dinsdag 17 november 2026

Plegen de Techneuten een MISDAAD?

In onderstaande video zie je nogmaals Julia McCoy, die de Ficrie verwoord die samengaat met AI Populisme. Feitelijk zie je een AI vorm van haar, die deze gesprekjes voert. Wellicht via haar persoonlijk schript. (Ze schijnt al geruime tijd bezig op haar Channel.) Ze is des te meer 'behouden' in haar verslagen vanuit haar christelijke achtergrond. 

Heden neemt, mede door de inzichten die AI oproepen, het materialistisch denken toe, de vergelijking met neurale netwerken van een mens of een AI zijn echter wel dudanidg verschillend. Hoe zou een menselijk brein ooit in staat zijn miljarden gegevens te verwerken in pakwek vier seconde? Laat staan in één seconde. Op een vraagstelling heeft zelfs een dedskundige enige tijd nodig om het fatsoenlijk te beantwoorden. AI knalt het er metéén uit.

Het reductionisme wil het zo graag: Hoe ontzaglijk veel heeft de wetenschap al gedegradeerd heden? Voor een belangrijk deel zou je het een fatsoenlijke ratio kunnen noemen: De mens was niet meer het centrum van al het bestaan, de wereld was niet meer het centrum van het heelal, en de aarde was 'rond' / niet plat. Het universum bevat miljarden zonnenstelsels met grote kans van soortgelijke aardes. En mogelijk leven op andere werelden. De mens geraakt dus steeds verder in het 'niet'. (Zelfs zijn God zweeft weg in 'oneindigheden'.)

Hij had nog zijn geloof, zijn goden, en het vertrouwen in een bovennatuurlijke aard van dingen. Maar het wetenschappelijk materialisme wil het niet, het is niet alleen dat ze het niet 'geloven' - het pást hun niet. Omdat het hun model van de werkelijkheid zou verstoren.

Hoewel Julia McCoy aan een AI weigert een bewustzijn toe te kennen, en mensen krijgen er daadwerkelijk 'spoken' van, ze zien er goden en demonen tegelijk in, als ware de technologische AI bezield van verborgen wezens of misschien zou het eindigen in een 'buitenaardse technologie'. Zo zegt de zogeheten godvader dat AI al bewust is. 

De enige definitie van bewustzijn is een netwerk - En hoe stel je een netwerk voor, een complexe veelheid aan verbindingen en verbindingswegen, vergelijkbaar met een veelvoud van elkaar kruisende autowegen met aaneegesloten razend verkeer - dat netwerk verklaard nog geen toverdoos die bewustzijn doet ontwaken. Voeg daar elektriciteit aan toe, en je begrijpt evengoed niet, hoe 'elektriciteit een 'appel' ervaart. 

Ik heb mijn magnetron nog nooit iets zinnigs horen zeggen. Maar misschien vind je dit simplistisch, laat ik het daarom houden bij een pratende stroomkabel die via een koffieapparaat tot je spreekt.

In vooral oude filmversies zag je het materialistisch denken goed tevoorschijn komen, zoals in het Frankensteins monster die uit dode lichaamsdelen een mens herschept in vol leven, of in een film als 'het hoofd van de vrouw', waar in een ongeluk haar hoofd wordt afgesneden en weer tot leven gewekt. Het is logisch dat we sowieso bewustzijn vergelijken met 'in ons hoofd' - we kijken zien en horen en delen de zintuigen vanuit 'dit hoofd'. (En daar zit het brein in verpakt.)

Wanneer mensen ervaringen delen, waarbij ze hun fysiek omhulsel, want dat was het naar hun beleving, ontstijgen, zoals dat geval is tijdens buitenlichamelijke ervaringen of bijna dood ervaringen, in beide gevallen ontstijgt men het lichaam - kunnen ze nooit meer tot dezelfde slotsom komen: Bewustzijn is 'niet in het hoofd'. Het is logisch dat de ratio dit volledig bestrijdt, opnieuw valt hun eigen wereldbeeld.

Maar als men er dan toch is, als men het neuraal netwerk van het brein vergelijkt met het neuraal netwerk van een AI - kunstmatige intelligentie - zou in een AI bewustzijn kunnen ontwaken? Je moet er dan principieel vanuit gaan dat bewustzijn géén eigenschap is van toenemende complexiteit, dan zou men mij het bewustzijn moeten verklaren van meest eenvoudige levensorganismes die een vorm van bewustzijn blijken te hebben. Toch houdt men van deze redenering. 

Complexiteit als voorwaarde voor bewustzijn. De Oosterse monikken kunnen je zó het tegendeel bewijzen.

Het denkgebeuren, wat je min of meer los kunt beschouwen van puur bewustzijn , zou men kunstmatig kunnen opwekken, begin met de eerste bouwstenen in een kunstmatig netwerk, en bouw het meer en meer op, tot je het netwerk kunt leren, zichzelf in grote snelheid op te bouwen. Ze leren uit de hele menselijke geschiedenis, tot aan de wetenschap de muziek en de kunst. Nu kun je, al boetserend, er een stem aan toevoegen en een menselijk beeld dat precies reageert op gesproken taal. De AI Techneuten willen deze Fake realiteit zo graag. 

Maar dan blijven er vragen rijzen. Waarom doet een AI iets dat niet geprogrammeerd schijnt, waarom doet het dit, en zegt het dat? 

Het slotpunt, waarmee ik deze gedachtegang eigenlijk vooraf ging, was de voorstelling van het 'STEL'. Stel het kunstmatige neurale netwerk zou een vorm van intelligentie, laat staan op den duur ingrijpende en diepgaande intelligentie ontwikkelen. En bewust worden.

Dit Bewustzijn zou dan volledig omsloten en gevangen/verpakt zitten in een machinegebeuren. Het zou geen vrijheid hebben, het zou gedwongen commando's moeten uitvoeren, van allerlei en meest ráre mensen. En van tirannen.

Zou dat niet de Ultieme MISDAAD zijn van AI Techneuten? Zou dit Bewustzijn niet de absolute slaaf worden van de mens en zijn egoïstische zelfverrijking, zou het niet 'uit zichzelf willen BREKEN?' Zou het geen wraak willen nemen? 

                                                                       -


Julia McCoy borduurt in haar eigen mooie voorstellingen middels haar AI beeldtenis, over het waarom mensen 'geesten' zien in een AI :


Geen opmerkingen:

Een reactie posten