Elon Musk Simulatie wereld

'Elon Musk denkt dat we allemaal gevangen zitten in een Matrix-achtige schijnwereld.

Het universum is 13,8 miljard jaar oud, dus beschavingen die elders in de kosmos zijn ontstaan hebben meer dan genoeg tijd gehad om zich te ontwikkelen, legde de baas van SpaceX uit tijdens de populaire podcast van komiek Joe Rogan.

“Computergames zullen uiteindelijk niet te onderscheiden zijn van de realiteit, of de beschaving komt ten einde,” zei Musk. “Eén van die twee dingen gaat gebeuren.”

“Om die reden leven we hoogstwaarschijnlijk in een simulatie, omdat we bestaan,” vervolgde hij. Ik denk dat er heel veel simulaties zijn, aldus Musk. “Je kunt ze realiteit noemen, of het multiversum.”

Het ‘substraat’ waar deze simulaties op draaien, wat het ook moge zijn, is waarschijnlijk nogal saai, in ieder geval in vergelijking met de simulaties zelf, vertelde hij.

“Waarom zou je een simulatie maken die saai is?” vroeg hij. “Je maakt alleen simulaties die veel interessanter zijn dan de basisrealiteit.” 

Hij voegde toe dat videospelletjes en films die mensen maken ook gaan over de dingen die het leven interessant maken. De miljardair is zeker niet de enige die stelt dat we in een simulatie leven. Er zijn veel natuurkundigen, kosmologen en filosofen die openstaan voor deze theorie.'

Bron en tekst 9ForNews

Elon Musk lijkt me een beetje ziek of overspannen - zeker in zijn recente filmpje. (Hier) Hij meent dat een computer simulatie in elk geval een interessante kopie zou maken van een realiteit. Maar hoe interessant is de zogeheten simulatie eigenlijk als we daarin al zouden bestaan? Een hoog ontwikkelde intelligentie die een computer program kon creëren waarin zelfbewuste wezens zouden bestaan (dat lijkt me al een hele kunst, ik geloof namelijk niet dat dit ooit mogelijk is) zou toch echt een zoveel interessantere wereld kunnen maken. Bijvoorbeeld een niet stoffelijke materiële en fysieke voorstelling, waarin het bestaan niet moeizaam verloopt via de materie, nog afgezien van de vervelende dagelijkse 'stoelgang'.
Mensen zouden in een simulatie bijvoorbeeld kunnen vliegen, of reizen in een ogenblik van een seconde.

Juist onze feitelijke realiteit bewijst nu net, dat we hoogst waarschijnlijk niet in een simulatie leven, Zouden we bestaan in een computer simulatie dan is deze een afspiegeling van een fysieke/stoffelijke realiteit, en die is waarschijnlijk wel de minst interessante voorstelling van een "fantasie". Er zou namelijk geen enkele reden zijn, dat een superintelligentie (of een toekomstige versie van de mens, mits dit ook gebeurt, want de fantasie draait nogal door heden) een soortgelijke fysieke versie zou moeten scheppen van een virtuele realiteit. Men kan daar immers "alles" in stoppen.

Zolang je dus nog steeds niet door een muur kunt heenlopen, kun je aannemen dat de realiteit een echte realiteit is. Los daarvan is de complexiteit van deze realiteit dusdanig dat men kan aannemen dat men ook in een échte realiteit bestaat.

“Waarom zou je een simulatie maken die saai is?” vroeg hij. “Je maakt alleen simulaties die veel interessanter zijn dan de basisrealiteit.” Precies, waarom zouden we dan niet leven in een fantasierijke zoveel interessantere soort van realiteit? Maar wel in een botte materiële wereld die draait op keiharde wetten. Waar we ons moeten voeden en moeten overleven met harde middelen.

Stel je voor we zouden bestaan in een harddisk ergens op een reeds lang vergane wereld, waar verder niets meer bestaat. Maar waar we 'verder leven'  in een programma. Het zou toch ooit een keer moeten opvallen, zou je menen, bijvoorbeeld er ontstaat een kleine korte storing in de machinerie, de realiteit om ons heen zou beginnen te beven, of vastlopen, of overspringen... We zouden ogenblikkelijk weten dat de realiteit een illusie is.

Kortom al met al, ik geloof er helemaal niets van. (Waarom zou de wetenschap opnieuw moeten worden uitgevonden in een dergelijke simulatie?) Men zou dergelijke simulaties ook kunnen gebruiken om een of ander sadistisch plezier. Het is een naargeestige voorstelling.

Anderzijds, en dit is mijn inziens een feit - bewustzijn is de bron van alles. Als je de realiteit wilt scheiden van het bewustzijn, geldt onmiddellijk de vraag, wie heeft ooit enige notie van een realiteit, als er geen bewustzijn ware om dit te constateren? De realiteit kan daarom wezenlijk niet bestaan los van het bewustzijn, we zouden dan nooit iets weten van het bestaan van een realiteit. De realiteit is direct gekoppeld aan mijn eigen besef ervan.

Zelfs de droomwereld móet een vorm van bewustzijnsbesef hebben, je moet je daarom afvragen wat dromen eigenlijk zijn. Ze moeten namelijk altijd "iets" zijn, anders zou ik het niet kunnen ervaren...

Noot 11/9: “Computergames zullen uiteindelijk niet te onderscheiden zijn van de realiteit, of de beschaving komt ten einde,” zei Musk. “Eén van die twee dingen gaat gebeuren.” Dat is een bepaalt negatieve kijk op de realiteit van Musk, het mensdom gaat ofwel "updaten' of het mensdom eindigt.

"Identiteit"

De term identiteit vind ik, althans levensbeschouwelijk, een van de meest absurde voorstellingen, want identiteit wat wil dat eigenlijk zeggen? Wie het meest zwaardvecht met 'identiteit' zijn meestal racistisch getinte mensen, en dat is niet buitengewoon.

Wat je eigen cultuur noemt, eigen land, eigen volk, is in zichzelf volslagen belachelijk. Mensen zijn allemaal intern verdeeld, het idee van eenheid achter een cultuur lijkt erop, alsof er binnen een 'eigen cultuur' (als slechts idee) niets als pais en vree is. De mensen voeren allemaal oorlog en vrede met elkaar, de 'landjespikker' die al jaren een laaiende ruzie heeft met de buurman of vrouw bijvoorbeeld.

Identiteit is gezwets. Elk mens heeft zijn eigen persoon. Heel dat gelijkheidsstrijken in de term van 'eigen identiteit' (A la Wilders) omdat mensen toevallig samen één hoofdtaal spreken, want we hebben het niet eens over de tal van interne dialecten - bepaalde waarden delen, (of niet, want alsof iedereen wel zo eerlijk is, vooral als je een "blanke huidskleur hebt"..) doet het voorkomen als waren de mensen niet allemaal van elkaar verscheurd en los. In gezamenlijke concurrentiestrijd en allerlei niets-ontziendheid van burgers - en bureaucratie.

Identiteit is een meme, wat is een meme? Een geconditioneerde overname die helemaal ervan afhangt waar je precies bent geboren. Was je geboren in het midden oosten dan is de kans 99 procent dat je Islamitische waarden deelde en een moslim geloof, ben je elders geboren hang je andere zaken aan. Je bent toevallig wit of zwart of iets daar tussenin, chinees of Hindoe. Je neemt de bestaande culturele waarden automatisch mee over, dat gaat van overgrootvader naar grootvader en naar vader en naar de volgende generatie. Er is geen ontkomen aan (tenzij door een vorm van bewustwording die je vrij maakt van al die conditionerende patronen.)

Eigen volk en eigen identiteit is niet een zelfbewuste gevormde keuze van mensen, in hoeverre is je gehele bewustwording als proces, en je voorstelling van die die je bent voortgekomen uit een daadwerkelijk zelfbewustzijn. Waarmee bedoelend een bewust proces van zelfvorming. Dat is tevens het besef, dat identiteit meer iets is van een toevalsproduct van tijd (en de factor omgeving) ..

Bestaan is een universaliteit
Waarom willen mensen zich eigenlijk identificeren met een kleine groep andere mensen, deze vraag volgt dan..
Je bent een bewoner van een universum en van al het bestaande, de globale wereld is slechts verdeeld in grond en water, al de verdeeldheid die je waarneemt aangaande menselijke verscheurdheid wereldwijd, is een menselijke uitvinding. In plaats van het besef dat je daadwerkelijk een klein deeltje bent van het grote geheel, zoals elke waterdruppel een deeltje is van een complete oceaan - voegt de mens zich bij onderling verscheurde groepjes. Die hij landen en naties en volken noemt. Daaruit ontstaat van meet af aan al het racistisch geweld en de eindeloze oorlogen.

Misschien kun je dan kiezen dat je onderdeel wilt zijn van dit racistisch geweld en de eindeloze oorlogen van een intern verscheurde wereld, of je voelt jezelf een deeltje van de totaliteit van alles, waar je uiteindelijk uit voortkwam.
De essentie van al het mededogen, is dit besef dat alles met elkaar is verweven en verbonden, mensen natuur en elementen wereld en kosmos. Dit, inplaats van de 'identiteitscrisis' omdat mensen hun "eigen volk" voelen binnen gedrongen door vreemde culturen.

Er bestaat namelijk geen eigen volk, de term eigen volk suggereert dat alle mensen onder die noemer van eigen volk het opperbest met elkaar kunnen vinden, als betrof het een heelheid, wie wil je dat wijsmaken?
En waarom wil je een onderdeel zijn van een versplintering die alles verscheurt, als je beseft dat de enige zogeheten identiteit van de mens ligt in het 'zijn in deze kosmos'...…….

In God aanbidt de mens zichzelf

De filosoof Krishnamurti noemde (het geloof in) God herhaalde malen in zijn vele toespraken een uitvinding van de mens. Vervolgens, zo zegt hij, gaat de mens zijn eigen uitvinding aanbidden. Dit lijkt mij sterk evenredig de waarheid aangaande een godsbestaan. Niet alleen heeft de mens God uitgevonden om de verschillende goden vervolgens te aanbidden, wie verder kijkt ziet, dat God in feite de afgod is van de mens zelf. De mens vindt zichzelf zo uitzinnig groot dat hij zichzelf tot God heeft verheven. Vervolgens aanbidt de mens zichzelf.

Wanneer er iets zou bestaan als God dan is er geen enkele reden dat God ook maar iets mensengelijkends zou hebben of bezitten aan eigenschappen. We zouden gewoonweg niet weten waarover we het hebben, een wezen of een macht of een persoonlijke zij het onpersoonlijke kracht. Het verpersoonlijken van een dergelijke 'macht' komt dan al weer behoorlijk na bij mensengelijk. God bezit menselijke kenmerken en eigenschappen, is blijkbaar een zeer emotioneel en strijdig wezen, die dan blij en dan kwaad en toornig is en jaloers en zo hebben mensen het allemaal bij elkaar verzonnen (om feitelijk zichzelf te verafgoden.)

De mens maakt een kopie van zichzelf, en plaatst dat kopie boven zichzelf als ware het verschillend van hemzelf, de kopie moet wel bovenmenselijke eigenschappen bezitten, om de mens te kunnen redden. Blijkbaar is dit idee voortgekomen uit de vrees dat we ons als mensen toch eigenlijk maar zeer onmachtig voelen. Anderzijds verheerlijken we in God onszelf. Want God is een kopie van ons, met enkel wat bovenmenselijke vermogens.

In Indische en andere oude religies, bestonden goden ook weleens uit dierensymbolen, of natuursymbolen. Je zoekt een godsidee dat dicht staat bij de mens, daarom maken we er liever een aard mens van. God schiep ons naar zijn evenbeeld en gelijkenis begint reeds de bijbel. Waarom zou de mens in evenbeeld en gelijkenis van God moeten zijn gecreëerd? Is dat niet eerder een verlaging van het ware dat God dan zou moeten zijn?

In tegenstelling tot de radicale atheïst sta ik meer agnostisch in leven. Ik zeg niet dat God niet bestaat, maar wel dat Krishnamurti gelijk heeft, de mens heeft God verzonnen. Dat lijkt strijdig, wat ik echter bedoel is dat we niet weten wat dat dan zou moeten zijn, dit vage idee van een superieure macht.

Wanneer je het allemaal zo gadeslaat, de wereld en de grootsheid van al het bestaande, de oneindige kosmos, de miljarden sterren, ontkom je bijna niet aan een gevoel van er moet iets zijn. Maar meer dan dit "iets" kun je niet weten. Wil je echter een goed georganiseerde religie creëren, dan vallen zulke 'vage ideeën van er moet iets zijn' in het niet, het heeft geen echt fundament. Daarom hebben mensen talloze invullingen gegeven aan dit vage iets. (Elk idee moet een aard georganiseerde stichting worden en een eigen plek krijgen.)

God is de afgod van de wereld, en van elke religie.

Jiddu Krishnamurti zou je als atheïst kunnen omschrijven, maar dat was hij niet, hij heeft zich nooit zo genoemd. Hij zei dingen zoals: 'Zoek je ergens een leuke stok, zet die op een altaar, zet er kaarsen en bloemen omheen,  en ga het aanbidden. Je zult merken dat de stok over een tijd een bepaalde heiligheid verkrijgt.' Elke beeltenis die je tegenkomt in kerk of godshuisje is per slot gemaakt van steen of van hout. Maar als je het omvormt tot een mensengedaante gekleed in een mooi gewaad, krijgt het iets heiligs. (Daarom zul je een doodgewoon stukje hout niet meteen gaan aanbidden.) Dat wilde niet zeggen dat Krishnamurti niet de vraag opwierp, of er iets bestond in het bestaan dat werkelijk heilig was, onaangeraakt, onaangetast.

De religieuze paden die zoveel mensen al duizenden jaren bewandelen zijn alles behalve onaangetast, ze zijn doorlopen met geweld en bloed, met religieuze oorlogen, met schijnheiligheid en ijdele ambten en hiërarchie. En tal van bijgelovige rituelen. Iets wat onaangeraakt is, is eigenlijk ook onvindbaar, 'het vindende denken' kan het nooit raken. Het blijft dan bij een vaag vermoeden.

Zelfs bij zogeheten Godservaringen, waarvan bepaalde mensen claimen dat ze die hebben ervaren, kun je niet weten, wat dat te doen heeft met het onbekende : want hoe kun je weten of iets God is?
De intensiteit van een ervaring zegt niks over het vage idee van er is iets. Eerder zoek je overeenkomsten, als je stelt dat God opperste liefde is en je hebt een ervaring van "liefde" zeg je dat je een Godservaring had. Dat geldt ook voor mystieke ervaringen.

Iets wat onbesmet is, onaangeraakt en onaangetast, is feitelijk nog nooit beschreven en kan niet eens worden beschreven / terwijl dat wat wél is beschreven "dit" niet kan zijn.

Als men al van dat vage vermoeden zou uitgaan dat er achter/of in de kosmos iets is, dat alles wat de mens maar kan bevatten, te boven gaat, dan moet je van alle religies en religieuze overtuigingen afstappen. Dat is allemaal mensenwerk.. 
  

"LOESJE heeft altijd gelijk"

'De EO en haar pyrrhusoverwinning'

Een stukje van Taede Smedes :

"Volgens NRC Handelsblad en andere media heeft de EO het bij de NPO gedaan gekregen dat er minder in het budget voor levensbeschouwing gesneden gaat worden dan oorspronkelijk de bedoeling was. Ik zag al op Facebook dat dit door velen – met name ‘reli-professionals’ en gelovigen – als iets zeer positiefs wordt gezien. Het wordt zelfs een beetje gezien als een overwinning: de EO heeft de NPO de meerwaarde van levensbeschouwelijke programma’s laten zien. Volgens NRC beweert de EO dat programma’s als De kist, Adieu God, Ik mis je en De verandering vooral door niet-kerkelijken en niet-gelovigen bekeken worden.

Tenenkrommend

Ik kan me dat laatste amper voorstellen. Eerlijk gezegd vind ik – misschien op Adieu God na – al deze programma’s tamelijk tenenkrommend. Ik zou er geen bezwaar tegen hebben als die programma’s zouden verdwijnen. Want hoe je het ook wendt of keert, wie naar deze EO-programma’s kijkt, kan toch de bekeringsdrang die eronder zit amper ontgaan. In het Nederlands Dagblad werd dit zelfs openlijk erkend: de EO heeft van oudsher een ‘missionaire’ doelstelling en koestert die ook. De oude evangelicale wortels van de EO blijven nog altijd aanwezig.

Vandaar dat ik ook wat ambivalent ben over de ‘overwinning’ van de EO op de oorspronkelijke NPO-plannen. Ook ik vind dat de NPO meer geld beschikbaar moet stellen aan levensbeschouwelijke programma’s. Maar dat is wat mij betreft heel breed en zou niet beperkt moeten worden tot christelijke programma’s. Levensbeschouwing wordt nu gereduceerd tot ‘geloof’, ‘godsdienst’ of zelfs ‘christendom’. Maar voor mij is levensbeschouwing breder.

Een visie op het hele bestaan

Levensbeschouwing heeft te maken met alle uitingen van mensen die een visie op het goede leven impliceren. Levensbeschouwing heeft te maken met een visie op het hele bestaan. Levensbeschouwing is niet een soort hobby of liefhebberij, maar is iets dat het hele bestaan van de mens doortrekt, dat dus raakt aan of – met Paul Tillich gedacht – aanwezig is in alle activiteiten die de mens onderneemt. Het is niet alleen aanwezig binnen kerkmuren of tijdens gesprekken over God, maar het is net zo goed aanwezig in wetenschap, literatuur, filosofie, sport – noem maar op. Als het gaat om drijfveren van mensen, om datgene wat hen ten diepste drijft, dan gaat het om levensbeschouwing." .. 

Bron en hele tekst.

Levensbeschouwing en tv gaan mijns inziens niet samen, gezien het zeer oppervlakkige gehalte van tv totaal. Ik bekijk wel elke dag levensbeschouwelijke thema's op Internet, dit is wel het meest geschikte medium als je echt naar zingevingen zoekt. Los hiervan.

Ik ben je volledig eens met Taede Smedes dat levensbeschouwing het totale gebied van het bestaan betrekt, maar ik begrijp eerlijk gezegd niet wat de levensbeschouwelijke inhoud is van bijvoorbeeld voetbal-praatprogramma's, of een gesprek van laten we zeggen over het vissen bij een beek. Ik vind deze 'voetbalgesprekken' zo ongelofelijk oninteressant dat ik niet weet hoe snel het weg te zappen. Wat kunnen mensen toch een mateloze eindeloze nonsens bij elkaar 'ouwehoeren'. Wanneer je dan zegt dat alles wat mensen doen of beweegt levensbeschouwelijk is, lijkt me dat nonsens.

Dat de EO 'zieltjes' wil winnen klopt, een kleine uitzondering was het programma Adieu God, maar elke reclamespot op tv wil ook iets van je, iedereen wil namelijk iets van je, de commerciële tv is volledig geprogrammeerd op het feit van "jouw" proberen voor zich, dat wil ook zeggen, voor hun product, te winnen. De dames van Astro tv willen je overtuigen van hún gave.

Een andere opmerking van Smedes die niet helemaal klopt is dat religie enkel een hobby is, voor veel mensen is religie een leefmanier, een beleving, dat is toch ietwat meer dan vissen als hobby.

Levensbeschouwing moet echter niet in handen zijn van sektarische religieuze bewegingen, het moet de complete humane filosofie aangaan, en de vele andere en alternatieve richtingen in het denken. Men zou de EO zoals Smedes het zegt inderdaad beter naast andere programma's kunnen zetten aangaande het Hindoeïsme en Boeddhisme bv.

Maar voor echte levensbeschouwing moet je, nogmaals, niet op tv zijn. De tv is mateloos en eindeloos oppervlakkig tot aan compleet nietszeggend.
Ieder mens heeft trouwens een "eigen gevoel" voor levensbeschouwing. Ik weet met zekerheid dat ik een compleet ander gevoel heb voor levensbeschouwing dan bv. Smedes.

Ik heb levensbeschouwing altijd al ervaren (reeds op jonge leeftijd) als iets universeels. Ik had daarom ooit een zeer uitgebreide verzameling boeken die soms haaks op elkaar filosofeerde, ik had nooit moeite met de universaliteit van religieuze en filosofische stromingen. Zodra een levensbeschouwing benauwend werkt door een bekrompen instelling haak ik af. Bestaan zelf is de filosofie van het leven..

Hoe krig je rust in je hoofd..

Een stukje uit Niburu (Hier) :

'Mensen voelen zich prettig als het relatief rustig is in hun hoofd en ze niet tot wanhoop worden gedreven door rond malende hersenen.  

De medische wetenschap weet hier wel raad mee, want er zijn talloze gepatenteerde chemische middelen die een zombie van je maken, maar dat is nu net weer wat je niet wilt.
Van alle onderdelen waaruit een menselijk lichaam bestaat, zijn de hersenen ongetwijfeld één van de belangrijkste. Het laatste wat je dan ook wilt is dat er een soort storm in je hoofd woedt.

Maar, wat je zeker niet wilt is dat men je volpropt met psychotrope medicijnen om zo te proberen die broodnodige rust in je hoofd te forceren. Echter, meer en meer wordt uit wetenschappelijke onderzoeken duidelijk dat er een volkomen natuurlijke manier is om die rust in je hersenen te creëren.  

De laatste jaren blijkt keer op keer dat de cannabinoïden van de cannabisplant fantastische eigenschappen bezitten voor het helen van allerlei stoornissen in het menselijk lichaam en het lijkt alsof we pas aan het begin staan van vele ontdekkingen die nog zullen volgen.'

De website Niburu maakt net als andere soortgelijke websites (9ForNews o.a.) graag reclame voor cannabis. Ik zet daar dikke twijfels bij.

Cannabis werkt net zoals andere drugs, en onder die drugs behoren ook al de psychedelische medicijnen op voorschrift, verslavend. Als je ooit drugsverslaafde mensen hebt gekend, weet je dat drugs de menselijke geest zwaar aantasten en kunnen leiden tot allerlei stoornissen.
De uitsluitend negatieve berichtgeving over door artsen voorgeschreven medicijnen is sowieso ook een te eenzijdige kijk op de realiteit.
Zo kan iemand die kampt met slapeloosheid wel degelijk baat hebben bij een slaapverwekkend medicijn. En kunnen bepaalde kalmeringstabletten de geest rustiger maken. Het punt is, en dat wil 'Niburu' je niet zeggen, dat alle drugs of die nu op natuurlijke of chemische basis zijn, gemakkelijk kunnen leiden tot verslaving: zolang drugs in de illegaliteit verkeren, kan een verslaving je ook nog financieel aan de grond werken.
Allemaal niet iets waarvoor je nu reclame wilt maken.

Niburu biedt namelijk geen echte alternatieven. Er zijn een heleboel mogelijkheden om een geest rustig te maken, bijvoorbeeld de natuur opzoeken en een uur of twee uur een rustige wandeling te maken. Ook zijn er goede methodes uit de oosterse meditatie, om je gedachten te verstillen en tot rust te brengen. Wat ook kan helpen is gewoonweg luisteren naar muziek (dan wel geen muziek van o.a. Deep Purple). Sommige mensen gaan eens flink fietsen - de energie die je steekt in juist al dat gepieker omzetten in fysieke energie. Als je lichaam moe is werkt dat op je hersenen en geest. Er zijn tal van mogelijkheden ter ontspanning.

De laatste jaren vooral zijn er veel filmpjes te zien, waar je enkel kunt kijken en luisteren naar bijvoorbeeld een ruisende zee, of naar een stromende beek met wat vogels op de achtergrond. Als je daar rustig naar gaat luisteren werkt dat kalmerend. Een mooie tv channel die ik eigenlijk pas ontdekte is myZen tv. Je kunt daar urenlang kijken naar de meest mooie natuurlijke landschappen overal ter wereld, en het stille geluid van golven en kabbelende beekjes enzovoort. Ook als je het niet gelooft misschien zul je toch merken dat het echt heel kalmerend werkt.

Niet alle mensen overigens verlangen naar een stille rustige geest, mensen zijn al te vaak ook juist grage kwebbellaars, en gaan de stilte eerder uit de weg. In deze tijd lijkt het welhaast meer en meer een nood, dat mensen zoeken naar rust. Elke dag is het overal druk, in het verkeer, op de winkelstraat, je bent al moe als je weer een verkeersspits hebt doorstaan. Mensen zijn drukdoende, en de moderne wereld is in feite verre minder geschikt voor de natuurlijke-mens als men wel wil aannemen.

Daarom krijgt ook natuurbehoud heden steeds meer belang bij mensen, juist het zoeken naar een rustige omgeving, waar het door mensen geproduceerde kabaal, samen met hun machines, achterwege blijft.

Dat alles zijn verreweg betere alternatieven dan het je willen aansmeren om cannabis te gaan gebruiken, drugs hebben al menige mens het leven kapot gemaakt of ze zijn eraan gestorven. Wat heb je aan verwarde geesten? Natuurlijk wil je het jezelf niet aandoen, om je met chemische middelen op doktersvoorschrift de hele dag door in een zombieachtige toestand te laten vervoeren. Er is gewoonweg nog altijd veel zo niet totale onkunde als het gaat om de menselijke hersenen. (Sommige psychiaters menen nog steeds dat af en toe stroomschokken in het brein helpt.) De bij of neven effecten van wel de meeste medicijnen geven al aan dat je beter helemaal ervan kunt afzien. Hierbij bedoel ik uiteraard middelen om je geestelijk te beïnvloeden (geen harttabletten.)
Je bent er altijd zelf bij wat je slikt en in welke mate. Het taboe van kalmerende medicijnen is overdreven.

Maar ik zou ervoor waken om je cannabis te laten aansmeren als een zogenaamd onschuldig natuurlijk middel..

Zovele manieren om je geest te relaxen...…..

'Film The Happening'

Deze film was een tijdje terug op tv. De film wordt in deze recensie als saaie en een van de slechtste films van de regisseur genoemd. Maar alles is een kwestie van smaak, ikzelf vond de film intrigerend.
Het verhaal in de film verloopt rustig, nu is het een persoonlijke kwestie of je houdt van rustige films, andere mensen houden meer van op elkaar flitsend spektakel zodat het pijn doet aan je ogen.
Het thema van de film is in elk geval actueel, daarom sprak het mij aan.

Inhoudelijk was het inderdaad wat merkwaardig, mensen overal op straat en in het land kregen een soort waas over zich heen en begonnen massaal suïcide te plegen. In aanvang meende men dat het een gifaanval was door terroristen tot men erachter kwam dat dit gebeurde wanneer het opeens begon te waaien. Stilaan was het de natuur zelf, die een stille wraak begon te nemen op de mens, het schadelijkste wezen van de planeet.

De windvlagen trokken eerst over dicht bevolkte gebieden en naderhand was niemand meer veilig, tot het op een mysterieus moment stopte. (Dit bleek maar tijdelijk.) Het zou bijzonder zijn, wanneer de natuur op een manier wraak zou nemen tegen het wereldwijd 'natuurterrorisme' door mensen hun wil te ontnemen om te leven. En te dwingen om zelfmoord te plegen. Tja, misschien had een ietwat ander script beter gewerkt. De eerste levensbehoefte van de mens is (immers) óverleven. Zou je deze overlevingsdrang wegnemen had je onvoorstelbare macht.

Veel mensen zien de wereld als de Moeder aarde, Gaia, alles bestaat als een levend wezen, in universele verbondenheid. Dat deze moeder aarde op een of ander manier wraak neemt op de mens, die vanaf het begin der technologische revolutie de natuurlijke planeet ernstig heeft vestoord, en vervuild, schijnt eerder een mythe. De mens is de enige behoeder en bewaker van zijn wereld en die van al het leven.

Men kan zich niet voorstellen dat alles wat bestaat op een of andere manier met elkaar communiceert. Als een van de spelers in de film The Happening uitlegt dat bomen communiceren met het gras, komt dat nogal absurd over. Maar waarom zouden bomen en planten niet in een verbinding staan, die je niet moet beschouwen als een vorm van menselijke communicatie. Je weet niet of bijvoorbeeld bomen een 'zijnsbesef' hebben, ze vertonen kenmerken van levende organismes, je begrijpt echter alleen je eigen menselijke manier van communicatie en bewustzijn.

Dat de aarde de moeder is van al het leven is weinig irrationeel, zij is de bron ervan. In het verdere is de aarde echter overgeleverd aan de mens, dat de aarde manieren vindt om het meest schadelijke wezen voor zijn eigen natuurlijke voortbestaan te elimineren, door bijvoorbeeld een virus uit te strooien, dat zou wellicht een beter script zijn voor een dergelijke film - maar dergelijke wraakacties zijn fictief.

De film 'Happening' is een zeer moeizame manier van Gaia, die wordt voorgesteld als een zelfbewuste planeet die weet wat er allemaal gaande in, in bijvoorbeeld de grootschalige verwoestingen van de natuur door mensen, om de mens te verdelgen zoals een plaag. Door het moderne leven staat de mens waarschijnlijk verder weg van de natuur dan ooit, maar natuur blijft de bron van leven...…….