'Cognitive scientist Donald D. Hoffman and neurologist Suzanne O’Sullivan join Steve Paulson to discuss the elusive quest to understand the fundamental nature of consciousness, and why our perception of reality is not necessarily what it seems.'
Donald D. Hoffman, (cognitieve wetenschapper) durft verder te gaan, dan zijn meeste mede-wetenschappers. Hoffman is echter geen pseudowetenschapper maar een afgestudeerde wetenschapper die onderzoek doet naar de werking van hersenen, neuronen en bewustzijn.
Hoffman is tot een wat ik vind spectaculaire conclusie gekomen, waarvan hij vooralsnog zelf telkens benadrukt, dat hij het even zo goed helemaal fout kan hebben. Hij wil fundamenteel onderzoek en bewijs voor zijn theorie.
Volgens Hoffman is 'bewustzijn' in zichzelf, de diepste wezenlijke factor achter het alles. Als je dit al moeilijk vindt, kun je echter eenvoudig bij jezelf vaststellen, dat al je zintuigen, dus je waarneming, horen smaak gevoel en geur en al je prikkels: inclusief pijnprikkels volledig wegvallen op het moment je bewustzijn afwezig is.
Neem het feit, dat je de connectie legt tussen je vinger, de zenuwoverdracht naar het brein en bewustzijn, waardoor je pijn voelt als je die vinger bezeerd. Op het moment een chirurg je in coma brengt kan hij jouw vinger afhakken zonder dat je iets ervan bespeurt. Zonder het in coma brengen van bewustzijn waren operaties immers onmogelijk te doen. Maar dit roept een boeiende vraag op.
Want bewustzijn schijnt de wezenlijke factor, achter zowel het waarnemen, en dus niet het feit van je ogen, want wat neemt nu waar, nemen ogen waar of neemt 'bewustzijn' waar? En als je pijn voelt, in hoeverre is die pijn dan lichamelijk of zit ook pijn verpakt in een vreemde bewustzijnswerking.
Een ander voorbeeld zijn je dromen, in je dromen ben je geheel niet afhankelijk van fysieke zintuigen om alle fysieke vermogen te ervaren, van waarnemen horen beleven en zelfs van voelen (ook seksuele impulsen). Dat geldt ook voor mensen met andere buitenzintuiglijke ervaringen, een blinde vrouw kon tijdens haar bijna dood ervaring bijvoorbeeld zien.
De andere aanwezige neurologist Suzanne O'Sullivan beschrijft mensen die blind zijn terwijl ze volgens hun neurologische plaatje ziende zouden moeten zijn.
De kwestie is dus, wat is waarnemen bijvoorbeeld, en de absoluut wezenlijke rol in alle beleving die we opdoen. Je fysieke zintuigen zijn buitengesloten op het moment je bewustzijn niet aanwezig is.
Donald D. Hoffman verbindt er complexe conclusies aan, hij zegt dat de evolutie zodanig is uitgevoerd, dat de mens in zijn oerinstincten kan overleven en zich voortplanten, en zodat hij al de simpele handelingen kan doen die het bestaan vereist.
Dit wederom vergelijkt hij met een computer toetsenbord/dashboard, als bediener hoef je verder niks te weten dan de zin van het gebruik van het bedienend toestel, en de betekenis van de icoontjes enzovoort.
Daarmee zegt het nog helemaal niks over wat er intern in een computer gebeurt.
Met ander woorden, het zegt niks over de 'innerlijke realiteit' van een ingewikkeld apparaat zoals een computer.
Dit vergelijkt hij tevens met het feit van het zien van een ander mens louter als buitenkant: De buitenkant zegt helemaal niks over wat de mens innerlijk allemaal bezield, het zegt niks over de rijkdom van zijn ervaringen, zijn verleden, zijn gehele bestaan.
Zo stelt Hoffman dat de wáre realiteit volledig ligt verborgen achter de buitenkant, en dat noemt hij ten diepste het bewustzijn. Hij gaat daarin behoorlijk ver, en stelt dat zelfs de gehele wereld der objecten en dingen besloten ligt in bewustzijn. Dat lijkt wat op het gesprek van Einstein waarin hij geïrriteerd opmerkte dat de maan dus niet zou bestaan als er geen waarnemer zou zijn.
Hoffman zegt echter dat bewustzijn in alle mensen dezelfde wezenlijke kenmerken en vormen heeft, daarom ervaren mensen alle hetzelfde. Desondanks zegt hij dat de realiteit zo is ingericht dat je niet moet uitgaan van loutere verbeelding. 'Je kunt beter een op je afkomende auto óntwijken'.
Hij neemt de stof waarmee hij bezig is serieus.
Feit is, en dat is toetsbaar en bewijsbaar, dat bewustzijn alles in het bestaan roept, zonder bewustzijn was er helemaal niets. Rest de vraag of de dingen dus ook bestaan buiten het bewustzijn. Dit vind ikzelf wel een aardige kwestie. Want dit kun je namelijk nooit weten.
Hij maakt ook vergelijken met de vreemde kwantumwereld, waarin deeltjes die worden gemeten zich heel anders gedragen dan wanneer deze niet worden gemeten. (De golf en punt theorie.)
Uiteindelijk zegt hij dat alles waarschijnlijk niet in zichzelf bestaan, noch ruimte en tijd en zelfs kosmos, en dat wil hij bewijzen..
Als je onderstaande plaatje ziet, van dit varken wat zo ingeklemd zit, vastgezet feitelijk, vraag je je vanzelf af, welke mensen zulke 'dingen' uitvinden?
Zijn dat mensen geweest (uitvinders??) die het werkelijk geen ene mallemoer kan schelen, of dieren nog op wat voor manier ook een NATUURLIJK Bestaan kunnen leiden. maar die uitsluitend in gedachte hadden, wat is het meest makkelijk voor de boeren? Dat laatste lijkt mij wel het overheersende feit.
Waren dat net zulke uitvinders, als bijvoorbeeld de uitvinder van de 'muizenval'? Je moet toch een sadistisch trekje hebben, om iets als 'een muizenval' te bedenken. Of wat de zeggen van die absoluut weerzinwekkende 'kuikenversnipperaars'. Is dat allemaal Made In Holland?
Ik heb er geen woorden voor, hoe mensen met levende en bewuste schepsels omgaan, met een intelligentie die zoals verondersteld honden overstijgt.
Waarom is dit in elke samenleving "tolerabel" en in de heersende politiek?
Een prachtig document, rondom het kasteel en landgoed te Ommen. Waar in de jaren 20 (wat op zich weer leuk filmmateriaal geeft want het was echt een andere tijd) de mensen van overal ter wereld samenkwamen, in tenten overnachtte en vreugdevuren ontstoken, en dat om maar één iemand te zien, en dat was Jiddu Krishnamurti.
Als je zoals ikzelf veel hebt gelezen van Krishnamurti, die ook al jaren veelvuldig is te zien in oude opnames van You Tube, is dat mooi.
Je ziet de zeer jonge Krishnamurti rondlopen.
Maar de diepe tragedie van deze samenkomsten was, dat de mensen alle kwamen om de lang verkondigde nieuwe wereldleider en Messias te zien, wat teruggaat tot de theosofische vereniging van Blavatsky. Krishnamurti werd ten tijde als het ware ontdekt tijdens een wandeling. Zijn tot dan arme leven ging bergopwaarts omdat hij werd uitgeroepen tot de aankomende wereldleider. Krishnamurti echter die in aanvang meeging in deze vereniging ontwikkelde een steeds grotere aversie tegen de ideeën ervan.
Hij moest er af en toe wat dommig hebben gestaan, terwijl een verblinde meute helemaal niet van plan was om een connectie aan te gaan met het eigen innerlijk, de zelfbewustwording, maar enkel de "circusattractie" die Krishnamurti inmiddels was geworden wilde zien, sprak hij die diepzinnige bewoordingen. Naarmate hij dat zelf zag, kwam het moment dat hij de 'Orde van de ster' ophief.
De beelden blijven desondanks leuk. De tentenkampen en vreugdevuren. De bezitter van Landgoed Ommen die zelf een groot aanhanger was van (de illusie) Krishnamurti, bood het hem gratis aan. (Je zou maar zo een geschenk krijgen.) Maar Op het slot gaf Krishnamurti het allemaal terug.
Hij had het over de (saaie) 'dingen' althans voor de verwachtingen van de toestromende massa, waaronder veel selectief gezelschap ook uit de toneelwereld (die er weinig van zullen hebben begrepen) - zoals de Eigen Waarheid Zoeken. Zij kwamen voor het feest en de attractie van de 'nieuwe wereldleider'.
Naderhand ging hij weliswaar door met zijn talloze leringen wereldwijd, maar op geheel eigen voet :
Bekijk dit aardige filmpje:
Wat het filmpje en de tijd ervan zo wonderbaarlijk laat zien is, dat mensen feitelijk uit alle eeuwen en tijden hebben verlangd naar een nieuw soort wereld, en dan te bedenken dat dit alles in de vooraanvang stond van liefst twee gruwelijke wereldoorlogen.......
Het kanaal, 'De Nieuwe Wereld' is lang niet met elk program interessant, zelfs geloofwaardig te noemen (recent een gesprek met een Astro-voorspeller, Astrologie reken ik niet niet tot een serieus te nemen thema). Maar over dit onderwerp wordt door met name Ad Verbrugge bijzonder helder gesproken. Het is ook een belangrijk thema, elk mens wordt ermee direct geconfronteerd.
Zodra je op de wereld komt, sta je bloot aan de wereld zelf. Het 'bloot' op de wereld komen doet zelfs symboliek aan voor de dan volledige onschuld, want iemands geest is nog onbespeeld en volledig onschuldig.
Je komt dus mentaal volledig léég op de wereld, je hersenen zijn nog niet aangetast, aangeraakt. In tegenstelling tot 'die leegheid' kom je in een volledig, en dan echt volledig 'verkwanselde' wereldgeest terecht. De wereld is letterlijk propvol, niet alleen met "dingen" zij het welf of niet door mensen gemaakte dingen - maar ook met mentaal gemaakte 'dingen'. Onder die dingen kun je de hele programmatie verstaan van mensen 'in wording'. Afhankelijk of je bent geboren in een wel of niet totalitaire staat, krijg je een volledig programma mee als het ware, dat beschrijft aan jouw 'hoe de wereld is, wát de wereld is', wat er gedaan moet worden // hoe er geleefd moet worden, welke politiek of machtspositie van iemand je moet aanhangen. Plus de horde aan georganiseerde religie als ook volksgewoonten.
Dat alles samen maakt onderdeel uit van je eer collectieve hersenspoeling. De mens wordt niet individueel gebrainwasht - weliswaar is hij door zijn verdere aangeboren kwaliteiten of door zijn hersenstructuur enige vrijheid gegeven. Maar die vrijheid wordt wel in toom gehouden (nietwaar) want mensen moeten voornamelijk in het bestaan in de pas lopen van een meerderheid en hoe die zich gedraagt.
Die spelregels zoals we het even noemen worden in de gebroken wereld bepaalt door allerlei landsgeboden structuren, en laten we zeggen de mate van dictatuur. Al was het de afgelopen twee jaar al een behoorlijke dictatuur in Eigen land.
Ad Verbrugge geeft een mooie verklaring van het 'waarom mensen' blijkbaar graag een massa willen vormen, en noemt dat de superieure geest van een massa. Het eigen individueel, niet bijzonder van invloed op een gebeuren, heeft in een grote massa een bepaalde door de massa gedirigeerde invloed: En voelt zich daar wel fijn. De kleine of middelmatige geest krijgt in de 'massageest' een verhevenheid en superioriteit.
Elk mens wordt vrijwel altijd meegenomen door een bepaalde massa, al zou dat de massa zijn in een muziekgebeuren of een voetbalgebeuren, het kan elk 'onschuldig' manifest zijn. Je moet je zelfs afvragen of bijvoorbeeld het opgaan in een muziekconcert bepaalt wordt door de muziek zelf of op hoe het publiek daarop reageert. Wanneer iemand daarentegen voor een tv. kijkt naar een voetbalwedstrijd zal hij matig reageren wanneer een goal valt van zijn favorieten club.
Zit men echter midden in een stadium knalt er een oorverdovend gebrul los (wat voor sommige al nauwelijks valt te begrijpen, vermeld dat ik met voetbal niks heb.)
In zeker zin heeft de individuele mensen behoefte aan een loskomen uit het minimale ego, door in een massa op te gaan geraakt men uit dat begrensde 'zelf' : Dat kan leiden -zoals ook Ad Verbrugge zegt- tot Heroïsche daden, (miljoenen mensen offeren hun meest kostbare leven op in slachtvelden) maar ook tot onvoorstelbare gruwelijkheden. Zoals het bijna willoos vermoorden van medemensen. Ikzelf zou er dan graag de dierindustrie aan willen toevoegen, omdat mensen blijkbaar hun volledige gevoel voor ethiek kunnen verwerpen als het om massadierhouding en slacht gaat. *
Het horen bij een massa heeft dus wel degelijk psychologische oorzaken en redenen. Niemand is de vrijheid gegeven op deze wereld. mensen begrijpen dat vaak niet eens, iedereen spreekt immers over vrijheid. Onderwijl worden miljoenen mensen aan de tang gehouden (neem de coronacrisis afgelopen jaren). Regeringen komen vaak overal, je zou menen, al lachende mee weg, bij de belastingfraude hief het kabinet zich zogeheten op, onderwijl regeerde het gewoonweg verder. De reden daarvan is dat vooral de massa der mensen behoorlijk lichtvaardig is met hun geloof, ze worden voor de mal gehouden, en kiezen daarna weer opnieuw voor hetzelfde politiek leiderschap.
Over deze massahouding -van heroes en dwazen- gaat ondergaande gesprek :
"Lieve mensen. Hier kunt u fragment van originele video zien en met extra ingezoomde beelden herhaald achter elkaar van het spontaan huilende Mariabeeld dit gebeurde tijdens het beluisteren van de Jomanda en Robbert youtube podcast met Pasen 2022 u hoor op de achtergrond dat de podcast aan staat" :
Het simplisme van mensen is welhaast angstwekkend. Van Den Broeke heeft Nederlands grootste oplichteres weer helemaal terug op de Bühne gehaald. Dat is niet verwonderlijk, want ze passen wat de bedriegerij aangaat goed bij elkaar.
Maar als een van zijn volgers zegt, "een beeld kan toch niet zomaar huilen" moet je er bijna van walgen, want ga je zomaar alles geloven wat deze oplichter overheen jaren al bij elkaar heeft gesprokkeld? Inclusief zijn vele volgens hem 'spontaan ontstane' boodschapjes op zijn voorhoofd?
Geloof en bijgeloof kan men weliswaar afschilderen als tamelijk onschuldig, maar de realiteit is dat wanneer men mensen alles kan wijsmaken, er alles behalve een onschuldige vorm van amusement overblijft.
Hieronder de reactie van Yomanda, je moet voor de malheid eens de reacties daaronder lezen, origineel op YouTube:
P.S. Als je daadwerkelijk óplet zie je dat dat Mariabeeld helemaal niet huilt. Zie jij tranen vloeien? Ik niet. Hoog tijd dat Skepsis weer eens ingrijpt.
Omdat het zulk staaltje is van moderne veehouderij, wat ze niet melden in aardige 'Onze boerderij' programma's:
De zestien jaar oude stier op weg naar het 'rijke liefdesleven' bij boer "Joep". De lente kwam weer, de vlinders en zo meer, en het begon wat te kriebelen. Het aloud dwaze idee van moderne veehouderij.
Alleen de boer maakt uit wanneer er wat 'kriebelt'.
Dat is op het moment de boer een grote hoop zaadcellen nodig heeft. Om die vervolgens weer te implanteren, kunstmatig, in koeien. Natuurlijk moeten ook éérst de koeien lekker worden gemaakt. Dat doen wat boeren en hun families ook wel zelf, "vroeger" noemde ze dat bestialiteit. Seks met dieren dus. Zijn de moederdieren rijp voor de bevruchting volgt kunstmatige inseminatie en raken de koeien bevrucht van een jong.
'Kian, de reus, wordt eerst langs wat opgesloten koeien gestreken, om de reus lekker te maken natuurlijk, dan schijnt het dier in een hal uit te komen bij wat lijkt op een reuzen kunstmatig gemaakte pik, letterlijk. Dan mag 'Kian wat spelen met die kunstmatige pik en komt dan klaar.
De trotse boer kan het hele proces niets schelen, natuurlijk zegt hij heel trots, 'productie 1,4 miljoen dosis sperma'. En dan te bedenken dat je maar 1 zaadcel nodig hebt voor de bevruchting.
Wat was het een pret voor het arme inzielige dier. Walgelijke veehouderij.
Voor wie het verder niet wist: Het op komst zijnde kalf is maar een nevenzaak. Dat wil zeggen het draait allemaal om de melkproductie. Het is daarom niet de bedoeling dat pasgeboren kalfjes bij de moederdieren gaan zogen. Want de melk is voor "mensen". Daarom worden de pasgeboren kalfjes in een zeer vroeg stadium bij de moederdieren weggehaald. Dan mogen ze in eenzame opsluiting in een hok of met een paar samen desnoods wat dagen verbrengen. Verdere bijkomstigheid: Pasgeboren stiertjes zijn feitelijk 'afvalproducten' - ze geven immers geen melk. Die worden na enkele weken c.q. wat maanden doodgemaakt.
Tja, je wist het eens ook allemaal niet. Je dacht dat melk toch één van de meest onschuldige producten was. dat daarvoor zulke smerige praktijken worden uitgevoerd had je niet geraden, noch dat kalfjes slechts gelden als restproducten. Om melk aan te maken dienen de dieren in verwachting te zijn van een kalfje. Dat dragen ze net als bij mensen negen maanden.
Moederdieren kunnen weken blijven weeklagen om het afnemen van hun jongen :