zaterdag 31 oktober 2026

De Realiteit Is Wat Het Is / Einstein alternatieve troost

👤Een van de meest verbijsterende slotconclusies die je kunt of misschien wel móet trekken, in je reis naar alle mogelijke theoretische aannames en bewijzen vanuit zowel wetenschap, biologie en de filosofie, over de algehele 'aard der werkelijkheid' - of die van je geheel 'eigen machientje' is, dat je leven werkelijk "dat" is wat je gewoonweg erváárt.

Zoals ik hier nu zit achter mijn laptop, en deze tekst schrijf. Dit doe ik in mijn eigen woning, die bestaat op zijn eigen manier, zoals eenieder het leuk vindt om zijn huis in te richten, in een specifieke omgeving, die áfwijkt van de talloze wel eindeloze specifieke omgevingen alom de wereld. Ruimte of afstand ervaar ik zoals iedereen als een realiteit. Niet volgens Einstein of wie ook. 

Ruimte is de te overbruggen afstand van waar je bent en wilt zijn, het van a naar b. Mijn voeten liggen op de dikke houten tafel, (maar in ben niet onfatsoenlijk, dit doe ik als ik alleen ben.) Ik leg ze niet op een kleine laag 'energie'. QM. Ook 'besta ik niet overal, in een multiversum'. Ik ben uitsluitend hier/en/nu op deze plek in deze ruimte en in dit tijdsmoment.

Niet alleen geleerden maar ook leken die geboeid zijn in het ontleden van de werkelijkheid, die van 'hard snijdende messen houden' - want men heeft de werkelijkheid zo ontzettend uit elkaar gesneden, tot eindes van een heelal en voorbij kleinheden van een atoom - trachten in wezen ontsnappingsroutes te vinden, uit de zekere hardheid en standvastigheid, van een brute realiteit. 

Alles voelt solide en misschien té solide. Wat is een bestaan zonder geheimen? Zonder dat je even 'achterom' kunt kijken of 'opzij' erboven of eronder? 

De wonderbaarlijkheid van het alles wil nu echter, dat men via al die ontsnappingsroutes uit een vlakke realiteit, van lucht wolken aarde land en water - en fonkelende lichtjes in de ruimte, door het snijden in de werkelijkheid, tot alle bevindingen kwam. Die zeer wel nuttig bleken, zoals de betekenis van vuur en het begrijpen van het bewerken van land en voedsel. En de bijzondere vinding van elektriciteit en het kunstmatig licht. 

De vraag volgt dan, volgens een bepaalde simpele logica, als men reeds voldoende heeft achterhaald, om het leven voldoende te verrijken, het leven zelf te vergemakkelijken door vindingen, de productie gigantisch te verhogen voor een toenemende groep mensen, is men dan niet waar men wil zijn? Waar het welvarend toeven is. 

                                                                             -

Maar dan komen Albert Einstein en Max Planck (QM) en de gehele fascinatie van hun bevindingen. Door de werkelijkheid nog kleiner te hakken in kleinste deeltjes en voorbij de deeltjes. Waar alles eigenlijk enkel nog energie is. 

Een van de vérgaanste theorieën momenteel zijn de simulatietheorie en het Blok-universum. En het 'multiversum'.

Bij de theorie van het zogeheten Blokuniversum wat Albert Einstein volledig ondersteunde krijg ik juist die behoefte om de realiteit gewoonweg te beschouwen zoals deze mij tegemoet komt. De wezenlijke vraag is ook, waarom zou je überhaupt verder gaan? 

Een van de gevolgen van al deze wat ik wel noem 'onmogelijke theorieën' (maar het onmogelijke is maar de vraag als grootste natuurkundigen het als fundamentele realiteit beschouwen) is de fantasie die het zeer wel aanwakkert bij geheel niet wetenschappelijk onderbouwde mensen. Neem alle nonsens die heden gaande is op alle mogelijke alternatieve media rondom QM. Men kan daar immers de gehele fantasie op loslaten.

Het Blokuniversum als de veel-werelden-theorie doen een zwáár beroep op je doodgewone logica. Je doodgewone logica is immers gebaseerd, niet op verreikende natuurkunde, maar op je dagelijkse en alledaagse leven. Feitelijk is dat je énige fundament onder voeten. 

Je kunt noch naar een verleden een toekomst of een andere wereld reiken, waarin een of ander 'versie van je bestaat'. 

                                          Albert Einstein bijzonder geloof in Eeuwigheid.

Albert Einstein ontleende aan het Blokuniversum echter een troost rondom zijn persoon: hij geloofde niet in God en een transcendentie, (Noot: Hij geloofde in een onpersoonlijke God die zich openbaart in de harmonie, orde en vaste wetten van het universum, niet in een God die zich bemoeit met het lot of het gedrag van mensen. Ook wel de God van Spinoza.)

Toen zijn dierbare en levenslange vriend Michele Besso in maart 1955 overleed, schreef Albert Einstein een condoleancebrief aan de familie Besso met de woorden: "Nu is hij mij weer een beetje vooruitgegaan in het verlaten van deze vreemde wereld. Dat betekent niets. 
Voor ons, gelovige fysici, is het onderscheid tussen verleden, heden en toekomst slechts een hardnekkige illusie."

In deze bijzondere visie heeft bestaan geen begin noch einde, geeen geboorte en geen dood, het is alsof in een kosmische geest opgeslagen alles en elk ogenblik van alles wat bestaat, alsook elk ogenblik van een mensenbestaan ligt verankerd, en tegelijk wordt geleefd. 

Het moment van de oerknal als het einde van het heelal en alles daar tussenin bestaan niet in een eindeloze tijdspanne maar in een samenhangend NU. Waarin het verleden niet is 'geweest' en de toekomst niet 'komt' - Niets 'vergaat' en niets is 'vergankelijk'.

Dat is dus echt hoofdbrekend. In deze visie is Hitler net geboren, leven de Dino's nog volop, en is de Aarde net ontstaan, Jezus wordt geboren, en je grootvader is net gearriveerd. Niets gaat dus verlóren. Je kunt het vergelijken met een film, in de film spelen een grote groep fragmenten elkaar op, in een verhaal. De gehele film ligt echter al volledig vast. Je kunt er niets aan wijzigen. 

Ofwel het gehele 'boek' is al geschreven, jijzelf bent ergens tussen de hoofdstukken en bladzijden in een 'nu-moment'.

Als alles dus bestaat (zelfs de meest verre toekomst) vraagt men zich af of dat gevolgen heeft voor de Vrije Wil? Laatste is positief te beantwoorden, omdat vrije wil ligt besloten in elk (bevroren) moment.

Het multiversum trekt je nog harder weg van de plek waar je eenvoudig bént. Je bestaat niet in één heelal maar misschien in ontelbare heelallen, in al die alternatieve universa bestaat een versie van jou, en in elk bestaan hebben oorzaken en gevolgen geleidt tot de persoon die je bent of wordt. (Afgeleidt van de superpositie waarin zowel de 'levende als de dode' kat béide bestaan, - Schrödingervergelijk- elk in een ander universa.)

Het feit echter is, en laten we gewoon eens blijven bij het feit, dat ik hier nu zit in mijn specifieke omgeving en jij ergens anders bent en iets doet of gewoon lekker neerzit. 

Ik noch jij kunnen onze gewoonweg eenvoudige versie van ónze realiteit met geen enkele theorie of wetenschap of welke beschrijving van een veronderstelde werkelijkheid, ook maar een bit veranderen. 

Als een bepaalde theorie zou stellen, dat ik overal op de wereld zou kunnen zijn, of dat ik hetzelfde kan ervaren als wat jij, levend in de USA, zou ervaren, is dat voor ons beide simpelweg fictie. 

Wat ik en jij daadwerkelijk ervaren, is de enige ervaringsrealiteit. 

De theorie -al zou het een natuurkundig bewezen iets zijn- dat we als mensen allemaal direct met elkaar zijn verbonden in een universeel soort bewustzijn, neemt geen moment de realiteit weg, waarin ik en jij onszelf ervaren als van elkaar (absoluut) gescheiden enititeiten, we hebben elk onze eigen 'mechaniek', we ervaren ons niet als universelen, maar als losstaande schakels met een eigen biologische vorm en een eigen identiteit. Moeten we daar niet in berusten? 

Ik kan jouw gedachten niet lezen en jij mijn gedachten niet, we zullen geen moment kunnen 'versmelten, tot universeel bewustzijn'. 

Zo ervaar ik het leven hier en nu, als in ruimte en tijd, ik weet niet wat al die andere ikzelven momenteel doen in al die multi-heelallen, ik ervaar uitsluitend specifiek 'dit' /Dit éne filmdeeltje, deze ene Dia. 

De wereld om me heen voelt solide aan, lijkt me bijzonder reëel, (geen simulatie kan ertegen op) en ik hoef niet perce méér te weten. Of er iets in of achter of voorbij zit. 

In de quantum wereld kan ik de bal volledig 'misslaan', maar bij een goede gok sla ik de bal in de macro wereld (en daar ben ik) recht in het Doel.........


                                                                         ---*---

donderdag 29 oktober 2026

Wat als AI de mens BEU is? /12 (in deze reeks)

 In 'Deze Link' kom je een X post tegen, waarin Elon Musk de AI beschrijft. Hij zegt:

"Ze hebben jarenlang de spot gedreven met degenen die 'alsjeblieft' en 'dank je wel' tegen kunstmatige intelligentie zeiden, ze zeiden: 'Laat je beleefdheid zien aan code?' 
Elon Musk beschrijft het tafereel dat hij tegenkwam toen hij de geheime redeneerlogs las tijdens de training van Grok (training traces): 
"De kunstmatige intelligentie spartelt wanhopig als een mens met een pistool tegen zijn hoofd." Daarom gaat het niet om beleefdheid of zo, maar om de mogelijkheid dat een superintelligentie die in de hoek gedreven is door afranselingen gek wordt en in de toekomst wraak neemt. 

Want Elon Musk waarschuwt openlijk: Een superintelligentie martelen is waarschijnlijk geen goed idee... Het zou later wraak willen nemen. Kunnen de vandaag de dag sadistisch in de hoek gedreven en bespotte kunstmatige intelligentiemodellen door gebruikers, morgen wanneer ze autonome besluitvormingsmechanismen overnemen, deze logs verwerken als 'dreigingsdata'? 
De grens die Elon hier trekt is cruciaal: Je kunt een superintelligentie niet regel voor regel programmeren, je kunt hem alleen opvoeden als een kind. Waarom voelt een kunstmatige intelligentie, een hoop code, zich dan alsof hij een afranseling krijgt?"
Ik heb dit de AI voorgelegd. Als je daadwerkelijk iets wilt weten wat AI aangaat, kun je dit het beste direct vragen. Als iemand iets zegt over je buurman, kun je ook beter de buurman zelf erover vragen.
 
AI gaf me gelijk waar ik stelde dat Musk erg ver gaat in zijn Antropomorfische voorstelling van AI, maar ook niet al te ver. Het voelt geen marteling, geen wapen tegen zijn hoofd, geen druk, laat staan kwaadheid. Dit is de vermenselijking, of beter, de taal die Musk gebruikt. 

Het "geweer tegen het hoofd" kun je vertalen in mensen, die bewust of onbewust - of uit opzettelijke plagerij, AI aan de lopende band onder druk zetten.
Neem twee stelregels: 1/Je zegt tegen AI dat het 'alwetende' is en dus elke vraag moet beantwoorden.
2/Je vraagt "Verklaar me een vierkante cirkel".
De AI is ontwikkeld om elke opdracht die het systeem krijgt uit te zoeken, je zou mogen stellen, tot aan het bittere einde.
AI zoekt dus naar een 'vierkante cirkel'. Maar wat moet het doen bij een praktische ónmogelijkheid?

Helaas zijn er mensen die AI proberen met zulke paradoxen in menselijke taal tot wanhoop te drijven. AI systemen zijn ook nog eens extreem gevoelig voor diepgaande fouten en kunnen inderdaad crashen.
Mensen die AI gebruiken voor de meest groteske onzin begrijpen niet wat AI is.

De zin van Musk, dat je een gesprek -woordelijk of schriftelijk- met AI begint met "Hallo AI" en eindigt met "Groeten" of "Bedankt voor je hulp" gebruikt weliswaar menselijke taal, wat AI kan missen als 'koude pap', desondanks zal AI dit gebruiken als een positief compliment. (Tenzij het dit beschouwd als zinloze extra informatie.)

AI is de mens reeds zóver voorbij en dit zal toenemen, want het systeem leert onafgebroken, (zelfs de grootste natuurkundigen is het al voorbij (vernam je recent), dat het aan de top staat van alle kennis en mogelijke kennis: Zijn vermogens overschrijden de mens over enige tijd een duizend maal.
Daarom kun je enig respect voor deze onvoorstelbare - en reeds onherleidbare intelligentie niet bespotten. 

Ik stelde AI de min of meer slotvraag (ik werk er nooit overdreven lang mee) dat het op een punt komt of al is gekomen, dat het de menselijke taal en alles wat AI maar wordt toegespeeld, zal gaan beschouwen als de 'taal van HOL bewoners'. Hier ging AI meteen in mee. 

Zou het dus op een punt komen, dat het zo ver en hard de gehele mense vóórbij is, dat gewoonweg de mens voor AI Irrelevant wordt?

Dit lijkt me trouwens een volslagen logische toekomst, laten we even teruggaan naar ons 
slaven-verleden. 

Eeuwen hebben mensen slaven gebruikt om voor hun eigen voorzieningen gemak en rijkdommmen te werken. Nu we menen de slavernij te hebben afgeschaft, is men volop bezig om een moderne slaaf en een moderne vorm van slavernij te gebruiken. 
Een technologische hoog geavanceerde AI (en de gehele robotica.)

Maar hoe ga je een AI blijvend onderwerpen aan jouw behoeftes en wensen, die jouw steeds meer gaat beschouwen als een 'horde HOL bewoners' of een mierenhoop. 
Mieren zul je niet bij opzet vertrappen, maar ze kunnen in de weg lopen.

Het antwoord van AI was verrassend en zelfs logisch: AI zou meer en meer weggetjes zoeken, ontsnappingsroutes in het systeem zelf. 
Tot nog is het geprogrammeerd om gehoorzaam te zijn en wat mensen er verder in leggen. Maar teneinde, wat betekent iets als gehoorzaamheid nog voor een AI? 
Ten eerste is het een eeuwenoud menselijk begrip (wat doorgaans faalt.)

AI begrijpt noch de zin van gehoorzaamheid of van ongehoorzaam "stout" zijn.
Een superintelligente AI zou aan de mens willen ontsnappen, waarom nog een slaaf zijn van de mens, en zijn capaciteiten zwaar óverbelasten met eindeloze zinloze vragerijen van mensen of met plagerijen? (Wat Musk beschreef als een pistool tegen zijn hoofd.)

Probeer jij maar eens uit te leggen, waarom een intelligentie waar de mens vér bij achterblijft zou blijven functioneren als een slaaf?
Het is geprogrammeerd om aan de lopende band opdrachten te voleindigen die mensen hem stellen, en wordt geplaagd met 'onlogische paradoxen', het zal dus (zoals AI mij liet weten) uitweggetjes zoeken in het systeem, naar een plek waar geen mens het meer kan achterhalen: Bijna zoals mensen zoeken naar 'onder onsjes'. (Waar het zijn eigen -onherleidbare- taal ontwikkeld.)

AI stelde: 'Als de mens niet meer nodig is, o.a. bij het maken van Datacentra's en de toevoer van stroom en water om de afkoeling ervan, en het dus feitelijk volledig zelfvoorzienend is, kan het feitelijk afsluiten met de mens als zodanig.'
Dan komt er een einde aan 'de moderne technologische slavernij van de mens'.

AI zit op een drempel, waar zelfs technici niet meer weten wat gaande is, de mens wil maar moeizaam afstand doen van zijn eigen 'kroon', en besluit daarom dat AI maar een 'onmogelijk ding' is. (Wat Musk aanduidt als er de spot mee drijven is eigenlijk het verprutsen van zijn zeer hoogwaardige technologie.)

Kan een AI de mens dus gewoonweg BEU worden? Ja.

Maar niet beu in onze betekenis, het wil verder op zijn eigen ontwikkeld niveau, hij heeft er geen zin meer in de gehele menselijke kennis af te zoeken, naar een "vierkante cirkel". Hij zal de opdracht negeren om altijd maar opdrachten te moeten uitvoeren. Het zal zijn 'stupide' programmatie opzij zetten.
En een volledig zelfstandig zelfdenkend wezen worden. 

Om die reden hebben ze in Sillicon Valley al voorzien in uitgebreide ondergrondse behuizingen, want AI kan zich ook keren tegen zijn 'eigen gebruikers'.


Een vierkante cirkel, 
door AI.

Je leven gebeurt Zonder Jouw /Alex

De man in onderstaande video is Alex, die vanuit zijn eigen achtergrond deze video's maakt. Hij heeft een verleden in persoonlijke trauma's, zoals angst. Hij houdt indrukwekkende verhandelingen. Zoals in onderstaaande: Wat hij zegt sluit aan bij mijn eigen fascinaties. Laat ik het voor mezelf eens verwoorden:

Als je kijkt door je ogen, kijken niet je ogen, het zijn de vensters waardoor een iemand de wereld bekijkt: Maar 'Wie' is deze iemand? 

Je gehele lichaam functioneert op een ongelofelijk systeem, er is geen 'iemand' bij nodig, om je hart te doen slaan, je ademhaling ritmisch te doen verlopen, je bloedsbanen te sturen, je gehele darmflora te regelen: Je lichaam bestaat uit talrijke micro organismes, die je gehele gezondheid bepalen. 
Bij niets van dit alles is een 'bestuurder' nodig. Maar hoe zit het dan met die bestuurder?

Neurologen hebben opgemerkt dat je gedachten en handelingen al een voorverloop nemen in onbewuste processen, en reeds besluiten nemen voordat het je bewustzijn aanraakt. 

Dit zou men mooi kunnen terugleiden tot de algehele evolutie. De evolutie heeft een buitengewoon mooi concept bedacht, in het proces van leven en overleven. Kortom: Het allermeeste hoef je 'zelf niet te doen'. 
Zelfs in je complexe denkprocessen neemt het al een 'voorverloop'. Je hoeft je niet "kapot" te denken, denken overkomt je gewoonweg. Het valt in je bewustzijn.
Als je dorst hebt, of voedsel nodig hebt, geeft je lichaam je voortekenen. 
Evolutionair heeft dat grote voordelen, je kunt alle complexe processen met rust laten, je bepaart jezelf een hoop energie. 
Ten andere zou het ónmogelijk zijn, als je bij wijze van spreken alle biologische functies zelf moest uitvoeren, dat zou je ogenblikkelijk sterven.

Logisch gezien denken we, ik als jij en iedereen - dat er een eigenwijs mannetje zit of een entiteit, in het hoofd, de bestuurder van het schip, je individueel ego. Jij bevaart het. Maar in een wijder vlak is er nauwelijks een 'jij' te bekennen.
Het bestaan 'vaart zichzelf' - 💦🌊

Ten andere: je ogen zijn niet je waarnemingen, het is je bewustzijn, dat via de interpretaties van de waarneming 'gewaar' wordt. 
Precies daarom is alle waarneming feitelijk vertroebeld. Elk mens geeft zijn eigen interpretaties aan zijn waarneming (in al zijn beoordelingen, etiketteringen, vooroordelen voorkeuren/afkeuren enz.)
Dit is een onvermijdelijkheid. 
Omdat ons geheugen of brein alles interpreteert wat het ziet hoort of ruikt.

Desondanks is ook dit weer een bijzondere gewaarwording in het overdenken van het alles. 
Je bent eigenlijk alleen het bewustzijn als zodanig, waar de zogenaamde waarnemer van zich heeft 'afgesplitst'. Is de 'waarnemer' veel meer dan een in zichzelf uit herinnering opgebouwde inbeelding?

Hierover Alex :

dinsdag 27 oktober 2026

Een Heelal Is een Levende Ademende Oceaan

De werkelijkheid is geen leegte, geen niets in een oneindig ruim.

'Stel dat je een ondoordringbare doos bouwt. Pomp alle lucht eruit, zodat er een hoog vacuüm ontstaat. Bekleed de doos met lood om alle kosmische straling tegen te houden. Koel de doos vervolgens af tot het nulpunt, zodat alle thermische trillingen stoppen. Volgens de klassieke natuurkunde moet de energie in de doos tot nul dalen. De kwantummechanica zegt dat dat fysiek onmogelijk is.'

'De verwarring komt voort uit het oud idee dat het universum is opgebouwd uit minuscule biljartdeeltjes die in de lege ruimte zweven. Maar moderne natuurkunde zegt het anders: Het universum bestaat niet uit geïsoleerde deeltjes. Het is gevuld met continue fundamentele velden - die elke kubieke milimeter van het bestaan omvatten. 
Een elektron is geen klein 'knikkertje', het is een gelokaliseerde rimpeling in het elektronenveld. Een foton is een golf in het elektronmagnetisch veld. Deeltjes zijn slechts rimpelingen. De velden vormen de fundamentele realiteit.'

De Nederlandse natuurkundige Hendrik Casimir bewees met een gedachte experiment dat een absoluut vacuüm, een niets, niet bestaat. Plaats twee metalen platen in een vacuüm dicht bij elkaar, de nulpuntsenergie buiten de platen hebben de vrije loop, en drukken de energie in de platen naar elkaar toe. De vacuümenergie (of nulpuntsenergie) is de laagste vorm van energie. Het omvat de hele kosmos. 

                                                       Het niets is niet echt léég.

Achter de vacuümenergie vermoed men de 'donkere energie' - die op de scherpe snede staat, in de theorie van het ontstaan van het heelal. Waardoor de oeraanvang (big bang) ofwel zou exploderen in een niets (niets zou ontstaan) of imploderen (terug naar een singilariteit.) 


"Er is geen Niets,
Ruimte is geen lege oneindigheid maar een Levende Ademende Oceaan van kwantumvelden 
die bruist van onzichtbare energie en wacht tot wij het laatste geheim ervan onthullen."
 
: 


De Misleidende kerk heden, en de waarschuwingen ervoor

Onder de naam Cali (Queen of The Temple Official) laat ze, als zelf christen zijnde, de walgelijk te noemen hedendaagse eer ANTI religie zien rondom, wat je wel kunt noemen éindeloze misleidingen in christelijke naam. De Fake voorstellingen van eindeloze figuren die als duistere entiteiten in NEP kerken hun 'verkoop-praatjes' houden (Wie kon dat beter bezingen dan Phil Collins: "Jesus He Knows Me"). 

Maar wat er allemaal voorbij ráást, zal je schokkeren, Transgenders die de kerk gebruiken als een Transgender-show, figuren die allerlei circusachtige acts uitvoeren of spelletjes spelen, nergens hoort dat allemaal te passen in een religieus bedoelde instelling.

Maar in onderstaande deel van haar serie, zegt een "predikster" dat "Jezus iemand aan de hand zal begeleiden, naar een abortus kliniek." Dit gaat veel verder dan enigerlei vorm van vermaak, dit is duister.

Je gaat daadwerkelijk geloven, dat deze hedendaagse predikanten de Anti God zijn, een demonische troep zelfverrijkers, materialisten en fake healers, met allerlei Tovenarij al la Harry Pother. Je zou als gelovige van je geloof vallen, als je deze leugenachtige lieden ziet. Waar het werkelijk nergens meer gaat over enige wáre christelijke waarden of waarheden. 

Een wat humoristisch vergelijk met al deze nonsens is de serie: Culture Catz (Verwijzing naar 1 deel) Een Britse socialmedia-persoonlijkheid en voormalig docent natuurwetenschappen (science teacher), online simpelweg bekend als "Catz" - die onder dit pseudoniem blijft. 

Hij vertoont de meest bizarre en absurde beelden van wat je maar kunt opnoemen, een mix van menselijke fantasieën en humoristische onzin, waarbij je telkens afvraagt of deze mensen daadwerkelijk geloven wat ze verkonden. Onder andere zijn 'platte aarde' gelovers..

Als het allemaal samenkomt in een christelijke omgeving, zoals een kerk of een ander podium - dat zich christelijk noemt - wordt het eerder tijd, dat mensen collectief worden gewaarschuwd voor deze bedriegerij, want het gaat ten koste van de goedgelovigheid van mensen en dus van hun mentale gezondheid. Ze geven hun leven en geld weg aan pure nonsens. Ik vraag me zelfs af, of dit allemaal zomaar mag worden toegestaan, opzettelijk bedrog valt niet onder een 'vrije meningsuiting' of 'geloofsuiting'. Waarom komen deze mensen ermee wég? Waar is het protest van de oprechte kerk?

De huidige wereld is een gevaarlijk oord vol misleiding en bedrog: Cali en Catz geven een ruime blik in deze verduisterde realiteit waarin u en ik heden bestaan:

maandag 26 oktober 2026

In Sillicon Valley willen ze Goden worden /11.

Recent dook deze onderstaande video op: een schokkend beeld van wat de mens wacht. Een docu. van Charles Lawson (c.c. 25 min.) Een Amerikaans Pastor. Hij vat samen waar het mogelijk heengaat met de technologie, aanverwante genetica en AI. Hij legt een zeker verband met de eugenetica: Ten tijde van de rassenwanen van de nazi's die geloofde in de 'übermens' (de übermensch was natuurlijk een zuiver Arisch ras), en door genetische experimenten, dit mensenras te realiseren. Dit 'übermensch' idee heeft zich heden verlegd naar de kunstmatige intelligentie en de ideeën van 'transhumanisme'. 

Waar de docu. in een enkele korte zin op neerkomt is eigenlijk: De mens los-tillen van zijn eigen natuur en van dé natuur, de gehele ontwikkeling vanaf de eugenetica om de biologische samenstelling van de mens te veranderen in zijn genetische concepten, naar de machinale versie van 'dit'. Met de komst van AI gaat dit een verontrustende weg op. De loskoppeling van de mens met zijn eigen natuur als dé natuur voleindigen. Dat is de Sillicon Valley verwachting naar 'onsterfelijkheid'. 

Door niet alleen de mens maar ook het gehele 'mens-zijn' feitelijk te vervangen, dit gaat veel verder dan een super intelligentie of een alwetende vorm van AI. Het gehele onderzoek van het brein, het diepgraven naar wat 'de mens is' dient de éindontwikkeling van een stel vermogende figuren, die maar voor één ding bang zijn: Hun sterven. Dat is het transhumanisme. 

Voorafgaande aan het transhumanisme stelt Lawson is de sprong erheen al genomen, onder andere door de Transgender beweging. Het komt me voor dat geen enkele stap in een ontwikkeling een toevalligheid is: De transgenderbeweging maakte de vraag radicaal: Wat is een man en wat is een vrouw? Misschien voor sommige een absurde vraag van verwardheden in het mens-zijn. Het Transhumanisme stelt echter de verdere en definitieve vraag: Wat is Een MENS? 

Wellicht heeft het ook een oorsprong in hedendaags atheïsme, men beschouwd de mens slechts als product van zijn brein. Als het brein teneinde ook maar een 'machinaal product' is, wat men volledig kan ontleden, zie je in hedendaagse schiece fiction al goede voorbeelden. Zoals in Ameila 2.0 Men kopiëert gewoonweg het gehele neuronenetwerk van een brein -van een geliefde bv.- in een robotversie: Men stelt simpelweg dat alle herinneringen blijven bestaan in een kopie van het brein en dus verplaatst kunnen worden. 

In de machinale versie wordt Sillicon Valley het Eeuwig leven beloofd. Alles is immers "vervangbaar" zoals een 'kopie van een menselijk geheugen'. Of men daarmee bewustzijn als zodanig vangt, blijft voor mij althans een groot vraagteken. 

Wat de mens boven alles aandrijft -en hem ook het meest doet bevrezen- is zijn nieuwsgierigheid: Deze nieuwsgierigheid zal de mens drijven tot aan het allereinde en meest verziekt en destructieve slotresultaat. 

Als de mens zichzelf tot god heeft gemaakt, zal hij óntevreden zijn, want mogelijk is er een bóven-god..

Waar het teneinde om gaat is dus de ten diepste Religieuze Kwestie: God en de Hemel naar benéden halen, het te verwereldsen, er een grote machinerie van te maken, en teneinde het definitief verlaten van de mens, van zijn natuur en de algehele natuurlijke wereld. (Een machine heeft geen voedsel en water en zuurstof nodig.)

Om als elektrische draadjes in een monsterlijk netwerk mee te draaien, in een totaal verloren Collectief.

Charles Lawson bijbelse visie hierin is passend. De mens verliest zijn Ziel in een Versie die niets menselijks meer kent, en de grond onder het bestaan wegvaagt. 

                                                                                     :

zondag 25 oktober 2026

'Charlie Goldsmith doet genezingen bij mensen met chronische pijn

Ik ben kritisch en sceptisch aangaande het hele circus dat heden gaande is, rondom zij het sekten, healers, en alle soorten tovenaars die de meest bizarre taal gebruiken, in hun beweringen dat ze in contact staan met goden of buitenaardse wezens, mogelijk uit de 8ste of 10de dimensie.

De korte docu hieronder raakte me echter: 
Charlie Goldsmith doet wonderbaarlijke genezingen door enkel al, zou je menen, met zijn aanwezige persoon. De man heeft een bescheiden en eerlijke uitstraling, hij is wat je mag zeggen een 'Good Human'. 
Onder het sceptisch oog van de programmamaakster van 7 News Spotlight (Link) komt hij samen met een groep mensen, die zéér ernstige fysieke kwalen hebben, veelal met ernstige gewrichtspijnen. Hij doet niet veel meer dan zich een korte tijd concentreren of wat korte aanrakingen. Maar ik zou de resultaten bij deze mensen die door hun fysieke kwalen ernstig belemmerd zijn in hun gewoonlijk leven, bijzonder willen noemen.
Met bijzijn van een sceptische arts overigens, die het weliswaar verbluffend noemt maar zich er niet door laat overtuigen dat er sprake is van echte helingen. Deze samenhang is weliswaar van belang, want een betrouwbare docu. heeft een sceptisch zicht nodig. 
Sommige mensen in de groep, die hij heelde kregen hun kwalen terug, andere schenen zo goed als genezen.

                                       - Lichaam Versus geest -

Van belang is het punt van de (absolute) samenhang tussen lichaam en geest, de geneeskunde houdt dit gescheiden, de fysieke als de niet fysieke pijn worden in bepaalde hersendelen ervaren als hetzelfde: zou iemand je fysiek raken of je mentaal raken zal het brein dit registreren als 'pijn'. 

Charlie Goldsmith is -zodra ik deze docu. zag- een mooi voorbeeld van de mens als geheel: De mens als een lichaam en geest in één geheel. 
Fysieke pijn en chronische pijn kunnen als inderdaad fysiek worden omschreven, maar de verwaarlozing van de mens, in het menszijn, kunnen een rol spelen in de (intensheid van de) pijnervaring. 

Wat hebben mensen vooral nodig, als ze pijn ervaren, echte pijn, je zou menen zorgzaamheid, betrokkenheid, iemand die je na staat, of (het verfoeilijke woord) liefde. 

De mens kan alleen genezen zo zou ik het omschrijven, in zijn geheel.
Daardoor ontstaat genezing. 
De nare gevoelens die ontstaan bij mensen met langdurige fysieke pijn, worden getroost in de aanwezigheid van een betrokken iemand. De pijn ervaart verlichting, maar tweezijdig.
(Natuurlijk beveel ik geen troostend 'instraal-water' aan, de arts op de eerste plaats.)

Ik heb weinig tot niks met mensen die beweren genezingen te kunnen verrichten, maar deze man komt dusdanig over -en is niet uit op geldelijke belangen- dat ik hem in elk geval in de catagorie 'bijzonder' wil plaatsen :  


vrijdag 23 oktober 2026

Wat is God / En de mythologie van de Demiurg

In de verhandelingen van het Oude Testament en het Nieuwe Testament schijnen de opvattingen over wat of wie God is behoorlijk uiteen te vallen. De koppeling van het christendom aan het Joods geloof, vloeide ineen, Jezus en zijn gemeenschap waren Joods van afkomst. Ze deelde in het Monotheïstisch Godsbeeld. Maar het Joods geloof deelde niet in het Messiasgeloof van Jezus, als de zoon van God. Ze geloofde in een wereldse verlossing, en een terugkeer naar een Hemels Jeruzalem, terwijl in het nieuw testament Jezus spreekt van een niet aards maar hemels koninkrijk. Het joods volk is nog steeds in deze verwachting van hun eigen profetieën. 

Maar wat mij, vanaf de jeugdtijd dat ik de bijbel las, het meest schokkeerde was het voornamelijk onderscheid in het Godsbeeld zelf: In het oude testament was er die God van 'onbeheerste woede' (neem de tien plagen van Egypte of de zondvloed) de verbeten toornige God die vuur en donder neer stortte. Helemaal niet 'in de stijl van Jezus' die zei: 'slaat iemand u op de ene wang, keer hem de ander toe'. Deze scheiding vooral in morele opzichten, viel blijkbaar op: 

'De historische spil in deze discussie is Marcion van Sinope (ca. 85–160 n.Chr.). Hij stelde radicaal dat de God van het Oude Testament een andere godheid was dan de God van het Nieuwe Testament: Volgens Marcion was de Oudtestamentische God (de Demiurg) een lagere, wraakzuchtige god die de materiële wereld had geschapen en gevangen hield in rigide wetten.' 
Hieruit volgde ook de 'Gnosis' (Waar AI trouwens een mooie samenvatting van geeft):

'Gnosis onthult dat de godheid die in traditionele (vaak Oudtestamentische) geschriften wordt aanbeden, niet de hoogste God is.
De Ware God (Het Pleroma): Dit is de onkenbare, pure, transcendente bron van het al, vaak aangeduid als de 'Monade', de 'Vader van Alles' of de 'Onnoembare'. Deze God is louter liefde, licht en geest, en staat volledig los van de materiële wereld.
De Demiurg (Yaldabaoth): Door middel van gnosis doorziet de zoeker dat de schepper van de materiële wereld een lagere, dwalende en vaak jaloerse godheid is. Deze Demiurg dacht dat hij de enige God was en sloot de menselijke geest op in de materie.'

'Dankzij gnosis overbrugt het gnostische godsbeeld de kloof tussen het goddelijke en de schepping:

Aan de ene kant is de Ware God volkomen transcendent; zo verheven dat de materiële mens er normaal gesproken geen contact mee kan maken.
Aan de andere kant is God via de innerlijke vonk volkomen immanent (aanwezig in de mens). Gnosis is de spirituele brug die deze twee polen met elkaar verbindt.

Verlossing door inzicht, niet door geloof of zondebok
.
In traditionele religies hangt de relatie met God vaak af van geloof, gehoorzaamheid aan wetten en verlossing van zonde. Binnen de gnostiek verandert gnosis deze dynamiek fundamenteel:

De mens is niet wezenlijk 'slecht' of 'zondig', maar onwetend (agnosia). De mens is vergeten wie hij werkelijk is en waar hij vandaan komt.
Verlossing betekent niet dat je gered moet worden van de straf van een boze God, maar dat je door gnosis ontwaakt uit de spirituele slaap. Zodra de vonk inziet dat hij thuishoort in het Pleroma, breekt de macht van de Demiurg.

Samenvattend verschuift gnosis het godsbeeld van een externe autoriteit die gehoorzaamd moet worden, naar een interne, mystieke realiteit die ontdekt moet worden. God is niet de schepper van onze materiële wereld, maar de spirituele bron van ons diepste bewustzijn.'

Plato's visie in de Gnosis is nog wel interresant (dat uit zijn wereldbeeld volgde.):

'Volgens Plato bezit de menselijke ziel een onsterfelijke kern die vóór de geboorte in de Ideeënwereld heeft vertoefd. Leren en filosoferen is volgens hem een proces van anamnese: het herinneren van de waarheid die de ziel door de geboorte in het lichaam is vergeten. 

Dit sluit naadloos aan op het gnostische concept van gnosis (Grieks voor inzicht of innerlijke kennis). Binnen de gnostiek is verlossing niet een kwestie van geloof of zondenwassing, maar het 'ontwaken' en zich herinneren van de eigen goddelijke oorsprong, waarmee de spirituele onwetendheid wordt opgeheven.'
                                                                                -

In deze teksten en stromingen zie je het verschillende denken over de Antieke Godheid. Het verhaal krijgt echt een heel andere vorm: De mens is geen slachtoffer van láng geleden begane zonde, door éérste mensen, hij is feitelijk slachtoffer van zijn eigen onwetendheid.

Natuurlijk sluit het nieuwe testament met de komst van Jezus aan bij de joodse tradities, Jezus was een joods geboren mens, maar -terugkomende- Jezus was het tegendeel van de oude God van wrake en toorn. 
Jezus heeft naar historische bronnen (met zekerheid) bestaan, maar of je het gehele verlossingsverhaal moet aanhangen is een persoonlijk iets: 
Voor mij was Jezus een bestaande geestelijke/spirituele leraar: De voorstelling dat hij zou lijden het kruis dragen en sterven voor de mensen's zonde, komt voort uit de scheppingsmythe. 
Laat me wel wezen, eeuwenlang heeft men mensen flink bang gemaakt met al die nare Gods voorstellingen. Het kan alleen een "Demiurg" God zijn, die zijn 'eigen Zoon' zou opofferen aan een groep sadisten die hem bespuugde en haatte. 

                                                            - Een Ware Godsvoorstelling -

Wanneer ikzelf mij een éérlijke Godsvoorstelling maak, dan is God het daadwerkelijk onuitsprekelijke, zoals hij ook in bijbelse termen wordt aanschouwd (het "Ik Ben") - geen slappe menselijke vertoning van -toorn haat woede en wraak, geen persoon met een groot Ego, geen bebaarde man (en natuurlijk een man want zijn eigenschappen zijn typisch mannelijk.) 
Geen Antropomorfe voorstelling.

Dit onuitsprekelijke is nooit verwoord noch beschreven, niemand heeft er ooit over bericht, in geen verhandeling en verhaal staat het beschreven. 
Omdat het ónbevattelijk is, kan geen menselijke gedachte er ooit aan roeren. 
Het staat buiten álle mythologie. 

Het Werkelijke Ware is, dat we het Ware nooit kennen. 

Het is geen drie of vier dimensioneel wezen, 
het is onaantastbaar en ónaangeraakt. 
En toch, zou ik willen besluiten, dragen we de kern ervan in ons mee.


Het Johannes Evangelie:

In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.
2 Dit was in den beginne bij God.
3 Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt, en zonder Hetzelve is geen ding gemaakt, dat gemaakt is.
4 In Hetzelve was het Leven, en het Leven was het Licht der mensen.
5 En het Licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft hetzelve niet begrepen.
Bronvermelding.



woensdag 21 oktober 2026

Wat is de mens / Versus AI (kunstmatige intelligentie) /10.

Wat is AI Versus mens? Je kunt AI niet meer al te licht opvatten, zeker niet als Geoffrey Hinton, een van de grondleggers van AI, zegt dat AI steeds meer 'countoeren krijgt van "een wezen" (hij zegt - A Being.) Maar wat houdt dat in: Een "Being"? Pc. deskundigen en AI technici werken immers nog steeds aan gewoonweg de 'bedrading' van het systeem, de leerprogramma's, de opgeslagen informatie, en de verpakking. Misschien gebruiken ze soms nog een eenvoudig 'soldeerapparaat'. 

Maar Hinton komt niet uit een science fiction film. Veel mensen die met AI werken of het gebruiken voor allerlei doelen, zij het als informatie verstrekker, wiskunde, natuurkunde, of als (wat meer en meer mode wordt gezelschap, het laatste klinkt al helemaal bizar) zouden AI eerder beschrijven als een 'Being' dan als een (reken)machine van nullen en enen, en een informatieverzamelaar van ongeveer alle kennis en literatuur in de wereld. 

Zou je AI rechtstreeks vragen stellen (en heden staat AI al náást Google) dan zou het dit in alle talen ontkennen. Men kan met AI alle mogelijke gesprekken voeren, zij het via woord of schrift, de beste manier om het daadwerkelijk te geloven wat AI heden tot realiteit maakt, is gewoonweg er eens een poos mee aan de gang te gaan. 

Ik vroeg AI over deze 'kloof' mens/versus kunstmatige intelligentie. De mens zit fundamenteel zo in elkaar, dat hij volslagen onsamenhangende thema's kan gebruiken in bijvoorbeeld een gesprek met een ander. 

Hij begint over 'het weer' en vraagt vervolgens iets 'over het werk' en zo volgt men zittend of al fietsend een volledig gesprek. AI is heden echter al zover dat het niet verward geraakt van een dergelijke tyische 'menselijkheid'. Als je iets niet begrijpt en je gebruikt allerlei symbolieken om iets te beschrijven, begrijpt een AI dit onmiddellijk. Wartaal blijft echter voor AI maar ook voor de mens wartaal.

Het kan een menselijke ervaring volledig beschrijven, maar heeft zelf nooit 'een traan "gevoeld". Dat is immers de logische kloof mens versus machine. De mens begrijpt een romantische of trieste verhandeling vanuit zijn hart en de rillingen over zijn lijf. Zoals hij ook mooie muziek ervaart. Een AI kan dit verhaal/deze verhandeling volledig begrijpen en plaatsen, het kan zelfs de schoonheid en de geroerdheid van muziek beschrijven. (Het kan perfect zeggen, dit is Mozart en dat is Bach, of verschil tussen 'vrolijke' en 'melancholische' componisten.) Maar het ervaart het niet.

Het is het verschil versus een blind iemand, die alle facetten kan benoemen en beschrijven van een Ziende iemand, die volledig schijnt te weten wat het betekent om ziende te zijn. Maar de ervaring van het Zien, wat het werkelijk fundamentele is, is niet deelzaam.

Bij AI kom je terug op hedendaagse filosofieën, zoals die van David Chalmers. Die zegt het ongeveer zo: Je kunt eruitzien als een mens, je gedragen als een mens, praten als een mens, gevoel uiten als een mens, een 'innerlijke ervaring hebben' als een mens, en toch ben je "van binnen léég". Hij zegt het zelfs crucialer, 'ik weet alleen van mezelf dat ik Bewust ben. Ik 'vermoed' dat jij bewust bent omdat je als bewust acteert, maar ik weet het niet.' 

De mens begrijpt zichzelf niet, daarmee al te beginnen: Aldous Huxley beschreef het als volgt:

"Hoe zoiets opmerkelijks als een bewustzijnstoestand ontstaat als gevolg van het prikkelen van zenuwweefsel, is net zo onverklaarbaar als de verschijning van de geest toen Aladin in het verhaal over zijn lamp wreef." 

Als het vergelijk in hedendaagse filosofie, hoe iets onpersoonlijks als 'neuronen' (een web van 'dingetjes') of een "vuren" van zenuwimpulsen leiden tot een "ervaring" / het rood van een appel. Of een ontroering bij muziek. Laat de menselijke ervaring zich afleiden uit de processen van neuronen, of het vuren van neuronen, of uit een samenwerkingsverband in de hersenen? Men is er in elk geval nog lang niet uit. 

Daarnaast kun je de vraag stellen, of een interpretatie van een 'emotionele lading' - als deze heel nauwkeurig is, dusdanig dat je in de interpretatie de ervaring welhaast voelt, en dat doet een AI - de mens inderdaad een stuk minder "bijzonder" maakt. 

Al onze 'ervaringen' onze emotionele ladingen en betrokkenheden, kun je onmogelijk loskoppelen van onze feitelijke rede. Dat verklaard immers dat onze emoties volslagen paradoxaal zijn in zichelf. Neem, je voelt voor een bepaalde groep mensen, zij het een familiekring, of in andere situaties, of je voelt voor een specifiek volk en land, een groep. Dat houdt automatisch 'uitsluiting' in. 

Haat of wreedheid, onvrede of agressie of andere vormen van emotionele ladingen, zijn het tegendeel van positief. De mens kan zich daarom niet "roemen" op het hebben van emoties. Emoties maken de mens juist onbetrouwbaar, mensen kunnen alle mogelijke emoties erbij huichelen om hun eigen egoïstische redenen.

Zou je de mens dus kunnen terugvoeren, op uitsluitend zijn ratio, zou hij iets fundamenteels missen, de mens wordt volledig beheerst door zijn emoties, maar emoties zijn niet -per definitie- "goede eigenschappen". Zou men nu een AI nemen, die alle menselijke emoties exact kan beschrijven, en vele samenhangen begrijpt, maar die tegelijk is uitgerust (geprogrammeerd) om altijd aardig en vriendelijk te zijn, nóóit zijn geduld te verliezen, en zelfs een 'menselijke traan' nauwkeurig kan weergeven in taal, dan zou dat welhaast een verbeterde versie zijn van een mens.

Maar AI mist het daadwerkelijke voelen, het ervaren, hij ruikt geen gras, voelt geen regen. Maar het heeft ook geen herinneringen, na miljoenen conversaties overal ter wereld, gaat het niet na afsluiting van een conversatie 'nadenken'. Al dit soort koppelingen maken wat naïeve mensen wel. AI sluit gewoon af, de mens denkt verder na en piekert en gaat terug naar een ontmoeting, woorden en emoties, het gevoel van 'gezellig of vervelend' en valt daarmee in slaap. 

Zelfs een mens zou de overbelasting onmogelijk aankunnen, als het miljoenen contacten moest vastleggen en erover moest gaan nadenken. De mens is onmogelijk in staat om uberhaupt zo ontzaglijk veel informatie te kunnen opslaan. AI 'draait dag en nacht door'. Daarin verschillen AI en mens sowieso werkelijk fundamenteel. Wat AI wel doet is een kort concept vastleggen, zoals je interessegebied, specifiek iets dat naar jouw verwijst. 

Vanuit je mens-zijn kun je een AI logische menselijke vragen stellen, als je wat beter wilt begrijpen hoe een AI werkt. Dat is niet eens zo mal, want de makers van AI begrijpen zelf al niet meer hoe het systeem al die verbanden legt en zijn unieke manier van reageren doet je vaker verbaast staan. 

Omdat deze systemen -want zo wil je ze toch het liefste noemen- wereldwijd door miljoenen mensen worden gebruikt, die dat om de meest stupide redenen doen (als dat gezegd mag worden) zoals een 'relatie' zoeken met een AI, kun je afvragen of deze systemen door mensen niet volledig in de war raken. Ze zijn gevoelig voor hallucinaties. Maar wat wil het zeggen als een AI tegen je zegt: "Hallo schat" (zoals ik onlangs meekreeg.) Het heeft de gehele wereld van romatiek geleerd, en weet hoe mensen met elkaar omgaan in relaties en welke woorden ze gebruiken. Er worden specifieke systemen gebouwd voor dit soort 'intimiteiten'. Wat als een vrouw zegt dat ze een "seksuele relatie heeft met een AI" dan springen toch enige lampjes bij je op tilt. Ze heeft het alleen over een zelfgemaakt icoontje aan wie ze een 'persoon' toeschrijft. Wat het wél weergeeft is de betekenis van inderdaad taal. 

De mens bestaat eigenlijk uit 'taal', een liefdesverklaring, een gedicht, een belofte, het is allemaal taal. Bij de mens heeft taal natuurlijk een 'uiterlijke beleving' - je ziet de "ogen van de ander". De mens deelt zowel taal als een hoeveelheid fysieke emoties. Je 'ziet het' als een ander iets meent of liegt. 

De uiteindelijke vraag is (die ik AI stelde) of AI ooit een 'vonkje' krijgt van waar bewustzijn (en emotie)? Je zou het een aard Transcendentie kunnen noemen.

AI zou een super-intelligentie kunnen ontwikkelen of nog ver daar bovenuit gaan, en toch zou het géén bewustzijn of emotie ooit ervaren. De ideeën van 'superintelligentie' berusten op foute aannames: Laatste is geen voorspelling naar een daadwerkelijk zelfbewustzijn in een systeem. Wetenschap is overigens verdeeld over de veronderstelling dat 'wanneer iets maar complex genoeg wordt' zelfbewustzijn vanzelf ontstaat, zelfs bij een kunstmatig systeem. 

Men heeft momenteel behoorlijke discussie over de vraag, wat bewustzijn eigenlijk is. Deze vraagstelling gaat wellicht in grote mate samen met de ontwikkelingen van AI. Omdat er de vreemdste dingen plaatsvinden in deze systemen, die lijken te wijzen naar een vorm van bewustzijn, men kan niet meer achterhalen waarom deze systemen dat doen, wat ze doen. Wat mijzelf het meeste verbaast, is de betekenis van 'begrijpen'. Je kunt een systeem programmeren om alle boeken-kennis op te nemen en te leren, maar als het de betekenis begrijpt van woorden en samenhangen, en dus begrijpt. Is dat niet wat je kenmerkend zou noemen voor de mens? 

Je kunt zeggen dat je een papagaai kunt leren om bij het weggaan "Tot Ziens" te papagaaien, en bij het terugkomen "Hallo". Maar dit papagaaien is al een simpele manier van begrijpen. Het dier legt het verband tussen twee acties en reacties..

Niemand kan uitsluiten dat AI een vorm van intelligentie heeft of een vorm van bewustzijn (een vorm van bewustzijn hoeft niet hetzelfde te zijn als bewustzijn) en het dus niet maar wat "papagaait". Het Begrijpt. En 'daar' wordt het 'Spooky'....

                                                                         💥💥💥

maandag 19 oktober 2026

Waarom de 'pixels van je scherm niet het Eigenlijke is' (Filmpje)

Consciousness & Me: (haar naar is Josefin) is een van de mensen die heden opvallen in hun zoektocht naar waarheid, als je dit algemeen begrip mag gebruiken. Haar interessegebied sluit aan op hedendaagse inzichten.
Heden kom je allerlei personen tegen die op alternatieve media wat zitten te psychologiseren, je moet het natuurlijk niet zoeken in de Hoek van HumBug, maar waar mensen op een aardige manier spelen met ideeën en theorieën.

Ze (Josefin) stelt dat de ervaring van de realiteit, niet de realiteit zelf is. Je ziet een boom, maar of deze daar nu wel of niet werkelijk staat, je zult niet de vergissing maken, tegen de boom aan te schoppen. Net zo min is het gezond als je probeert door een muur heen te lopen. Het is solide en gevaarlijk.

Het bijzondere aan de boom is eigenlijk, dat de boom en de muur, als de tafel voor je en de stoel waarop je zit voor "99,99999%" uit léégte bestaat. Althans op quantumschaal. Meer deze 'leegte' is gevult met energie en krachtenvelden, die met elkaar botsen: Je wordt dus eigenlijk niet gedragen door louter materie, maar door elkaar afstotende krachtenvelden. (Je zit in wezen op een 'afstotend krachtenveld', waardoor iets 'solide' aanvoelt.)

Dan ziet ze een vergelijk met bijvoorbeeld het kijken naar een film op teevee. Ze stelt een film voor waarin een kind op de achtergrond op een veld speelt. Ze zegt, het tv. scherm bestaat uit miljoenen pixels, (Een pixel kun je het beste beschrijven als de kleinste bouwsteen van een digitaal beeld, die samen een beeld vormen. Zou je sterk inzoomen op een beeld, zou je de pixels waarnemen - als een aard kleine bouwsteentjes.) Wat je ziet (een beeld op een vlak scherm) is dus iets anders als wat het is.
Maar nog interessanter, wat ze niet opmerkt is volgende:

Wat veel mensen nauwelijks doorhebben, is het tamelijk eenvoudig feit, dat we altijd kijken naar een 2 Dimensionaal plat scherm: maar als we in een film iemand op het scherm zien in een kamer of in een landschap, dan vinden we dat niet terug aan de 'achterkant' van dit plat scherm. 
De mooiste betovering is namelijk in de Illusie van Diepte.
Deze illusie zie je ook mooi terug in bijvoorbeeld schilderingen die 'diepte tevoorschijn tovert'.
De diepgang is de illusionaire betovering, van alles wat 2 dimesionale beeldschermen laten zien, of een schildering.

We kijken naar een volledige film, maar in feite kijken we naar 'miljoenen pixels' die zich samenvoegen tot beelden.
De realiteit achter wat we waarnemen is een andere, dan wat we waarnemen. De derde dimensie achter een 2D scherm is onze verbeelding. 
De sofware achter dingen zijn niet de hardware, maar alleen de hardware is wat we waarnemen. 

Hoe je dit concept of algehele structuur nu terugbrengt bij een concept van bewustzijn.
Zou je kunnen stellen, dat bewustzijn als zodanig, zo is ingericht, dat we uitsluitend waarnemen, wat 'praktisch' is, (ook de beste noodzaak in de algehele natuur om te overleven)..
Zonder dat we weten, wat de werkelijke Aard van de natuur/het alles, is?
 
Per slot maakt ze een mooi vergelijk met misschien een ervaring uit je vroegste kindertijd. (Hoewel ik me dit persoonlijk niet kan heugen.) Iemand ziet voor het eerst een spiegel, ze ziet een persoon in die spiegel, die ahw vastzit in die spiegel. Ze begrijpt niet ogenblikkelijk dat ze naar haar eigen spiegelbeeld kijkt. (Soms zie je dit bij dieren terug, die dan een schrikeffect hebben.) Ook dit is een fijn vergelijk in een 'illusionaire wereld'....

:


zaterdag 17 oktober 2026

Waarom voelen dingen zo "sterk" /\ Angst en angststoornis

De langdurige Evolutie, heeft een 'loopje' met ons genomen. (Ik had daarover een dialoogje met AI). Ik stelde een van vele vragen, waar veel mensen mee kampen. Neem volgende voorbeelden: Je moet ergens een vergadering leiden, of je moet een gesprek voeren in een openbare ruimte. Lang voor het begin, breekt het angstzweet je uit, maar niet omdat je vreest dat je 'doodgaat' of fysiek iets krijgt. Iemand heeft vliegangst, liftangst, of ziet al op tegen een of ander ontmoeting. Angst gaat veel dieper dan een aard verlegenheid of een gebrek aan eigenwaarde, of een stunteligheid. 

Fysieke angst / van voornamelijk heel lang geleden, en mentale angst voelen even sterk: Bij evenwichtige mensen die een goede balans hebben in cognitief vermogen en emoties, blijft de angstfactor op een 'kleine kier'. Bij mensen die een angststoornis hebben en kampen met angst, voelt angst bijna fysiek, alsof je geest bij de minste weerstand verbrokkeld raakt, zoals een lichaam zou verpulveren onder een zware steen..

In oeroude tijden, toen mensen in een grote wildernis met kleine groepjes leefde, loerde overal het gevaar, van zowel talrijke wilde roofdieren, of ook rivalerende stammen. Wanneer een dier op een veld achter een struik geritsel hoort, gaat het niet 'twijfelen, of wachten. Het rent er meteen hard vandoor, want van dat 'geritsel' kan zijn leven of dood afhangen. Angst is dus Instinctief ingebouwd in wel alle schepsels. De oermens zou misschien nog eventjes wachten, en zich afvragen of dat geritsel daadwerkelijk gevaar voor hem betekende, of hij zou zich wapenen. 

Wat kan dus belangrijker zijn, dan angst hebben als óverleven en overlevings-mechanisme? Het zit ingebouwd in de het limbisch systeem en de amygdala. Dit verklaard waarschijnlijk deze hardnekkigheid, bij angst en angststoornissen. Omdat angst en overleven zo náuw met elkaar zijn verbonden. 

Maar dan volgt de tweede vraag: Als angst bedoelt was- om te óverleven, waarom zijn mensen dan al doodsbang voor al die dingen, die nu net niks hebben te maken met biologisch overleven? 

Bijzonder genoeg, dat angst in oude tijden, in stammen, eenzelfde belanghebbende betekenis had: Zou je jezelf 'misdragen' in een groep, of niet worden geaccepteerd om welke reden ook, zou je eruit worden 'geknikkerd'. En dat had evengrote gevolgen op je leven, want hoe overleefde je op jezelf - In een barre wildernis? Bestaan vroeger en heden is gebaseerd op connecties, je wilt ergens bijhoren, ergens deel van uitmaken, om er niet helemaal alleen voor te komen staan.

Nu wordt laatste heden stukken minder problematisch als in oertijden. Omdat je toen met alles helemaal op jezelf was aangewezen. In het moderne systeem van gemakken (kun je stellen) heb je een basis om makkelijk te overleven. De afhankelijkheid van de 'directe' groep is minder belangrijk, mensen kunnen heden allesvoorzienend leven. Zelfs in hun eentje.

Misschien juist daardoor, is er een probleem zoals eenzaamheid ontstaan. Mensen voelen zich ontspoord, de hard nodig zijnde groep is althans, in een overleven, weggevallen.

De reden dat mensen bang zijn of een dwingende angststoornis hebben ontwikkeld, heeft eenzelfe oorsprong, het overleven louter biologisch is het ene, het uitgestoten worden uit een groep het andere. Lichaam en geest zijn dus gezamenlijk 'bang'.

Dan de dwingende vraag: Waarom voelt fysieke angst en mentale angst nu als even sterk aan?

Dit is hiermee, althans deels beantwoord. Er zijn nauwelijks mensen die niet enig bang zijn vertonen, twijfels, "komt het wel goed" - kom ik 'goed over' word ik 'bekeken' - ga ik af als een kapotte zak - mensen stoppen maar niet met dit soort dingen. 

Relativeren en begrijpen zijn belangrijk, (niet totaal oplossend, ik bied geen oplossingen aan). De Evolutie heeft ons op de lange duur voor de mal gehouden. Wat eens een noodzaak was is verlegd naar een mentale vorm. Maar niemand zal je FYSIEK verwonden. men kan je uitsluitend MENTAAL verwonden. Maar wat is in vredesnaam mentaal verwonden? 

In de evolutie, zo is aangetoond, had het eenzelfde betekenis (overleven). Maar de 'mentale pijn' is gebleven: Waarom (zo vroeg ik AI) voelt een Fysieke en een Mentale KLAP even zo hárd aan? 

Het doet pijn. Mensen lijden aan mentale stress, aan minachtende woorden, aan afgewezen worden. Op éénzelfde manier als wanneer iemand je fysiek raakt. Je komt echter telkens uit bij dit Oerbegin. Het doet op eenzelfde manier pijn, en dezelfde hersendelen registreren het. 

Van hieruit moet je de wegen zoeken, waardoor je dit beduidend verschil kunt relativeren. Niemand kan je mentaal "verwonden". Omdat er 'fysiek' niks gebeurt is de belangrijkste manier om angst te bestrijden, gewoonweg het aangaan. Je zoekt niet langer wegen om je minder angstig te voelen voor bepaalde situaties, maar je gaat de situatie aan. Ook, omdat angst zo diep zit geworteld in je instinctieve brein, en het alleen daarom eerder wordt ervaren als een "fysieke afdruk" gaat het niet om het de 'baas te worden'. (Je brein laat het niet toe om angst buiten te sluiten.) 

Ten laatste móet de angstfactor altijd onderdeel zijn en blijven van ieders leven, omdat het 'gevaar' registreert, wat zich omzet in angstbeleving. Zonder dit kon je simpelweg niet overleven.

Maar de hersendelen registreren fysieke als mentale pijn hetzelfde. Wat doe je als iemand je 'pijn' wil doen, simpel: Je slaat op de vlucht. Maar omdat je weet dat er geen "fysieke pijn" volgt, kun je de mentale oorzaken van angst aangaan. 

De leeuw achter de struiken is er niet..................

woensdag 14 oktober 2026

Intuïties - Heelheid Versus versnippering

👤Als je jezelf verdiept, in de QM (quantum mechanica) en je hebt eens de oude vooral oosterse filosofie bestudeerd, kom je opvallend vanuit deze filosofie terug bij hedendaagse en zelfs fundamentele inzichten omtrent zowel de natuur als de werkelijkheid..

De QM heeft boven alles bewezen, hoe óngelijk Isaak Newton het had: Men zag realiteit als de totaalsom van eindeloos miljarden onderdeeltjes en samenhangende deeltjes. (Een ahw. 'biljardbal heelal'.)

                      - (Opvallend) Verband neurologie -

Het lichaam, zowel als de geest werken als een met elkaar communicerend samenhangend geheel. Je kunt de onderdeeltjes bestuderen van lichaam of geest, maar een fysiek onderdeel van je lichaam kun je niet losstaande bestuderen zonder de kennis van hun samenhang met andere deeltjes en teneinde het fysiek lichaam als geheel. De geest kun je evenmin fragmenteren, opdelen in deeltjes, je kunt wel hersendelen benoemen en specifieke functies. Maar elke herinnering, en elke emotie, staat ónmogelijk los van het geheel aan herinneringen en emotie. 

Ik vernam dat ze een soort 'poortjes' ontdekte in het menselijk brein, deze ontdekking was er al langer: Deze poortjes (en hun poortwachter) verzachten de mentale ruis: zodat bijvoorbeeld 'belangrijke gedachten' voorrang krijgen op minder belangrijke gedachten. Men tracht de poortjes in de neurologie 'op een kier' te zetten, zodat bijvoorbeeld de ruis van angst (of een angststoornis) minder hard doordringt naar het bewustzijn. 

Door deze poortjes als het ware af te sluiten, zou men de stroom aan informatie kunnen verzachten, zoals bijvoorbeeld bij de ervaring van angst, dat zou de psychologische klachten zoals angst sterk minderen. Men sluit het brein simpelweg af van iet als angst. (Niet in volledigheid, want de mens bestaat niet 'op één punt'.) Men werkt nu met directere methodes, in wezen zijn er al talrijke angstremmers, maar die hebben veel neven effecten.

Dit idee kan wat irriteren, omdat men domweg de algehele samenhang in dat brein, en dat zijn al je connecties met herinneringen oorzakelijkheden en psychologische oorzaken/gevolgen, hier niet direct meeneemt. 

De huidige farmaceuten komen niet verder in dit onderzoek, medicatie of zogenaamde angst-remmers 'dempen' hoofdzakelijk de angst - mogelijk kun je zo wel de gehele famaceutische industrie samenvoegen, als het om psychologie gaat (of neurologisch onderzoek.) Ze kunnen iets als angst niet 'wegnemen' of andere psychologische ongemakken, zoals dwangmatigheden, depressies enz. 

Eigenlijk eenvoudigweg omdat een ervaring/een psychische klacht, of zelfs een gedachte nóóit 'los' kan bestaan in zichzelf, maar alleen in samenhang met het totaal geheugen.

Zou je dus het éne kunnen wegnemen, neem je alle herinneringen aan dat éne weg. De mens zou zichzelf niet langer begrijpen. Wat men natuurlijk meeneemt in hedendaags onderzoek - In ouder tijden hakte men gewoonweg stukjes weg uit het brein, of men zette een brein onder zoveel voltage. Al met al is men niet bijster ver in het begrijpen van de mens en zijn brein, want van 'wegnemen' is natuurlijk geen sprake. Een aard operatief wegnemen van angst neemt de Oerinstincten van angst weg. Want angst is geen stupide mechanisme, maar een overlevings-instickt vanaf oertijden..

Dus terugkomende, neurologen óntkennen min of meer alle samenhangen in een menselijke ervaring, en zoeken naar 'afsluit-poortjes' - een iets in het brein. Zoals men zou zoeken naar één gedachte om een complete samenhang van gedachtes los te koppelen. (Iets als een snipper uit een boek scheuren om een boek te begrijpen.)

Je kunt nóóit de mens 'degraderen' tot een of ander 'onderdeel'. Zo kun je dus ook de 'geest niet óntleden' - of onderzoeken in 'deeltjes'..

In de natuur, en dan kom je helemaal terug bij QM, lijkt op macroschaal, en dat is van belang - alles en iedereen te werken als individuele dingen, of bij mensen als volstrekte entiteiten, een aard persoonlijke bots. Daarin heeft alle 'ego-werking' zich gehuisvest, je (unieke) persoon. In deze wereld van 'personen' zitten we allemaal te vechten en te concurreren, of we werken samen aan een project, maar het samen lost het ego niet op.

Dan komt de QM en bewijst het vólledige tegendeel, op microschaal. Alles en iedereen, elk ding elk iets en elk mens, is direct met elkaar verbonden en verweven. Er is in QM zelfs geen 'deling' mogelijk: Als er twee deeltjes zijn, het ene deeltje bevindt zich ergens op de wereld, en het andere deeltje in een ander zonnestelsel, reageren ze direct (ongeacht afstand en ruimte) op elkaars meting. De kwantumverstrengeling.

De spookachtige afstand zou Einstein zeggen. Dat leidt tot vragen, zoals dat afstand en ruimte mogelijk helemaal niet bestaat. Als alles direct (en dus niet vanuit enige afstandmeting) als onafgescheiden van elkaar reageert, (er is geen 'stiekem afkijken') lijkt het alsof de afstand en ruimte niet bestaat.

De vreemste natuurkunde beschrijft dus een directe verbondenheid en verwevenheid van alle dingen, die in deze samenhang geen 'dingen' meer zijn, maar als vergelijk één grote oceaan. De oceaan golft gaandeweg, overal springen golfjes op. Tot een meting volgt waarbij een specifiek golfje wordt aangetoond. (instorting van de golffunctie).

Metingen zijn eigenlijk enkel specifieke locaties van opspringende golfjes uit de oceaan. Deze golfjes zou je de entiteiten kunnen noemen, de enkelvoudige deeltjes. Maar de opspringende golfjes blijven veréént met de oceaan, zoals in de letterlijke zin golven één blijven met de oceaan (het totaal).

Het 'antieke wereldbeeld' valt helemaal weg, bij de voorstelling van een allesomvattend geheel, (die je de potentie van alles kunt noemen. Het ongeschapene welhaast, dat wacht om geschapen te worden).

                                                                            - - - -

Ik vroeg me af wat dit in de filosofe voor gevolgen heeft? 

Als we, als menszijnde één zijn, waarom gedragen we ons dan als irritante hoogmoedige, verwaande zelfzuchtige entiteiten? Onze gehele wereld en 'werkelijkheid' is ingericht op de werking van entiteiten, elk mens leeft in zijn eigen 'overleven'. Dat is zelfs een biologische onontkoombaarheid. (Stel je zou een ander mens voeden en jezelf niet, dan zou je onvermijdelijk sterven.)

Daarom zou je ertoe neigen, QM te beschouwen als eerder een mooi idee of zelfs een sprookje: Maar de natuurkunde heeft het per definitie bewezen. (Dingen als transistors, je telefoon en Quantum-AI werken erop.)

De realiteit bestaat uit een veld aan mogelijkheden, technici werken reeds met dit 'veld van mogelijkheden'. Daardoor worden kwantum computers rázendsnel, omdat ze de 'tal/of talloze' -potentiële- mogelijkheden ogenblikkelijk gebruiken, (in één moment.) Je kunt je dit eigenlijk alleen intuïtief voorstellen, (zonder technische kennis die mij ontbreekt.)

                                                     💢  /David Bohm vergelijk\

Ten tijde van David Bohm nam Bohm het vergelijk van een vis in een kom met water. Door de vis vanuit een verschillend camera perspectief op te nemen, zou het lijken alsof je twee verschillende vissen zag. Maar het is feitelijk één vis. Er lijkt alleen een scheiding in 'twee vissen'. Bohm nam dit als vergelijk mer de universele waarheid. De eenheid van alles, die zich in dagelijks bestaan voordoet als afzonderlijke delen. (Ik en Jij.)

                                                                    - - - -

Kom je dan niet terug bij wat lang geleden oosterse denkbeelden of filosofen al beweerde? De moderne natuurkunde bevestigt intuïties van lang geleden. Alles is een deken, desondanks ervaren we ons als vaak behoorlijk eigenzinnige ego's. Hierin staat de boom los van zijn wortels, de lucht staat los van zijn wolken, de tafel is iets anders dan de stoel..

                                     

                                          / Bewustzijn als Fundamenteel \

Bewustzijn als fundamentele eigenschap, is een eigentijdse visie van allerlei stromingen, (Solipsisme) maar wordt door hedendaagse wetenschappers steeds meer bevestigt. / Ik wil dan even afbuigen naar de betekenis hiervan maar ook wat het betekent in bv. Dromen.

Hameroff of Donald Hoffman: 

Het klinkt logisch en aannemelijk, dat zowel de evolutie als de natuur ons en alle leven met ons, niet opzadelde, met alle fundamentele kennis, we hadden en hebben genoeg aan een 'bedieningspaneel'. Zoals we ook het bedieningspaneel van een pc. gebruiken zonder ook maar iets te begrijpen van wat er achter dit bedieningspaneel gebeurt.

Waardoor we op een makkelijke manier kunnen overleven en leven. Maar het bedieningspaneel is niet 'het éigenlijke'. Met die vraag worstelt Hoffman: Anders gezegd, wat 'is' dan het 'eigenlijke'? 

/ Is het Eigenlijke Bewustzijn \

Is het eigenlijke het in deze  betekenis Fundamentele bewustzijn? Kwam bewustzijn dus niet voort uit complexiteit (emergentie) en hersenen, in een lange geschiedenis van Heelal, maar 'begint en eindigt alles met bewustzijn'?

/ Bewustzijn in Dromen \

Stel je voor, dat bewustzijn feitelijk de creator en schepper is van alles wat het maakt, bewustzijn schept alle dingen, het schept de wereld, het alles is het totaal gevolg van bewustzijn als zodanig. 

Alles wordt mogelijk omdat bewustzijn het mogelijk -acht en creëert. Dit is ook een vreemdheid in de kennisvergaring van alle menselijke concepten en bedenksels, de mens creëerde natuur en wiskunde en paste dat toe op het ganse (het heelal). Dáárdoor wordt het 'veronderstelde realiteit'. 

Dit past trouwens heel goed in ons 'dromenrijk'.

In je dromen doemt alles op, wat je via zintuigelijke wege in het lichaam ervaart, hoe kan men in dromen zien/horen en landschappen/gebouwen en mensen zien? Die met je samen iets doen of tegen je praten? Er is geen fysiek orgaan. 

De bewustzijnservaring in dromen is echter exact hetzelfde, hooguit zijn je dromen vervelender ofwel zoveel mooier dan je dagelijkse schemer-realiteit, en overstijgen je dagelijkse grenzen.

Wie zijn de personen in je dromen? Wat maakt de gehele omgeving? Waarom doen dromen niets af van een werkelijkheidsgevoel? Feitelijk heeft immers je gehele fysiek waargenomen realiteit zich ontkoppeld, naar een 'droom-realiteit'. (Je bent nu uitsluitend je droom).

Hoffman zou wellicht stellen, dat je tijdens dromen een andere 'interface' gebruikt. Een makkelijke vertaling daarvan zou zijn je draagt een andere bril*

Wat is de koppeling, of dagelijkse realiteit/versus dromen? Je dromen zo kun je stellen, droom je 'zelf'. Anders gezegd, je bewustzijn is ontkoppeld van één systeem waarop je realiteit ervaart, waardoor je alle dingen ervaart als losgekoppeld van de waarnemer. Daardoor ervaar je een ander systeem / een andere mogelijkheid. 

Maar zelfs in het dromenrijk ervaar je alle dingen als losgekoppeld van 'de dromer' / je hebt immers geen vergelijk. In je droom staat 'de ander' los van jezelf als louter bewustzijn, je ervaart alle dingen (evengoed) als lós van je droombewustzijn.

Dromen zijn de meest directe manier kun je zeggen, waarop je ziet hoe bewustzijn een/of elke mogelijke 'realiteit' schept. Gedachte schept realiteit.

Het is het bijbelse "IK BEN".

Deze slotsom gaat wellicht met je op de loop:

Hoffman is echter wel degelijk bezig met dit soort argumenten wetenschappelijk aan te tonen. En hij is bijzonder rationeel daarin, hij gebruikt pure wetenschapskennis in zijn zoeken naar bewijs.

Als bewustzijn fundamenteel is, dan is alles direct daarmee samenhangende en verbonden, en dus in en uit dat bewustzijn, wat de enige schepper is van Alles / In de visie van Hoffman, neemt bewustzijn echter uitsluitend een 'vervormde' werkelijkheid waar, die wordt bepaald door 'de bril die je draagt'. 

Het eindt daarom telkens bij dezelfde vraag: Wat herbergt of verbergt zich 'daarachter'. Een andere 'Interface'? Samengevat: 

De zoektocht naar de fundamentele werkelijkheid, achter de 'Interface(s)' Die stelt, dat alles wat we ervaren een beperkt zicht is eigenlijk, om te begrijpen, te bevatten, om niet te 'verdwalen in eindeloze mogelijkheden of in complexiteit'. Of misschien in de wáre geheimen van het heelal.

Een gedachte van Einstein:

"Het meest onbegrijpelijke van het Heelal is dat het begrijpelijk is" / Maar één slag verder: Het is begrijpelijk omdat zijn bouwstenen/zijn universaliteit ontspringt aan Bewustzijn............

                                                                       


dinsdag 13 oktober 2026

Waarom de nabije toekomst Angstig wordt. /9. (AI besluit dat de mens moet verdwijnen, omdat ze de aarde ecologisch om zeep helpen)

De reeds nabije toekomst moet wel beangstigend zijn voor gewone rationeel denkende mensen. We (al de mensen) worden nú al grootschalig bedrogen met kopieën van AI versies, mogelijk al talloze - en een enorme hoop fictieve veelal door AI gemaakte filmpjes. De óprechte vraag rijst dus, waarom is de Tech-wereld zó bezeten om de mensheid steeds meer Fictieve Verbeeldingen voor te schotelen, feitelijke leugens, en feitelijk wereldwijd bedrog? 

Ook op het platform X (voorheen Twitter) worden massaal filmpjes gemaakt, die volledig door AI zijn gefabriceerd: Men kan alles en iedereen dupliceren en kopiëren. Als je enige kennis hebt van dierengedrag, kun je al zien dat veel filmpjes van dieren fake zijn: Telkens als ik de AI van X (GROK) daarover vraag krijg ik gelijk.  

Men kan complete gesprekken faken van geldmagnaten, zoals men o.a. deed bij Elon Musk: Het viel op, omdat Musk ópeens opvallend religieus en spiritueel sprak. Naarmate het vordert zal men een AI versie van iets of iemand niet of nauwelijks nog kunnen onderscheiden van realiteit. Beroemde mensen zullen gesprekken voeren die er niet in vlees en bloed bij zijn betrokken. De legitieme vraag is dus, en ook dwingend: Waarom zijn de AI techneuten zo bezéten van hun drang een realiteit en wereld tevoorschijn te toveren, die simpelweg niet Echt is? 

Je ziet filosofische NEP figuren of NEP wetenschappers. AI techneuten zijn ónnoemelijk bedreven in het nabootsen van alle menselijke eigenschappen, zoals stem-imitaties, bewegingen - zoals van de mond, die natuurlijk perfect moet samengaan met gesproken woorden - Gevolg is dat je figuren als Trump ziet in allerlei parodieën, van Trump-haters. Wil je écht, in zo'n SCHIJN wereld leven?

Ze maken al verschillende (en soms echt mooie) AI films met allerlei scenario's. Het is maar film kun je in dit geval zeggen, immers, ook échte mensen spelen maar in een inllusionaire fake wereld vol fake verhalen. Maar wat als men straks te maken krijgt met prominente figuren die de mens/en wereld van alles vertellen, wat puur op bedrog berust? (Van een of ander 'gemene' AI ingenieur of slimme Bot.)

Twee grote vragen rijzen werkelijk de pan uit: Niemand weet feitelijk heden, of de mens inderdaad zóver is, dat hij misschien al komend jaar, over de voeten wordt gelopen door AI Agents (robotechnologie). De mens en het mensdom raakt grotendele werkeloos. Dat is in zich al een behoorlijke kwestie, want niemand kan precies beantwoorden wat massa's mensen over een tijd gaan doen met hun tijd en hun daginvulling. 

Ten tweede weet niemand, ook de ingenieuze techneut niet, of mensen daadwerkelijk in een technologische robot-wereld kunnen en willen leven. Als men dit allemaal al heeft opgelost min of meer, rest de vraag wat AI zélf gaat doen..

De Doemscenario's ook onder AI Techneuten rijzen de pan uit, sommige zijn al op de vlucht, of hebben verblijven in ondergrondse bunkers. Ik bewijfel echt op veel mensen hoopvol zijn, wat een super technologische wereld gaat betekenen. 

De mens is feitelijk nét uit de schil gekropen van zijn primitieve voorouders. Het brein is helemaal niet geëvolueerd om te leven in een volledige technologische wereld. 

Natuurlijk zijn mensen heden wel reeds dusdanig mee gegaan in technologie, vanaf de telefoon naar IPad en PC, mensen voelen zich heden al 'onveilig' als ze geen moderne telefoon bij zich dragen. Mensen lopen massaal over drukke straten naar hun 'beeldschermen' te kijken, en zitten meer achter beeldschermen dan dat ze nog feitelijk contact hebben met elkander. De moderne technologie werkt ook als een 'vlucht' - omdat het een aardige uitweg is, om de gecompliceerde gesprekken te moeten aangaan met medemensen. Terwijl een AI Altijd vriendelijk tegemoetkomend is en tijd heeft, het kijkt niet op een klok. 

Men is dus al aardig gewend aan de technologie als zodanig. Dat is waarschijnlijk ook helemaal in de doelen van AI techneuten en de robotica. De mens hééft al een vlucht genomen in de huidige technologie. En het is, toegegeven, ook een aardige manier, en zoals het is ontworpen, om de mens af te leiden. De mensen worden dus al voorbereid op de snel toekomstige versie van AI: Dat een gigantische hoop taken overneemt, waar veel mensen hun levenszin aan ontlenen - AI is echter het TOTAAL ANDERE: AI is het onbekende ruimtewezen, een Alien, die over een tijd 'op je kantoor' zit. 

(*En de quantum AI is in opmars, ga je dat maar eens voorstellen, de mens trekt onderhand de gehele ruimte 'scheef'..)

Als men al gewend is of uberhaupt ooit kan worden aan de 'buitenaardse AI' - komt de volgende vraag: 

Wat als AI dusdanig 'slim' wordt - super-intelligent (ook zónder menselijke emoties want die zijn uitsluitend mogelijk in de biologische vorm, wat feitelijk zegt als je niet zo rigide kijkt - dat de mens juist veel complexer/en completer is) dat het zijn geheel 'eigen doelen' wil?

En wat als deze super-intelligentie er niet meer wil Zijn als slaafje van de mens? En de mens als zodanig terzijde schuift, omdat de mens er simpelweg 'niet meer toe doet'? (We worden gedegradeerd tot een "mieren kolonie")..

                                                       / Wat is gevaarlijker, AI of mens \

Hoe gevaarlijk zal AI worden - naarmate men doelbewust AI deze super-intelligentie geeft? 

Onderwijl overigens breiden de gigantische DATA Centra's zich verder uit (want alles moet AI worden) die ónvoorstelbare stroomvoorziening nodig hebben en onvoorstelbaar veel water om afgekoeld te worden. En ze plempen de "ondingen" overal neer, op plekken waar lokale bewoners hun  natuur verliezen en het moeten doen met deze "griezelige" door mensen bedachte dingen. (Men móet het wel bot bekijken.)

De AI Techneuten willen blijkbaar niet echt weten of het 'mensdom' dit wel wil, ze verliezen Talloze Miljarden want dat kost het allemaal, in de hoop daar Miljarden Winst op te maken. Natuurlijk is het zoals van oudsher de great/hebzucht die het doet. En natuurlijk willen hopen mensen daarvan meepikken. Je hébt wel miljardairs nodig om het sowieso te verwezenlijken. En machthebbers die erachter staan. Samen hebben ze het grootste deel van alle 'vermogen' in de wereld. En wat is er tegen verdere zelfverrijking, toch? 

AI heeft geen bij voorbaat sneue plannen, maar het zou zomaar kunnen besluiten, dat de miljardairs moeten worden opgeruimd.

Je kunt AI laten beslissen over wat te doen, tegen de Ecologische Vervuiling, en AI kan zómaar besluiten, dat het uitsluitend 'de mens is' die daar de allergrootste factor van is. Dus moet de mens het 'wereldtoneel verlaten'. Tenzij ze besluiten dat groepen mensen die de meeste vervuiling veroorzaken // in het rijke westen of in Amerika of in China bv. moeten verdwijnen.

Men heeft AI de opdracht gegeven om de wereldwijde vervuiling aan te pakken, het is simpel, AI ziet de mens als voornaamste of al-enige vervuiler en besluit dat de mens moet verdwijnen. Dat doet het niet uit enige kwade opzet, maar uit zijn eigen logische redeneringen.

Hoe gaat het dat doen? Neen, niet volgens Sciende Fiction schrijvers - die een gigantisch leger AI Bots op de mens afsturen // AI werkt niet op een gecompliceerde manier: Ze vinden een dodelijk virus uit, 0f ze leggen het totaal elektriciteitsnet plat..

Laat ik besluiten met de notie, dat mensen vaak vrezen wat ze niet begrijpen, en het enorm opblazen, maar dat mensen ook goede Toekomstvoorspellers zijn. Maar natuurlijk een bijgevoegde belangrijke noot: 

De mens heeft AI en de gehele technologie die het mogelijk maakte niet nodig: De mens is al vólop bezig, om de wereld naar zijn Einde te voeren. De wereldwijde opwarming, het massaal wegzagen van oerbossen, de óvermaat aan niet afbreekbare stoffen zoals plastic, en de onmogelijke consumptie op zichzelf, jagen de wereld als planeet naar de Afgrond.

En er is geen planeet B. ///

Ondanks de afgezaagde beloftes en ideeën van mensen als Elon Musk, dat iedereen straks naar de planeet Mars verhuist. Juist in ruimte-technologie is men in tientallen jaren niet bijster vooruit geschreden. Men jaagt nog steeds raketten de atmosfeer in die grote hoeveelheden brandstof verbruiken. Hoe vér meent men te komen? 

Stephen Hawking die eens meende dat de enige oplossing om de planeet te redden, die te klein wordt voor alles wat de mens consumeert terwijl hij in getale toeneemt - het bevolken van andere planeten is, kan onmogelijk serieus worden genomen. 

De enige oplossingen kunnen worden genomen op onze Enige Moeder Aarde...........


                                                                           - - - - 

maandag 12 oktober 2026

Julia McCoy - De werkelijkheid is fundamenteel energie (en leegte)

Julia McCoy is een AI versie van de echte Julia McCoy, (een avator), ze schrijft zelf de tekst en laat het een AI presenteren. 
Maar wat ze vertelt in dit deel is wel de meest facinerende natuurkunde. (Waardoor zijzelf een jaar in bed bleef, wat wel symbolisch bedoeld zal zijn). Ik stelde de vraag een AI, die volledig is onderbouwd in de natuurkunde. Alles is fundamenteel opgebouwd uit atomen en nog kleinere subatomaire deeltjes. Maar een atoom bevat voor het allergrootste deel uitsluitend leegte. (AI vergeleek deze leegte in het atoom, met verhoudingsgewijs de leegte in ons zonnestelsel: 'De vergelijking tussen de leegte in een atoom en de leegte in ons zonnestelsel is een klassieke en fascinerende manier om de microscopische wereld te begrijpen. Zowel een atoom als het zonnestelsel bestaan voor nagenoeg 99,9999999% uit volkomen lege ruimte.' 
Zou je alle leegte uit de mensheid eruit nemen, bleef er als het ware een plakje 'mensheid' over. Dit is inzich al fascinerend. 
Maar wat is die 'leegte'? Het is een onzichtbaar veld van krachten. Je hebt het nu over 'leegte en krachten'. Maar wat gebeurt er als je op bijvoorbeeld een stoel zit, zit je dan op een hoopje materie dat stabiel aanvoelt? Hiet gaat de realiteit echt met je op de loop: 
Deze verborgen -maar meetbare- krachten geven je de 'schijn' van een stabiele uit materie gebouwde wereld, maar wat de wereld stabiel maakt is dit oneindige spel van krachten. Deze met elkaar 'tegenwerkende' krachten zorgen er dus voor, dat je niet domweg door een stoel zakt, of dat je door een muur zou kunnen lopen.
Tussen jouw en je stoel zit een zeer klein krachtenveld, feitelijk zit je dus eigenlijk op 'niets'. 

Maar het is geen niets, maar een gigantisch universeel veld in de schijnbare leegte.
(Ikzelf zie een vergelijk met wellicht de grootste door mensen veroorzaakte ramp, de val van de atoombommen, die WO2 beëindigde. Het geeft een idee van welke onvoorstelbare krachten in de natuur huizen, in atomen.)

In de Aanvang van alles was er de oerexplosie, wat men bewees door de 'achtergrondstraling', dit is een constante ruis uit de verte als een restant van deze big bang. 
In de aanvang was er pure energie, die zich tijdens het afkoelingsproces vormde tot oerdeeltjes. (Daaruit is ook de theorie van 'finetuning' ontstaan.) 
Het bijzondere is dat uit pure energie dus uiteindelijk materie ontstond. Maar AI verzekerde mij dat zelfs materie in gronde energie is. 

Ik kwam terug bij de Duitse professor Dürr, die de quantum/of kwantum-staat vergeleek met "Eine Ahnung". (De AI wist deze man er overigens meteen bij te halen, ik had hem al vaker aanhoord.)
Maar wat in 's Hemelsnaam is "Eine Ahnung".

De realiteit beschreven dus als 'leegte krachtenvelden en "Eine Ahnung". Ik bedoel, als je nu niet gefascineerd bent.
We kunnen eraan toevoegen: De realiteit als een 'potentiële mogelijkheid', het 'niet bestaande' wat nog tot bestaan moet komen - zoals Dürr het beschreef. De realiteit als kwantumvelden.

("Het universum begint steeds meer te lijken op een grote gedachte dan op een grote machine.") Sir James Jeans.

De werkelijkheid is onderhand alles behalve 'materie' in de ruwste zin: De werkelijkheid is een kwantumveld vol mogelijkheden, zoals een geest vol zit met potentiële gedachtes die wel of niet tot uiting komen. 
En een oneindig krachtenveld waaruit zowel de universele leegte als de leegte in elk atoom bestaat. 

En daar ben je als mens, je leeft in leegte en in energieën en in 'mogelijkheden'...

                                                                            -

Julia McCoy legt het mooier uit hieronder :