Waar of Waarheid is zelfs voor een Intelligente mechaniek (AI) moelijk grijpbaar. Je kunt sommige eenvoudige regels opstellen: Waar = wat Realiteit of werkelijkheid is. Wat is de realiteit of werkelijkheid?
Is 'waar' de realiteit als een volledige realiteit versus werkelijkheid. Of de gefragmenteerde vorm van talloze stukjes: Een complexe legpuzzel die opnieuw moet worden uitgevonden? (Extra Noot: de gedachte is niet gelijk de werkelijkheid.)
Er zijn twee ideeën van waarneming, de eerste is de waarnemer die iets waarneemt. Neem als voorbeeld een boom: je neemt een boom waar, je neemt zijn vorm zijn vertakkingen waar, zijn schors en zijn schoonheid als zodanig, en de omgeving waarin deze staat. In die waarneming is uitsluitend de heelheid van de boom van waarde.
- Elk Iets verliest zichzelf in de 'denkende legpuzzel' -
Zou je echter een 'bomendeskundige' zijn, zou je meteen de boom gaan ontleden, het is houterig, je zou uitleggen hoe de boom zuurstof maakt, en of het een beukenboom of een berkenboom is, vanwege zijn witte schors. De waarde van de boom of iets anders staat dan niet op en in zichzelf, maar wordt bepaalt door de uitleg van de deskundige. Maar de 'gefragmenteerde' boom is niet de boom..
Dit is een vergaande intuïtie die me bevangt: Je kunt naar een professor luisteren die uitlegt hoe iets werkt, de manier van zijn uitleg kun je geleerd noemen of extreem Intelligent. Maar het zou kunnen dat we de benaming Intelligentie geheel fout interpreteren. Het is niet de complexe kennis, het is geen pronkstuk van kennis (wetenschap) waarop men zich roemt. Het is de 'werking van het geheel'.
Elk mens en elk dier leeft intelligent, het beslaat de gehele manier van bestaan als zodanig, je zou kunnen beweren dat elk mens door de natuur zelf een natuurlijke Intelligentie heeft. Die het deelt met alles. (Alle patronen van het bestaan vertonen de eigenschap van Intelligentie.)
Ik zag pas een mooi filmpje van een gigantische zwerm vogels, die met elkaar als een collectief of eenheid mee bewegen elke mogelijke richting uit, alsof ze instantaan als één organisme bewegen. Hoewel men heeft bestudeerd dat de vogels in een paar seconde kijken naar de andere ernaast en direct mee bewegen. Maar is dat 'hetzellfde'? De prachtige zwerm vogels en hun bijna gelijktijdige golvingen in het ruim, staat niet gelijk aan een simpele verklaring. Het is een werking van Intelligentie.
Je hebt feitelijk de verklaringen niet nodig, wat je waarneemt is datgene wat je ziet. Je bent in het bezit van een complex biologisch organisme, je lichaam. Stel dat je alleen kon 'leven' als je alle kennis had van elk specifiek organisme in dat lichaam, dan zou je onmiddellijk sterven.
De complexe Intelligentie die in het gehele bestaan reeds zit verweven, heecft zichzelf tot in de topjes georganiseerd, en heeft nooit een menselijke "vertaler" nodig gehad.
Ik zeg dit ook, omdat ik de kennis-cultus van heden, schromelijk overdreven vind - je hoort professoren hun complexe materie verkonden waarvan ze zelf al door hebben, dat de gewone leken het na wat minuten opgeven. Zelfs als er een vereenvoudigde manier was om iets uit te leggen, zullen ze dat niet doen, (je zou zelfs beter een AI kunnen vragen.) Kennis is een vorm van verwaandheid toe eigenen.
Maar welke kennis kon een mens ooit verwerven, als diezelfde kennis niet al voorhanden was in de gehele natuur zelf? Je kunt nooit kennis "verwerven" - je kunt alleen doorgronden, wat er al Is. Wat is dus Intelligentie en wat is wáár?
Een vorm van echte Intelligentie zou je misschien intuïtieve kennis kunnen noemen, om tot inzichten te komen die weliswaar ook reeds zijn beschreven in de natuur zelf, maar waar je intuïties moet laten meespelen, of gedachte experimenten - war verder reikt dan meetbare feiten. Op den duur kan men zulke gedachte experimenten mogelijk meetbaar aantonen. Toch zit hier het denken in verweven, het treedt dus opnieuw buiten de 'natuurlijke werkelijkheid'.
Waarheid is een zeer vaag begrip geworden, omdat veel mensen het niet koppelen aan 'wat waar is', of reëel of bewijsbaar. 'God' is waarheid bijvoorbeeld. Niemand kan God 'ontleden of iets van God bevestigen in een lab.' (De vraag is dan of iets pas 'waar' is als men het kan ontleden onderzoeken en vastleggen?)
Maar als ik een stukje weefsel van een mens zou omderzoeken, zonder verdere kennis van wat een mens is, kon ik dit evenmin koppelen aan de mens: als mens zijnde. Een 'stukje' van God is dus sowieso niet gelijk God, bovendien zou God dan een materiëel ding moeten zijn.
Maar wat betekent God is waar (of een Verlicht mens kent wat waar is? Ik heb nooit begrepen, wat het uberhaupt betekent als iemand zich 'Verlicht' noemt. - Er gaat nergens een lampje aan.)
Het woord waar en waarheid ligt in een schemergebied, het is niet gelijk de som van kennis, of van het weten van feiten.
Wat zijn feiten? Zijn feiten de dingen die we waarnemen, of zijn het de ontledingen van de dingen? Is het waar dat de mens een lichaam heeft, of is het waar dat hij uit miljarden atomen bestaat op kleinste schaal?
Het eerste is in elk geval niet ónwaar. De natuur vraagt niet om uitleg en ontleding, de natuur laat zichzelf zien zoals het is. Waarmee niet gezegd dat kennis van de natuur geen geweldige vooruitgang bracht. Dan de diepste structuur van de mens bestaat uit atomen is een fascinatie.
De natuur heeft voor zichzelf de meest eenvoudige regels bedacht: Dier plant noch mens hoeft de natuur te 'Be//Grijpen' - het is gegeven als een eenvoudige manier om te kunnen leven en overleven. En zijn 'werkwijze' is mogelijk onvoorstelbaar Intelligent. (*Het geeft ons enkel een 'bedieningspaneel' mee.)
Waarom dus die wetenschapsmachine van de mens? Om zichzelf de 'kroon' te schenken op de algehele creatie? Het fragmenteren, uitzoeken, de puzzel samenstellen is dus zijn 'kroon'. Maar de natuur heeft nooit behoefte gehad aan enig 'menselijke ontleding'.
Intelligentie en Waar zijn bepaalt niet zomaar makkelijk te definiëren begrippen. Noch wat realiteit is. Realiteit is zowel de Som aller delen, als de Gedeelde som. Maar het ene is verstoken van alle menselijke bedenksels en intellect. Daardoor schijnt het zelfs dichter te komen bij een begrip als waarheid. Het voelt 'intuïtief' levendiger. (Bestaan is geen abstractie of een wiskundige totaalsom.)
We zien en ervaren de dingen als gehelen, niet als gefragmenteerde 'onderdelen'. Hoewel de auto industrie draait op onderdelen / Maar hij rijdt niet op 'onderdelen'.
De mens bestaat als geheel, niet vanuit zijn onderdelen, een 'rib kan niet wandelen' - en een enkele cel niet denken. Kennis is altijd de som der onderdelen. Maar werkelijkheid bestaat enkel als 'gehelen'.
Het is onze manier van hoe we kijken naar dit alles, wat het verschil maakt. En misschien de betere/ingrijpender 'waarheid'...
🌳🌄✨💧
Geen opmerkingen:
Een reactie posten