De werkelijkheid is geen leegte, geen niets in een oneindig ruim.
'Stel dat je een ondoordringbare doos bouwt. Pomp alle lucht eruit, zodat er een hoog vacuüm ontstaat. Bekleed de doos met lood om alle kosmische straling tegen te houden. Koel de doos vervolgens af tot het nulpunt, zodat alle thermische trillingen stoppen. Volgens de klassieke natuurkunde moet de energie in de doos tot nul dalen. De kwantummechanica zegt dat dat fysiek onmogelijk is.'
'De verwarring komt voort uit het oud idee dat het universum is opgebouwd uit minuscule biljartdeeltjes die in de lege ruimte zweven. Maar moderne natuurkunde zegt het anders: Het universum bestaat niet uit geïsoleerde deeltjes. Het is gevuld met continue fundamentele velden - die elke kubieke milimeter van het bestaan omvatten.
Een elektron is geen klein 'knikkertje', het is een gelokaliseerde rimpeling in het elektronenveld. Een foton is een golf in het elektronmagnetisch veld. Deeltjes zijn slechts rimpelingen. De velden vormen de fundamentele realiteit.'
De Nederlandse natuurkundige Hendrik Casimir bewees met een gedachte experiment dat een absoluut vacuüm, een niets, niet bestaat. Plaats twee metalen platen in een vacuüm dicht bij elkaar, de nulpuntsenergie buiten de platen hebben de vrije loop, en drukken de energie in de platen naar elkaar toe. De vacuümenergie (of nulpuntsenergie) is de laagste vorm van energie. Het omvat de hele kosmos.
Het niets is niet echt léég.
Achter de vacuümenergie vermoed men de 'donkere energie' - die op de scherpe snede staat, in de theorie van het ontstaan van het heelal. Waardoor de oeraanvang (big bang) ofwel zou exploderen in een niets (niets zou ontstaan) of imploderen (terug naar een singilariteit.)
Ruimte is geen lege oneindigheid maar een Levende Ademende Oceaan van kwantumvelden
die bruist van onzichtbare energie en wacht tot wij het laatste geheim ervan onthullen."
:

Geen opmerkingen:
Een reactie posten