Mensen gunnen zichzelf de vrijheid die ze dieren massaal ontnemen

Twitter

'Pigs are like dogs in many ways. They are playful, fun-loving, intelligent, and quick to learn. Imagine just for a moment that we kept dogs in cages inside the filth of a factory farm.'

#WorldDayForFarmedAnimals #DayForFarmedAnimals

John Oberg

 



Bijna dood ervaring -Kim Rives-

Bijna dood ervaringen verlopen vaak anders, al hebben ze grote overeenkomsten. De bijna dood ervaring van Kim Rives (deze reeks is Nederlands ondertiteld.) Na een slopend ziekteproces kreeg zij een bijna dood ervaring. Maar de (bekende) tunnel kwam er niet in voor. Ze beschrijft het als:

"Ik was opeens los van mijn lichaam en zweefde bij het plafond. Ik keek naar beneden zag een lichaam in het bed en besefte dat dit van mij was. Als ik me hierover verwonderde verscheen er aan de rechterkant een man gekleed in wit".

 

De ervaring van uit het lichaam treden speelt een belangrijke rol bij bijna dood ervaringen. Er bestaat echter ook het fenomeen van uittredingen, mensen ervaren het uit het lichaam treden zonder dat het lichaam in een ernstige nood verkeert. Maar eerder bij een bepaalde ontspanning.

Wanneer de scepticus zegt, dat deze verschijnselen zoals hij ze noemt optreden, wanneer het lichaam in een ernstige doodsnood verkeert, verklaard het dus niet waarom mensen uittredingen ervaren, zonder dat het lichaam in doodsnood verkeert.

 

Verdergaande heeft de bijna dood ervaring van Kim Rives een overweldigende christelijke inhoud. Ze komt ook Jezus tegen. Het is zeer waarschijnlijk, zonder dat ik iets wil afdoen van zijn echtheid, dat de bijna dood ervaringen sterk worden gekleurd door de achtergronden van mensen. Een Hindoe die een bijna dood ervaring zou krijgen, zou een schildering ervaren uit zijn Hindoe geloof, enzoverder. De bijna dood ervaring schijnt niet noodzakelijk alleen te ontstaan bij religieuze mensen, niet gelovige mensen zouden het ook kunnen ervaren. Wat ervaren zij? Ervaren zij de hel omdat zij in hun bestaan niet geloofde?

 

Het lijkt allemaal wat onwaarschijnlijk, stel dat iemand een zeer humaan leven leidt zonder enig geloof, waarom zou hij dan een of andere hel moeten betreden? Bijna dood ervaringen worden waarschijnlijk ook misbruikt door christelijke organisaties, om hun geloof te verspreiden. Soms kun je afvragen of mensen een bijna doodervaring hadden, of het onderwerp gebruiken om hun geloof te verspreiden.

Zo heb je wel meer vragen..

 

Het idee dat je bijvoorbeeld na je dood allerlei naaste familieleden zou ontmoeten, terwijl je daar tijdens je leven totaal geen band mee had, lijkt eerder op een griezel voorstelling. Misschien zou je eerder een van je beste vrienden willen ontmoeten die eens zijn heen gegaan.

 

Tijdens bijna dood ervaringen is er geen fysieke activiteit meer, je hebt alleen nog de mogelijkheid om geestelijk van alles bij elkaar te spinnen. Mensen ervaren exact dat wat ze zich voorstellen, de vraag naar de realiteit van al deze voorstellingen is misschien wel irrelevant. Je bent in een geestelijke vorm, en een onderdeel daarvan is waarschijnlijk dat de geest zijn eigen realiteit projecteert. Deze projecties kunnen voortgaan in een schijnbaar hiernamaals. (Dit wordt ook bevestigt door allerlei esoterische literatuur - of door ervaren uittreders.)

 

Wat is dan de bedoeling van de bijna dood ervaring?

Je geest is zich bewust -of misschien onbewust bewust- van het feit dat het lichaam in ernstige nood verkeert, de vrees voor de dood komt dan razendsnel op iemand af, anderzijds zoekt de geest automatisch een aard vervanging van zijn fysieke leven, een hierna leven. Het zoekt naar vertrouwde dingen, dit om deels de confrontatie met 'de dood'' tegen te gaan.

 

Dit gaat trouwens niet helemaal op, neem mensen die de meest nare angstwekkende ervaringen krijgen tijdens een BDE. (Dat ligt er ook aan wat het onderbewustzijn op dat moment projecteert.) Misschien ondergaan wel gelovige mensen deze drempel eer positief.

 

De kwestie is per slot, wat is er nu waar aan de BDE? En hoe ziet het er in een -aangenomen- hierna dan uit? Het hierna is een geestelijke wereld, mensen projecteren hun eigen realiteiten in die geestelijke wereld, je zou het daarom eerder kunnen zien al talloze lagen, waar talloze verbeeldingen tot realiteit worden.

 

Voor sommigen is het hele idee van een voortleven misschien wel het meest angstaanjagende, stel je een eindeloze voortzetting voor van je leven, hoe óverleef je dat? De kleurrijke verbeeldingen van schitterende landschappen en schitterende wezens die er rondwaren, en een hele hoop "klatergoud", -zelfs de voorstelling van Eben Alexander die op de vleugel van vlinders meevloog- en al de verdere ontmoetingen, kunnen je soms iets geven van algehele troosteloosheid.

 

Dit, omdat we ons een aard hierna meer voorstellen, als een geestelijke transformatie, dit betreft meer een bepaalde toestand van zijn, en minder een kleurrijke fantasie....

 

 

'Wat is God?'

Tja, wat is God? Bepaalde blogauteurs krijgen nooit genoeg van God. Maar komen zelden bij de wezenlijke vragen, wat je als mens nu eigenlijk aan moet met God? Is God een aard supermens, de mens kan goed zijn, God is Algoed, de mens kan wetende zijn, God is Alwetende, de mens heeft een gevoel voor liefde, God is Alliefde, de mens is tegenwoordig, God is Al(om)tegenwoordig (hoe moeilijk de definitie ook is, want wat is dat eigenlijk 'alomtegenwoordig'?) Is dat laatste het onderscheid tussen mijn eigen 'zijnde' als afgescheiden mensenwezen, aanwezig als losstaande individu maar niet in alles en dus alomtegenwoordig. Terwijl God wél in ALLES aanwezig (tegenwoordig) is.

God schijnt in elk geval meer het verlengstuk van de mens, maar dan in zijn "AL" vorm, hij is geschapen uit de menselijke verbeelding van zijn eigen mens-zijn. De vraag is daarom, wat er aan God, als verlengstuk van de mens, nu Heilig is? Is de hoop van de mens inderdaad gevestigd op een aard van 'superintellect' dat ergens in de kosmos doolt, maar nog nooit één teken heeft gegeven van zijn aanwezigheid of existentie?
Waarom zou een concept van God eigenlijk hoop moeten vertegenwoordigen of een bestaanszin?
Misschien weet dit opperwezen zelf niet, waarom het bestaat. Heb ik als mens behoefte aan een supermens, die ik God noem?

Voor mij kraakt het fundament steeds meer van wat God zou moeten zijn. Religieuze blogs en auteurs kunnen mij zelfs nauwelijks meer boeien. Als er iets zou bestaan, als God, dan zou dat in elk geval het geheel en totaal andere moeten zijn. Zijn persoonsvorm komt daarmee waarschijnlijk tevens te vervallen. Alleen de mens is een persoon.

Maar naar welke richting ga je dan, naar een of ander element, een natuurkracht, een kosmisch iets, waarmee je eigenlijk geen relatie kunt aangaan in een persoonsvorm..
Dat is in zeker zin het probleem met God. De meeste gelovige mensen hebben er behoefte aan God te beschouwen als iets, waarmee je een persoonlijke band kunt hebben, waar je bij kunt vragen om hulp of om steun, om een 'klein wonder', iets wat de plaats inneemt van je eigen onmacht en je daaruit optilt.
Zou God geen persoon zijn, dan kon je dit soort 'aanspraken' of oproepen niet maken.

Doch mocht er iets bestaan als God, dan is het nog nooit ergens uit gebleken, dat deze God zich op welke manier ook mengt in de levens van de mensen, eerder schijnt het om een totaal ónverschillige macht te gaan. Waarom hebben mensen dan zulk een behoefte om te geloven in een Godsbestaan?

Als je het bestaan existentieel ervaart als zinloos, waarom zou een God daarin dan onderscheid maken? Met existentieel bedoel ik niet dat je zelf een zingeving kunt hebben voor je bestaan, maar het idee dat er achter alle zelfgeschapen zinnen en doelen van mensen een macht schuilt, die dit een meer fundamentele betekenis geeft. Maar dan hóe? Door louter en alleen "Zijn Bestaan"?

Ik zie niet in, waarom het enkel Er Zijn van een God alles opeens wel zinvol zou maken..
Mensen kampen existentieel met verschillende dingen: Het idee dat bestaan aan de grondslag geen enkele bedoeling ooit had noch een zin, dat het ganse heelal nietmaals een bedoeling had, is voor veel mensen wat ondraaglijk. (Het zou echter ook een aard bevrijding kunnen zijn.) Dan is geen enkel wezen op aarde zich zo bewust van zijn sterfelijkheid als de mens. Daarom hoopt de mens op de existentie van iets bovennatuurlijks of transcendentaals.

Een verdere eigenschap van God is immers dat 'hij' bovennatuurlijk en transcendentaal is. En dat, om die reden, de hele inrichting van de werkelijkheid, iets transcendentaals heeft. (Laatste hoeft niet perse een Godsbestaan in te sluiten.)

De vraag is eigenlijk, waarom zoveel mensen behoefte hebben aan een aard opperbaas, we hebben al zoveel bazen en opperbazen op aarde die de touwtjes in handen willen hebben van zoveel mensen. Misschien is dit idee een aard voortborduursel op de kindertijd, als kind heb je behoefte aan een vader/moeder die voor je zorgt en op je let.

Wat is God is natuurlijk een puur metafysische kwestie, het gaat niet om de stof waaruit God zou bestaan, uit welke atomen, in elk geval heeft God géén lichaam en is God géén stof. Dat is voor sommige al reden genoeg om God te beschouwen als een fabel.
Met God bedoel je een geestelijke essentie, maar geest krijgt ook al snel een menselijke betekenis.

Wat overblijft, is meer wat new age achtig, God is eer een alles omvattende energie, een staat van zijn, een "potentie" of "een idee". Met de tijd hebben mensen de talrijke voorstellingen van hun God en goden steeds verder moeten terugdringen, omdat God zijn geloofwaardigheid steeds meer heeft verloren. Is er, in dit lege heelal nog een plek voor God?

Of is het heelal zelf God? C.Q. God is verborgen 'achter het heelal'..

 

God heeft heel wat veranderingen doorgemaakt, van een bovenmenselijk opperwezen, tot iets minder persoonlijks, de albron, iets, de 'kosmos' en meer new age beladen termen..



Instemming orgaandonatie kan je doodvonnis zijn

"Hersenletsel bleek toch geen dood

Tijdens een interview op 25 september 2018 vertelt Rosa Smalen aan Jeroen Pauw hoe zij herstelde na een ernstig ongeval. Ze was met ernstig hersenletsel in het ziekenhuis opgenomen en uiteindelijk werd de donatievraag gesteld. Deze vraag mag alleen worden gesteld als de artsen de patiënt opgeven. Klaarblijkelijk werd door de familie niet ingestemd en Rosa ging naar de Leijpark kliniek in Tilburg en daar herstelde zij. Na drie maanden kwam zij weer bij uit haar coma en herstelde.

Medicus bleek toch te hebben getwijfeld

Dr. Kim Santegoed legt uit dat zij bij Rosa toch wel twijfel had omdat zij er heel slecht aan toe had. Nu zit zij dus aan tafel bij Jeroen Pauw. Witteman, die ook aan tafel zit vanwege programma’s die hij over coma maakt vertelt dat je er toch niet aan moet denken dat Rosa als orgaandonor zou zijn ingezet.

Wat zou er met Rosa zijn gebeurt als de familie wel had ingestemd met donatie...

Hersendoodprotocol noodzakelijk bij instemming

Als er was ingestemd met orgaandonatie dan had Rosa het hersendoodprotocol moeten doorlopen. Een van de testen uit dat protocol is de apneutest. Dan wordt de beademing stilgezet om te bezien of de patiënt nog zelf gaat ademhalen. 

Tot 10 minuten wordt de beademing stilgezet. Doordat de circulatie stilstaat ontstaat er hoge druk in de hersenen waardoor hersenschade ontstaat (vergelijkt u dit eens met wat er met de jonge voetballer Abdelhak Nouri is gebeurd). Daarnaast bestaat er een risico dat de patiënt door de apneutest een klaplong krijgt of kan er hartritmestoornis optreden. Desgewenst mag de test vaker worden uitgevoerd.

Erwin Kompanje, adviseur van de Gezondheidsraad inzake het hersendoodprotocol heeft op 13 januari 2018 aan de verslaggever van de Volkskrant (“NIEMAND WEET EIGENLIJK ECHT WAT DE BESTE BEHANDELING IS BIJ HERSENSCHADE”) laten weten dat het vaststellen van hersenschade is als kijken in een kristallen bol."

Bron en hele tekst
Hier kun je de uitzending zien (na ong. 20 min.)

Dit soort donor-reclame kom je veel tegen. Om een leven te redden moet een ander leven zijn leven laten. Het bijna schokkend geval in Pauw maakt dat schrijnend duidelijk, wat als "Rosa" werd óp gegeven als orgaandonor?

Zelfmoord op het spoor: dit gebeurt achter de schermen..

Een van de filmpjes, die ik al langer bewaarde voor mogelijke plaatsing :

"Jaarlijks plegen meer dan 200 mensen zelfmoord op het spoor. De trieste gebeurtenis heeft grote impact op nabestaanden, machinisten, en de dienstregeling van de NS. In Spoorbewakers het indringende verhaal van de hulpverleners."

"Het slachtoffer lag in wat delen op het spoor" zegt een van de getuigen. "Op het Nederlandse spoor vinden nog altijd de meeste zelfdodingen plaats, in vergelijking met andere landen in west Europa". Zelfmoord op het spoor heeft niet alleen grote impact op naaste familieleden van de zelfmoordenaar maar ook op de treinmachinisten die het zienderogen zien gebeuren, en andere medewerkers. Ook raakt de spoorweg vertrek en aankomst tijd ontregeld (voor een miljoen mensen per jaar.)

Een van de waarschijnlijk meest voorkomende oorzaken van zelfmoord op het spoor heeft te doen met psychiatrische patiënten, zoals in de locatie Vucht waar bij een psychiatrische inrichting met enige regelmaat mensen voor het spoor gaan.

Het is een vreemd soort realiteit, waar mensen in hun ernstige veelal psychische nood, geen of wel hulp krijgen, maar doorgaans gaan zelden echte alarmbellen rinkelen. Een ander probleem is het onnoemelijke taboe rond de dood, van veel mensen. Waardoor mensen die dood willen dit op zulke verschrikkelijke manieren moeten doen. Euthanasie toepassen op mensen die dood willen, wordt vergemakkelijkt bij een bepaalde leeftijd, maar wat als het jonge mensen betreft, die het helemaal gehad hebben en ermee willen kappen? Of mensen die kampen met ernstige psychische problemen?

De grootste nachtmerrie van een machinist is een vergelijkbaar filmpje, waarbij een treinmachinist vertelt over zelfdodingen voor de trein. Het gaat over de machteloosheid van de treinmachinist.. Die er des nachts niet meer van kon slapen...

Gepubliceerd op 27 jan. 2018

1.151.387 weergaven

 

De mens als hoeder of als plaag?

Is een fijn stukje uit TROUW :

"Theologisch elftal. De mens is in staat gebleken de aarde uit te putten. Het theologisch elftal buigt zich deze week over de vraag: wat is de betekenis van het begrip ‘rentmeesterschap’.

Wat is er toch met ons zelfbeeld aan de hand?’ vroeg filosoof Ralf Bodelier zich zaterdag af in Letter & Geest. Sinds we besef hebben van de ecologische crisis zien we de mens als ‘plaag’ voor de planeet. We zijn een gezwel, een ziekte, een zwerm sprinkhanen die de aarde uitvreet en andere soorten doet uitsterven.

Bodelier verlangt naar een optimistischer, waardiger, verhevener toon over de mens en zijn plek in de wereld. Hij verwijst daarbij naar de Bijbelse traditie die de mens ‘beeld van God noemt’. Dus wat zijn we nu: een duistere plaag voor de planeet of hoeder van de schepping?

Huisbeheerder

“Zeker ook hoeder”, begint Erik Borgman, hoogleraar publieke theologie aan Tilburg University. “Maar de theologische traditie grijpt dan vaak naar wat men rentmeesterschap noemt, de mens als een soort huisbeheerder van de aarde.” Daar distantieert hij zich van. “Dat rentmeesterschap wijst terecht op de verantwoordelijkheid van de mens, maar vergeet dat we zelf ook natuur zijn. We zijn onderdeel van de wereld. Rentmeesterschap impliceert een buitenstaanderspositie. Daarin neigt het naar de moderniteit, waarin de mens zichzelf altijd op een afstandje van de dingen plaatst, ze functioneel bekijkt en ze vervolgens voor eigen doeleinden gebruikt. We zijn beheerders van een huis, waar we zelf onderdeel van zijn. Dat zouden we veel scherper moeten zien.”

“Ik vind rentmeesterschap juist nog altijd een heel bruikbare term voor de rol van de mens”, zegt Wim van Vlastuin, hoogleraar theologie en spiritualiteit van het gereformeerd protestantisme aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. “In het paradijs krijgt de mens van God de dubbele opdracht om de aarde te bouwen en te bewaren. Daar ligt een gezond evenwicht in. We zijn echter vooral aan het bouwen geslagen en spraken hoog van onze ‘cultuuropdracht’. Dat resulteerde vaak in uitbuiting en uitputting van de aarde.

Dienstbaarheid

“Het woord ‘bewaren’ getuigt echter van meer respect en zorg voor de natuur. In de Bijbel wordt Jezus Christus de tweede Adam genoemd. De eerste Adam, de gevallen mens, kenmerkt zich vooral door het feit dat hij wil heersen over alles en iedereen. Dat hij wil onderwerpen. Christus is juist gekomen om te dienen. Dus zoals dat ‘bouwen’ vaak omsloeg in heersen en onderwerpen, zo krijgt ons ‘bewaren’ denk ik de kleur van dienstbaarheid.”

Borgman: “Toch staat dat bouwen er ook niet voor niets. Sommige mensen menen dat de ecologische crisis ons opdraagt zo min mogelijk sporen in deze wereld achter te laten. Maar kom op, je krijgt je lichaam toch ook niet om het aan het eind van de rit in te leveren alsof het niet gebruikt is? De wereld is er niet om ongebruikt te laten liggen."

(….)
Hele stuk in de BRON.

Het is een mooi artikel waar ik het wel mee eens ben. Ik kan me moeilijker vinden in woorden als rentmeester(schap) , het is een wat vreemd idee dat de mens de aarde zou 'bezitten' en daarom de aarde mag gebruiken hoe hijzelf wil, en erover tegelijk moet hoeden.

Miljoenen jaren had deze aarde geen menselijke beheerder en hoeder nodig, om oneindig rijk te groeien en te bloeien en zichzelf te verrijken met talloze dieren. Dan opeens komt de mens uit de evolutie in opkomst, en met het industriële tijdperk heeft hij de ónvermijdelijke plaats verovert, dat de mens inderdaad bij machte is de aarde als planeet volledig om zeep te helpen (ofwel te behoeden voor zijn eigen destructiviteit.)

Vanwege de huidige oppermacht van de (moderne) mens, is de aarde overgeleverd aan waarschijnlijk wel het grootste gevaar in zijn eigen evolutie. Want hoeveel VERSTAND heeft de mens nu? En kan hij deze positie van (over)macht ooit wel aan?

De gedachtegang, (Borgman) dat het het beste ware als de mens zo min mogelijk sporen in de wereld achterlaat, wat ook een beetje een gedachtegoed is van bepaalde filosofen - heeft iets van vrede, wie zou een leven kunnen leiden, van geboorte tot dood, zonder al te veel schade aan te richten aan zowel zijn leefomgeving, als in het geheel (in al zijn betrekkingen met de ander mens/natuur-en dieren)?

Je zou dan symbolisch als het ware op de "tenen door het leven moeten gaan", terwijl je het al niet kunt verhinderen dat je af en toe een huisje van een slakje onder je voet kapot trapt. Maar dit 'op de tenen lopen' heeft iets.

Soms vraag je jezelf af, wat de mens eigenlijk tegenwoordig allemaal nog moet doen? Ten eerste is alles er al tot in opperste overmaat. Misschien is de beste oplossing voor een betere gezondere en leefbaardere wereld, dat de mens stilaan zich wat gaat 'terug trekken' ...….

Miljarden dieren lijden in de intensieve vee-industrie

"Om hoeveel dieren in de industriele vee-industrie wereldwijd gaat het nu precies? Hoe groot is het probleem?

Alleen al in Nederland wordt een groot aantal dieren geslacht voor vlees. Neem de maand oktober 2017. Toen werden er in ons land maar liefst 1.127.300 varkens geslacht, volgens cijfers van het Centraal Bureau voor Statistiek (CBS). Daarbij kwamen nog 179.300 koeien, stieren en vaarzen, 129.100 kalveren tot 12 maanden oud, en 1.581.600 vleeskuikens. Een immens groot aantal in één maand in Nederland."

Bron en tekst

Wanneer er meer dan een miljoen varkens alleen in dit PRUT landje Nederland in een maand worden gedood en geslacht, moet je toch afvragen, hoe humaan dat allemaal überhaupt nog kan verlopen?
De concentratiekampen heeft de mens voor zichzelf afgeschaft, daarna begon hij aan de concentratiekampen voor de dieren wereldwijd :

"Wist je dat…

• Wereldwijd meer dan 70 miljard dieren worden gehouden voor vlees?  
• 60 miljard daarvan vleeskippen zijn?
• De VS maar liefst 9 miljard vleeskippen per jaar produceert?
• Brazilië en China jaarlijks elk verantwoordelijk zijn voor 6 miljard kippen?
• Het in Nederland gaat om ruim een half miljard per jaar?
• Jaarlijks wereldwijd 1,5 miljard varkens worden gefokt en geslacht?
• De helft daarvan in China wordt gehouden?
• De VS op de tweede plek komt met 107 miljoen varkens per jaar?
• Onze buren in Duitsland jaarlijks 59 miljoen varkens slachten?
• Nederland 15 miljoen varkens per jaar houdt voor vlees?"

Dat laatste is erg vreemd, valt het je ook op, dat je nooit in de vrije natuur, rondom een boerderij of ergens op een veld voor een varkenshouder ook maar 1 varken ziet, dat nog érgens van geniet, al was het maar een frisse windvlaag? (Terwijl deze bedrijven wel heel vaak braakliggende stukken land hebben.)

Nederland wil duidelijk meedoen aan de waanzinnige wereldproductie van dieren-vlees, door als kikkerlandje een dergelijke óvermaat aan dieren te houden en vleesproductie. (Waarin wil Nederland ook geen 'koploper' zijn?)

 

Af en toe ga je voorbij aan deze sterk riekende stallen, nee, varkens zijn niet vies, ze worden gehouden in vieze omstandigheden, de dieren ademen hun eigen vervuilde lucht dag en nacht, hebben geen open plek tegen de helse zomerhitte zoals dit jaar, en ze zijn allemaal ziek. Door hun leefomstandigheden.

We eten dus feitelijk met z'n allen ziek vlees, we eten dierenleed. We eten angst en ellende..

 

En dan hadden we alleen over varkens..