Slapen en dromen

Het slapengaan en het dromen brengen de mens terug tot een aard bijzondere toestand, het brengt de mens terug tot diepere lagen van bewustzijn, maar het was ook lange tijd zo dat men geloofde dat het slapen en dromen de mens zou voeren in een aard mystieke toestand, of in een andere aard werkelijkheid. Het slapen en dromen als een verborgen tunnel naar een andere dimensie. Hedendaagse neurologen en psychologen kunnen het slaapgebeuren volgen op allerlei hersenscans, maar niemand kan achterhalen wat er op het diepe vlak van bewustzijn gebeurt, omdat hersenscans daar weinig tot niks over vermelden. Ze registreren fysieke verschijnselen die zich voordoen, maar hebben geen enkele vat op de eigenlijke 'verhalen'  en wat de dromer inhoudelijk ervaart.

Mensen die slecht slapen kunnen met veel oorzaken te maken hebben. Het traditionele idee dat samenwonende of gehuwde stellen mensen één bed moeten delen is bijvoorbeeld eigenlijk achterhaald, wanneer je niet kunt slapen omdat je partner hard snurkt des nachts kun je op een eigen kamer in een bed gaan slapen (dat dit zou duiden op huwelijksproblemen is een vreemd vooroordeel.) Je kunt bij slecht slapen letten op 'slechte gewoontes' , het is bekend dat koffie drinken laat op de avond een opwekkend effect heeft, ook eten op de late dag kan de slaap verstoren, omdat het lichaam te actief is. Veel kun je zelf achterhalen.

Mensen in deze tijd hebben mogelijk afgeleerd om de geest te ontspannen, soms kan drukte in het hoofd in plaats van vermoeiend ook onrustig werken. Juist als je meent dat je echt doodop bent, kun je dan niet slapen. Je zou bijvoorbeeld een poos kunnen luisteren naar ontspannende muziek. Je geleidelijk voorbereiden op de slaap.
Wat dat aangaat leven veel mensen eigenlijk een achterlijk bestaan, het is 'achterlijk' dat je om half zes of half zeven in de ochtend wakker wordt gerateld door een wekker. Het actieve leven wordt eigenlijk over gewaardeerd en het 'slaapbestaan' is eerder de tijd die je verspilt aan het leven, volgens het moderne leven. (Wie niet 'doet' en niet produceert is van geen belang.)

Vroeger, als je dat al zo kunt zeggen - was het slapengaan het weer in contact komen met het 'eigenlijke', men had meer een gevoel voor mystiek, hereniging, niet alleen met je diepere/ware zelf, maar ook met het grotere, het universelere. Omdat dromen heden bijvoorbeeld door neurologen en psychologen worden ontluisterd tot enkel wat hersenwerkingen, letten mensen niet meer op wat ze hebben gedroomd, dromen kunnen behalve leuk en interessant heel veel meedelen. Die betekenis en zin wordt niet meer gezocht. Doorgaans gaan mensen bij het wakker worden door aan hun actief dagelijks leven, en beschouwen dromen als een zinloos onderdeel van een 'nachtgebeuren'.

Daardoor hebben we ons als mensen eigenlijk ontkoppeld van dat stukje mystiek, waarvan men meende dat het verbonden is met dromen. Mensen zullen dit stukje mystiek nog wel ervaren, maar de hedendaagse ratio geeft het nu eenmaal geen plek meer in het bestaan. Dromen kunnen totaal nietszeggend zijn en chaotisch, ze kunnen de ruis zijn van het overdag gebeuren. Soms hebben dromen echter een bijzondere mededeling voor iemands persoon. Het lijkt er dan op, alsof ze in contact hebben gestaan met iets van een heel andere orde, in onze 'alles ontluisterende' wereld krijgt dit allemaal geen waarde meer.

Dromen nemen je mee in een wereld die niet behoort bij de alledag wereld, het zijn soms kortstondige pauzes, die hersenen en bewustzijn ontspannen. (Onrustige chaotische dromen doen eerder het tegendeel.) Het belang van slapen, en wel/of/niet dromen is overduidelijk, al schijnt het moderne soort bestaan dat volledig te ontkennen. De wereld is nog nooit zó druk geweest als heden, bestaan is continue in drukte verweven, mensen stads en verkeersdrukte en andere soorten drukte, van tv internet social media, de complete elektronische ruis van heden. Slaap is harder dan ooit nodig.

Slaap ordent de geest, dit kun je uitproberen. Ga maar eens iets schrijven en bemerk dat je niet verder komt met iets zinnigs. Slaap er een nacht over en in de ochtend daarop kun je het rustig afwerken. Het slaap en droomleven kan een specifieke betekenis hebben in je leven, het krijgt een bepaalt belang, naast je waakbewustzijn.

Je kunt dromen beschouwen als een afgietsel van hersenen, maar je kunt ze ook beschouwen als contacten met andere werelden geesten en bewustzijnen, of als een combinatie ervan. Heden heeft de RATO het allemaal overgenomen, maar bewustzijn heeft vele aspecten, en die zijn niet alle even grondig doorvorst.
Wat is de rol bijvoorbeeld van het bewustzijn in het bestaan als geheel? Dit moet toch wel zéér elementair zijn, want alleen bewustzijn kan zich bewust zijn van een realiteit. Dat wil zeggen dat 'realiteit' pas tot ontstaan komt en bestaan, in het bewustzijn. Wanneer er een aanraking is van bewustzijn met een veronderstelde realiteit. Daarbij kan men zelfs nietmaals objectief beamen dat er een realiteit bestaat, los van het bewustzijn. Dit kun je namelijk niet controleren.

Dromen kunnen andere dimensies behelzen. Helaas worden we heden overspoelt door walgelijke programma's waarbij allerlei buitengewone gaven worden geclaimd (zoals Astro tv) , mensen weten dat ze worden bedrogen, het negatieve gevolg is dat men alles over een kam gaat scheren. Het buitengewone bestaan niet, omdat er zoveel bedriegers zijn die spelletjes spelen met iets zogenaamds buitengewoons.
Terwijl het meest gewone, namelijk ons droombewustzijn, een buitengewone realiteit kan behelzen, daarbij valt ook te rekenen bijna dood ervaringen, slaapverlamming en buitenlichamelijke ervaring, (of gewoonweg zeer bijzondere dromen.)

Mensen hebben bewustzijn altijd als iets uitzonderlijks beschouwd, daarom kende men bewustzijn ook altijd bijzondere gaven toe. Men meende dat bewustzijn tevens een brug kon zijn, naar andere hogere zintuigen en dimensies.

Heden ten dage heeft men met dat alles afgerekend, bewustzijn wordt door de medische wetenschap beschouwd als uitsluitend iets van hersenen, bewustzijn wordt daarmee 'overspoelt' door bijvoorbeeld de vele stoffen van een farmaceutische industrie, wie slecht slaapt krijgt tabletten ervoor.. ook tegen onrust zijn tabletten, men spreekt over bewustzijn in termen van neuronale activiteit en stofjes die worden aangemaakt, en met al die stofjes wordt geëxperimenteerd.

Dit heeft het eens bijzondere dat de slaap was (wat zou je deze nacht gaan dromen?) teniet gemaakt...…..
  

'Positief denken: de filosofie van de schijnheiligheid'

Een verwijzing naar de website Nieuwetijdskind - waar men toch goedaardende stukjes kan lezen. (Met goedaardend bedoel ik niet al te zweverig.) Hier wat citaten over de wel of geen zin van positief denken :

"Positief denken is geen techniek die je transformeert. Het verdringt de negatieve kanten van je persoonlijkheid alleen. Het is een manier van ‘kiezen’. Het helpt je niet om bewuster te worden, het werkt je daarin juist tegen, omdat bewust-zijn betekent dat je ‘niet’ meer kiest. Positief denken drukt het negatieve weg in het onbewuste en conditioneert het bewuste met positieve gedachten. Het probleem is alleen dat het onbewuste veel sterker is, wel negen maal sterker dan het bewuste. Als iets eenmaal onbewust geworden is, wordt het negen keer sterker dan daarvoor. Het vertoont zich misschien niet in hetzelfde jasje, maar het vindt nieuwe wegen om zich te uiten.

Positief denken is een armzalige methode zonder enig werkelijk inzicht en geeft je steeds weer een verkeerd beeld van jezelf.

Als je een negatief gevoel onderdrukt omdat het pijn doet, bijvoorbeeld als je een gevoel van boosheid wegduwt en de energie in iets positiefs probeert te veranderen en probeert liefde en mededogen te voelen voor degene op wie je boos bent, dan weet je dat je jezelf voor de gek houdt. Diep van binnen ben je nog steeds boos, maar je hebt het een vernisje gegeven. Aan de buitenkant lach je, maar dat lachen gaat niet verder dan je lippen. Het is lippengymnastiek: met je hart, met jou zelf heeft het niets te maken.

Het verdrongen negatieve gevoel is een barrière geworden tussen je glimlach en je hart.

Dat geldt niet alleen voor één gevoel, er zijn duizenden negatieve gevoelens in je leven. Je vindt iemand niet aardig, er zijn veel dingen die je vervelend vindt, je houdt niet van jezelf, je bent niet tevreden met je situatie. Al die rommel wordt in het onbewuste opgeslagen en aan de oppervlakte wordt een huichelaar geboren die zegt: ‘Ik hou van iedereen. Liefde is de sleutel tot een gelukkig leven.’ Maar je ziet geen enkele vreugde in het leven van zo iemand, van binnen is het een complete hel.

Hij kan anderen om de tuin leiden en zichzelf ook als hij maar lang genoeg doorgaat. Maar er verandert niets. Je verspilt je leven gewoon, terwijl het zo ongelooflijk kostbaar is omdat je het niet nog eens over kunt doen."

Bron/en hele stuk.








Het punt is, dat de mens zich vaak verdeelt in een positivist (dat wordt vaak beschouwd als heel positief, levensvriendelijk of bemoedigend) en een pessimist (de pessimist ziet alles alleen maar duister of te duister, men wil eerder de pessimist telkens 'bijstellen' met allerlei woorden zoals : Het is niet allemaal zo, er zijn ook goede dingen en er is ook zonlicht enzoverder.) Deze wat vreemde mentaliteit maken veel mensen zich deelachtig, ze hebben het éne gemeen : De optimist óntkent de negatieve zijde van het bestaan en Idem Dito de pessimist trekt alles te zeer in het negatieve. Er is in het bestaan maar een waarheid en een realiteit, (die ik trouwens niet lees in dit artikel) en dat is de realiteit zien.

Wie de realiteit niet wil zien, omdat hij ofwel te bevreesd, te bang is om door iets negatiefs te worden meegesleurd in zijn gemoed, of wie door het negatieve wordt opgeslokt, doen het bestaan geen goed.
Als je continue bezig bent om het negatieve af te wenden, te ontkennen of te 'verharmlosen' (een mooi Duits woord) verandert er namelijk ook helemaal niets aan het negatieve. Het woekert voort, omdat het niet gezien wil worden.

Wie het negatieve in zichzelf tracht te ontwijken, te overdonderen als het ware met een aard (schijn) positivisme, raakt hooguit meer verstrikt in het innerlijke duister. Bestaan brengt alleen een helingsproces op gang bij het zien van wat er "is".

Een positief mens kan ook al te vaak een onverschillig mens zijn, in hoeverre is onverschilligheid een positieve eigenschap? De realiteit laat zich nooit wegdrukken door een specifieke mentaliteit of houding die een mens aanneemt. De realiteit is de totaliteit van het zich afspelende.

*In onze positivistische maatschappij lijkt het er vaak op, dat mensen zich moeten gedragen als "zonnetjes" , bijna van hoe durf je te klagen in een van de materieel best voorziende landen van de wereld? Dus gaan mensen het "klagen" (de smart en de woede of kwaadheid over iets) verstoppen. Het is niet populair.
Daardoor hebben mensen een huichelachtige maatschappij gekweekt. Met als grootste Taboe, het eerlijk zijn over je gemoedstoestand.....

'Zinnige woorden van Poetin'

"Enkele jaren geleden sprak Poetin deze woorden over satanisme en pedofilie binnen de politiek. Nu worden ze bewaarheid

Enkele jaren geleden deed Vladimir Poetin op een conferentie van de Valdai Discussion Club, een Russische denktank, een aantal uitspraken over satanisme en pedofilie binnen de politiek. Hij zei dat er pogingen worden ondernomen om deze praktijken te normaliseren in de samenleving en te verspreiden over de hele wereld.

“Een andere grote uitdaging voor de Russische identiteit is gelinkt aan gebeurtenissen die plaatsvinden in de wereld,” sprak Poetin. “Hierbij zijn zowel het buitenlandse beleid als morele aspecten betrokken.”

Satan

“We zien dat veel westerse landen hun eigen wortels verwerpen met inbegrip van de christelijke waarden,” vervolgde hij.

“Ze ontkennen morele principes en alle traditionele, culturele, religieuze en zelfs seksuele identiteiten,” klonk het. “Ze implementeren beleidsvormen die grote gezinnen gelijkstellen aan partnerschappen tussen personen van hetzelfde geslacht en geloof in God aan het geloof in Satan.”

De uitwassen van de politieke correctheid hebben ertoe geleid dat mensen serieus praten over het registreren van politieke partijen die als doel hebben om pedofilie te promoten, aldus de Russische leider. 

Afgeschaft

“Inwoners van veel Europese landen durven niet over hun religieuze overtuigingen te praten,” zei hij.

“Feestdagen worden afgeschaft of krijgen een andere naam; hun essentie en morele basis worden verborgen,” voegde hij toe.

Agressieve wijze

Mensen proberen dit model op agressieve wijze te verspreiden over de rest van de wereld, benadrukte Poetin.

“Ik ben ervan overtuigd dat dit zal leiden tot verval en primitivisme en zal resulteren in een diepe demografische en morele crisis.”

Bron/Tekst 9ForNews

* Met een kritische reactie van mij onderaan dit artikel / weliswaar:
maar Poetin spreekt evengoed welhaast profetische woorden...
 

'Als een kind het niet mag zien, is er iets niet pluis'

"We hoeven er niet aan te denken als we dat niet willen. We verstoppen het leed onder grijze punt­daken. In anonieme rijen liggen langwerpige ge­bouwen tussen de weiden bij dorpen als Hedel, Grubbenvorst en Finsterwolde (De auteur is een Nederlander, nvdr.). Zeven industriedie­ren per Nederlander. Je zou over ze moeten strui­kelen, maar waar zijn ze allemaal? Open de deur van zo'n megastal en ze stuiven weg voor je voeten. Kippen zover je kijkt, meer dan tienduizend in een schuur. Een zee van gelige pluimbollen in tl-licht. Doe de deur weer dicht en ze lijken verdwenen. We verstoppen het leed in ondefinieerbare schijven en ballen. We lopen langs de schappen en kiezen uit de plastic bakjes. Een glimmende witte lap. Een ro­ze substantie die door een molen is gegaan. Iets in een jas van krokante korrels. En we verstoppen het leed met de verhalen die we vertellen. Over de na­tuur, over het dier en de dood, over hoe het nou eenmaal werkt, of vlug over iets anders.

 Als veganist raak je er snel aan gewend dat je aan iedereen moet uitleggen waarom. Meestal kan ik dat wel. Maar toen het zevenjarige dochter­tje van een vriend het vroeg, wilden de woorden op­eens niet komen. We zaten aan tafel en mijn vriend serveerde het vlees apart. Met grote ogen zag zijn dochter dat ik dat niet hoefde, terwijl zij tot haar gruwel altijd álles moest eten, zelfs zoiets kokhals­ranzigs als groente. 'Erik eet geen vlees,' zei mijn vriend. O. Waarom niet?

Ik zocht naar het begin van mijn verhaal. De stal­len misschien. De dieren die zo dicht op elkaar zijn gepakt dat ze zich niet kunnen omdraaien. De har­de, smerige vloeren waarop ze de hele dag staan en slapen, in hun eigen poep, tot hun poten zweren. De lucht die zo benauwd en zuur is dat ze het aan hun longen krijgen.

Ik wist niet zo snel met welke woorden ik een kind van zeven moest uitleggen dat kalfjes in de vee-industrie vaak meteen na hun geboorte alleen worden opgesloten. Het voelde veel te ongemakke­lijk om te vertellen over doorgefokte rassen, over dieren die zo snel groeien dat hun vlees ontsteekt en ze nog voor ze volwassen zijn door hun poten zakken. Ik proefde de woorden. 'Ik eet geen vlees omdat veel van die dieren pas voor het eerst bui­ten komen als ze op transport gaan, hardhandig bijeengepropt in slecht doorluchte vrachtwagens, met onvoldoende water en voedsel, voor panieke­rige tochten die soms door heel Europa gaan, door de verzengende hitte van Spanje of de vrieskou van Rusland, omdat ze daar voor een paar cent min­der geslacht kunnen worden.' Gezellig, oom Erik op bezoek, de kinderen huilend aan tafel. Ik was nog nooit door een zevenjarige gevraagd naar de twee miljoen dode dieren per dag, alleen al in Ne­derland. Ik kwam er duidelijk even niet uit.

'Omdat ik het zielig vind voor de dieren,' zei ik kortaf, en ik begon snel over iets anders."

bron en (hele) tekst : Knack

RUST.............

Rust is Ruimte......

 

 

 

Groote Heide grensstreek.........

Solution .. Sonic Sea... en de windruis die je meenam in een andere dimensie

Het groepje Solution, één van de mooiste groepjes jaren zeventig, kondigt met "Sonic Sea" aan het begin, de voor mij onvergetelijke "windruis" aan, in de bijna letterlijke en hoorbare betekenis, van de aanwakkering van mijn vroegere uittredingen.

 

Na de intensiteit van deze ervaringen en de geleidelijke afname ervan in het verdere verloop der jaren, totdat het helemaal stopte, heb ik nooit meer ook maar vergelijkbare ervaringen beleeft in al de verwarrende en chaotische dromen tot heden toe.

 

Dit 'mystieke' begin van een hóórbare toenemende ruis, zoals een snel opkomende windstroom die door de bomen waait, kondigde de ongelofelijke ervaring aan. Eenmaal als louter bewustzijn meegenomen in deze windstroom, nam het even snel weer af tot het stil werd. Heel stil. Op dat moment voelde ik mij als los geketend van het lichaam, ik was helemaal los en vrij. Een enkel wilsimpuls was nú voldoende om ogenblikkelijk uit het lichaam te treden. Feitelijk zweefde ik automatisch al ietwat eruit.

 

Wie uit het lichaam treedt zal nooit verloren gaan in eindeloze ruimten, omdat er altijd een directe verbinding blijft met het lichaam, deze verbinding is zo sterk, dat een enkel gedachte impuls aan terugkeer je direct weer ermee doet versmelten. Soms kan een dergelijke gedachte impuls hinderlijk zijn omdat het de uittreding meteen afbreekt.

 

De uittreding heeft niets gemeenzaam met de dromen die hun eigen verhalen scheppen en die vaak nergens op slaan. De uittreding wordt aangekondigd, naarmate gedachten verstillen en het lichaamsgevoel mindert, kan het bewustzijn, dat zich gewoonlijk mee in de slaap verliest, geconcentreerd blijven, en daardoor een complete verandering ondergaan.

Het geheel heeft iets weg van een domme "grap" , het grapje bestaat erin, om het fysieke in slaap vallen te slim af te zijn. Daardoor ervaar je dat bewustzijn in een wakkere staat blijft, en zich elk stadia dat dan volgt extreem bewust blijft.

 

Niets kan het realisme van uittredingen benaderen.

Destijds was het enkel een makkelijk leerproces, dat ik eenmaal begrepen, met toenemende intensiteit kon opwekken, soms om de elke dag of met pauzes van een of meer dagen. Ook was het af en toe mogelijk meermaals achter elkaar uit te treden.

Wat zo makkelijk scheen heb ik na het sluiten van 'dit boek' nooit meer kunnen opwekken.

 Daarom heb ik twijfels dat zoals veelvuldige uittreders menen, er methodes zijn om deze op te wekken.

 

… Uittredingen.... mooier als de fantasieën van Harry Pother, vliegen zonder vliegtuigen en bezemsteel..  je kunt het allemaal reduceren zoveel als je wilt, en van het bestaan een keiharde baksteen maken, je kunt een grens trekken omheen je wereld en werkelijkheidsbesef, maar er is hoop, de kans is er dat er inderdaad 'meer' is. meer dan ons énge benauwde denken over wat we realiteit noemen....

 

Waarom meen je eigenlijk, dat jouw denken de 'ganse realiteit' kan vangen, en bevatten, en ondergeschikt kan maken aan zijn eigen gevormde ratio?

Het is als bestond de werkelijkheid uit een zee, naarmate je met een groot visnet al het mogelijke ving, om het langzaam compleet te maken tot een grote puzzel, en per slot te menen dat je alles wat de zee bevatte nu had gevangen. Maar geen rekening houdend met datgene, wat door de gaatjes van het net aldoor 'wegglipte'    …………
 

 

 

De buurman als vijand..

"Woonoverlast is een ernstig probleem. Een op de drie Nederlanders heeft last van de buren. Gemeentes en woningbouwcorporaties zien het aantal burenruzies toenemen.

Gemeentes zijn verplicht op te treden bij ernstige burenconflicten. Burgemeesters geven in ZEMBLA aan onvoldoende wettelijke instrumenten te hebben om buren die ernstige geluidshinder of stank veroorzaken of asociaal gedrag vertonen effectief aan te pakken."

(Tekst onder docu.)

Mevrouw Te Nijenhuis heeft videobeelden verzameld van buren, die zichtbaar de planten in haar tuin met gif besproeien, en ze richtte overal vernielingen aan. Ze laat ook weten dat ze niet naar buiten ging, als haar buren buiten waren. En dat ze eigenlijk de 'regie hadden over haar leven'. Buurtbemiddeling lost niets op, de treiterijen houden aan. De woningbouwvereniging nam haar klachten nooit serieus, ze 'zeurde en was gek'.

De buren kunnen niet anders dan erkennen dat ze haar tuin met gif besproeide, krijgen een geldboete en een voorwaardelijke celstraf, na een korte periode rust begint het treiteren opnieuw. De mevrouw daagt de woningbouwvereniging voor de rechter (noot: hetgeen bepaalt al heel wat zegt) , ze eist een andere woonruimte voor haar (tokkie)buren en krijgt na een slepende rechtszaak haar zin. De rechtszaak kostte haar een dertig tot vijftigduizend euro - inclusief alle schade van de buren.

De rechtbank maakt duidelijk in de uitspraak dat de woningvereniging laks is geweest en de klachten heeft gebagatelliseerd. De directeur van de wooncoöperatie maakte een (slap) excuses, ze hadden kordater kunnen optreden.

Maar wat heeft deze vrouw aan die uitspraak -van de directeur- gehad. De burenruzie duurde ruim twaalf jaar, laat mevrouw weten. "Dat mensen zo gek kunnen zijn, dat ze iemand dit aan kunnen doen, dat is bizar"..

De wetten zijn gecompliceerd rondom burenruzies (er is een wet Victoria) , maar de interpretaties over burenherrie verschillen, men kan optreden bij ernstige overlast aangaande de veiligheid en gezondheid, maar geluidsoverlast valt daar niet onder. *Laatste is natuurlijk absurd, want geluidsoverlast kan wel degelijk de gezondheid aangaan van mensen.

Het moeilijke punt wellicht is het recht zelf op woonruimte, in hoeverre kun je en mag je mensen wettelijk verplichten hun huis te verlaten? (Dit geldt natuurlijk wel voor huurachterstanden, dan zijn woningverenigingen er als de eerste bij.)

Extra noot: Een wat in donker gehuld punt, op het slot van deze docu. betreft het screenen van mensen, dus het na checken van iemands verleden, op o.a. politiezaken en andere achtergronden. De kwestie is dan voornamelijk, mogen woningbouwcoöperaties bv. iemands verleden napluizen en op grond daarvan besluiten iemand wel of geen woning aan te bieden. Dat is nogal drastisch, dit soort detectivewerk, de vraag is maar of je daarbij een persoon recht doet, in hoeverre je iemand kunt beoordelen op allerlei 'gehoorde verhalen' en dergelijke meer. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit zeer griezelig vind.

: