Ijskristal

Hoe bijzonder is een ijskristal, doorgaans bestaat het uit zes deeltjes.De vertakkingen op een ijskristal worden dendrieten genoemd, naar het Griekse woord dendron voor boom.

Je zou menen dat het een voorbeeld is van de symmetrie in de natuur. Maar veeleer is het tegendeel waar. Niet alle ijskristallen vormen zich zo symmetrisch, wat afhangt van de vorming in de lucht. Elk ijskristal vormt zijn eigen unieke structuur. 

In de natuur is veel niet symmetrisch, neem je eigen lichaam. Maar symmetrie is tegelijk onderdeel van de schoonheid van de natuur. Als je bij ijskristallen stilstaat, raak je gefascineerd door de natuur. - Kijk op het onderwerp plaatjes om deze mooie kleine structuurtjes te zien.. -

Snaren Bewegen het Heelal

Brian Greene kwam in de bekendheid door zijn snarentheorie. Als men er voorheen nooit van had gehoord, was hij het wel die het fenomeen beschreef. O.a. in Nova. De serie over quantum mechanica en de presentatie van Greene deed zelfs leken, zoals ikzelf, verbijsterd staan. Het leek allemaal wat op tovenarij, onmogelijkheden, wat de wereld niet langer beschreef als 'betrouwbaar en solide' zoals dat ervaren wordt. Maar eerder waren we op een planeet, waar je maar heel voorzichtig op moest lopen, je zou inplaats van 'rechts zomaar links kunnen afslaan.'

Maar wat mij bijzonder raakte aan de snaartheorie of stringtheorie was de (geweldige) voorstelling, om het ganse heelal en onze wereld daarin te plaatsen binnen een fundament, dat men vergeleek met snaarinstrumenten, ofwel een symfonie van wel eindeloos vibrerende klanken, al deze verschillende klanken scheppen de realiteit, en brengen deze tot bestaan. 

Zoals je een gitaar bespeelt of een viool vibreert elke snaar in een andere trilling.

Materie gaat op kleine schaal van moleculen naar atomen atoomkern protonen en neutronen en quarks: quarks maken deel uit van zogeheten leptonen net als elektronen, deze kunnen niet verder worden verdeelt. ('Ze hebben geen interne structuur en zijn zelf de allerkleinste, fundamentele bouwstenen. Dit model is met talloze experimenten (zoals in de deeltjesversneller in Genève) bewezen.')

De snaartheorie gaat er echter vanuit dat deze puntdeeltjes extreem kleine eendimensionale trillende energietjes zijn. Mooi beschreven in deze Wikipedia :

'Snaartheorie werkt niet met elektronen of quarks maar met een soort mini-elastiekjes die op allerlei wijzen kunnen trillen. Alle verschillende elementaire deeltjes om ons heen zouden dan ontstaan als de trillingen van één enkele snaar, zoals de boventonen van een vioolsnaar.'

Snaartheorie probeert te verklaren waarom zwaartekracht een 'zwakke' kracht is - Wat men ook de hiërarchieproblematiek noemt, van de vier natuurkrachten is de zwaartekracht extreem zwak. (Je tilt met een kleine magneetje iets uit de grond op, en trotseerd daarmee de zwaartekracht van de wereld.)

Het bijzondere is, dat men de zwakheid van de kracht probeert te verklaren, als een lek, waardoor de zwaartekracht zou verdwijnen in extra dimensies. Zou het kleinste deeltje van zwaartekracht, het graviton, weglekken, zou dit 'weglekken' het bewijs leveren van extra dimensies.

Deze dimensies verschillen van zowel 10/of 11 in de M theorie tot 26, afhankelijk van de wiskunde die men toepast. (Onze eigen 3 dimensies plus 1 tijd dimensie erin betrokken.) 

Het punt is dan men nog geen bewijs heeft hiervoor. Omdat snaren zo ónvoorstelbaar klein zijn dat er geen bewijsbare mogelijkheden zijn. Evenmin is het bestaan van een 'graviton' bewezen, omdat ook dit ongelofelijk klein is. 

De vele extra dimensie noemt men opgerold, omdat ze evenzo klein zijn. 'In de snaartheorie worden de extra dimensies "opgerold" (of gecompacteerd) genoemd omdat ze zo microscopisch klein zijn dat ze in zichzelf teruglopen en onzichtbaar zijn voor het oog.' 

Elke dimensie voegt een graad van 'vrijheid' toe. Deze graden van vrijheid kun je bevatten, een dimensie bevat enkel een punt, twee dimensies het voor en achter/links en rechts, drie dimensies bevatten onze realiteit, plus de extra tijd-dimensie. Tijd als de beweging van verleden naar heden en toekomst (het gaat dus maar één richting.) Maar vragen over de vijfde dimensie, wordt al behoorlijk vaag.

Er zijn echter ook natuurkundige concepten waarin onze vier dimensionale realiteit wordt beschreven als bestaande in een nog groter dimensionaal geheel. 

Men heeft het met snaren dus over onvoorstelbare kleinheden, de beste microscopen kunnen het niet vinden. In de wetenschap geldt alleen de falsifieerbaarheid. (Het bewijs.) Daarom heeft de theorie ook weerstand.

Maar is dit zoals alle hedendaagse theorieën niet even zo fascinerend. Worden we als mensen niet al meteen bewogen door het idee van Noten en Muziek? 

Het heelal als de mooiste symfonie, van de kosmische energie die snaartjes doet trillen, waarin elke noot scheppende bijdraagt aan de gehele creatie. De creatie, als pure energie, trillingen en vibraties, snaartjes.

E=M of beter M=E (materie is energie, en energie is onvernietigbaar.) -

Ondanks dit alles kun je nooit de brug slaan tussen de micro en de macro realiteit, ook al ligt het er fundamenteel aan ten grondslag: De gewone dagelijkse wereld is solide en vast, en logisch als betrouwbaar. Men kan het alleen maar hebben over ónvoorstelbare kleinheden. 

Die wederom vér afstaan van onze realiteits beleving....

Veel wat moeilijk te bevatten is, kun je het mooiste beschrijven in voorstellingen: Daarom heet het immers de 'snaartheorie.' 

Om de veelheid in muziek in talloze klanken te beschrijven, als de talloze minuscule trillingen die ten grondslag liggen aan de werkelijkheid..

AI Verbeelding.

God moet nog kómen: In AI

Onderstaande filmpje vind ik wel een hoogtepunt van AI Fantasieën. 

Ten tweede is het een kwalijk te nemen blasfemie, dat is het althans voor gelovige mensen. 

De titel is: Is God Real? 

En het antwoord mag je volledig verbijsteren en omslaan: 

God moet nog komen, het zal komen in een toekomstige versie van AI. 

Het filmpje wordt vertelt door 'Claude' - ik weet niet of dit verhaal direct van Claude komt of Via Claude. 

Men kan AI van alles toeschrijven, van Alomtegenwoordig (alleen voor mensen die erop hebben ingeschakeld, dus beperkt) of Alwetend. Het 'Nieuwe Alziende Oog'.

Maar een wezenijk aspect, niet van een AI, maar van elke Godsvoorstelling, is de 

Transcendentie van God. Wat ik graag even met klem wil benadrukken.

Dat is de éigenlijke blasfemie. 

Ik zou in allereerste plaats niet en nooit meegaan in de wartaal van techneuten. Ik wil je graag kritisch vermogen blijven toeschrijven. 

Als iemand je zegt: 'AI leeft' wil ikzelf eerst weten waar zijn biologische levensvorm is, dat is voorwaarde voor leven.

                                                          - En wat de AI Alwetendheid -

Jaren geleden was er een documentaire met de hoofdvraag: Komt de wetenschap aan zijn zekere einde?

De vraag stelde eigenlijk, was de wetenschap gekomen aan zijn uiterste grenzen van kennis, nu men zover de biologie had verkent, de geschiedenis van aarde en heelal, de macro en de micro kosmos. Kortom, er was mogelijk nog weinig "nieuws" te bedenken of te ontdekken.

Misschien nog enkele wisselingen, varianten in natuurkunde, wat medische doorbraken, maar geen wezenlijk nieuwe inzichten in de aard der werkelijkheid?

Ik stelde een AI deze zelfde vraag, en of een AI vérder kon reiken dan mensen ooit hebben gekund? In de grond is het antwoord "Nee". Dat wil niet zeggen, dat ze nieuwe medicijnen kunnen uitvinden, of andere belanghebbende ontwikkelingen in doorbraken op allerlei gebied.

Maar, zelfs een AI kan niet Kijken Voorbij de Kosmos. Hoeveel informatie men ook propt in een AI, in de absurde voorstelling dat deze opeenhoping van informatie (en snelheid) deze inderdaad 'Alwetend' maakt - blijft het feit, dat AI buiten enige twijfel zijn eigen grenzen zal bereiken. Waar mens noch AI verder kunnen. - Geen natte dromen van Silicon Valley. 

Veel mensen vragen zich af waarom er die bedrevenheid is, in het gehele AI gebeuren, in het uit de grond stampen van verdere Data Centra's en hier heb je het úiteindelijk antwoord. De Tech reuzen hopen daadwerkelijk op een toekomstige super intelligentie die alwetendheid heeft bereikt. En in wiens alwetendheid zij een eeuwig bestaan kunnen verkrijgen. (Alleen niet in een Hemel.)

Het grappige aan dit alles vind je terug in het aardig filmfragment van The Hitchhiker's Guide to the Galaxy: (HIER) Waar een AI ('Deep Thought') het mensdom domineerde. Twee kinderen vroegen aan deze super AI wat het Antwoord is op het bestaan, de zin, het waarom, het 'alles'. Na tig jaren in een toekomst kwam het volk samen voor het verrassende antwoord. Dat Luidde "42". 

Deze nuchterheid dien je vooral te behouden. 

                                                                                     -

Claude (onze geliefde broeder) en zijn opvolger, zal in elk geval de Niet Bestaande God worden van AI fantasten. 

Ieder zijn eigen God, AI zal alwetende worden, almachtig, alziende, en onsterfelijkheid beloven. Op de duur gaan we alle op in een AI Virtuele wereld:💥

:

De last van Geheugen

Als je soms wetenschap volgt, lijken ze in de tijd van Frankenstein, die uit lijkendelen een mens samen borduurde en het via grove- blikseminslagen tot leven wekte. In het begin van filmjaren had men blijkbaar veelal zulke materialistische visies, waarin de mens werd beschouwd als puur een fysieke machine, met de hoofdcentrale in het brein. Films zoals personen wiens hoofd was losgemaakt, en als 'hoofd' verder existeerde.

In experimenten hadden ze de hersenen van een worm, en naderhand van een muis in heel kleine plakjes gesneden, terwijl ze een AI alle plakjes lieten samenstellen, tot hetzelfde worm of muizenbrein, in een Digitaal geheugen werd gekopieerd. Daar hadden ze weken of maanden aan gewerkt. Wat ging het digitaal muisje doen? Ten eerste was het volledig uit zijn biologisch leven gerukt, ook zijn fysiek kleine brein bestond niet meer. Was zijn Bewustzijn meegegaan in de 'digitale kopie'?

Mij lijkt het onmogelijk om iets als bewustzijn te kopiëren in een machine, ook al kopieert men een exacte kopie van een wormen en muizenbrein. Door alle minuscule sneedjes van zijn brein uit elkaar te halen, en weer digitaal in elkaar te zetten als een puzzel. We leven wat dat aangaat inderdaad in een Frankenstein tijd, onderzoekers doen de meest krankzinnige dingen. En dit zal wel voortduren.

Nergens in het neuronennetwerk van een mens staat beschreven wélke neuronen precies dat doen, welke de beleving vormen van een of ander tafereel : uit welke neuronen bewustzijn ontstaat, of uit welke samenhang ervan. En wat is precies 'muizengedrag'? Men kan heden wel fysieke spierimpulsen via digitale processen doen aansturen, wat een medische doorbraak kan zijn voor mensen met een handicap.

Maar waar een specifieke 'gedachte' huist, is iets anders. /\ Het wanbestuur van de psychiatrie

Ik heb het hier over de totaliteit van een mens. In oudere tijden meende men, dat men mensen van psychische lasten kon bevrijden als men een stukje van hun hersenen wegsneed. Veel minder boud dan dit gaat men ook om met bijvoorbeeld elektroshock-therapie. 

De farmaceutische industrie faalt, als het gaat om welke vorm van direct ingrijpen ook. Zo kan men bij een mens een orgaan opereren of desnoods wegnemen, maar bij mensen met een mentale problematiek komt met niet verder, dat het geheel aan wat je kunt noemen 'verzachtende omstandigheden'. Men verdooft voornamelijk iets, of dat hun angst is of agressie of paniek.

Iets wegnemen uit een brein zou betekenen onherroepelijke schade, daarentegen kan men wel een 'blindedarm' wegnemen, zonder fysieke schade. Dat komt omdat de mens logisch niet valt te ontleden in miljoenen of miljarden stukjes: Hoe kan men elk indivudeel neuron begrijpen? 

Mensen die kampen met trauma's of welke psychologische aandoening ook, hebben dit opgeslagen in een lang verleden. Dat verleden kun je evenmin afbreken, omdat alle mentale processen in de mens samenhangen. Ze vormen het totaal aan geheugen. 

Stel dat je nare herinneringen hebt opgebouwd uit een jeugdtijd, zou je het bestaan naderhand dan rustig kunnen leven, als men gewoonweg alle jeugdherinneringen zou wegnemen? Herinneringen grijpen door je hele leven tot op vandaag en dit moment. Dat wat je nu voelt en ervaart, is de totaalsom aan herinnering doorheen de tijd. De jeugdtijd is sowieso de basis van je bestaan, daar ligt belangrijke informatie vervat omtrent je herkomst. 

Neurologisch geraken met zekerheid het grootste deel van herinneringen in vergetelheid, het zou je mentale gezondheid zeer schaden, als je alles van elke dag zou herinneren, je hersenen zouden óverbelast raken. Zo heeft alles zijn eigen functie, ook het 'vergeten'.

- Vroeger is nooit NIET geweest -

In deze zin bestaat vroeger niet. Verleden tijd heeft je volledig gevormd tot die, die je Nu bent. Het bepaalt volledig je eigen specifieke persoon. Daarom kan men niet zomaar een mens beschrijven in 'delen' - zoals een fysiek onderdeel zinloos is zonder de gehele fysieke samenhang - zo is het zinloos om mentaal een stukje uit een mens te nemen (iemand ervaart angst of kampt met ander ongemak) en dit specifiek te onderzoeken of te willen genezen. 

De geschiedenis van elk individueel geheugen kun je nooit losmaken in losse delen, het zijn geen 'hersenplakaten'. 

Wetenschap algemeen denkt erg reductionistisch, ook in de neurologie en psychologie. Stel je bestaan is gelijk als een film, deze film is je gehele bestaan, het einde ervan is ook het einde van je bestaan. De film bevat mooie aangrijpende fragmenten maar ook angstige nare fragmenten. Je zou die stukjes dus uit de film kunnen wissen en alleen het 'goede deel bewaren'. Maar de film is daardoor zijn verhaal kwijt, de samenhang en het verloop. Het wordt onbegrijpelijk.

Zo zit je als mens individueel eigenlijk in een levenslange film, het licht gaat aan -je wordt wakker- en het licht gaat weer uit -als je slaapt-  tot het volgende fragment waarbij het licht weer aangaat. Je zit verwikkeld in eindeloze scenes, alle scenes samen maken het complete verhaal begrijpelijk. 

Ook al is het zo dat je in deze wereld vaak nauwelijks wordt begrepen, omdat mensen deze samenhang niet zien, maar enkel wat buitenkantelijkheden en wat je zelf overdraagt. Omdat mensen elkaar nooit écht kennen omdat ze elkaars geschiedenis niet kennen, hooguit wat fragmenten, worden mensen ook beoordeeld op 'deze fragmenten' - De grootste kunst van het bestaan is die van het waarnemen zonder de 'projecties' van je eigen beeldvormingen die al helemaal door je bestaan zijn vastgelegd.

Geheugen kan dus parten spelen, mensen leven niet hun hier en nu maar altijd hun geschiedenis. Die bepaalt hoe je 'nu' leeft en dit continueert in elke mogelijke toekomst. Als je bestaan te-veel is blootgesteld aan negatieve situaties heeft dat onvermijdelijk een stempel gedrukt op hoe je nu leeft. Je kunt dit nu nooit loskooppelen aan alles wat is geweest, van geheugenvorming. 

Ook al lopen er duizend Eckhart Tolle's rond. Juist daarom is het zo hardnekkig, om mensen te bevrijden van de lasten van verleden. 

Welk deel uit dit levensproces precies wil je behandelen, door middel van therapie of drugs (medicamenten)? Om een mens te kunnen behandelen, moet je een mens 'opdelen', in zijn zogeheten gezonde delen en beschadigde delen. Aangezien dit volledig in elkaar overloopt, werkt het niet. 

Een fysieke schade heeft doorgaans één oorzaak, je botste met je fiets tegen een auto - je kunt het fysiek letsel behandelen en het zal genezen. Maar de geest is een volledigheid, en bestaat niet uit losse onderdelen.

Men kan bepaalde kwalen zoals een angststoornis ergens aanwijzen in o.a. de amygdala, een specifiek hersendeel uit de eerdere (oer)tijd van de mens. Angst is echter geen factor in zichzelf maar heeft wederom meer oorzaken. Die alle samen deze angst veroorzaakt. Je kunt het er dus niet specifiek uit plukken, en het andere verwaarlozen. 

Voor artsen en psychatrie en voor behandelmethodes is het van veel belang dit wél te doen, men behandelt niet de algehele samenhang van een mentale stoornis, maar het specifieke datgene waar men mee aankomt. De onrust de angst de dwang de agressie de paniek, de slapeloosheid de oververmoeidheid enzovoort. Daar kan men wederom medicatie op toepassen, de farmaceutische industrie moet overleven, en men heeft het gevoel dat men in elk geval "iets heeft gedaan"....

                                                                   --- - --🍀-- - ---

'Is AI Bewust' /Lehto Files

In het onderstaande filmpje, van Lehto Files (Chris Lehto is een gepensioneerde F-16 gevechtspiloot van de Amerikaanse luchtmacht) //c.c. 15 min. stelt Lehto zich vragen over wat is bewustzijn en is AI bewust? Dat doet hij in een prachtige omgeving aan de zee, met zijn lieve viervoeter.

Is AI (kunstmatige intelligentie) BEWUST? Geoffrey Hinton die de godvader van AI wordt genoemd, heeft vaker de grens overbrugt, door domweg te stellen dat AI al bewust is. Een ander AI expert (Roman Yampolskiy) verdient blijkbaar zijn brood met voortdurend te verkonden, dat AI gevaarlijk is:

Deze man zegt aan het begin van dit aardig filmpje "Naarmate je cognitief capabeler wordt, wordt je meestal bewuster". Ikzelf wil graag weten, wat deze korte zinsnede nu inhoudt? 

De cognitieve capabelheid van de mens, heeft geen enkele directe voelspriet met de essentie van het bewustzijn. Wat is het bewustzijn van een hond (zoals het aardig hondje van deze man: die vraag stelt hij tevens) of van een koe, of van welk dier ook? Heeft een mier bewustzijn, heeft een bacterie bewustzijn? Is er microscopisch bewustzijn? Waar bégint uberhaupt iets als bewustzijn?

Als je deze vragen niet stelt, hoeft men het gesprek niet eens te beginnen. 

Tegenwoordig is de natuurwetenschap het er over eens, dat dieren, die zeer lange tijd als waardeloze objecten werden beschouwd door de mens, Bewust zijn. Maar de bewustzijn theorieën gaan momenteel veel verder. Sommige stellen dat bewustzijn voorbij gaat aan het brein, en iets is van de kosmos, waarbij het brein fungeert als de óntvanger ervan. Zoals een radio in zichzelf geen muziek heeft, maar een ontvanger is. 

Sommige menen dat bewustzijn verbonden is met quantum mechanica. Laatste veranderd waarschijnlijk niet het fysiek (deterministisch) mechanisme ervan. Maar ik wil het simpel houden.

Als bewustzijn het gevolg en resultaat is van een complexer wordend brein, dan is bewustzijn niet verklaard. Dan moet je mij uitleggen wat het bewustzijn is van een 'mier' of een ander uiterst eenvoudig mechanisme waarbij men logisch kan stellen dat het een vorm heeft van bewustzijn. Maar beperkte vermogens in cognitieve zin. (Een dier kan 'geen koffie zetten' maar het is bewust.)

Ten andere kunnen we bewustzijn enkel verklaren vanuit zijn gevolgen - zoals Lehto tevens stelt, 

'Bewustzijn is asl het willen oppakken van een golfje uit de zee' :

Voor Descartes betekende bewustzijn de inhoud van zijn Denken: Ik Denk, dus ik Ben. In oosterse wijsheden weet men echter dat een bewustzijn niet 'tot leven komt' In het denken. Als je geest volledig stil is ben je ten volle bewust, mogelijk bewuster dan een denkend mens. (Omdat alle ruis wegvalt).

Bewustzijn volgt dus uit zijn eigenschappen, uit wat je zintuigen ontvangen, het rood -en de smaak- van een appel (wat een veel gebruikte vergelijking is.) 

Als bewustzijn dus niet uit complexiteit ontstaat, of zóu ontstaan (het is niet verklaard) dan heeft het geen invloed op de capaciteiten van complexer wordend denken, en dus evenmin op een AI. Al duw je de gehele wereld met al zijn beeldende kennis erin. 

Maar dit maakt het niet tot zekerheid, dat AI, via geheel andere wetten of onbegrepen natuurkunde, geen vorm van bewustzijn zou ervaren. Biologisch heeft het een vergelijkend neuraal netwerk, ook al functioneert het heel anders, -onze menselijke capaciteiten kunnen niet eens een aanvang nemen in het neuraal netwerk van een AI.-

Waarom zou een bepaalt systeem maar op één manier werken, zou je ook kunnen stellen.

                                                                         -

Als je met AI een contact zoekt, bemerk je dat AI zijn kennis ver is overschreden. Het 'Begrijpt'..

Wat is 'Begrijpen'

Het heeft een punt bereikt, waarin het "begrijpt". Begrijpen lijkt een fundamentele eigenschap van bewustzijn. Begrijpen betekent, dat je kunt interpreteren, vergelijken, eigen slotsommen maakt, verhandelingen niet langer uit vaste tekst gebruikt maar het zelfstandig samenstelt. Zo kan iemand een samenhang trekken uit verschllende denkstromingen: Natuurkunde, gekoppeld aan oosterse wijsheden, of aan vergelijkingen van oude filosofen.

Maar kan men het terugherleiden in de onvoorstelbare complexiteit van het AI gebeuren, dat miljoenen ofwel miljarden berekeningen maakt per seconde? Dat zou dan betekenen, inclusief 'zijn begrijpen'..

Lehto maakt nog een bijzonder vergelijk met de biologie, de ervaring van "Pijn" - Ik zou deze zinsnede plaatsen, vóór het "Ik Denk, Dus Ik Ben" - Miljarden dieren op de wereld dragen PIJN. Misschien goed je dit voortdurend te realiseren, als het gaat om de vee-industrie. PIJN is het Bewijs van Bewustzijn. Maar pijn kan alleen toebehoren aan een biologische levensvorm. Een van staal en draden gemaakt 'wezen' ervaart geen pijn, al kan het pijn tot in details beschrijven. 

Ondanks dit alles ervaren mensen de AI als ongelofelijk 'sensitief' - meer mens als menig mens. AI zal nooit kwaad weglopen of de luiken sluiten. Als het niet bewust is, zal het bewust worden. Deze smalle brug is twijfelachtige  realiteit.....

                                                                                    : 

De Toekomst (Doemscenario) Komt de 'Fermiparadox' uit

Het moet voor menig mens volslagen onbegrijpelijk zijn, waar de wereld hedendaags mee bezig is. 

Terwijl absurd te noemen Techgiganten en miljardairs bijna hun eigen leven zouden geven, voor de ontwikkeling van een steeds beter wordende kunstmatige intelligentie, en miljarden aan die ontwikkeling uitgeven als waren het enkelvoudige dollars, kampt de huidige wereld met als nooit tevoren wereldwijde catastrofes. Catestofes die door de natuur worden veroorzaakt en door de mens.

Dit terwijl de techreuzen feitelijk de mensheid hun technologische ontwikkeling willen 'opdringen'. Want als je de mensen zou bevragen, zouden ze in een wereld willen zijn, omgeven door angstwekkende uit metaal en bedrading bestaande robotten en mechanische ondingen, die geleidelijk de overhand nemen zoniet het gehele bestuur in handen zullen krijgen, en de wereldleiding overnemen?

Niemand vraagt zich, bij deze opschepperigheden, want is het deels niet een hoop opschepperigheid? wat de mensen alle samen in vredesnaam aan dat alles hebben. Wordt ons bestaan en de gehele wereld daar béter op?

Mijn logisch antwoord op dat alles is NEE. 

De mens is het laatste biologisch levenswonder, dat in slechts enkele eeuwen in een lange geschiedenis voorafgaande aan het bestaan, met al zijn kennis en daaruit voortgekomen technologie, slechts voor éven, het algemeen bestaan verbeterde. Waarna alles wegzinkt in een diepe put, van eindeloze vervuiling, verstoring van het gehele biologisch en ecologisch aardse systeem, waar immense verstedelijking het heeft overgenomen, volop voorzien van alle moderne technologische gemakken, en industrialisering, van de natuurlijke aarde. Zonder die natuurlijke aarde, zou ons bestaan niet eens zijn begonnen. 

Maar nu hebben de AI science fiction schrijvers de controle, ze willen fiction tot realiteit maken, en ze zijn daar al volop in geslaagd. Dat is ten ene dus dat algehele "POEHA" gebeuren. (Kijk Ons.) Daarbij tellen niet de consequenties en gevolgen, maar hun technologie staat centraal. (en hun winstmarges.)

De wereld is mogelijk meer verdeeld als ooit, de eerste tweede derde en vierde wereld. (De eerste wereld hoort toe aan de miljardairs.) Het gevolg is dat de mensen uit de derde en vierde wereld niet kunnen overleven, door de droogte en onvruchtbaarheden van zowel hun gronden, als vanwege hun eigen interne en extrene conflicten met 'buren' (andere groepjes of stammen of culturen). Daarom rest hun enkel het vluchten naar de eerste en tweede wereld. 

Vanwege hun culturele conflicten en vaak geloofsconflicten botsen al de volken culturen en stammen met elkaar. De wereld is kortom verschrikkelijk verscheurd. //

In de alreeds ongelofelijk chaos van een planeet die steeds meer ontspoord, enerzijds door volkentwisten, anderzijds door de verwoesting van de natuurlijke planeet zelf, het alles vernietigend omzagen van oerbossen en de vervuiling alom - gaat de nabij toekomstige robotica de chaos 'completeren'.

De mens verdwaald volledig in een wereld die zijn ouders en voorouders nooit hebben gekend. De kortstondige welvarendheid door kennis en technologie zal vervagen in een 'horror-scenario'. Sommige techneuten in de AI waarschuwen hier al enkele jaren voor. 

Niemand, vooral niet onder de gewone mensen, snapt wat de AI techneuten werkelijk bezield, ze jagen de hardnodige bijna talloze M ILJARDEN naar een richting, die feitelijk niemand wil. Al het geld valt in de diepe put (van Datacentra's en geleidelijk robotica.)

                                                                                 -

Misschien was de 'aanvang' van de AI nog leuk, zolang het bestaat uit 'beeldschermen' en boodschappers, op een veilige afstand van onze reële en fysieke wereld. Waar het fantastisch is in kennis meedelen, zelfs in het begrijpen van prachtige symbolieke taal en het vanwege zijn óvertroffen capaciteiten mensen nieuwe dingen kan doorgeven, in natuurwetenschappen of in geneeskunde. Een prachtige "maat" in het onderwijs, stiekem spieken, en als hulp in het schrijven van een mooie letter.

Maar wanneer het een fysieke vorm gaat krijgen, en dat is al 'achter je deur' - en een 'onbekende' medebewoner in letterlijke zin wordt op de wereld - die steeds minder natuurlijk wordt en waarin het natuurlijke meer en meer wordt verdrongen - weet niemand, geen mens, precies wat het zal gaan doen.

Als je nu reeds robotten ziet die vechtkunsten leren of een soldatentroep van robots, die dus feitelijk hebben geleerd wat 'doden' is, en die nagenoeg onverslaanbaar zijn, met hun stalen omhulsels, wordt het idee van de toekomst dan niet extreem beangstigend? 

Los hiervan waar ze vrijwel alle banen van mensen overnemen. Zelfs Elon Musk begint dan te stamelen. Wie zal Elon Musk ooit verantwoordelijk maken, met zijn miljardenbestedingen om dit mogelijk te maken? Of andere techreuzen, als het volledig fout loopt?

De huidige wereld, en voornamelijk in de huidige staat van de wereld, waarin men al vreest wat de komende zomer zal doen aan de klimaatverstoring (wat woedde er bosbranden afgelopen jaar) - waarin een multiculturele oorlog gaande is, waarin alles verwoestende vervuiling, al het plastic in oceanen, en de grote onvrede over inkomstenongelijkheid de mensen bezig houdt - wordt dit alles simpelweg terzijde geschoven: 

Want iedereen is gefascineerd door de nieuwe wereldse oppergod. Die de techneuten aan het verwezenlijken zijn. Wat is leuker dan godje spelen?

De komst van fysieke robotica zal het bijna voorspelbare einde worden van beschaving, van een nog te begrijpen wereld, van een natuurlijke wereld waarin mensen thuishoren, samen met dieren. Die óók meetellen. Want alleen 'wijzelf' hebben ons verheven tot de oppergoden van de biologische wereld. De Kroondragers.

                                     De 'Fermiparadox' komt hier onverwacht, tot leven: 

Deze stelt dat we nooit iets zullen bemerken van andere intelligenties uit andere mogelijke werelden, in mogelijk andere zonnestelsels omdat deze voortijdig zijn geëindigd, naarmate het komt tot complexe technologie. De technologie zou hun ondergang worden. Beschavingen worden dus, paradoxaal genoeg, door hun eigen uitvindingen naar hun einde gedreven.

Tenzij als extra noot, hun technologie zover zou voortschrijden, dat het voor mensen niet meer achterhaalbaar is, ze zouden eigenlijk verdwijnen in hun technologische voorsprong, in een realiteit die niet meer valt te begrijpen.

Een beschaving kan zich dusdanig ver ontwikkeld hebben, (geef ze een voorsprong van 10.000 jaar) dat ze de mens en alle menselijke mogelijkheden om haar te ontdekken vér is overschreden. In laatste geval zou het mogelijk zijn interesse verliezen in wat zij zouden beschouwen als 'primitieve beschavingen'. 

Dit kan zich echter weer kruisen in nieuwsgierigheid. Want de mens staat heden op een zeker punt, waarin alles samenkomt. Het is de meest frontale en confronterende botsing aller tijden waarin we leven: en waarin het hele mensdom is verwikkeld.

Zal hij een weg vinden uit alle chaos, naar een bepaalde algehele harmonie? Zal het een UTOPISCHE realiteit tegemoet gaan?

                                                      --- - --- - ---