'Dalai Lama: massale hersenspoeling van de maatschappij'

De 14e Dalai Lama van Tibet vergaart altijd veel aandacht, en met goede reden. Recentelijk vertelde hij de wereld dat simpelweg bidden niet het antwoord is op het incident in Parijs, noch het antwoord op andere gelijksoortige gruwelheden die over de hele wereld plaatsvinden. Hij verklaarde dat de mens dit probleem zelf heeft gecreëerd en nu vragen wij God om het op te lossen, wat nergens op slaat. Als wij deze puinhoop hebben veroorzaakt, zullen we het ook zelf op moeten lossen in plaats van God. Deze uitspraken van de Dalai Lama gingen snel de wereld over. Veel mensen realiseren mede hierdoor dat op dit moment actie op massale schaal vereist is om op wereldniveau van richting te veranderen.

De aanvallen in Parijs zijn verweven met de realiteit van oorlog. Op de website van de Dalai Lama is een goed stuk te lezen betreffende het massale hersenspoelen van de mensheid. Dit is een onderwerp waar regelmatig over wordt geschreven op deze website, met name als het gaat om incidenten op het gebied van terrorisme en oorlog, tezamen met het creëren van groeperingen die dit soort aanvallen uitvoeren over de hele wereld. De Dalai Lama schrijft:

“Natuurlijk zijn oorlogen en de grote militaire machthebbers de grootste bron van geweld in de wereld. Ongeacht of hun doel verdedigen of aanvallen is, bestaan deze machtige organisaties enkel om mensen te vermoorden. We moeten goed nadenken over de realiteit van oorlog. De meesten van ons hebben geleerd militaire gevechten als spannend en ‘glamoreus’ te zien, een kans voor mannen om hun competenties en dapperheid te bewijzen. Omdat een leger hebben legaal is, voelt het voor ons alsof het ook acceptabel is. Over het algemeen beschouwt niemand oorlog als crimineel of het accepteren ervan als crimineel gedrag. Eigenlijk zijn we gehersenspoeld. Oorlog is noch glamoreus, noch aantrekkelijk. Het is monsterlijk. De aard van oorlog is die van tragedie en lijden.”   (BRON)

BRON en Complete Tekst. 

(Lees het hele stuk.)

 

Oorlog is door mensen en bevolkingsgroepen eigenlijk altijd beschouwd als een aard 'Clint Eastwood' mentaliteit, 'the good and the bad' - in veel films met dergelijke 'heroes'  zijn feitelijk de heldhaftigen minstens zo brutaal sadistisch en wreed als die worden beschouwd als 'the bad'. De realiteit is weinig anders. Oorlog wordt verweven met heldhaftigheid moed en andere (in geprogrammeerde) denkbeelden, zoals vaderlandslievendheid,  patriottisme - en vormen van grootmoedigheid en zelfopoffering. Maar niemand noemt oorlog een collectieve moordpartij. Of georganiseerde moord (zoals Jiddu Krishnamurti het noemde.)

 

Daarentegen noemen we een misdrijf begaan door een enkeling altijd een moord. Waarom creëren mensen deze scheiding, waarom is een misdrijf in de persoonlijke sfeer een moord en een collectieve afslachting van een grote groep mensen géén moordpartij?

 

Voor een deel ligt de oorzaak daarvan in een goedkeuring van 'hogerhand', wanneer de wereldleiders en machtigen hun zegen geven aan de algehele oorlogsindustrie, is het daarmee gelegaliseerd.

 

Een van de meest ónwerkelijke beelden die mij bijbleven, is het enorme gevoel van heldhaftigheid juist bij de meest gewetenloze ploerten, die de atoombom wierpen op Hiroshima en Nagasaki. Deze lieden hielden nog elk jaar een feestelijke bijeenkomst om het te vieren dat ze in één slag miljoenen mensen doodde. Je kunt niet zeggen, dat deze lieden een 'zieke geest' hebben, ze werden na het dumpen van hun atoombommen kolossaal gevierd als superhelden in Amerika.

 

Het einde van de 2de wereldoorlog kostte een afschuwelijke prijs, toch heeft Amerika zich nooit verontschuldigd aan deze landen / afgezien van de lange nasleep die juist de atoombommen hadden, zoals dodelijke stralingsziekte die jaren aan duurde.

 

Mensen worden kolossaal gehersenspoeld om oorlog te beschouwen als tegenmiddel zowel tegen vijandelijke aanvallen en dreigingen - agressie met agressie beantwoorden, wat heeft het de wereld gebracht? - als om het anders te beschouwen als grootschalige moord, terwijl het dit feitelijk is.

 

Dalai Lama:

“Het maakt niet uit hoe slecht gezind de vele moordzuchtige dictators zijn die hun landen bewust onderdrukken en internationale problemen veroorzaken, het is duidelijk dat zij anderen niet kunnen schaden en geen ontelbare menselijke slachtoffers kunnen maken als ze geen militaire organisatie hebben die door de maatschappij wordt geaccepteerd en vergeven.” (BRON)

 

 

Boeddhisten racistisch... / Had je dat ooit gedacht?

"Het conflict tussen moslims en boeddhisten in de zogenoemde Rakhine staat in Birma, dreigt vreselijk uit de hand te lopen. Birmese veiligheidstroepen zijn er sinds gisteren in gevecht met miltante moslims na de bloedige aanslagen van een paar dagen geleden op dertig politieposten aan de grens met Bangladesh, waarbij 104 mensen om het leven kwamen.

Grote aantallen islamitische Rohingya en boeddhistische burgers zijn het gebied ontvlucht. Aan de oorsprong van het conflict ligt de behandeling van de ongeveer 1,1 miljoen islamitische Rohingya in het voornamelijk boeddhistische Birma. De nationale leider Aung San Suu Kyi heeft de aanslagen veroordeeld en de veiligheidstroepen geprezen maar spreekt zich niet uit over de positie van de Rohingya. Internationale leiders en ook de Dalai Lama hebben haar gevraagd de rechten van de Rohingya te respecteren.

De Nobelprijswinnaar voor de vrede is door westerse critici beschuldigd zich niet uit te spreken over de benarde positie van deze moslims in Birma. Ze zijn verstoken van de meest elementaire burgerrechten en worden door Birmezen beschouwd als illegale immigranten uit Bangladesh, hoewel de wortels van de Rohingya in Birma al eeuwenoud zijn."  Bron: Boeddhistisch dagblad & complete tekst

Ik heb het Boeddhisme eigenlijk altijd beschouwd als verreweg de enige religieuze beweging die vrede en broederschap aan de basis heeft (meer dan ooit het christendom.)
Het is ook niet specifiek een Godsdienst, want een Godsdienst erkent een verpersoonlijkte Godheid terwijl het boeddhisme uitgaat van de 'innerlijke verlichting' van de mens. (Lees eens een prachtig werkje van de Boeddha.)

Maar verbijsterend is het niet, dat boeddhisten zich scharen achter Geert Wilders, heel letterlijk:  zo merkte een der boeddhisten (die een racistische groep tegen moslims leidt) op dat hij 'iemand uit Holland..  éne Welder Wolder of zoiets / ó pardon u bedoelt Geert Wilders - zeer bewonderde. Hij noemde Wilders zelf een martelaar die de persoonlijke bederigingen weerstaat.

Natuurlijk is dit verre van onwaarschijnlijk, want overal waar onderscheid bestaat is de kern, de grond gelegd van alle wereldwijde intolerantie en dit al vanaf het jaar ver voor NUL.
Religies die ten aanzien van andere religies en religieuze overtuigingen - of aftakkingen daarvan op oorlogspad zijn, zoals de katholieken tegen de protestanten eens in Ierland (Kleine heugenis daaraan, Hier.)
Net zoals alle nationalistische verdeeldheid vanaf het oer stammenbewustzijn lang geleden - voert ook religieuze verdeeldheid tot geweld.

Of deze extreme aftakking van het Boeddhisme van grote invloed is op onder andere de Dalai Lama is nog de vraag, maar het is wel bevreemdend dat deze filosofie van de vrede tot racisme en intolerantie kan leiden :

Twee linkjes:
Boeddhistisch Dagblad
Birmese racistische boeddhisten steunen Donald Trump


Frans-Jozef schreef:

23 maart 2016 om 11:10

"Hallo Boeddhistisch dagblad, hoe komt het dat er in dit artikel gesproken wordt van een anti islamitische boeddhistische organisatie. Is dat niet net zoiets als een vlees etende vegetarische organisatie? Wat is daar de redenering achter? Is het feitelijk zo dat die organisatie boeddhistisch is? Wanneer is een organisatie boeddhistisch? Ik krijg het even niet helder. Kun je me even op weg helpen hiermee? Ben benieuwd naar de uitleg."

 

De 8 rijkste mensen ter wereld bezitten net zo veel als de 3,6 miljard armsten

'Meer dan 425 miljard dollar aan vermogen  hebben ze, de acht rijkste mensen op aarde. Velen kennen de nummer één, Bill Gates, oprichter van Microsoft. Maar wie zijn de andere zeven?

De acht rijkste mensen op aarde bezitten evenveel vermogen als de 3,6 miljard armste mensen, stelde ontwikkelingsorganisatie Oxfam Novib in een rapport dat maandag verscheen.

De cijfers van Oxfam Novib over Nederland laten een zelfde beeld zien. De rijkste 1 procent van Nederland bezit bijna een kwart van het Nederlandse vermogen. De negen Nederlandse miljardairs zijn samen goed voor een vermogen van 28 miljard dollar in 2016.

De acht rijkste mensen ter wereld hadden gezamenlijk zo’n 426 miljard dollar in 2016, volgens Oxfam Novib. Maar op dagbasis kan dit bedrag op dagbasis flink fluctueren. Zo is het actuele vermogen, per 16 januari 2017, volgens de Miljardairs Index van Bloomberg inmiddels ruim 500 miljard dollar.'

Bron en volledige tekst

 

De oprichter van Microsoft staat al jaren in de top van de lijst met rijkste personen ter wereld. Met een geschat vermogen van 92 miljard dollar houdt de 61-jarige Gates de nummer 2 Warren Buffet ruim achter zich. ((Warren Buffett (72,9 miljard dollar.))

 

Wat zou er toch mis zijn?

 

Nieuwe gruwelbeelden Belgisch slachthuis / Is het dier ongelijkwaardig?

Na aanleiding van nieuwe beelden opgenomen met verborgen camera - Zie verslag op 'Boerderij'- was er op de Belgische zender een korte discussie over.  Voor een deel is de logica te begrijpen, dat een slachthuis weinig anders kan zijn onder welke omstandigheden ook, dan een huis van horror, waar talloze liters bloed stromen, en waar aan de lopende band intelligente hoog ontwikkelde dieren worden vermoord en aan stukken gesneden. (Of moet je menen, sorry, niet vermoord maar geslacht.)
Hoe dat elke dag geweldloos en bloedeloos kan verlopen is onmogelijk.

Een betere argumentatie kwam van een vrouw die fatsoenlijke redenen gaf, om het welzijn van dieren te verbeteren. Vlees is eigenlijk luxe stelde zij. Maar ja, als je in de supermarkten reeds een doos met 20 frikandellen kunt kopen voor twee euro, waar je net één brood van kunt kopen, hoeveel luxe is het dan nog? Vergelijkbaar kost een klein blikje hondenvoer ook twee euro. Als een klein blikje hondenvoer net zo duur is als een hoop vlees voor mensen, geloof je dan echt dat het om meer kwaliteit gaat of dat het geen afvalvlees is? Om van vlees luxe te maken dienen mensen er ook voor te betalen, maar mensen willen voor vlees niet betalen (merkte men op.)

Ook merkte deze vrouw op wat iedereen weet - behalve misschien wat antieke filosofen zoals Descartes, die meende dat dieren geen lijden en smart ervaren - dat het gaat om evolutionair hoog ontwikkelde diersoorten, die logisch als maar wat, schrik ervaren angst en pijn, instinctief zijn deze dieren zelfs veel meer gericht op angstprikkels, omdat ze ook de prooidieren waren en zijn van roofdieren.
Ze zijn dus van nature zowel sensitief/gevoelig als schrikachtig. Maar wat me echt lang door het hoofd ging was de reactie van een man, (een religieus iemand naar ik meen, het onderwerp naderhand betrof euthanasie) namelijk zijn opmerking dat dieren ongelijkwaardig zijn aan de mens.

Je mag dan ten eerste concluderen dat deze opmerking uitsluitend kan komen van de mens zelf, natuurlijk, het is de mens zelf die conclusies trekt, aangaande zijn eigen "positie" in het universele bestaan, dat dieren insluit - er is géén tweede partij die een dergelijke opvatting kan beamen. Vervolgens kun je beamen, dat het deels klopt, er bestaat geen gelijkwaardigheid tussen mensen en dieren, wanneer je daarbij het menselijk intellect betrekt en zijn vermogen om over het bestaan en zichzelf na te denken, en zich af te vragen waarom hij in 's hemelsnaam op de wereld is. Daarna kun je per definitie niet meer spreken van ongelijkwaardigheid. Want hoog ontwikkelde dieren functioneren zoals mensen, ze hebben hetzelfde darmkanaal, dezelfde bloedsomloop, dezelfde organen, en dezelfde ontwikkelde zintuigen, ze ademen en hebben een hartslag en 'ruiken'. (En ze hebben een besturend brein.)

Tóch hameren mensen heel graag op "ongelijkwaardigheid", je kunt stellen dat leeuwen niet gelijkwaardig zijn aan zebrapaarden of gnoes, de ene behoort tot de predators en de andere tot vegetarisch levende dieren. Evolutionair is een dergelijke constatering evenwel absurd. De evolutie heeft -verdergaande- helemaal geen regels en wetten aangaande menselijke veronderstellingen van gelijkwaardigheid en ongelijkwaardigheid. De mens is evolutionair geen enkele TOP van niets.
De evolutie heeft geen 'brein' dat de schepping van het leven indeelde in minder en meerderwaardig, het gegeven dat de mens aan de top staat van de voedselketen is evolutionair verklaarbaar, maar daardoor krijgt hij geen specifieke meerwaarde.

In de evolutie wordt niet 'gedacht' aan waardes en waarde onderscheiden, waardes en waarde onderscheiden zijn menselijke verzinsels. Nogmaals het zijn menselijke verzinsel.

Daarbij bedenk, dat de mens niet alleen één soort is als compleet mensdom, dit kan natuurlijk al keihard worden ontkent door tig-racistische groepen en bewegingen, op grond van cultuur, achtergrond, volksgroep huidskleur of religieuze onderscheiden. Op grond van dergelijke motiveringen kan men het mensdom beschouwen als onderling ongelijkwaardig. Al wel dit evolutionair zonder meer kan worden ontkent. (De eerste mensen in wording waren waarschijnlijk Afrikanen.) Het is typisch menselijk om te redeneren op gronden van wel of niet gelijkwaardigheid, de geesteszieken meegerekend, die werden lange tijd beschouwd als ongelijkwaardig en dus minderwaardig.

Het klopt daarom en het klopt niet. Op grond van zijn hoogstaande intellect kan de mens zich beschouwen als ongelijkwaardig jegens dieren, (laten we het voor de duidelijkheid even houden op hoog ontwikkelde diersoorten en niet over wormen) in alle andere facetten zijn mens en dier biologische volledig identiek tot in kleinste onderdelen.

Maar dat is ergens natuurlijk de grote steen in de weg. Want wanneer je uitgaat van de hoog ontwikkelde gelijkwaardigheid van mens én dier, wat geeft je dan nog langer het recht om dieren de god ganse dag lang te slachten voor menselijke consumptie?

Dat men de schade voor dieren in slachthuizen moet beperken tot een minimum is waar en tegelijk een 'unterstatement', want dieren ruiken het bloed reeds van hun vermoordde broers en zussen. Er bestaat geen humane methode om leven af te slachten. Elk slachthuis is een horrorhuis. Alles wat men kan doen is de horror voor tig- miljoenen dieren zoveel mogelijk te beperken. En dit lijkt op zich reeds een excuses, want ga nu niet doen alsof dieren het niet al kilometers terug voelen aankomen.

Het zijn hoog ontwikkelde sensitieve schepselen, die zowel in het plezier en de ellende delen en die angst kennen, die instinctief aanvoelen dat ze worden omgebracht. Je merkt overigens hoe groot en hoog de TABOES opspelen bij dergelijke onderwerpen, de vleesindustrie wil een gerespecteerd onderdeel zijn van gigantische winstbedrijven, dat niet wil worden weggezet (of rechtgezet) als een bloederige walgelijke industrie, waar je reeds psychopathische neigingen voor moet hebben. Hoe zou je zulk "beroep" kunnen uitvoeren, als je van dieren hield en een gevoelig mens was?

Je kunt er niet veel meer van maken dan het is. De schade beperken. Het enige wat de dierenellende zou verminderen is eenvoudig afzien van vlees. Wanneer slechts de mensen bewuster zouden omgaan met vleesproductie en desnoods meer in de schappen lieten liggen, en wanneer vlees een fatsoenlijke prijs kreeg, zou dat het algeheel dierenwelzijn ten goede komen.

Zie ook AD

Park Avenue Manhattan en de Top elite aan de ene kant van de rivier..

'In deze documentaire wordt de vraag gesteld of een kind geboren aan Park Avenue in de Bronx het ooit zou kunnen schoppen tot in Park Avenue in Manhattan. 740 Park Avenue om precies te zijn: een appartementencomplex waar enkel miljardairs verblijven.

In Amerika worden de rijken steeds rijker en de armen steeds armer. Tussen 1979 en 2009 zag de rijkste 5 procent van de families hun inkomen met 72,7 procent toenemen, terwijl de 5 procent van de gezinnen met de laagste inkomens een vermindering kende van 7,4 procent. Van de totale Amerikaanse welvaart komt 42,7 procent ten goede aan slechts 1 procent van de mensen. Van die rijkste mensen van Amerika woont 1 procent op Park Avenue in New York City.

Tien minuten noordelijker de brug over loopt Park Avenue de Bronx in, waar de helft van de bevolking leeft van de voedselbank. De werkeloosheid is 19 procent en kinderen hebben hier twintig keer meer kans te worden vermoord dan de bewoners aan de andere kant van de rivier. Jacob Hacker, politicoloog aan de Yale universiteit, stelt dat de maatschappij is veranderd omdat er meer en meer geld naar de top gaat. Dit geld wordt door de rijken geïnvesteerd in politiek die gunstig is voor de rijken. De sociale mobiliteit in de samenleving is enorm afgenomen.

Toch blijven vooral de armste mensen in de samenleving geloven in de Amerikaanse droom om van een dubbeltje een kwartje of nog veel meer te worden. Intussen ontvangen de rijken van Park Avenue presidenten en senatoren in hun appartementen. Miljoenen dollars campagnegeld worden in het vooruitzicht gesteld in ruil voor lage belastingen.

De bewoners van Park Avenue in de Bronx kunnen hun president niet beïnvloeden en worden geconfronteerd met bezuinigingen in publieke gelden. Bezuinigingen die nodig waren voor de belastingverlagingen voor de rijken.'

Brontekst en LINK naar deze documentaire

The Rubber Hand Illusion - Horizon: Is Seeing Believing?

In het experiment in onderstaande filmpje goochelt de man met een fake hand, en plaatst de rechterhand van iemand achter een plankje, in plaats daarvan ligt er een wel zichtbare rubberen hand.

 

De man wekt door op de rubberen hand en de echte hand te strijken met een kwast de indruk als betrof de fakehand de echte rechterhand. Dan slaat hij er met een hamer op, met een schokeffect, want een moment identificeren de hersenen zich met de fake-hand.

 

Toch blijft het voor mij althans wat wazig wat men ermee nu wil aantonen.

 

Het vermogen van de menselijke geest om zichzelf buiten zichzelf te plaatsen, en met iets buiten zichzelf te identificeren, door het tegelijk te ervaren als iets van zichzelf, is niet bijster nieuw. Wanneer je er op een wat andere manier over nadenkt, is het vermogen om zich te verplaatsen en datgene waarmee men zich identificeert, de diepste oorzaak tot het medemenselijk vermogen om mee te leven.

 

Het experiment toont dit op banale en extreme manier. Wat het toont is dat de geest buiten zichzelf kan treden en zich kan verplaatsen in iets anders, een rubberen hand en dus een ding wordt door de geest verlevendigt en gekoppeld aan de échte rechterhand. Als iets van zichzelf. prima tot zover. Maar wanneer je zou kijken naar een vogeltje, die in iemands anders hand zou worden fijngeknepen, of het zou alleen deze suggestie opwekken, kun je jezelf ook verplaatsen in dit vogeltje, je gaat "voelen wat het dier" voelt.

Op eenzelfde manier bestaat medeleven.

(Een gedachtegang waar je minstens niet op was gekomen. Namelijk dat jezelf verplaatsen in iets of iemand de grond is van medeleven. Feitelijk of lichamelijk heb je evenmin een aanraking met andere mensen of met dieren desnoods. Maar omdat je jezelf kunt verplaatsen daarin en andermans leed op jezelf kunt 'terugplaatsen' ervaar je medeleven.)

 

De "rubberen hand" is vreemd genoeg nu juist dat, wat de mens maakt tot mens...

 

:
 

 

 

"Wat Bangde"..

Mensen hebben met hun verstand in feite onoverkomelijke problemen gecreëerd, dat geldt voor zowel religie als voor wetenschap. Een bekende wetenschapper merkte al eerder op, 'wat bangde" bij de veronderstelde aanvang van het heelal?' 13,8 miljard jaar geleden was er een "bang" en een heelal. Een bang uit wát?

Om dit kosmische probleem te omzeilen zijn er allerlei nieuwere theorieën, zoals de theorie dat er geen oer-aanvang is geweest, daarmee schept men wederom een onvermijdelijk probleem. Elk "iets", hoe men dat ook benoemd, als een 'oeratoom' of als singulariteit, een bepaalde (onbepaalde) kracht, heeft een vorm van bestaan. Dat roept altijd de vraag op hoe het is ontstaan. Een bestaan zonder een ontstaan klinkt als een mythe.
De momentele theorie is dat 13,8 miljard jaar geleden het heelal ontstond uit een enorm heet punt (ca. 10²⁸ K), met een bijna oneindig grote dichtheid, ofwel een singulariteit. Een singulariteit  is in de kosmologie een punt met een oneindig klein volume en een oneindige grote dichtheid.

Maar hoe kun je iets voorstellen dat tegelijk een oneindig klein volume heeft én een oneindig grote dichtheid? Misschien klopt het wiskundig, maar kun je de hele kosmische energie samenpersen in een 'singulariteit'? (Een onvoorstelbare kleinheid.)

Ik heb me er nooit iets bij kunnen voorstellen. Je kunt net zo min al het water van alle oceanen en rivieren en meren in een klein emmertje scheppen. Eerder zoeken wetenschappers naar een theorie die de kosmos zo na mogelijk brengt bij een totaal niets, en dat oneindig kleine (?) Bangde??

Eenzelfde problemen kun je ook hebben bij religieuze kwesties. Ik kan me niks voorstellen bij de menswording van Gods Zoon, die tijdens zijn beknopte leven de meest banale dingen deed, zoals 'wondertjes'. Geen wonderen met hoofdletter, maar hocus pocus, zoals 'water veranderen in wijn'. (Of kooplieden wegslaan bij een tempel.) Was God zich ten tijde niet bewust van de wereldwijde ellende en hongersnood en de oorlogen overal? De wereldellende oplossen was nog eens iets van betekenis geweest..

Ook kan ik me er niks bij voorstellen dat iets als God waarvan aangenomen dat God de schepper is van het hele Al, van gedaante verwisselde en een mens werd. Hij deed een paar wonderen hier en daar, niks van enige wereldbelangrijke betekenis, en verloor zich daarna in de roep "mijn God waarom hebt gij mij verlaten".
Zelfs bij de Zoon doet God wat God altijd deed, namelijk volledig stilzwijgen. De stilte van God is ijzingwekkend, zo ijzingwekkend dat hij nooit ingreep in alle verschrikkingen der wereld of in het persoonlijk mensenlot.

Ik vermoed dat van beide richtingen, hoe deze ook elkaars vijanden mogen zijn, (want God en toeval hebben geen gemeenzaamheid, al accepteren hedendaagse gelovigen soms de evolutieleer) geen antwoorden kunnen worden gegeven, op de daadwerkelijke kosmische kwesties.

Niemand kan iets zinnigs zeggen over WAT ER BANGDE. Men neemt aan dat er ooit, niets was. Maar aangezien dit niets volslagen onlogisch is, om er daadwerkelijk "alles" mee te verklaren (een grotere contradictie is niet mogelijk) zoekt men naar 'tussenwegen', iets tussen 'iets en niets' - misschien enkel een zeer vage niet nader te omschrijven en niet tastbare kracht, of er was nooit en nimmer enig vuurwerk. Omdat er nooit iets heeft "gebangd".

Het menselijk brein dat per slot aapachtige als voorlopers heeft, wil alles kunnen verklaren met zijn 'apenbrein'. En accepteert zijn eigen evolutionair bepaalde limiet niet.

Zelfs de filmpjes van de zogenaamde "Bang" kloppen niet, want eerst laat men een duistere ruimte zien, en daarin zou iets bangen, maat ruimte ontstond mét de bang. Men kan het uitsluitend begrijpen vanuit de bang en nooit als buitenstaande toeschouwer van een bang. Ook knalde er niets, want geluid heeft in ruimte geen weerkaatsing.

Wat is ruimte trouwens? Ruimte is misschien het meest onvoorstelbare wat bestaat en tegelijk 'niet bestaat'. Want in hoeverre bestaat ruimte? Om dat te kunnen bevatten heeft men wederom een definitie nodig van iets dat bestaat. (Desondanks bestaat ruimte middels onze eigen drie dimensionale vrijheid. Ik kan letterlijk door de ruimte heenslaan.)

Even zo weinig kan een redelijk mens zich ook maar iets voorstellen bij een begrip zoals kosmische oneindigheid.
We bestaan allen in het eindige, niet alleen elk levend organisme eindigt, de wereld zelf eindigt eenmaal, de zon eindigt, de Melkweg eindigt, ook al liggen er grote verschillen in limiet. Een vlinder heeft een bijna zielig kort bestaan, de mens moet onderhand oneindig leven voor dit diertje..
Maar hoe zit het met de oneindigheid?

Stel je meent dat er een einde (limiet) moet komen aan het heelal, hoe kondigt dit 'einde' zich vervolgens aan? Vaart men op een kosmische muur, met een kosmisch bord erop: "EINDE"? Of misschien als "BEGIN" wanneer het opnieuw begint. (Overal waar iets eindigt, moet wederom iets zijn, wat daarachter ligt.) 

Dat we hoe dan ook bestaan midden in een oneindig mysterie, is de enige correctie. Hoe graag wetenschap als religie dit mysterie ook wil oplossen in kosmische of religieuze theorieën.
Elk concept van God roept overigens minstens even indringende zo niet meer vragen op. (Dat God altijd was is en zal zijn is dusdanig vaag.)

Dat iets altijd kan zijn, is onlogisch, wanneer men echter principieel meent dat alles maar dan ook alles ooit moet zijn 'begonnen' rest wederom de vraag: Uit Wat of Hoe? (Momenteel is men al een heel eind aangaande de tal van waaroms en hoe's, maar de absolute grens ligt bij de vraag: Maar wat "bangde" er) :