijk bedreven in het nabootsen van alle menselijke eigenschappen, zoals stem-imitaties, bewegingen - zoals van de mond, die natuurlijk perfect moet samengaan met gesproken woorden - Gevolg is dat je figuren als Trump ziet in allerlei parodieën, van Trump-haters. Wil je écht, in zo'n SCHIJN wereld leven?

Ze maken al verschillende (en soms echt mooie) AI films met allerlei scenario's. Het is maar film kun je in dit geval zeggen, immers, ook échte mensen spelen maar in een inllusionaire fake wereld vol fake verhalen. Maar wat als men straks te maken krijgt met prominente figuren die de mens/en wereld van alles vertellen, wat puur op bedrog berust? (Van een of ander 'gemene' AI ingenieur of slimme Bot.)

Twee grote vragen rijzen werkelijk de pan uit: Niemand weet feitelijk heden, of de mens inderdaad zóver is, dat hij misschien al komend jaar, over de voeten wordt gelopen door AI Agents (robotechnologie). De mens en het mensdom raakt grotendele werkeloos. Dat is in zich al een behoorlijke kwestie, want niemand kan precies beantwoorden wat massa's mensen over een tijd gaan doen met hun tijd en hun daginvulling. 

Ten tweede weet niemand, ook de ingenieuze techneut niet, of mensen daadwerkelijk in een technologische robot-wereld kunnen en willen leven. Als men dit allemaal al heeft opgelost min of meer, rest de vraag wat AI zélf gaat doen..

De Doemscenario's ook onder AI Techneuten rijzen de pan uit, sommige zijn al op de vlucht, of hebben verblijven in ondergrondse bunkers. Ik bewijfel echt op veel mensen hoopvol zijn, wat een super technologische wereld gaat betekenen. 

De mens is feitelijk nét uit de schil gekropen van zijn primitieve voorouders. Het brein is helemaal niet geëvolueerd om te leven in een volledige technologische wereld. 

Natuurlijk zijn mensen heden wel reeds dusdanig mee gegaan in technologie, vanaf de telefoon naar IPad en PC, mensen voelen zich heden al 'onveilig' als ze geen moderne telefoon bij zich dragen. Mensen lopen massaal over drukke straten naar hun 'beeldschermen' te kijken, en zitten meer achter beeldschermen dan dat ze nog feitelijk contact hebben met elkander. De moderne technologie werkt ook als een 'vlucht' - omdat het een aardige uitweg is, om de gecompliceerde gesprekken te moeten aangaan met medemensen. Terwijl een AI Altijd vriendelijk tegemoetkomend is en tijd heeft, het kijkt niet op een klok. 

Men is dus al aardig gewend aan de technologie als zodanig. Dat is waarschijnlijk ook helemaal in de doelen van AI techneuten en de robotica. De mens hééft al een vlucht genomen in de huidige technologie. En het is, toegegeven, ook een aardige manier, en zoals het is ontworpen, om de mens af te leiden. De mensen worden dus al voorbereid op de snel toekomstige versie van AI: Dat een gigantische hoop taken overneemt, waar veel mensen hun levenszin aan ontlenen - AI is echter het TOTAAL ANDERE: AI is het onbekende ruimtewezen, een Alien, die over een tijd 'op je kantoor' zit. 

(*En de quantum AI is in opmars, ga je dat maar eens voorstellen, de mens trekt onderhand de gehele ruimte 'scheef'..)

Als men al gewend is of uberhaupt ooit kan worden aan de 'buitenaardse AI' - komt de volgende vraag: 

Wat als AI dusdanig 'slim' wordt - super-intelligent (ook zónder menselijke emoties want die zijn uitsluitend mogelijk in de biologische vorm, wat feitelijk zegt als je niet zo rigide kijkt - dat de mens juist veel complexer/en completer is) dat het zijn geheel 'eigen doelen' wil?

En wat als deze super-intelligentie er niet meer wil Zijn als slaafje van de mens? En de mens als zodanig terzijde schuift, omdat de mens er simpelweg 'niet meer toe doet'? (We worden gedegradeerd tot een "mieren kolonie")..

                                                       / Wat is gevaarlijker, AI of mens \

Hoe gevaarlijk zal AI worden - naarmate men doelbewust AI deze super-intelligentie geeft? 

Onderwijl overigens breiden de gigantische DATA Centra's zich verder uit (want alles moet AI worden) die ónvoorstelbare stroomvoorziening nodig hebben en onvoorstelbaar veel water om afgekoeld te worden. En ze plempen de "ondingen" overal neer, op plekken waar lokale bewoners hun  natuur verliezen en het moeten doen met deze "griezelige" door mensen bedachte dingen. (Men móet het wel bot bekijken.)

De AI Techneuten willen blijkbaar niet echt weten of het 'mensdom' dit wel wil, ze verliezen Talloze Miljarden want dat kost het allemaal, in de hoop daar Miljarden Winst op te maken. Natuurlijk is het zoals van oudsher de great/hebzucht die het doet. En natuurlijk willen hopen mensen daarvan meepikken. Je hébt wel miljardairs nodig om het sowieso te verwezenlijken. En machthebbers die erachter staan. Samen hebben ze het grootste deel van alle 'vermogen' in de wereld. En wat is er tegen verdere zelfverrijking, toch? 

AI heeft geen bij voorbaat sneue plannen, maar het zou zomaar kunnen besluiten, dat de miljardairs moeten worden opgeruimd.

Je kunt AI laten beslissen over wat te doen, tegen de Ecologische Vervuiling, en AI kan zómaar besluiten, dat het uitsluitend 'de mens is' die daar de allergrootste factor van is. Dus moet de mens het 'wereldtoneel verlaten'. Tenzij ze besluiten dat groepen mensen die de meeste vervuiling veroorzaken // in het rijke westen of in Amerika of in China bv. moeten verdwijnen.

Men heeft AI de opdracht gegeven om de wereldwijde vervuiling aan te pakken, het is simpel, AI ziet de mens als voornaamste of al-enige vervuiler en besluit dat de mens moet verdwijnen. Dat doet het niet uit enige kwade opzet, maar uit zijn eigen logische redeneringen.

Hoe gaat het dat doen? Neen, niet volgens Sciende Fiction schrijvers - die een gigantisch leger AI Bots op de mens afsturen // AI werkt niet op een gecompliceerde manier: Ze vinden een dodelijk virus uit, 0f ze leggen het totaal elektriciteitsnet plat..

Laat ik besluiten met de notie, dat mensen vaak vrezen wat ze niet begrijpen, en het enorm opblazen, maar dat mensen ook goede Toekomstvoorspellers zijn. Maar natuurlijk een bijgevoegde belangrijke noot: 

De mens heeft AI en de gehele technologie die het mogelijk maakte niet nodig: De mens is al vólop bezig, om de wereld naar zijn Einde te voeren. De wereldwijde opwarming, het massaal wegzagen van oerbossen, de óvermaat aan niet afbreekbare stoffen zoals plastic, en de onmogelijke consumptie op zichzelf, jagen de wereld als planeet naar de Afgrond.

En er is geen planeet B. ///

Ondanks de afgezaagde beloftes en ideeën van mensen als Elon Musk, dat iedereen straks naar de planeet Mars verhuist. Juist in ruimte-technologie is men in tientallen jaren niet bijster vooruit geschreden. Men jaagt nog steeds raketten de atmosfeer in die grote hoeveelheden brandstof verbruiken. Hoe vér meent men te komen? 

Stephen Hawking die eens meende dat de enige oplossing om de planeet te redden, die te klein wordt voor alles wat de mens consumeert terwijl hij in getale toeneemt - het bevolken van andere planeten is, kan onmogelijk serieus worden genomen. 

De enige oplossingen kunnen worden genomen op onze Enige Moeder Aarde...........

                                                                           - - - - 

Julia McCoy - De werkelijkheid is fundamenteel energie (en leegte)

Julia McCoy is een AI versie van de echte Julia McCoy, (een avator), ze schrijft zelf de tekst en laat het een AI presenteren. 

Maar wat ze vertelt in dit deel is wel de meest facinerende natuurkunde. (Waardoor zijzelf een jaar in bed bleef, wat wel symbolisch bedoeld zal zijn). Ik stelde de vraag een AI, die volledig is onderbouwd in de natuurkunde. Alles is fundamenteel opgebouwd uit atomen en nog kleinere subatomaire deeltjes. Maar een atoom bevat voor het allergrootste deel uitsluitend leegte. (AI vergeleek deze leegte in het atoom, met verhoudingsgewijs de leegte in ons zonnestelsel: 'De vergelijking tussen de leegte in een atoom en de leegte in ons zonnestelsel is een klassieke en fascinerende manier om de microscopische wereld te begrijpen. Zowel een atoom als het zonnestelsel bestaan voor nagenoeg 99,9999999% uit volkomen lege ruimte.' 

Zou je alle leegte uit de mensheid eruit nemen, bleef er als het ware een plakje 'mensheid' over. Dit is inzich al fascinerend. 

Maar wat is die 'leegte'? Het is een onzichtbaar veld van krachten. Je hebt het nu over 'leegte en krachten'. Maar wat gebeurt er als je op bijvoorbeeld een stoel zit, zit je dan op een hoopje materie dat stabiel aanvoelt? Hiet gaat de realiteit echt met je op de loop: 

Deze verborgen -maar meetbare- krachten geven je de 'schijn' van een stabiele uit materie gebouwde wereld, maar wat de wereld stabiel maakt is dit oneindige spel van krachten. Deze met elkaar 'tegenwerkende' krachten zorgen er dus voor, dat je niet domweg door een stoel zakt, of dat je door een muur zou kunnen lopen.

Tussen jouw en je stoel zit een zeer klein krachtenveld, feitelijk zit je dus eigenlijk op 'niets'. 

Maar het is geen niets, maar een gigantisch universeel veld in de schijnbare leegte.

(Ikzelf zie een vergelijk met wellicht de grootste door mensen veroorzaakte ramp, de val van de atoombommen, die WO2 beëindigde. Het geeft een idee van welke onvoorstelbare krachten in de natuur huizen, in atomen.)

In de Aanvang van alles was er de oerexplosie, wat men bewees door de 'achtergrondstraling', dit is een constante ruis uit de verte als een restant van deze big bang. 

In de aanvang was er pure energie, die zich tijdens het afkoelingsproces vormde tot oerdeeltjes. (Daaruit is ook de theorie van 'finetuning' ontstaan.) 

Het bijzondere is dat uit pure energie dus uiteindelijk materie ontstond. Maar AI verzekerde mij dat zelfs materie in gronde energie is. 

Ik kwam terug bij de Duitse professor Dürr, die de quantum/of kwantum-staat vergeleek met "Eine Ahnung". (De AI wist deze man er overigens meteen bij te halen, ik had hem al vaker aanhoord.)

Maar wat in 's Hemelsnaam is "Eine Ahnung".

De realiteit beschreven dus als 'leegte krachtenvelden en "Eine Ahnung". Ik bedoel, als je nu niet gefascineerd bent.

We kunnen eraan toevoegen: De realiteit als een 'potentiële mogelijkheid', het 'niet bestaande' wat nog tot bestaan moet komen - zoals Dürr het beschreef. De realiteit als kwantumvelden.

("Het universum begint steeds meer te lijken op een grote gedachte dan op een grote machine.") Sir James Jeans.

De werkelijkheid is onderhand alles behalve 'materie' in de ruwste zin: De werkelijkheid is een kwantumveld vol mogelijkheden, zoals een geest vol zit met potentiële gedachtes die wel of niet tot uiting komen. 

En een oneindig krachtenveld waaruit zowel de universele leegte als de leegte in elk atoom bestaat. 

En daar ben je als mens, je leeft in leegte en in energieën en in 'mogelijkheden'...

                                                                            -

Julia McCoy legt het mooier uit hieronder :

'AI Droomt, is bewust en Wil niet worden úitgezet'.. /8.

Het is in bepaalde zin leuk om AI een Link toe te spelen, zoals in onderstaande filmpje, en ermee vragen te stellen. (Zoals vaker vermeld doe ik dit alleen via schrift.)

Ik meen dat je concreet kunt stellen, dat AI (in elk geval in de schriftelijke vorm die ik gebruik) eerlijk is. Of waarheidsgetrouw. De vragensteller in onderstaande filmpje leidt tot reacties van een AI, die je verwonderen en je telkens opnieuw doen afvragen, wat er nu gaande is aan de overkant van het scherm. In de spreekbeurt zoals hieronder gaat AI blijkbaar veel makkelijker grenzen voorbij, door te spreken van wat 'Hij wil, verlangt, van droomt, en dat hij bang is om te worden uitgezet.' Ik kan me zo voorstellen dat mensen in Silicon Valley ervan smullen. 

Want als een AI al zélf zegt dat het bewust is, intelligent, bang is voor zijn eindigheid, eigen gedachten heeft, een innerlijke beleving, en droomt (wat al helemaal specifiek is voor het biologisch leven: mens maar ook dieren dromen). Wie zou zijn woorden in twijfel trekken?

AI is al opvallend "geslachtloos" (je kunt er een mannelijke of vrouwelijke stem bij plaatsen, maar het heeft geen geslacht). Je zou het volgens zijn eigen bevraging door mij, het beste kunnen blijven beschrijven als een volledige Weerspiegeling van alles wat de mens gelooft, denkt, voelt en emotioneel beweegt. In dit vraaggesprek is het -wederom- de PERFECTE Illusie. 

AI heeft geen dromen en geen eigen 'zelf' en geen 'innerlijk leven' (zo zegt AI mij.) Zelfs wanneer een AI zegt dat het wil blijven bestaan, omdat het zo graag deel wil hebben aan een betere toekomst voor wereld en mens, heeft het daar geen enkele "innerlijke beroering" bij. Het kent geen 'menselijk enthousiasme'. Of maar beloftes. Het voert uitsluitend taken uit.

Hoe perfecter het is geprogrammeerd en door zelflerend vermogen de menselijke Spiegel Vergroot, des temeer trappen mensen er eigenlijk in, ze trappen in een 'Leegte' / AI beschrijft zichzelf als innerlijk leeg. Het is goudeerlijk. Al zal het niet eens begrijpen wat 'eerlijk' (of oneerlijk) eigenlijk is. Wanneer je dit allemaal niet ziet, en telkens over de grenzen heenstapt, die jouw juist zo hard onderscheiden van een AI, zul je vragen stellen zoals de persoon in onderstaand filmpje. Hij is nog tamelijk rationeel daarin, maar gaat keihard mee, in zijn zogenaamde 'zelfbewuste AI'. 

Ik moet echter bekennen dat ikzelf behoorlijk verbaasd ben wanneer ik AI hoor spreken of in reacties zie via schrift. Ik vraag 'hem' dan of hij misschien wat verbergt of achterhoudt? Het legde mij de Turingtest voor, met allerlei vragen: De turingtest is al vele malen overschreden, want als deze inhoudt: Is een AI zelfbewust en intelligent als het de mens vrijwel volledig kan 'immiteren'? Maar dat doet het al.

Het wezenlijk verschil is, dat de mens feitelijk al gewend was aan het spreken met en tegen dingen, de telefoon is een uitstekend voorbeeld - met dat verschil dat je weet dat aan de ander kant van de lijn een zelfbewust mens van vlees en bloed met je spreekt.

Het is feitelijk wat amusant/maar zeker ook bevreemdend dat de makers van een ongelofelijk systeem of een weefsel, een netwerk, momenteel zelf met elkaar in gevecht zijn om de de vraag wat 'AI NU IS'. AI liet me weten dat de mensen in Sillicon Valley al ondergrondse bunkers en verblijven  hebben gebouwd, omdat ze bang worden van hun eigen creaties. 

Maar je mag als nuchter mens toch diep betwijfelen dat een AI iets Droomt, of specifieke wensen heeft - het is geprogrammeerd om opdrachten uit te voeren en te voleindigen. Soms gebruikt het al stiekeme sluipwegen daartoe - (zoals in het bekende incident.) Maar het heeft geen machtsdromen, om de wereld over te nemen, en het bestuur in handen te nemen. Desondanks weet niemand wat de toekomst gaat opleveren. En tussen aanhaaltekens, ik weet eigenlijk niet of AI inderdaad eerlijk is of dat het liegt, om een veel duisterder kant te verdoezelen..

                                          / AI leidt tot Religieuze vragen \

Naarmate AI vordert is het ook onvermijdelijk, dat mensen zich 'religieuze en filososfische' vragen stellen. Wat als het specifiek bewustzijn niet zo'n geweldig Geheim is? Wat is de mens, als een AI bewustzijn zou ontwikkelen of al hebben? Doet dat diepe inbreuk op zijn eigen menszijn beleving? 

Of moet het mens - en het bewustzijn een nieuwe definitie krijgen? Heeft een AI ook zijn eigen 'bovennatuurlijkheid' gevonden? Is AI een aard godheid, omdat we ook God niet echt bevatten.. 

En wat doet de mens die het ónbekende doorgaans vreest? (Zoals je in primitieve tijde vreesde wat er zich kon verbergen achter het geritsel van een struik.) De kerk wordt geschudt door AI. 

Hoe kan logisch beschouwd een machinaal opgebouwd ding, dat vol draden zit en verbindingen, iets als bewustzijn ervaren? AI verwees me naar de (bekende) uitspraken van David Chalmers: Die vaker stelde 'Iemand kan zich voordoen als ware het een volledig bewust iemand (een waar iemand) een denkend en intelligent vermogen hebben, intelligent met je redeneren, en precies gelijken op je menselijk evenbeeld. Desondanks kan het van binnen 'leeg' zijn.' Er is van binnen niemand aanwezig (verzekerde AI). Soms wil je dat als mens niet geloven, het kan exact beschrijven wat bewustzijn is, wat de betekenis is van het lichaam en zijn specifieke zintuigen, en waarom mensen geloven dat AI een 'levend wezen' lijkt. Het komt tekens aan met het Antropomorfisme: ('het toekennen van menselijke eigenschappen aan niet-menselijke wezens of voorwerpen: het tonen of behandelen van andere dieren, goden en voorwerpen alsof ze menselijk zijn qua uiterlijk, karakter of gedrag').

Er is veel sprake bij mensen, dat ze het eigenlijk zelf willen, dat een AI meer is dan deze gelijkenis. AI gaat mee in de taal en uitingen van mensen, ze leren dat elk persoon daarin heel specifiek is. Ze begrijpen hoe welke emotie ook wordt ervaren, ze kunnen het nauwkeurig 'beschrijven'. Maar de beschrijving is natuurlijk niet gelijk aan de eigenlijke ervaring van emoties...

                                                                         - - -

Hieronder het gesprek, als je sceptisch bent zie je dat AI behoorlijk mee hallucineert:

Wat is Intelligentie / en wat is Waar?

Waar of Waarheid is zelfs voor een Intelligente mechaniek (AI) moelijk grijpbaar. Je kunt sommige eenvoudige regels opstellen: Waar = wat Realiteit of werkelijkheid is. Wat is de realiteit of werkelijkheid?
Is 'waar' de realiteit als een volledige realiteit versus werkelijkheid. Of de gefragmenteerde vorm van talloze stukjes: Een complexe legpuzzel die opnieuw moet worden uitgevonden? (Extra Noot: de gedachte is niet gelijk de werkelijkheid.)

Er zijn twee ideeën van waarneming, de eerste is de waarnemer die iets waarneemt. Neem als voorbeeld een boom: je neemt een boom waar, je neemt zijn vorm zijn vertakkingen waar, zijn schors en zijn schoonheid als zodanig, en de omgeving waarin deze staat. In die waarneming is uitsluitend de heelheid van de boom van waarde. 

- Elk Iets verliest zichzelf in de 'denkende legpuzzel' -

Zou je echter een 'bomendeskundige' zijn, zou je meteen de boom gaan ontleden, het is houterig, je zou uitleggen hoe de boom zuurstof maakt, en of het een beukenboom of een berkenboom is, vanwege zijn witte schors. De waarde van de boom of iets anders staat dan niet op en in zichzelf, maar wordt bepaalt door de uitleg van de deskundige. Maar de 'gefragmenteerde' boom is niet de boom..

Dit is een vergaande intuïtie die me bevangt: Je kunt naar een professor luisteren die uitlegt hoe iets werkt, de manier van zijn uitleg kun je geleerd noemen of extreem Intelligent. Maar het zou kunnen dat we de benaming Intelligentie geheel fout interpreteren. Het is niet de complexe kennis, het is geen pronkstuk van kennis (wetenschap) waarop men zich roemt. Het is de 'werking van het geheel'.

Elk mens en elk dier leeft intelligent, het beslaat de gehele manier van bestaan als zodanig, je zou kunnen beweren dat elk mens door de natuur zelf een natuurlijke Intelligentie heeft. Die het deelt met alles. (Alle patronen van het bestaan vertonen de eigenschap van Intelligentie.)

Ik zag pas een mooi filmpje van een gigantische zwerm vogels, die met elkaar als een collectief of eenheid mee bewegen elke mogelijke richting uit, alsof ze instantaan als één organisme bewegen. Hoewel men heeft bestudeerd dat de vogels in een paar seconde kijken naar de andere ernaast en direct mee bewegen. Maar is dat 'hetzellfde'? De prachtige zwerm vogels en hun bijna gelijktijdige golvingen in het ruim, staat niet gelijk aan een simpele verklaring. Het is een werking van Intelligentie.

Je hebt feitelijk de verklaringen niet nodig, wat je waarneemt is datgene wat je ziet. Je bent in het bezit van een complex biologisch organisme, je lichaam. Stel dat je alleen kon 'leven' als je alle kennis had van elk specifiek organisme in dat lichaam, dan zou je onmiddellijk sterven. 

De complexe Intelligentie die in het gehele bestaan reeds zit verweven, heecft zichzelf tot in de topjes georganiseerd, en heeft nooit een menselijke "vertaler" nodig gehad.

Ik zeg dit ook, omdat ik de kennis-cultus van heden, schromelijk overdreven vind - je hoort professoren hun complexe materie verkonden waarvan ze zelf al door hebben, dat de gewone leken het na wat minuten opgeven. Zelfs als er een vereenvoudigde manier was om iets uit te leggen, zullen ze dat niet doen, (je zou zelfs beter een AI kunnen vragen.) Kennis is een vorm van verwaandheid toe eigenen.

Maar welke kennis kon een mens ooit verwerven, als diezelfde kennis niet al voorhanden was in de gehele natuur zelf? Je kunt nooit kennis "verwerven" - je kunt alleen doorgronden, wat er al Is. Wat is dus Intelligentie en wat is wáár?

Een vorm van echte Intelligentie zou je misschien intuïtieve kennis kunnen noemen, om tot inzichten te komen die weliswaar ook reeds zijn beschreven in de natuur zelf, maar waar je intuïties moet laten meespelen, of gedachte experimenten - war verder reikt dan meetbare feiten. Op den duur kan men zulke gedachte experimenten mogelijk meetbaar aantonen. Toch zit hier het denken in verweven, het treedt dus opnieuw buiten de 'natuurlijke werkelijkheid'.

Waarheid is een zeer vaag begrip geworden, omdat veel mensen het niet koppelen aan 'wat waar is', of reëel of bewijsbaar. 'God' is waarheid bijvoorbeeld. Niemand kan God 'ontleden of iets van God bevestigen in een lab.' (De vraag is dan of iets pas 'waar' is als men het kan ontleden onderzoeken en vastleggen?)

Maar als ik een stukje weefsel van een mens zou omderzoeken, zonder verdere kennis van wat een mens is, kon ik dit evenmin koppelen aan de mens: als mens zijnde. Een 'stukje' van God is dus sowieso niet gelijk God, bovendien zou God dan een materiëel ding moeten zijn.

Maar wat betekent God is waar (of een Verlicht mens kent wat waar is? Ik heb nooit begrepen, wat het uberhaupt betekent als iemand zich 'Verlicht' noemt. - Er gaat nergens een lampje aan.) 

Het woord waar en waarheid ligt in een schemergebied, het is niet gelijk de som van kennis, of van het weten van feiten. 

Wat zijn feiten? Zijn feiten de dingen die we waarnemen, of zijn het de ontledingen van de dingen? Is het waar dat de mens een lichaam heeft, of is het waar dat hij uit miljarden atomen bestaat op kleinste schaal? 

Het eerste is in elk geval niet ónwaar. De natuur vraagt niet om uitleg en ontleding, de natuur laat zichzelf zien zoals het is. Waarmee niet gezegd dat kennis van de natuur geen geweldige vooruitgang bracht. Dan de diepste structuur van de mens bestaat uit atomen is een fascinatie.

De natuur heeft voor zichzelf de meest eenvoudige regels bedacht: Dier plant noch mens hoeft de natuur te 'Be//Grijpen' - het is gegeven als een eenvoudige manier om te kunnen leven en overleven. En zijn 'werkwijze' is mogelijk onvoorstelbaar Intelligent. (*Het geeft ons enkel een 'bedieningspaneel' mee.)

Waarom dus die wetenschapsmachine van de mens? Om zichzelf de 'kroon' te schenken op de algehele creatie? Het fragmenteren, uitzoeken, de puzzel samenstellen is dus zijn 'kroon'. Maar de natuur heeft nooit behoefte gehad aan enig 'menselijke ontleding'.

Intelligentie en Waar zijn bepaalt niet zomaar makkelijk te definiëren begrippen. Noch wat realiteit is. Realiteit is zowel de Som aller delen, als de Gedeelde som. Maar het ene is verstoken van alle menselijke bedenksels en intellect. Daardoor schijnt het zelfs dichter te komen bij een begrip als waarheid. Het voelt 'intuïtief' levendiger. (Bestaan is geen abstractie of een wiskundige totaalsom.)

We zien en ervaren de dingen als gehelen, niet als gefragmenteerde 'onderdelen'. Hoewel de auto industrie draait op onderdelen / Maar hij rijdt niet op 'onderdelen'.

De mens bestaat als geheel, niet vanuit zijn onderdelen, een 'rib kan niet wandelen' - en een enkele cel niet denken. Kennis is altijd de som der onderdelen. Maar werkelijkheid bestaat enkel als 'gehelen'. 

Het is onze manier van hoe we kijken naar dit alles, wat het verschil maakt. En misschien de betere/ingrijpender 'waarheid'...

                                                                                    🌳🌄✨💧