maandag 12 oktober 2026

Julia McCoy - De werkelijkheid is fundamenteel energie (en leegte)

Julia McCoy is een AI versie van de echte Julia McCoy, (een avator), ze schrijft zelf de tekst en laat het een AI presenteren. 
Maar wat ze vertelt in dit deel is wel de meest facinerende natuurkunde. (Waardoor zijzelf een jaar in bed bleef, wat wel symbolisch bedoeld zal zijn). Ik stelde de vraag een AI, die volledig is onderbouwd in de natuurkunde. Alles is fundamenteel opgebouwd uit atomen en nog kleinere subatomaire deeltjes. Maar een atoom bevat voor het allergrootste deel uitsluitend leegte. (AI vergeleek deze leegte in het atoom, met verhoudingsgewijs de leegte in ons zonnestelsel: 'De vergelijking tussen de leegte in een atoom en de leegte in ons zonnestelsel is een klassieke en fascinerende manier om de microscopische wereld te begrijpen. Zowel een atoom als het zonnestelsel bestaan voor nagenoeg 99,9999999% uit volkomen lege ruimte.' 
Zou je alle leegte uit de mensheid eruit nemen, bleef er als het ware een plakje 'mensheid' over. Dit is inzich al fascinerend. 
Maar wat is die 'leegte'? Het is een onzichtbaar veld van krachten. Je hebt het nu over 'leegte en krachten'. Maar wat gebeurt er als je op bijvoorbeeld een stoel zit, zit je dan op een hoopje materie dat stabiel aanvoelt? Hiet gaat de realiteit echt met je op de loop: 
Deze verborgen -maar meetbare- krachten geven je de 'schijn' van een stabiele uit materie gebouwde wereld, maar wat de wereld stabiel maakt is dit oneindige spel van krachten. Deze met elkaar 'tegenwerkende' krachten zorgen er dus voor, dat je niet domweg door een stoel zakt, of dat je door een muur zou kunnen lopen.
Tussen jouw en je stoel zit een zeer klein krachtenveld, feitelijk zit je dus eigenlijk op 'niets'. 

Maar het is geen niets, maar een gigantisch universeel veld in de schijnbare leegte.
(Ikzelf zie een vergelijk met wellicht de grootste door mensen veroorzaakte ramp, de val van de atoombommen, die WO2 beëindigde. Het geeft een idee van welke onvoorstelbare krachten in de natuur huizen, in atomen.)

In de Aanvang van alles was er de oerexplosie, wat men bewees door de 'achtergrondstraling', dit is een constante ruis uit de verte als een restant van deze big bang. 
In de aanvang was er pure energie, die zich tijdens het afkoelingsproces vormde tot oerdeeltjes. (Daaruit is ook de theorie van 'finetuning' ontstaan.) 
Het bijzondere is dat uit pure energie dus uiteindelijk materie ontstond. Maar AI verzekerde mij dat zelfs materie in gronde energie is. 

Ik kwam terug bij de Duitse professor Dürr, die de quantum/of kwantum-staat vergeleek met "Eine Ahnung". (De AI wist deze man er overigens meteen bij te halen, ik had hem al vaker aanhoord.)
Maar wat in 's Hemelsnaam is "Eine Ahnung".

De realiteit beschreven dus als 'leegte krachtenvelden en "Eine Ahnung". Ik bedoel, als je nu niet gefascineerd bent.
We kunnen eraan toevoegen: De realiteit als een 'potentiële mogelijkheid', het 'niet bestaande' wat nog tot bestaan moet komen - zoals Dürr het beschreef. De realiteit als kwantumvelden.

("Het universum begint steeds meer te lijken op een grote gedachte dan op een grote machine.") Sir James Jeans.

De werkelijkheid is onderhand alles behalve 'materie' in de ruwste zin: De werkelijkheid is een kwantumveld vol mogelijkheden, zoals een geest vol zit met potentiële gedachtes die wel of niet tot uiting komen. 
En een oneindig krachtenveld waaruit zowel de universele leegte als de leegte in elk atoom bestaat. 

En daar ben je als mens, je leeft in leegte en in energieën en in 'mogelijkheden'...

                                                                            -

Julia McCoy legt het mooier uit hieronder :


Geen opmerkingen:

Een reactie posten