woensdag 23 januari 2019

"Undercoverbeelden zijn helemaal niet zo controversieel"

"Afgelopen maanden is Nederland meerdere keren opgeschrikt door opnieuw afschuwelijke undercoverbeelden die zijn gemaakt in de vee-industrie. De teneur in de reacties van de meeste Nederlanders op het beeldmateriaal is duidelijk. Dat dit in Nederland gebeurt, achter die zo zorgvuldig gesloten gehouden deuren, is een grove schande. Ondertussen doet de industrie er alles aan om de beelden te bagatelliseren en vooral de makers van het beeldmateriaal in een kwaad daglicht te zetten, want dat zijn ‘inbrekers’.
Als je het alleen hebt over vorm hoef je nooit over de inhoud te spreken. Dat is exact wat een dierwelzijnsexpert van de NVWA (Nederlandse voedsel en warenautoriteit) doet in haar weblog, als ze uitlegt waarom de NVWA niet direct optreedt als de NVWA geconfronteerd wordt met soms zeer schokkende beelden. Zij begrijpt dat mensen misstanden willen melden en bewijzen,  maar inbreken en opnames maken is niet goed te praten. Sterker, ze benadrukt het als ‘misdrijf’ en negeert de inhoud van de beelden.
 (..) Als je ervoor moet zorgen als toezichthouder dat de dierenwelzijnsregelgeving moet worden nageleefd, als je als toezichthouder ervoor moet zorgen dat het welzijn van dieren niet mag worden aangetast, met welk essentieel belang dient de NVWA dus rekening te houden? Sterker nog welk belang dient de NVWA te beschermen tegenover andere belangen binnen de geldende regelgeving?
Het antwoord op deze ‘moeilijke’ vraag is natuurlijk: het belang van de dieren. Juist dit belang wordt door de NVWA vergeten. Door het belang van dieren gewoon structureel niet te benoemen en te negeren heeft deze ‘expert’ dierenwelzijn – en dus ook de NVWA – duidelijk gemaakt dat zij dit belang helemaal niet belangrijk vinden. En als je iets niet belangrijk vindt ga je natuurlijk ook niet handhaven en blijf je vrienden met degenen die er ook zo over denken.
Undercoverbeelden leggen misstanden bloot op plekken waar de NVWA niet komt, maar ondanks rechtelijke uitspraken blijft de NVWA maar net doen alsof die er niet zijn. De NVWA blijft maar volhouden dat undercoverbeelden illegaal zijn en daarmee een misdrijf. De NVWA blijft maar in samenwerking met de sector ageren tegen degenen die dierenmishandelingen openbaar maken. Dit standpunt maakt duidelijk waarom de sector steeds maar weer met allerlei lofbetuigingen komt over de ‘juiste werkwijze’ van de NVWA."
Bron en complete Tekst (Animals Today)

Mij schijnt het overduidelijk waar het echte punt ligt, zoals dat eigenlijk altijd het geval is bij zowel politiek als bij verschillende belangverenigingen. De NVWA moet het doen met verschillende "vriendjes" en dan zijn ze liever beste maatjes met hun medemens-vrienden dan met dieren, en de hele situatie rond dierenwelzijn. Het dierenleed wat niet achter gesloten deuren blijft maar naar buiten treedt is storend voor de veesector zelf, en de overige belanghebbenden van die veesector (niet in laatste plaats de supermarktenketens) : Daarom worden dieractivisten als boosdoeners genoemd uiteindelijk.

Dat is de hele malle moer kermis zoals dit altijd domineert in de wereld waar tal van belangengroepen met elkaar strijdig zijn, degene die het belang van dierenwelzijn voor alles gaat, komt in direct conflict met belangengroepen die hun hele winst maken rondom (feitelijk) dierenleed.
Hoe kun je de brute slachter en diermishandelaar losmaken van de uiteindelijke consument van vlees? Dit is de wereld van oneerlijkheid en huichelarij tot aan de top..

Undercoverbeelden – een biggetje met ontvelde rug krijgt geen medische zorg | Foto: Animal Rights


Noot: Dit stukje is mede opgemaakt door iemand die zijn verstand nooit heeft meegekregen:
https://twitter.com/CeesdeBoer7/status/1088046637711269889

zaterdag 19 januari 2019

Hoe weerzinwekkend..

Het is de meest paradoxe tegen gedraaide voorstelling, dat we menen als een beschaafd land en volk te bestaan, terwijl men deze continue misstanden en zulk ernstig dierenleed toelaat, maar wel in de "onzichtbaarheid" van de dierindustrie en de slachthuizen. Want stel u voor, de beelden zouden t茅 aanstootgevend zijn voor de mensen :

Bekijk het in deze link,

Ramasubramanian Vegan
"They took everything from her and now... they are about to take her life." …..

馃挃WAAROM NOEMEN WIJ DIT GEEN MARTELEN?



This is motherhood in the meat industry!



 
 

woensdag 16 januari 2019

"Het recht van de sterkste"

Wie mij al jaren eerder hebben gelezen, zullen hebben bemerkt dat ik in een snel tempo zeer veel bezig ben geweest met iets wat me eigenlijk bij snelle bewustwording zeer ter harte ging. Dieractivisten en al de bewogenheden rondom dierenleed, elk mens voelde wel vaker aan, dat het niet klopte in de dierindustrie. Maar ergens gaat het aan je voorbij, je wordt geboren in een cultuur en traditie van vlees eten (is heel gewoon). Je hebt je leven lang dan ook vlees gegeten, vrijwel al de mensen die vegetari毛r of veganist zijn geworden uit kennis (ik weiger het overtuiging te noemen, dierenleed is geen overtuiging, dierenleed is een FEIT) hebben een deel van hun leven of grotendeels vlees gegeten, bij een maaltijd.
Menigeen zal dan zeggen, dat is volledig normaal, mensen zijn omnivoren, ze eten zowel natuurlijke als dierlijke producten. Men zegt dat vlees eten belangrijk is voor noodzakelijke voedingswaarden, ook dit is niet waar. Je kunt alle belangrijke voedingswaarden vervangen door natuurlijke producten.

Maar dat de mens perse een omnivoor is, is ook niet waar. Eerder ben je niet anders gewend, de mens is vanaf de oertijd al dieren aan het eten. Niet omdat hij die voedingswaarden nodig heeft. Misschien was het voor veel oerstammen wel een aard 'macho ding', 'mannelijke' jagers bewezen zich door dieren te jagen en te doden, bruutheid wordt ook heden blijkbaar nog gezien als een 'mannelijke kwaliteit' van een aard heldenmoed.

Pas las je op een Twittertje dat een stel jagers (van bepaalde adel) een beer die in een hol in winterslaap vertoefde, van buiten het hol aan flarden schoten, dan denk je: tjonge wat is dat een staaltje heldenmoed..

Maar als je al die veelal met verborgen camera's opgenomen beelden bekijkt, en verneemt van de wereldwijde ongelofelijke wrede brutaliteit jegens wel honderden miljoenen dieren, zo niet elke dag,
dan kan dat opslag leiden tot een bewuste verandering. De ene mens wordt opslag een veganist, de andere probeert in elk geval geen vlees meer te eten, zoekt alternatieven voor vlees, maar is toch nog wat gewend aan bepaalde -helaas- van dieren afkomstige producten, zoals bijvoorbeeld eieren en kaas. (Misschien koop hij dan uitsluitend 'vrije uitloop' eieren, en betaalt daar graag meer voor, maar eerlijk is eerlijk, ook die dieren gaan mee in de massale brute slacht.)

Als je eenmaal in het dieractivisme bent terecht gekomen, en dit gebeurde bij mij - kan dat welhaast leiden tot een roeping om te delen in het laten zien van waartoe mensen in staat zijn, en dat niet om de mensen als geheel (als compleet mensdom) te veroordelen. Die vergissing wordt al snel gemaakt door het tonen van dierenleed onderhand te beschouwen als een vingerwijzing naar de vlees etende mens, en de industrie die dat vlees 'produceert' , een dieractivist is immers z茅lf een mens. Hij is er niet op uit om mensen in de dierindustrie te veroordelen, maar laat zonder misverstand de afschuwelijke diermartelingen zien die daar plaatsvinden. Sommige mensen voelen zich dan echter vooral geraakt door dieractivisten.

Al dat dierenleed vindt plaats achter de gesloten muren van de stallen en schuren, en de slachthuizen. Maar als je misschien wilt weten waar de bonen vandaan komen die je eet of de erwten en wortelen, waarom wil je dan niet ook weten waar het vlees vandaan komt dat je eet?
Je voelt al automatisch aan, dat dit niet klopt.

In sommige landen die de barbaarsheden nog minder zijn ontstegen, worden dieren openbaar omgebracht op allerlei brute manieren, in sommige culturen worden dieren levend verbrand bij wijze van rituelen uit het jaar nul. Soms lijken zulke beelden wel op openbare executies van moordenaars. Je gaat welhaast je afvragen, of al deze dieren ons mensen soms iets ernstigs hebben misdaan.
Dat we ons hele geweten en onze moraliteit en zelfs al ons erbarmen en medelijden wegwissen.

Een Aziatisch iemand plukte angora konijnen, die er zo leuk uitzien met hun vachtjes, bij vol bewustzijn met plukken de vacht van hun gevoelige huid, bij elke hap schreeuwde een dier het uit. Sommige reageerders laten weten dat ze het geluid niet konden verdragen, zo gruwelijk. De Aziaat evenwel lijkt op een robot, een metalen ijskoude machine, die hoort het schreeuwen der dieren al lang niet meer. Het kan hem kortweg geen ene moer schelen.

Wat is er van ons mensen eigenlijk geworden? Of is dit het eeuwige drama van de uit evolutie ontstane mens?


Soms meende je, dat evolutie een bepaalde richting op ging, de mens scheen als enige soort der dieren, want de mens is een dier en niets anders - te gaan beschikken over iets wat hijzelf geweten ging noemen, een besef van het onderscheid tussen goed en kwaad, een moreel geweten. Dat zou toch het werk van een God kunnen zijn?
Het moreel geweten schijnt de mens, in realiteit, echter in het geheel niet te bezwaren, er hoeft maar een gewetenloze machtsfanaat te komen, met de naam Hitler, en een heel volk is bereid om de meest ernstige misdaden te begaan jegens medemensen. Medemensen die voorheen in hun eigen straten goede burgers werden genoemd en waarmee men zaken deed.

Maar de mens is verandert... dat was de nieuwe heilsboodschap van een intellectueel en athe茂st, Steven Pinker, hij maakte namelijk berekeningen, en die wezen uit dat mensen bepaalde zaken niet meer deden, met vraagteken, want ik betwijfel of bijvoorbeeld slavernij niet meer voorkomt. De werkelijkheid is echter geen wiskunde. Niemand heeft daadwerkelijk iets aan Heilsprofeten van de nieuwe tijd: Pinker meent dat de mens door middel van uitsluitend zijn Ratio, zijn kenniswereld, tot een b茅ter mens is geworden.

Op tv was pas geleden een docu. (een van de zeer weinige die mij echt aansprak) van een milieuactivist. Men sprak met hem over wat voor "bezieling" de mens nu eigenlijk nodig had, en wat de mens -sowieso- drijft. Ergens op het slot maakte hij een aangrijpende opmerking, namelijk dat de mens een bepaalde vorm van spiritualiteit nodig heeft. Maar geen spiritualiteit die gaat over het "oproepen van geesten" (Noot mijnerzijds.) Maar een spiritualiteit die de aarde aangaat, de natuur, al het leven, het alles wat bestaat, een aard kosmische besef van het waarde van het geheel der dingen.

Met intellect kennis en kunde kom je er dus niet..
De mens heeft een ingrijpend wezens-veranderend besef nodig.

Volgens allerlei foute interpretaties van de evolutie zou er een recht van de sterkste bestaan, maar let wel, evolutie was een "doelloos" gebeuren, als je het strikt natuurlijk neemt, er speelde en speelt in de evolutie helemaal geen idee van recht en rechten. Alleen mensen verzinnen zaken als recht en rechten.
De natuur ontwikkelde zich zo dat bepaalde diersoorten overleefde door als sterkere (meest bruut) op te treden, zoals roofdieren, andere door zich het beste te kunnen aanpassen aan voorhanden zijnde omgevingen -laatste heeft al helemaal niks te maken met sterkte- of door vernuftig en slim te zijn. In dat vernuftig en slim zijn kwam de mens tevoorschijn.

Je vraagt je misschien af, waarom is de mens het meest dominante op aarde, zelfs de klauwen van roofdieren en de slagtanden of al het andere natuurlijke verweer tegen vijanden kunnen niet op tegen de mens. Omdat de mens dat heeft ontwikkeld wat bij dieren slechts matig mogelijk was: intellect, denken en begrijpen en handelen op grond van denken en begrijpen.
Wat kan een stier die maar wat zielig rondrent ergens op het slagveld in Spanje tegen de speren en lansen van een stierenvechter, die het dier doodsteken? Het is een "poeha" om niks, want de mens is zwaar bewapend, en het dier heeft niets meer dan zijn natuurlijke 'geschut'..

Wie dus nogmaals, in de natuur een systeem ziet dat wel van een schepper afkomstig moet zijn, die een mens schiep met een moreel geweten, en een kennis van "de boom van" goed en kwaad, moet zich gedwongen afvragen (anders ben je maar een kletser) waarom dat zo volslagen en volledig faalde en faalt? Want mensen zijn de meest gewetenloze wrede en brutale schepselen op het aardoppervlak. Die in verloop van niet al te lange tijd meer dreigen al het leven op aarde uit te roeien.

Hoog tijd dus, dat de jongere generaties de zogenaamde volwassenen een flinke halt gaan toeroepen.
Want de TOEKOMST IS VAN "HEN".....

dinsdag 8 januari 2019

'Niet gelukkig zijn is een tekortkoming en geen ziektebeeld.'

Psychiater Damiaan Denys: er is geen shortcut naar geluk

"Nederland is veiliger, rijker, socialer en gezonder dan ooit. We staan op de zesde plaats in de lijst van gelukkigste landen ter wereld. Tegelijk geven we miljarden euro's uit aan geestelijke gezondheidszorg voor volwassenen.
Als we zo gelukkig zijn in Nederland, waarom lukt het ons dan niet om gelukkig te zijn?
'Dat is de cruciale vraag in Nederland op de sofa, waar geen eenduidig antwoord op te geven is. Maar misschien zit het antwoord verscholen in de vraag zelf: het lukt ons niet om gelukkig te zijn omdat we gelukkig willen zijn. Het is een wijdverbreid misverstand dat geluk iets is wat we kunnen nastreven. Toch zal je in 2000 jaar geschiedenis van de filosofie geen denker vinden die onderschrijft dat geluk een doel is wat we kunnen verwezenlijken. In de klassieke filosofie zijn er drie dingen die het nastreven waard zijn: het goede, het ware en het schone. Geluk is daarin bijvangst, maar nooit een doel op zich.'
'V贸贸r onze tijd was geluk iets wat mensen zo nu en dan overviel, maar wat nooit binnen het bereik van de mens zelf lag. Inmiddels leven we in een heel merkwaardige samenleving waar het nastreven van het geluk een doel op zich geworden is. Tot voor kort waren we nog te druk met zorgen dat we voldoende eten en drinken hadden: de publiekelijke toegang tot noodzakelijke voorzieningen hebben we pas sinds 80 jaar. Mensen moesten zich volledig inspannen om te kunnen overleven, om maar niet te sterven. Sinds de Tweede Wereldoorlog is dat verdwenen.'
'We hebben veel tijd gekregen om ons bezig te houden met andere aspecten. En dat is toegegroeid naar een centrale wens: ik wil gelukkig worden. Elk moment dat ik niet gelukkig ben, wordt als een verloren moment gezien. Dat maakt dat wij niet gelukkig kunnen zijn. We kunnen het niet bereiken door ernaar te streven. Alleen maar door er ontvankelijk voor te zijn op het moment dat het geluk zich voordoet.'
Complete Tekst en BRON.