Eindeloze Thema's..

Thema's kunnen schier eindeloos zijn. Op Twitter kom je een stroom aan verschillende informatie tegen elke dag als je de tijdlijn volgt. Wat jaar geleden had ik weinig tot niks met dit medium, maar je kunt het toch gebruiken voor een hoop Relevante informatie. En zo een beetje de gebeurtenissen volgen. Voor mij heeft de afgelopen 2 jaar ongeveer het dieractivisme een grote rol gespeeld. Mij zijn de ogen echt opnieuw opengegaan, pas als je maanden intensief volgt hoe er wereldwijd wordt omgegaan met dieren, besef je de ónvergeeflijke ernst ervan.

Het laatste massa-kwaad na twee wereldoorlogen zou je het kunnen noemen. Je kunt de eindeloze mishandelingen jegens dieren niet meer opsommen. En als je het wel blijft opsommen zul je weinig mensen overhouden die je nog graag volgen. Want zó verschrikkelijk.

Omdat ik voorheen voornamelijk bezig was met filosofische en levensbeschouwelijke onderwerpen, en blogs die ik regelmatig las, was en is het moeilijk om dat allemaal te proberen combineren. Op een blog kun je dat beter. Op Twitter kan dat verwarrend werken. Je probeert de onderwerpen ook beter wat tweezijdig te belichten, de mensen die wél positief bezig zijn met wereld-dieren-natuur-bestaan..

De wreedheden die mensen begaan jegens dieren, en dat zie je voornamelijk via ofwel verborgen opnames in massadierbedrijven, en slachthuizen, maar soms lijken ze het uit louter vermaak op film vast te leggen - kunnen je soms doen doodzwijgen:
ik bedoel ik word er letterlijk stil van. Zo niet mismoedig.
Het is weinig gezond om te bed te gaan met de mismaakte beelden van sadisten en die beelden maar blijven door spoken.
Erger als je het toch je totale mensbeeld aangrijpt, er wat misantropisch van wordt.

Dieractivisten, dierenrechten organisaties worden graag in het meest kwade daglicht gezet door zowel veeboeren, als 'vleest eters' (want wat doe je aan verslaving aan vlees?) de meeste consumenten van vlees kijken het allerliefste weg. Ieder weldenkend mens voelt heus wel aan, dat ernstige dierenmisstanden, en wreedheden, ónontkoombaar zijn, als je nu eenmaal je 'koteletje' wilt.
Iedereen snapt heus wel dat het een zéér bloedig gebeuren is.
Maar mensen verkiezen hun smaakpupillen boven dierenleed, en de wezenlijke notie, dat dieren geen vlees zijn (of producten, al zoals boeren dat graag beschrijven "ons eten") maar wezens met een ziel, ik bedoel daarmee bewuste ademende dieren met zintuigen, een complex zenuwstelsel dat net als mensen pijn en smart ervaart, als ook vreugde, als de normale instinctieve moedergevoelens (als je bedenkt dat kalven na geboorte van hun moederdieren worden weggesleept).

Als je de mens beter de massa maar lang genoeg indoctrineert, zullen ze dieren gaan beschouwen als uitsluitend nog producten, een opvallend feit hierbij is de samenkomsten van de boerenprotesten in Nl. waar geen enkel onderscheid meer wordt gemaakt tussen veeboeren en landbouwers.
De eerste veroorzaken massa's dierenlijden, de tweede veroorzaken helemaal géén lijden.
Maar ze vallen samen onder de hun wel bekende leus: Wij zorgen voor "ons eten".
Het dier als uitsluitend nog 'eten'.

Zo zijn er vele vele onderwerpen geweest afgelopen tijde waar véél over te doen is geweest. Greta Thunberg die de wereld kwam vertellen dat het een seconde voor twaalf is. De compleet doorgeslagen milieumaatregelen als gevolg, toen kwam de corona. Met totaal weerbarstige onderzoeken en discussies over de besmettingsgevaren.
Direct daarop volgde de black/white rellen in Amerika vooral en als overgenomen in dit land en elders.
In die betekenis zou je wederom - als het even kan - wat meer filosofische discussies kunnen voeren over de betekenis van wat racisme eigenlijk is. Als je dat echter niet wilt, dan creëer je een totale schijnwereld. Je wordt dan wellicht al een racist genoemd als je zegt dat racisme wereldwijd is en al duizenden jaren de wereld beheerst.
En dat het onzin is om uitsluitend te doen aan een aard 'white bashing'.

Ook het vernietigen van bijvoorbeeld beelden of desnoods lectuur van lang geleden, wordt volledig buiten proporties beschouwd, en dat kán niet, omdat elke geschiedenis thuishoort in een tijdsperiode.
Heden wordt slavernij bv. beschouwd als absoluut fout (al werken nog steeds miljoenen mensen een slavenarbeid voor een baas die zijn miljoenen telt) maar deze conclusie is ónze tijdsconclusie.
In oude tijden was slavernij zowel gewoon als zelfs respectabel, het aantal slaven die iemand had bepaalde zo mogelijk zelfs zijn positie.
Slavernij kom je echter al tegen in het Bijbels oude testament. Abraham hield er slaven op na. Slaven werden óveral gehouden, ook onder zwarte Afrikanen.

De geschiedenis is mede bepalende voor deze tijdsperiode, je kunt die niet zomaar 'afhakken'.
Als je slavernij algeheel verwerpelijk vindt, wat dan te zeggen van de miljarden als slaven gehouden dieren?

Wordt de wereld qua intelligentie wijzer of maffer?
Neem de anderhalve meter.
Neem de voor de wereld dramatische gevolgen van óntbossingen, om er brandhout van te maken voor biomassacentrales.
Miljoenen dieren en miljarden dieren als je alle insectensoorten en dergelijke erbij neemt - zijn afhankelijk van de wereldwouden om te overleven.
Het groen, zowel in de oceanen als op het land, maakte in eerste instantie LEVEN mogelijk, CO2,
naast water natuurlijk.
Groene Energie klinkt nogal absurd als daarvoor de Groene Aarde zelf wordt opgeofferd.
Maar voor de politiek is het eigenlijk allemaal alleen maar een 'nieuwe industrie' met nieuwe miljardenwinsten.

Mensen luisteren doodgewoon niet naar wél intelligente mensen, zoals Paul Kingsnorth ((Hier)
Kingsnorth geloofde in het geheel niet aan een vernieuwde aarde door mensendoen, de mens was volgens hem geen heer en meester over het universum laat staan over de aarde en het klimaat. De mens creëert enkel zijn eeuwige illusies van "alles in de hand hebben of naar zijn hand kunnen zetten".

Eindeloze Thema's...............

'Bontje'

De krankjorume omgang van mensen, met dieren.
Samengevat in dit 'ene gevoelige plaatje'.
Met zijn voetjes op en tussen de gaten van staaldraad.
Opgesloten in een klein kistje.💔

Weer de zeehondenslacht

https://twitter.com/juliana_monty/status/1279904074578702336

'Dit' is dan die geweldige/verbeterde-humanere wereld van fantast Steven Pinker, "The Better Angels of our Nature". (Hier)
Ik had er al wat twisterige discussie over met Evolutiebioloog Gert Korthof jaren geleden.
Maar wáár is die "betere natuur" nu feitelijk, mij schijnt, als ik de wereld bekijk -en na twee jaar dieractivisme en vaak nauwelijks te verdragen dierenleed te zien via Twitter- dat de hoofdzakelijk "natuur" van mensen geen millimeter is opgeschoten met die van pakweg 2000 jaar geleden of vanaf zijn oudste voorvaderen die nog ná bij de apen stonden.

Slavernij is bijvoorbeeld niet afgeschaft, miljoenen mensen werken hoofdzakelijk als slaven voor hun opperbazen, die hoofdzakelijk de centen opstrijken van de harde arbeid van hun eigen 'slavenvolk'. Maar dat is natuurlijk een kwestie van zienswijze, of niet?
Maar bovenal de slaven van de moderne wereld zijn de miljarden dieren die in gevangenschap en marteling worden gehouden.

De mens slaat er nog net zo hard op los, met zijn primitieve knuppels,
als het gaat om zeehonden, en zoveel andere dieren.
De mens slaat miljoenen varkens dood op de keiharde cementen gronden.
Een humane wereld is, in elke geval voor mij en dat vind ik een schrijnende conclusie -
nóóit denkbaar, zolang miljarden andere levens, dan die van mensen, worden gemarteld,
mishandelt uitgebuit en behandelt als waren het levenloze waren.

Zolang er nog tropische jagers rondlopen die voor louter plezier olifanten en leeuwen doodschieten, waarmee ze dan zitten te pronken (vanuit de meest primitieve idioterij van kijk eens hoe stoer: maar de dieren hadden geen enkele kans, want een kogel daar is geen natuur tegen opgewassen). Zolang er nog consumenten zijn die 'bont' dragen, en bont dat is de huid van dieren.
Stel men trok jouw je huid af?

Zolang miljarden dieren wereldwijd een afschuwelijk bestaan in gevangenschap en marteling lijden, zolang dit allemaal samen blijft voortbestaan, geloof ik niet in een humanere mensheid.

Dit is dan de "UPGRADE" Versie van Steven Pinker,

van de Betere Engelen van onze tijd.

Hondenwreedheden in China

Dierenrechtenorganisaties en ook politiek zijn voor mij ónbevattelijk STILZWIJGEND als het over het honden-en-kattenleed gaat in China.
De schokkende beelden van honden die levend worden gekookt en met vuurblazers bij bewustzijn verbrand, weergaloos sadisme - omdat die landen geen dierenrechten hebben.

Ik ben ongeveer anderhalf jaar bewogen met dierenrechten en dierenleed, maar mij is het opgevallen dat dieractivisme zich -en dat valt nogal op- beperkt tot wat er gebeurt in de westerse slachthuizen, en in de megastallen. Als je me op Twitter volgt weet je dat ik universeel tegen dierenleed ben.

Ik erger me al lange tijd aan leuzes als, waarom houden we van het ene en slachten we het andere, dan heeft u beslist nog niet gezien wat er in China gebeurt, tijdens zogeheten Yulin festivals. Festivals van meest meedogenloze wreedheden tegen honden en katten.

Tegelijk kan het zomaar zijn, dat bepaalde dieractivisten zeer tegen het varkens-koeien-en ander pluimvee leed zijn, maar misschien helemaal niks op hebben met honden en katten.
Dat zou je ook een vorm van soortisme kunnen noemen. Zoals een ander misschien alleen van paarden houdt en tegen paardenleed is.
Ik snap in elk geval ten ene male niet, waarom China dusdanig wordt beschermd, en dat men deze onmenselijke wreedheden mag uitoefenen. Daarmee samengaande heeft het extra martelen van dieren nog een bijgelovige betekenis voor die mensen, naast wat het sadistisch genoegen blijkt.

In alle opzichten verwerpelijk, zeker nu China een grootmacht is naast Europa en Amerika, handelsbetrekkingen, dan zou dat land al zeker mogen worden aangesproken op DIERENRECHTEN.
En anders een Boycot zou je menen.

Ik krijg die afschuwelijke filmpjes niet over mijn hart,
alleen deze foto van een hond die bij vol bewustzijn met een vuurbrander dood wordt gebrand.

Het is nonsens om dan nog simpel te praten van waarom géén hondenvlees maar wél varkensvlees: Het gaat hier om het feit dat dieren géén rechten hebben en helemaal zijn overgeleverd aan sadisten. Dat is in westerse landen niet zo, natuurlijk zijn er vele schendingen van dierenrechten, maar grondwettelijk mag men worden aangesproken bij opzettelijk dierenleed..

https://twitter.com/cerebralsymphoy/status/1274765470223261697

Beelden zeggen meer dan woorden

Een foto zegt meer dan woorden, het zóveelste schrijnende in zielige dier in een houding van totale wanhoop.

Het zegt alles over de inhumaniteit die mensen bedrijven.

https://twitter.com/AnimalRightsNL/status/1275704826735865870

'Tony Parsons describes in 1 hour his own history'

Ik kwam wat uit bij Toni Parsons, samen met de non-dualiteit en allerlei andere figuren op dat vlak, zoals Eckhart Tolle of -eens- Jiddu Krishnamurti, zou je het welhaast kunnen beschrijven als verschillend geïnterpreteerde zienswijzen die alle op hetzelfde neerkomen.

Interessant is de beschrijving die Parsons geeft van zijn eerder leven, bepaalt een succesvol bouwondernemer die volop in het leven slaagde. Maar blijkbaar niet al tevreden met zijn loopbaan, werd hij een 'Seeker' (een 'zoeker'.) Daar belande hij tevens in de Ashram van Bhagwan Sri Rajneesh, ikzelf vind dat opmerkelijk. Want ondanks je kunt spreken van zijn originele levensbeschouwing wordt eenieder natuurlijk beïnvloedt door allerlei soorten bewegingen.

Net zoals Eckhart Tolle kreeg Parsons een uitzonderlijk moment ergens in een park, waarop hij vertelt dat zijn 'ego' compleet wegviel, en hij versmolt met het totaal. (Bij Tolle krijg je meer het gevoel van een 'denktrucje'.)
Daar ergens begon zijn levensverandering, en ging hij al over de wereld gesprekken houden.

Woorden die hij veel gebruikt is de term 'energie'. Energie is onpersoonlijk, en in zeker zin niets (zo zegt hij) uit dit 'niets' ontstaat alles, uit energie ontstaan alle verschijningsvormen. Daartoe behoort natuurlijk de wereld als zodanig, het volledige waarneembare heelal als één universele verschijningsvorm, (uit energie.)
Ook de mooie bloem is een verschijningsvorm, maar ook de persoon het ego van de mens is een verschijningsvorm.

- Krishnamurti vergeleek dit weleens, als je een boom ziet of een landschap, of je kijkt over een mooie zee of naar een fijne zonsondergang, is er heel weinig intern conflict, dat komt omdat de mens met zijn persoonsstructuur een zeer complex iemand is. Daardoor kun je je makkelijker verenigen met het ene dan met het andere.

Voor wie zich veel heeft verdiept in dit soort filosofieën (en dat heb ikzelf) is het logisch, rationeel behoorlijk bevattelijk en waar. Waar is wat realiteit is, niet een geschreven 'waarheid'.
Als Toni Parsons constant benadrukt dat het 'dit is alles, wat er is' kun je dat vergelijken met het 'Nu' van Eckhart Tolle, het nu verwijst immers naar exact hetzelfde, het 'dit is alles wat er is'. Je hoeft nergens heen te gaan, naartoe te bewegen, iets te manifesteren of te bereiken, al deze verlangens zijn uitdrukkingen van hetzelfde ego.

Krishnamurti verraste zijn publiek weleens met de vraag (welhaast een belediging) wat de mensen nu eigenlijk kwamen doen bij hem? Of ze iets zochten, verlichting, een weg naar verandering, een waarheid, of slechts tijdelijk vermaak. Zo zit de mens immers in elkaar, waarom zou je een Ashram bezoeken, of een goeroe als -eens- Osho (Bhagwan) als je niet iets zoekt, verlangt, wilt. Maar deze 'valstrik' herkende Krishnamurti en ook Parsons. Parsons beklemtoont dat er helemaal niets is, wat er bij hem is te zoeken - waar hij zo in uitblinkt in vooral die totale ontkenning. Hij ontkent bv. ook zichzelf, 'hij' is er niet, er is niets zegt hij, uitsluitend energie. Alles wat er is is 'dit', het moment van ergens zijn, op een bepaalde plek in een bepaalde omgeving.

Natuurlijk klopt dit niet helemaal, want wel beschouwd is dat allemaal 'buitenkantelijk' gericht, de mens zit intern in een strijd en worsteling, conflict met zichzelf, met zijn dromen en wensen, met wat hij wil bereiken, en zijn onbehagen, dat jaagt allemaal door hem heen. Wanneer Parsons of Eckhart Tolle het heeft over het dit is alles wat er is ofwel het hier-en-nu, wil dat zeggen dat dit letterlijk zo is. Het verleden dat tegelijk jouw verschijningsvorm is, is illusionair (maar dat wisten we al) het wordt uitsluitend in stand gehouden door bewustzijn en denken, door opgeslagen herinneringen.

Daarom zegt Parsons, er is alleen jouw 'ademhaling, dit kun je verlengen met je hartslag, het lichaam bestaat altijd in het moment, het is alleen de geest/het ego dat onafgebroken afdwaalt, en in het conflict zit met verleden heden en toekomst. Als je des ochtends ontwaakt (zegt hij) ontwaak je onmiddellijk in het ego, ikzelf heb hier echter een wezenlijk probleem, want mij schijnt het de werking te zijn van de hersenen, die onafgebroken zijn inhoud (heugenis) toespeelt, in een veronderstelde egovorm.

Voor mijn weten is hier geen ontkomen aan.
En dat was ook altijd mijn probleem met het non-dualisme algemeen.

Of het ego nu wel of niet illusionair is, het zit verankerd in je bewustzijnsstructuur.
Natuurlijk stopt de herinnering ook niet, dan had Parsons zijn 'verhaal' niet kunnen vertellen.

Soms begin ik non-dualisten wat gemakzuchtige mensen te vinden. Eckhart Tolle zit er behoorlijk veilig bij, het is fijn toeven in een kring mensen of ergens waar luxe je omringt. Maar andere mensen die hopen minder zijn 'uitverkoren' leven in miserabele omstandigheden, en 'dat is alles wat er is' voor hen.
Ik vind de filosofie van non-dualisten te makkelijk - als je verder geen zorgen hebt, kun je de hele dag non-dualistisch wezen. Bv. luisteren naar de vogels bij een weiland.
Het is een filosofie die eigenlijk het ego als zodanig radicaal afwijst, en uitsluitend negatief afschildert. (Waarom zou het ego uitsluitend negatief zijn?)

In de kern zit non-dualisme na bij hedendaagse neurologische opvattingen o.a. ook dicht bij bv. kwantummechanica (alles is energie uit het 'niets') In de essentie ligt aan alle verschijningsvormen, van het ontluiken van een bloem tot aan het -opbloeiende- ego energie ten grondslag. Energie is echter onpersoonlijk.
Gedachten wil en handeling ontstaan buiten het ego om, het ego is de illusie die veronderstelt zijn gedachten te creëren, te handelen uit vrije wil: Ik vroeg me daarom wat af, of de zienswijze van Parsons niet bijzonder materialistisch is? Het brein doet alles.
Daarentegen ben ik en jij enkel de 'ontvanger', zoals bv. ook je ademhaling bloedsomloop en hartslag niet door een ego hoeven worden gecontroleerd.

Je hebt echter de veronderstelling dat jij de bestuurder bent van je schip, die je door de wateren loost, maar het schip stuurt zichzelf a.h.w.

Het blijft al met al een extreem moeilijk onderwerp al wordt het nog zo luchtig gebracht door Parsons: want wat wil het nu eigenlijk zeggen, dat 'er is alleen dat wat er is', (je kunt niets doen, veranderen, wijzigen, verbeteren, ontkennen of verwerpen of je verlicht noemen). Dit vinden mensen soms moeilijk, zo zegt Parsons, want het ego is een ding dat continue met iets bezig wil zijn, en niet graag verneemt dat elke gedachte wens of handeling tot niets leidt.

In het dagelijks leven kom je natuurlijk geen 'esssentie' tegen, de wezenlijk energie waar Parsons het over heeft, je geraakt verstrikt in ontelbare/schier ontelbare verschijningsvormen, waarbij het
onontkoombaar is dat mensen elkaar daarin irriteren, dwarsliggen of oorlog met elkaar voeren. Miljarden ego's botsen met elkaar. Raakpunten zijn altijd oppervlakkig, je deelt bv. in een bepaalde voetbalclub.
In feite is 'dit ook hetgeen er is'. De ontkenning van verschijningsvormen is niet reëel.

Ikzelf heb me al van jongs af aan door tig filosofieën heen geworsteld.
Ik heb nooit het gevoel/besef gehad, dat behalve een 'intellectueel begrijpen' het ooit iets fundamenteels met of in mij heeft gedaan.
Elk mens heeft van die weleens genoemde aangrijpende momenten, die zich ook niet zomaar herhalen. Dat je je deel voelt van iets aangrijpends.
Dan hervat het dagelijkse weer.

Maar eigenlijk is dit, tja, dé boodschap van Parsons.
Dit is alles wat er is.
Wat is 'dit', de pc waar je achter zit, het toetsenbord voor je, de stoel waar je op zit, de warme kamer waarin je bent.
Ergens blijf je bij Parsons altijd met dat soort van ongenoegen achter.

: 

'SPEKLAB'

In deze varkenshouderij leven bijna 40.000 vleesvarkens. Na vijf maanden wordt het gemiddelde streefgewicht van 120 kilogram behaald voordat zij naar het slachthuis geëxporteerd worden. Geclassificeerd met het 1 ster Beter Leven keurmerk zijn dit de gangbare levensomstandigheden van deze varkens. Een film van Anne Minou van den Berg.