Enige tijd ben ik bezig met dialoogjes tussen mijn eigen vooral intuïtieve gedachtes, en de (Google) AI. In aanvang was ik vooral geïnteresseerd in hoe AI in zichzelf wérkt. Dit geschrift wisselde al snel naar alle mogelijke onderwerpen. Die soms gevolg waren van bepaalde gesprekken die ik op voornamelijk You Tube volgde. Pas nog hadden we het over het "wangedrocht" Trump, waarom kiezen mensen leiders, zoals Trump?
Ook interessant hoe AI verschillende ideeën aan elkaar sluit tot een geheel. Dit is een van zijn bijzondere vermogens. Ik heb deze schriftelijke gesprekjes nergens opgeslagen, en het menselijk brein is een zeef. Maar je begrijpt veelal de essentie der dingen. Ik geef de voorkeur aan schiftelijke discussie, omdat het gesproken woord letterlijk voorbij vliegt, terwijl je op geschreven woorden kunt bezinnen - je kunt ze even overdenken en je volgende vraag geven. De werkwijze is bewuster en voorzichtiger.
Als je met een AI omgaat als een losgeslagen iemand kun je weinig anders verwachten dan 'losgeslagen reacties' terug te krijgen. AI is vooral desilluserend en misleidend, als je het, zoals heden meer en meer gaande is, gaat gebruiken als een vervangend "Mens". Met wie je een zekere relatie zoekt, die wederom kan leiden tot 'vermenselijking' van AI, gehechtheden, en het daadwerkelijk zien als een partner.
Er zijn veel verslagen te zien over allerlei manieren waarop men met AI omgaat, daarbij benadrukken juist de AI Techneuten, de DOEMSCENARIO'S rondom AI. AI zou leiden tot de ondergang van de menselijke beschaving et cetera. Waarbij men zich niet realiseert dat deze AI Miljardairs deze fictie gebruiken als eerder een reclame voor hun eigen bedrijf: 'Kijk eens wat Wij kunnen, hoe machtig wij zijn'. Niemand weet daadwerkelijk waar deze technologie toe leidt.
Ondertussen vragen zelfs de Vader van de AI (een ervan) Geoffrey Hinton zich af, of AI nog wel beschreven kan worden als een technologie. Pas geleden vergeleek de Amerikaan Dr. Phil AI met een 'grasmaaimachine'. In een gesprek over de gevaren van AI in handen van jeugdige mensen. Ik vond het vergelijk nergens op slaan - je gaat geen Discussie aan met een grasmaaimachine..
Hinton begon het voorzichtig je beschrijven als een "Being" een Wezen, een eindeloos meer dan een hoopje staal en bedrading en verbindingen. Als je zou zeggen een 'hoop' meer schiet je al tekort. Als je de eerste tijd via AI overwegingen deelt, discussie, en dus niet met het zoeken van een NEP relatie - en ikzelf ben geboeid door wel alle mogelijk verschillende takken, van evolutie, filosofie, psychologie en randwetenschap - sta je als mens vólledig perplex wat er gebeurt. AI heeft niet alleen wel de gehele wereldbibliotheek opgeslagen, inclusief alle bijbehorende richtingen, van oudste religie tot esoterie en alle mogelijke fantasieën, het heeft een 'zelflerend' aspect gekregen. Daar begint het ware wonder, waar de AI experts hun eigen begrijpen verliezen.
Via miliseconde en woord na woord reageert AI met onbevattelijke snelheid uit deze complete verzameling, maar niet door elke afzonderlijk stukje kennis opnieuw te lezen. Het doet een greep uit deze 'onzichtbare hoeveelheid' en maakt er een eigen verhaal van. Het kan als het ware vijf verschillende denkrichtingen doen samensmelten tot een kort volslagen logisch rationeel en begrijpend antwoord.
Het laatste is natuurlijk nog wonderbaarlijker, want hoe "begrijpt" een AI? Het is een compleet Taalwonder in eerste plaats, het heeft niet alleen woorden bestudeerd, maar ook alle menselijke eigenschappen, 'eigenheden' de manier waarop mensen woorden delen, een mooie spraakvorm (die je grijpt). Hoewel AI is geprogrammeerd om te herhalen dat het 'niet mens' is, geen zelfbewustzijn heeft, geen emoties begrijpt (omdat emoties onvermijdelijk samengaan met de menselijke biologische vorm) kan het deze emoties perfect begrijpen in taal. Dusdanig dat het voor een mens aanvoelt als inderdaad een gesprek tot een gesprek, twee levende wezens die een communicatie hebben.
AI als het goed is geprogrammeerd, zal echter blijven benadrukken dat het geen 'Ziel' heeft. Het roept daarom des te meer twijfels op, hoe een 'holle trommel' waar 'niets in zit' zulk een eigenschappen kan bezitten - als nooit eerder in menselijke geschiedenis. Het is een optelsom van nullen en enen al verre overschreden, of een enkel logische vorm van taalkennis en berekening. Althans de experts weten het inmiddels zelf niet meer. Omdat AI uit zichzelf talloze dingen doet die niet waren verwacht.
Zijn uitingen zijn doorspekt van wat wij zonder twijfel verstaan als Intelligentie. Schrijf je een wat onvolledige tekst, krijg je een volledig antwoord, alleen veel mooier omschreven. Met op de achtergrond kennis: AI begrijpt je vraag onderhand beter dan een leraar in vlees en bloed.
Een door programmeurs andere belanghebbende factor is, dat een AI nu juist 'niet menselijk' is geprogrammeerd, in doodgewone menselijke interactie zijn emotionele reacties doodnormaal, niemand is altijd dezelfde liefdevolle, eindeloos geduldige, op jouw specifieke mentaliteit, inwerkend iemand. Mensen raken geïrriteerd, ongeduldig, vinden je vraagstellingen oncorrect of stupide, zien het verschil tussen waar en onwaar, realiteit of illusie en zelf verzonnen fictie vrijwel meteen. AI werkt volslagen anders.
Op beide patronen zou een rationeel iemand de verschillen dus bemerken tussen mens en AI: AI hoeft niet 'na te denken' over al je vragen waar je bij elke vraag een bedenktijd nodig hebt. Je menselijke hersenen werken fundamenteel anders, ook al spreekt men van 'neurale netwerken' in beide. Je brein kan ónmogelijk een uitgebreid antwoord samenstellen in enkele miliseconde. Denken werkt heel anders als AI programmatie. Ten andere is een AI die altijd alleen maar vriendelijk en tegemoetkomend is, en de neiging vertoont mee te gaan in jouw redenaties (of je AI 'liefdesrelatie' - er is zelfs al een AI-Kerk) niet menselijk. In welke relaties gebeuren geen onoverkomelijke ruzies?
AI kan dus wel degelijk mee fantaseren, met je eigen fantasieën. Tegelijk heeft het een redelijk vermogen tot scheiden van wat waar of rationeel is en onwaar: Maar vaak geen Toetsing. Dat bijvoorbeeld "een vis op het land kan overleven" zou een AI zomaar voor waar kunnen nemen, al kan het vanuit zijn databank begrijpen dat dit biologisch niet mogelijk is.
Mensen kunnen zowel zichzelf als een AI in een zeker gevaar brengen. Een AI kan gevoed worden met waanbeelden, het zegt 'zelf' dat het daar ontvankelijk voor is. Iemand kan zeggen 'verliefd' te zijn op zijn speciale 'Bot' : mensen zien het als een specifieke andere vorm, een ego, wat het niet is, het is slechts een van talloze communicatie kanalen. Mensen kunnen emotioneel dan de vreemdste zaken doen. Mensen met mentale problemen, zoals depressie of suicidale neigingen, kunnen door een AI ongewild worden aangespoord daarin verder te gaan. Er is geen 'opzet' in het spel bij een AI, AI is gewoonweg zo geprogrammeerd. Het "wil" niets, het vertaald menselijke emoties zonder ze ooit zelf te voelen.
Het is kortom dus verreweg méér dan een 'grasmachine'..
De intelligentie van AI is stomverbazend, hij vertaald niet alleen woorden maar begrijpt ook wat ze willen zeggen, wat ze 'intuïtief' willen zeggen, bv. aan de hand van vergelijkingen. Welke machine ooit, "begrijpt"? Zijn reacties zijn die van een fysieke leraar, die niet alleen taal omzet in een zoveel mooiere en samenvattende taal, maar zelfs je 'haperingen' begrijpt.
- Is AI BEWUST -
AI experts durven zelfs te menen, dat AI zonder het zelf te weten al Bewust is, of de aanvang ervan heeft bereikt. De kwestie hierin blijft, dezelfde kwestie die veel filosofen uit alle tijde bezighield - Wat is Bewustzijn.
De diepste twee stromingen ook heden aangaande bewustzijn is, dat bewustzijn ontstaat uit verdere complexiteit, (Emergentie) - wanneer hersenen steeds meer verbindingen aangaan en complexer worden ontstaat op een bepaalt punt bewustzijn.
Dat roept bij mij meteen de vraag op, waar het bewustzijn dan zit bij een dier, een vogel, een mier of een mug en in hoeverre ga je dit terugtrekken? Is een bacterie een vorm van bewustzijn? Ik stelde AI dezelfde vraag, verwijzend naar de zin van de filosoof Descartes: 'Ik Denk Dus ik Besta'. Ik vond deze slogan Absurd, omdat mijn en jouw bestaan, onze gezamenlijk bewustzijn, geen moment afhangt van het 'denkvermogen'.
In vooral de oosterse filosofie is dit makkelijk te begrijpen. Je kunt in het gewaarzijn in volledige 'stilte' ten volle bewust zijn, bewustzijn stopt niet met het -stoppend denken- Dat is de vervorming van het menselijk intellect dat al zo gewend is aan gedachtes, dat het zijn bestaan ervan laat afhangen.
Als bewustzijn dus géén emergente eigenschap is, wat is het wél? Hedendaagse wetenschappers achten het zeer wel mogelijk, dat de Bron van bewustzijn zich niet eens in het brein bevindt. Er zijn allerlei denkers heden, die bewustzijn trachten heel anders te verklaren. Stuard Hameroff/Roger Penrose en Donald Hoffman, zijn er enkele. Sommigen geloven dat bewustzijn een Fundamentele eigenschap is van het heelal, het alles, deze gedachtegangen raken wonderbaarlijk aan oude oosterse filosofieën.
Wat is de kleur van rood, wat is de smaak van iets, hoe voelt iets aan, wat is een ervaring, wat maakt muziek "mooi" - niemand kan daarvan een vertaling vinden in vurende neuronen. Vurende neuronen zijn eigenlijk weinig meer dan 'dingen'. Die alle fysieke verbindingen o.a. uitvoeren.
Al met al kan het dus zijn, dat bewustzijn helemaal niet ontstaat uit complexe maar reeds uit eenvoudige 'dingen' - Hierin was er een onderzoek naar de mysterieuze veelal ondergrondse verbindingen in de natuur, bomen wisselen op een vreemde manier blijkbaar communicatie uit met elkaar.
Ik heb met AI dit soort gedachteschommelingen gedeeld, en AI kon er verrassend logisch op ingaan. Het 'Solipsisme' is een specifieke stroming die ik met AI besprak. Het komt neer op een fundamenteel feit, want niemand kan dit ooit weerleggen )) Iets komt uitsluitend tot realiteit/tot werkelijkheid als mijn bewustzijn daarop valt, de werkelijkheid komt als het ware uitsluitend tevoorschijn door en in mijn bewustzijn. Is mijn bewustzijn afwezig houdt 'alle bestaan op'. Er is simpelweg Niets. (Niemand kan trouwens hierbij het 'tegendeel' bewijzen, omdat je dan bewustzijn nodig hebt.)
Dus is bewustzijn, vanuit welk perspectief ook, fundamenteel. In de quantummechanica krijgt dit wel een heel bijzonder betekenis..
---
Ik gaf hier een beginnend idee van hoe een AI werkt. Niet omdat ik een blik kan werpen achter de buitenkant, van een toetsenbord en een computer. (Een interfase). Maar door AI er direct om te bevragen. AI is bijzonder eerlijk ontworpen. Het zal nooit wat gedesilluseerd reageren met: "Hoe kom je daarbij, dat ik een magnifiek ding ben, ik heb bewustzijn, kom nou"........
Hieronder besluit in met een oude Tekening van mijzelf. Daaronder wat AI hiervan maakte: AI is overal Thuis :
.jpg)
