donderdag 6 september 2018

'De EO en haar pyrrhusoverwinning'

Een stukje van Taede Smedes :
"Volgens NRC Handelsblad en andere media heeft de EO het bij de NPO gedaan gekregen dat er minder in het budget voor levensbeschouwing gesneden gaat worden dan oorspronkelijk de bedoeling was. Ik zag al op Facebook dat dit door velen – met name ‘reli-professionals’ en gelovigen – als iets zeer positiefs wordt gezien. Het wordt zelfs een beetje gezien als een overwinning: de EO heeft de NPO de meerwaarde van levensbeschouwelijke programma’s laten zien. Volgens NRC beweert de EO dat programma’s als De kist, Adieu God, Ik mis je en De verandering vooral door niet-kerkelijken en niet-gelovigen bekeken worden.
Tenenkrommend
Ik kan me dat laatste amper voorstellen. Eerlijk gezegd vind ik – misschien op Adieu God na – al deze programma’s tamelijk tenenkrommend. Ik zou er geen bezwaar tegen hebben als die programma’s zouden verdwijnen. Want hoe je het ook wendt of keert, wie naar deze EO-programma’s kijkt, kan toch de bekeringsdrang die eronder zit amper ontgaan. In het Nederlands Dagblad werd dit zelfs openlijk erkend: de EO heeft van oudsher een ‘missionaire’ doelstelling en koestert die ook. De oude evangelicale wortels van de EO blijven nog altijd aanwezig.
Vandaar dat ik ook wat ambivalent ben over de ‘overwinning’ van de EO op de oorspronkelijke NPO-plannen. Ook ik vind dat de NPO meer geld beschikbaar moet stellen aan levensbeschouwelijke programma’s. Maar dat is wat mij betreft heel breed en zou niet beperkt moeten worden tot christelijke programma’s. Levensbeschouwing wordt nu gereduceerd tot ‘geloof’, ‘godsdienst’ of zelfs ‘christendom’. Maar voor mij is levensbeschouwing breder.
Een visie op het hele bestaan
Levensbeschouwing heeft te maken met alle uitingen van mensen die een visie op het goede leven impliceren. Levensbeschouwing heeft te maken met een visie op het hele bestaan. Levensbeschouwing is niet een soort hobby of liefhebberij, maar is iets dat het hele bestaan van de mens doortrekt, dat dus raakt aan of – met Paul Tillich gedacht – aanwezig is in alle activiteiten die de mens onderneemt. Het is niet alleen aanwezig binnen kerkmuren of tijdens gesprekken over God, maar het is net zo goed aanwezig in wetenschap, literatuur, filosofie, sport – noem maar op. Als het gaat om drijfveren van mensen, om datgene wat hen ten diepste drijft, dan gaat het om levensbeschouwing." .. 
Bron en hele tekst.

Levensbeschouwing en tv gaan mijns inziens niet samen, gezien het zeer oppervlakkige gehalte van tv totaal. Ik bekijk wel elke dag levensbeschouwelijke thema's op Internet, dit is wel het meest geschikte medium als je echt naar zingevingen zoekt. Los hiervan.

Ik ben je volledig eens met Taede Smedes dat levensbeschouwing het totale gebied van het bestaan betrekt, maar ik begrijp eerlijk gezegd niet wat de levensbeschouwelijke inhoud is van bijvoorbeeld voetbal-praatprogramma's, of een gesprek van laten we zeggen over het vissen bij een beek. Ik vind deze 'voetbalgesprekken' zo ongelofelijk oninteressant dat ik niet weet hoe snel het weg te zappen. Wat kunnen mensen toch een mateloze eindeloze nonsens bij elkaar 'ouwehoeren'. Wanneer je dan zegt dat alles wat mensen doen of beweegt levensbeschouwelijk is, lijkt me dat nonsens.

Dat de EO 'zieltjes' wil winnen klopt, een kleine uitzondering was het programma Adieu God, maar elke reclamespot op tv wil ook iets van je, iedereen wil namelijk iets van je, de commerciële tv is volledig geprogrammeerd op het feit van "jouw" proberen voor zich, dat wil ook zeggen, voor hun product, te winnen. De dames van Astro tv willen je overtuigen van hún gave.

Een andere opmerking van Smedes die niet helemaal klopt is dat religie enkel een hobby is, voor veel mensen is religie een leefmanier, een beleving, dat is toch ietwat meer dan vissen als hobby.

Levensbeschouwing moet echter niet in handen zijn van sektarische religieuze bewegingen, het moet de complete humane filosofie aangaan, en de vele andere en alternatieve richtingen in het denken. Men zou de EO zoals Smedes het zegt inderdaad beter naast andere programma's kunnen zetten aangaande het Hindoeïsme en Boeddhisme bv.

Maar voor echte levensbeschouwing moet je, nogmaals, niet op tv zijn. De tv is mateloos en eindeloos oppervlakkig tot aan compleet nietszeggend.
Ieder mens heeft trouwens een "eigen gevoel" voor levensbeschouwing. Ik weet met zekerheid dat ik een compleet ander gevoel heb voor levensbeschouwing dan bv. Smedes.

Ik heb levensbeschouwing altijd al ervaren (reeds op jonge leeftijd) als iets universeels. Ik had daarom ooit een zeer uitgebreide verzameling boeken die soms haaks op elkaar filosofeerde, ik had nooit moeite met de universaliteit van religieuze en filosofische stromingen. Zodra een levensbeschouwing benauwend werkt door een bekrompen instelling haak ik af. Bestaan zelf is de filosofie van het leven..

woensdag 5 september 2018

Hoe krig je rust in je hoofd..

Een stukje uit Niburu (Hier) :
'Mensen voelen zich prettig als het relatief rustig is in hun hoofd en ze niet tot wanhoop worden gedreven door rond malende hersenen.  
De medische wetenschap weet hier wel raad mee, want er zijn talloze gepatenteerde chemische middelen die een zombie van je maken, maar dat is nu net weer wat je niet wilt.
Van alle onderdelen waaruit een menselijk lichaam bestaat, zijn de hersenen ongetwijfeld één van de belangrijkste. Het laatste wat je dan ook wilt is dat er een soort storm in je hoofd woedt.
Maar, wat je zeker niet wilt is dat men je volpropt met psychotrope medicijnen om zo te proberen die broodnodige rust in je hoofd te forceren. Echter, meer en meer wordt uit wetenschappelijke onderzoeken duidelijk dat er een volkomen natuurlijke manier is om die rust in je hersenen te creëren.  
De laatste jaren blijkt keer op keer dat de cannabinoïden van de cannabisplant fantastische eigenschappen bezitten voor het helen van allerlei stoornissen in het menselijk lichaam en het lijkt alsof we pas aan het begin staan van vele ontdekkingen die nog zullen volgen.'
De website Niburu maakt net als andere soortgelijke websites (9ForNews o.a.) graag reclame voor cannabis. Ik zet daar dikke twijfels bij.

Cannabis werkt net zoals andere drugs, en onder die drugs behoren ook al de psychedelische medicijnen op voorschrift, verslavend. Als je ooit drugsverslaafde mensen hebt gekend, weet je dat drugs de menselijke geest zwaar aantasten en kunnen leiden tot allerlei stoornissen.
De uitsluitend negatieve berichtgeving over door artsen voorgeschreven medicijnen is sowieso ook een te eenzijdige kijk op de realiteit.
Zo kan iemand die kampt met slapeloosheid wel degelijk baat hebben bij een slaapverwekkend medicijn. En kunnen bepaalde kalmeringstabletten de geest rustiger maken. Het punt is, en dat wil 'Niburu' je niet zeggen, dat alle drugs of die nu op natuurlijke of chemische basis zijn, gemakkelijk kunnen leiden tot verslaving: zolang drugs in de illegaliteit verkeren, kan een verslaving je ook nog financieel aan de grond werken.
Allemaal niet iets waarvoor je nu reclame wilt maken.

Niburu biedt namelijk geen echte alternatieven. Er zijn een heleboel mogelijkheden om een geest rustig te maken, bijvoorbeeld de natuur opzoeken en een uur of twee uur een rustige wandeling te maken. Ook zijn er goede methodes uit de oosterse meditatie, om je gedachten te verstillen en tot rust te brengen. Wat ook kan helpen is gewoonweg luisteren naar muziek (dan wel geen muziek van o.a. Deep Purple). Sommige mensen gaan eens flink fietsen - de energie die je steekt in juist al dat gepieker omzetten in fysieke energie. Als je lichaam moe is werkt dat op je hersenen en geest. Er zijn tal van mogelijkheden ter ontspanning.

De laatste jaren vooral zijn er veel filmpjes te zien, waar je enkel kunt kijken en luisteren naar bijvoorbeeld een ruisende zee, of naar een stromende beek met wat vogels op de achtergrond. Als je daar rustig naar gaat luisteren werkt dat kalmerend. Een mooie tv channel die ik eigenlijk pas ontdekte is myZen tv. Je kunt daar urenlang kijken naar de meest mooie natuurlijke landschappen overal ter wereld, en het stille geluid van golven en kabbelende beekjes enzovoort. Ook als je het niet gelooft misschien zul je toch merken dat het echt heel kalmerend werkt.

Niet alle mensen overigens verlangen naar een stille rustige geest, mensen zijn al te vaak ook juist grage kwebbellaars, en gaan de stilte eerder uit de weg. In deze tijd lijkt het welhaast meer en meer een nood, dat mensen zoeken naar rust. Elke dag is het overal druk, in het verkeer, op de winkelstraat, je bent al moe als je weer een verkeersspits hebt doorstaan. Mensen zijn drukdoende, en de moderne wereld is in feite verre minder geschikt voor de natuurlijke-mens als men wel wil aannemen.

Daarom krijgt ook natuurbehoud heden steeds meer belang bij mensen, juist het zoeken naar een rustige omgeving, waar het door mensen geproduceerde kabaal, samen met hun machines, achterwege blijft.

Dat alles zijn verreweg betere alternatieven dan het je willen aansmeren om cannabis te gaan gebruiken, drugs hebben al menige mens het leven kapot gemaakt of ze zijn eraan gestorven. Wat heb je aan verwarde geesten? Natuurlijk wil je het jezelf niet aandoen, om je met chemische middelen op doktersvoorschrift de hele dag door in een zombieachtige toestand te laten vervoeren. Er is gewoonweg nog altijd veel zo niet totale onkunde als het gaat om de menselijke hersenen. (Sommige psychiaters menen nog steeds dat af en toe stroomschokken in het brein helpt.) De bij of neven effecten van wel de meeste medicijnen geven al aan dat je beter helemaal ervan kunt afzien. Hierbij bedoel ik uiteraard middelen om je geestelijk te beïnvloeden (geen harttabletten.)
Je bent er altijd zelf bij wat je slikt en in welke mate. Het taboe van kalmerende medicijnen is overdreven.

Maar ik zou ervoor waken om je cannabis te laten aansmeren als een zogenaamd onschuldig natuurlijk middel..


Zovele manieren om je geest te relaxen...…..

dinsdag 4 september 2018

'Film The Happening'

Deze film was een tijdje terug op tv. De film wordt in deze recensie als saaie en een van de slechtste films van de regisseur genoemd. Maar alles is een kwestie van smaak, ikzelf vond de film intrigerend.
Het verhaal in de film verloopt rustig, nu is het een persoonlijke kwestie of je houdt van rustige films, andere mensen houden meer van op elkaar flitsend spektakel zodat het pijn doet aan je ogen.
Het thema van de film is in elk geval actueel, daarom sprak het mij aan.

Inhoudelijk was het inderdaad wat merkwaardig, mensen overal op straat en in het land kregen een soort waas over zich heen en begonnen massaal suïcide te plegen. In aanvang meende men dat het een gifaanval was door terroristen tot men erachter kwam dat dit gebeurde wanneer het opeens begon te waaien. Stilaan was het de natuur zelf, die een stille wraak begon te nemen op de mens, het schadelijkste wezen van de planeet.

De windvlagen trokken eerst over dicht bevolkte gebieden en naderhand was niemand meer veilig, tot het op een mysterieus moment stopte. (Dit bleek maar tijdelijk.) Het zou bijzonder zijn, wanneer de natuur op een manier wraak zou nemen tegen het wereldwijd 'natuurterrorisme' door mensen hun wil te ontnemen om te leven. En te dwingen om zelfmoord te plegen. Tja, misschien had een ietwat ander script beter gewerkt. De eerste levensbehoefte van de mens is (immers) óverleven. Zou je deze overlevingsdrang wegnemen had je onvoorstelbare macht.

Veel mensen zien de wereld als de Moeder aarde, Gaia, alles bestaat als een levend wezen, in universele verbondenheid. Dat deze moeder aarde op een of ander manier wraak neemt op de mens, die vanaf het begin der technologische revolutie de natuurlijke planeet ernstig heeft vestoord, en vervuild, schijnt eerder een mythe. De mens is de enige behoeder en bewaker van zijn wereld en die van al het leven.

Men kan zich niet voorstellen dat alles wat bestaat op een of andere manier met elkaar communiceert. Als een van de spelers in de film The Happening uitlegt dat bomen communiceren met het gras, komt dat nogal absurd over. Maar waarom zouden bomen en planten niet in een verbinding staan, die je niet moet beschouwen als een vorm van menselijke communicatie. Je weet niet of bijvoorbeeld bomen een 'zijnsbesef' hebben, ze vertonen kenmerken van levende organismes, je begrijpt echter alleen je eigen menselijke manier van communicatie en bewustzijn.

Dat de aarde de moeder is van al het leven is weinig irrationeel, zij is de bron ervan. In het verdere is de aarde echter overgeleverd aan de mens, dat de aarde manieren vindt om het meest schadelijke wezen voor zijn eigen natuurlijke voortbestaan te elimineren, door bijvoorbeeld een virus uit te strooien, dat zou wellicht een beter script zijn voor een dergelijke film - maar dergelijke wraakacties zijn fictief.

De film 'Happening' is een zeer moeizame manier van Gaia, die wordt voorgesteld als een zelfbewuste planeet die weet wat er allemaal gaande in, in bijvoorbeeld de grootschalige verwoestingen van de natuur door mensen, om de mens te verdelgen zoals een plaag. Door het moderne leven staat de mens waarschijnlijk verder weg van de natuur dan ooit, maar natuur blijft de bron van leven...……. 

maandag 3 september 2018

'Hoe vergeef je'..

Een mooi stukje dat ik las in Nieuwetijdskind magazine
'De Aantrekkingskracht van Schijnvergeving' (Enkele citaten) :
"Religieuze dwang tot vergeving
Toen ik klein was hoorde ik in de kerk heel veel over vergeving.  Vergeving vragen voor onze zonden, anderen vergeven. En natuurlijk het Evangelie van Goede Vrijdag, waarin Christus vergeving vroeg voor degenen die hem gekruisigd hadden. Pas veel later viel me op dat hij vergeving vroeg aan zijn God, en dat hij daarmee de vergeving van God belangrijker maakte dan die van hemzelf.  En dat heeft diepe invloed gehad op onze maatschappij.
.. Ik heb wat afgeworsteld met vergeving. Wat was dat nou? Betekende dat dat je iets niet meer erg vond? Maar sommige dingen waren wèl erg. Was het dan niet meer belangrijk? Maar hoe zat het dan met straf? En was als iemand het helemaal niet erg vond wat hij gedaan had? En dan even vergeven worden? Lekker makkelijk. Ik kwam er niet uit.
.. Als volwassene hoorde ik over het belang van vergeving voor jezelf. Omdat het je loskoppelde van die ander waar je anders door je woede en wraakzucht energetisch mee verbonden zou blijven. En daarmee zou je de omstandigheden creëren die zouden maken dat je in je volgende leven weer met elkaar te maken zou krijgen. Ik had inmiddels een behoorlijk heftige aanranding doorstaan en als er iets was wat ik niet wou was het die dader weer tegenkomen. Maar vergeven? Ik heb jaren gevoeld dat ik zou willen dansen op zijn graf. Karma of niet. Het heeft me meer dan tien jaar gekost voor ik zover mezelf geheeld had, dat ik daar niet meer stond. Had ik hem vergeven? Geen idee, ik begreep vergeving nog steeds niet.  Ik was inmiddels in de dertig.
Vergeving is de ander weer als mens kunnen zien
Zoals ik vergeving nu zie is dat je de ander weer als een heel mens kunt zien in plaats van gereduceerd tot dader. En om dat te kunnen, is het nodig om jezelf niet meer te zien als slachtoffer, maar als volledig, heel mens. Dat kan alleen als je je eigen wonden heelt en verwerkt. Als je werkelijk geheeld bent, als je werkelijk vrij bent en hetgeen je aangedaan is werkelijk  alleen nog maar een plek heeft in het verleden dan vergeef je vanzelf, want dan ben je er voorbij. Dan wil en kun je de ander zonder moeite loslaten, want je hebt geen behoefte meer aan iets van die ander. Je bent er los van.
Hoe heler je wordt, hoe makkelijker je los kunt laten
.. Hoe completer en stralender je wordt, hoe minder invloed die ander, die dader op je heeft tot je merkt dat je hem of haar vanzelf losgelaten hebt. Omdat hij jouw zelfbeeld op geen enkele manier meer definieert. En je kunt dan een diepe vrede voelen als je terugkijkt naar wat er gebeurde. Omdat het een plaats heeft in het verleden. Je kunt dan begrip hebben voor jezelf en ook voor de dader. Die je zijn eigen weg gunt naar verlichting, of hij nou begrijpt wat hij gedaan heeft of niet. Dat heeft geen vat meer op jou. Dat is zoals ik vergeving zie. Een weg die ik op mag gaan." ..
Door

Ik ben zestig jaar en weet nog steeds niet al te goed hoe ik mensen daadwerkelijk kan vergeven en niet als schijnvertoon waar dit artikel het over heeft. Wonden die anderen hebben geslagen in je leven, en dat zijn eerder de niet fysieke en dus psychische wonden, naarmate ze harder hebben geraakt des het moeilijker het is om 'ervan te genezen'.
Hoe kan de schijfster van dit stuk haar aanrander daadwerkelijk vergeven?
Emotionele gekwetstheden de zijn ontstaan door tal van factoren, plagerijen op school lang geleden, het feit dat mensen elkaar ook opzettelijk en bewust willen schaden, (het is namelijk niet zo dat iemand nooit beseft wat hij/zij doet) , pesterijen op bijvoorbeeld iemands werk et cetera.
daarover bestaan eerder tal van misvattingen, los van de religieuze eis of wens, dat vergeven een goede daad is aan een Hoger wezen, hetgeen weinig verschil maakt in het feit dat dit niet jouw gevoelens wegneemt van geraakt zijn, kwaadheid en woede om het aangedane.

Het is vaak behoorlijk zinloos om te wachten totdat iemand oprecht aankomt en zich ergens voor verontschuldigt, ik zou menen dat mensen zo doorgaans niet in elkaar zitten. Iemand die kwetst voelt zichzelf vaak ook gekwetst, het kwetsen is een manier om je af te reageren - ook op mensen die geen betrokkenheid hebben op iemands eigen bestaan en wat er daar allemaal aan valt op te merken - Mensen die veelal ontevreden zijn met hun eigen leven, zoeken al te vaak allerlei zondebokken. Door zich op een ander af te reageren, voelt men zichzelf dan 'opgelucht'. Doorgaans zijn dat mensen die nooit doen aan enig zelfonderzoek. Het kwetsen van een ander is ook een manier op het 'populaire jongetje te worden in een klas'..

Een reden om zogeheten iemand te vergeven is, volgens een psychologische factor, dat je dit doet voor jezelf, je houdt een bepaalde destructieve band aan met diegene en datgene wat je emotioneel heeft geraakt, je zit daardoor in een negatieve spiraal, je doet jezelf eigenlijk kwaad. Men zegt ook, vergeven is lóslaten, maar het kan ook andersom, lóslaten hetgeen geen vergeven is als zodanig, maar een manier om iets achter je te laten.

Een belangrijk gegeven in gekwetstheden heeft te doen met een zelfbeeld. Het probleem is waarschijnlijk, dat er niemand is die géén zelfbeeld heeft. Wie kon je kwetsen of raken als je geen zelfbeeld had?

Het vergeven heeft een bepaalde dwangmatigheid die ook de cultuur wat heeft opgelegd, wie niet kan vergeven is vaak zélf een naar mens, iemand die geen goede wil heeft, dit noem ik drogredenen. De kwestie van vergeven en vergeten heeft met een diep heelproces te maken, je kunt een diepe wonde niet helen door het te laten bloeden of er desgewenst zout op te strooien.

Een van de hoofdredenen van het feit dat mensen zich verwond voelen door wat voor reden ook, heeft te doen men het eigenwaarde gevoel. Een brute aanranding waar de schrijfster het over heeft, maakt je hele eigenwaarde kapot, pesterijen op een school maken iemands eigenwaarde kapot, het punt is dus de eigenwaarde. Je laat je eigenwaarde afhangen van de oordelen van anderen, en kapotmaken door anderen. Dit kun je helen door je eigenwaarde niet meer te laten bepalen door wie dan ook. Maar door zelfbesef, weten wie en wat je bent.

Tot slot, waarom zou er altijd moeten worden vergeven? Waag je eens aan die vraag. Is dat een cultureel iets, een beschaafdheidsnorm, Is vergeven 'wel menselijk' en het je aangedane, "ach"..


 

zaterdag 1 september 2018

Deze koe laat tranen en wordt gered..

Er is iets verschrikkelijk mis met de manier waarop mensen omgaan met dieren. Een mens in nood roept meteen massaal protest op, het dierenleed van miljoenen dieren elke dag doet dat niet. Behalve bij een enkeling zoals in dit filmpje. Ik moet zeggen dat ik niet wist dat een koe tranen kon laten, maar dit dier laat tranen. En wordt gered. Het dier mag in een weiland onder andere dieren.
 
Zoals zo vaak grijpt het aan. Organisaties zoals PETA laten voortdurend doorgaans met verborgen camera opgenomen meest hartverscheurende horrorachtige mishandelingen zien naar dieren. Je moet er zelfs maar tégen kunnen. We eten eigenlijk geen vlees, we eten dierenleed. We eten stress en ellende van miljoenen dieren. We eten angst van dieren in slachthuizen :
 
Hier dit (een zoveelste) aangrijpende filmpje, dit éne dier werd gered :
 

Weinende Kuh, jetzt gerettet! Crying Cow - now saved! with english subtitles  
13.908.007 weergaven